กสศ. ร่วมขับเคลื่อน ASEAN Zero Dropout วางโรดแมปยกร่างปฏิญญาอาเซียน มุ่งผลักดันผู้นำ 11 ประเทศรับรองในปี 2571

กสศ. ร่วมขับเคลื่อน ASEAN Zero Dropout วางโรดแมปยกร่างปฏิญญาอาเซียน มุ่งผลักดันผู้นำ 11 ประเทศรับรองในปี 2571

เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน 2569 กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) นำโดย ดร.ไกรยส ภัทราวาท ผู้จัดการ กสศ. พร้อมด้วย นางสาวธันว์ธิดา วงศ์ประสงค์ ผู้อำนวยการสำนักพัฒนานวัตกรรมเพื่อสร้างโอกาสการเรียน กสศ. เข้าร่วมการประชุมคณะอนุกรรมการส่งเสริมความร่วมมือด้านการแก้ไขปัญหาเด็กและเยาวชนนอกระบบการศึกษาในประเทศสมาชิกอาเซียน (ASEAN Zero Dropout) ครั้งที่ 2/2569 ณ ห้องประชุมจันทรเกษม กระทรวงศึกษาธิการ โดยมีนายคณาพจน์ โจมฤทธิ์ ประธานคณะอนุกรรมการฯ เป็นประธานการประชุม พร้อมด้วย ดร.ธีราภา ไพโรหกุล รองประธานคณะอนุกรรมการฯ และผู้แทนจากกระทรวงศึกษาธิการ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ กระทรวงมหาดไทย กระทรวงการต่างประเทศ ตลอดจนองค์การระหว่างประเทศ อาทิ UNESCO UNICEF และ SEAMEO เข้าร่วมทั้งในห้องประชุมและผ่านระบบออนไลน์

การประชุมครั้งนี้มุ่งติดตามความก้าวหน้าการพัฒนากรอบนิยามร่วมของเด็กและเยาวชนนอกระบบการศึกษาในภูมิภาคอาเซียน พร้อมพิจารณาสาระสำคัญและแผนการดำเนินงาน (Roadmap) เพื่อจัดทำร่างปฏิญญาอาเซียนว่าด้วยการแก้ไขปัญหาเด็กและเยาวชนนอกระบบการศึกษา (ASEAN Declaration on Zero Dropout 2028) โดยตั้งเป้าผลักดันให้ผู้นำประเทศสมาชิกอาเซียนร่วมรับรองในการประชุมสุดยอดอาเซียน (ASEAN Summit) ที่ประเทศไทยจะเป็นเจ้าภาพในปี 2571

คณาพจน์ โจมฤทธิ์

ดร.ไกรยส ภัทราวาท ผู้จัดการ กสศ. กล่าวว่า ภูมิภาคอาเซียนกำลังเผชิญความท้าทายจากวิกฤตซ้อนทับหลายด้าน ทั้งความตึงเครียดทางภูมิรัฐศาสตร์ การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ การย้ายถิ่น โรคระบาด และการเปลี่ยนผ่านเข้าสู่สังคมสูงวัย ซึ่งล้วนส่งผลกระทบต่อโอกาสทางการศึกษาของเด็กและเยาวชน โดยปัจจุบันภูมิภาคอาเซียนมีเด็กและเยาวชนนอกระบบการศึกษา (Out-of-School Children and Youth: OOSCY) จำนวน 11.8 ล้านคน เพิ่มขึ้นประมาณ 5 ล้านคนเมื่อเทียบกับปี 2562

สถานการณ์ดังกล่าวสะท้อนถึงความจำเป็นเร่งด่วนที่ประเทศสมาชิกอาเซียนต้องร่วมกันพัฒนากลไกป้องกันและแก้ไขปัญหาเด็กและเยาวชนนอกระบบการศึกษาอย่างเป็นระบบ โดยเฉพาะในช่วงที่ภูมิภาคกำลังก้าวเข้าสู่สังคมสูงวัย ซึ่งไม่อาจปล่อยให้เด็กและเยาวชนคนใดสูญเสียโอกาสในการเรียนรู้และพัฒนาศักยภาพ เพราะย่อมส่งผลต่ออนาคตของประชากรและการพัฒนาทุนมนุษย์ในระยะยาว

ดร.ไกรยส ภัทราวาท

สำหรับความก้าวหน้าด้านวิชาการ จากการประชุมคณะทำงานด้านวิชาการ (Technical Working Group: TWG) จำนวน 2 ครั้ง เมื่อวันที่ 9 และ 22 กันยายน 2569 คณะทำงานได้ร่วมกันสังเคราะห์และพัฒนากรอบนิยามเด็กและเยาวชนนอกระบบการศึกษา เพื่อสร้างความเข้าใจร่วมกันในระดับภูมิภาค โดยเห็นพ้องในหลักการสำคัญ 4 ประการ ได้แก่

  1. ขยายนิยามให้ครอบคลุมเด็กทุกสถานการณ์ โดยต่อยอดจากปฏิญญาอาเซียน ปี 2559 ตั้งแต่เด็กที่ไม่สามารถเข้าถึงสถานศึกษา เด็กที่ยังไม่ได้ลงทะเบียนเรียน เด็กที่ลงทะเบียนแล้วแต่ไม่เข้าเรียนหรือมีความเสี่ยงหลุดออกจากระบบ ไปจนถึงเด็กที่ออกจากระบบการศึกษาแล้ว
  2. กำหนดนิยามที่ไม่ยึดติดกับช่วงอายุการศึกษาภาคบังคับ เนื่องจากแต่ละประเทศสมาชิกมีเกณฑ์อายุและระบบการศึกษาที่แตกต่างกัน เพื่อให้สามารถนำกรอบนิยามไปปรับใช้ได้อย่างเหมาะสม
  3. ครอบคลุมเด็กทุกคนโดยไม่จำกัดสัญชาติหรือสถานะทางกฎหมาย รวมถึงเด็กไร้รัฐและเด็กข้ามชาติที่อาศัยอยู่ในประเทศสมาชิก เพื่อไม่ให้ข้อจำกัดด้านสถานะบุคคลกลายเป็นอุปสรรคต่อการเข้าถึงการศึกษา
  4. ให้ความสำคัญกับคุณภาพการเรียนรู้ควบคู่กับการเข้าถึงการศึกษา โดยเชื่อมโยงโอกาสการเรียนรู้กับการพัฒนาทักษะชีวิต ทักษะอาชีพ และการมีงานทำในอนาคต

ทั้งนี้ กรอบนิยามร่วมดังกล่าวจะพิจารณาผ่าน 6 มิติสำคัญ ได้แก่ ช่วงวัย (Age) การเข้าถึงการศึกษา (Access) การลงทะเบียนเรียน (Enrolment) การเข้าเรียน (Attendance) การสำเร็จการศึกษา (Completion) และปัจจัยความเปราะบางหรืออุปสรรคต่อการศึกษา (Vulnerability/Barriers) เพื่อให้ประเทศสมาชิกสามารถใช้เป็นแนวทางในการระบุ ติดตาม และช่วยเหลือเด็กและเยาวชนที่เสี่ยงหลุดออกจากระบบการศึกษาได้อย่างครอบคลุมมากขึ้น

นอกจากนี้ ที่ประชุมยังได้พิจารณากรอบสาระสำคัญสำหรับยกร่างปฏิญญาอาเซียนฉบับใหม่ โดยต่อยอดจากข้อเสนอ 4 เสาหลัก (Thematic Pillars) ที่นำเสนอในการประชุมวิชาการนานาชาติเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา ครั้งที่ 4 (AFE 2026) ประกอบด้วย

  1. เส้นทางการเรียนรู้ที่ยืดหยุ่น (Flexible Learning Pathways) พัฒนารูปแบบการศึกษาที่ตอบโจทย์ชีวิตและความจำเป็นที่แตกต่างกันของเด็กและเยาวชน โดยใช้เทคโนโลยีขยายโอกาสการเรียนรู้ให้เข้าถึงเด็กทุกกลุ่ม พร้อมส่งเสริมระบบเทียบโอนหน่วยกิตและประสบการณ์การเรียนรู้ เพื่อเปิดโอกาสให้เด็กสามารถกลับเข้าสู่เส้นทางการศึกษาได้อย่างต่อเนื่อง
  2. ระบบข้อมูลและการเตือนภัยล่วงหน้า (Data and Early-Warning Systems) พัฒนาระบบข้อมูลที่ช่วยให้มองเห็นเด็กและเยาวชนกลุ่มเสี่ยง (Visibility) สามารถติดตามสถานการณ์และให้ความช่วยเหลือได้อย่างทันท่วงที ก่อนที่เด็กจะหลุดออกจากระบบการศึกษา รวมถึงสนับสนุนการติดตามช่วยเหลือเด็กที่อยู่นอกระบบแล้ว
  3. การจัดสรรงบประมาณอย่างเสมอภาคและยั่งยืน (Equitable and Sustainable Financing) ส่งเสริมการลงทุนด้านการศึกษาที่คำนึงถึงความจำเป็นและข้อจำกัดที่แตกต่างกันของเด็กแต่ละกลุ่ม ครอบคลุมทั้งมาตรการป้องกันการหลุดออกจากระบบและการติดตามช่วยเหลือเด็กที่อยู่นอกระบบ เพื่อสร้างความต่อเนื่องและยั่งยืนในการแก้ไขปัญหา
  4. การเสริมสร้างความร่วมมือหลายภาคส่วน (Multisectoral Collaboration) บูรณาการความร่วมมือระหว่างภาครัฐ ภาคเอกชน ภาคประชาสังคม และองค์การระหว่างประเทศ พร้อมส่งเสริมบทบาทของภาคเอกชนและการลงทุนเพื่อสร้างผลลัพธ์ทางสังคม (Impact Investing) รวมถึงความร่วมมือข้ามพรมแดน เพื่อระดมทรัพยากรและองค์ความรู้ในการแก้ไขปัญหาร่วมกัน

สำหรับแผนการดำเนินงาน (Roadmap) เพื่อผลักดันปฏิญญา ASEAN Declaration on Zero Dropout 2028 ที่ประชุมได้พิจารณากรอบการทำงาน 3 ระยะ ตั้งแต่การเตรียมความพร้อมและจัดตั้งคณะทำงานยกร่างปฏิญญา การพัฒนาและรับฟังความคิดเห็นจากประเทศสมาชิก ไปจนถึงกระบวนการเสนอร่างฉบับสมบูรณ์เพื่อให้ผู้นำอาเซียนร่วมรับรองในปี 2571 ดังนี้

ระยะที่ 1 เตรียมความพร้อมและกำหนดกรอบการดำเนินงาน (กรกฎาคม–ธันวาคม 2569)

ภายหลังการประชุมคณะอนุกรรมการฯ ครั้งที่ 2/2569 ประเทศไทยเตรียมนำเสนอความก้าวหน้าการขับเคลื่อน ASEAN Zero Dropout ในเวทีการประชุม SEAMEO High Officials Meeting ครั้งที่ 49 (49th SEAMEO HOM) ณ ประเทศมาเลเซีย ในเดือนพฤศจิกายน 2569 พร้อมดำเนินการจัดทำคำสั่งแต่งตั้งคณะทำงานยกร่างปฏิญญาฯ (Drafting Working Group) อย่างเป็นทางการภายในเดือนธันวาคม 2569 เพื่อเป็นกลไกหลักในการพัฒนาเนื้อหาและประสานความร่วมมือกับประเทศสมาชิก

ระยะที่ 2 จัดทำและพัฒนาร่างปฏิญญาฯ (มกราคม–พฤศจิกายน 2570)

คณะทำงานยกร่างฯ จะเริ่มจัดทำกรอบแนวคิด (Concept Note) ในเดือนมกราคม 2570 ก่อนนำเสนอวิสัยทัศน์และแนวทางการดำเนินงานในเวทีระดับโลก 2027 Global Education Meeting (GEM) ณ กรุงเทพมหานคร ช่วงปลายเดือนมีนาคมถึงต้นเดือนเมษายน 2570

จากนั้นจะจัดทำร่างปฏิญญาฉบับเริ่มต้น (Zero Draft) ภายในเดือนเมษายน และเปิดเวทีหารือระดับภูมิภาคกับประเทศสมาชิกอาเซียน (Regional Consultation) ครั้งที่ 1 ในเดือนพฤษภาคม เพื่อนำข้อคิดเห็นมาพัฒนาเป็นร่างฉบับปรับปรุงครั้งที่ 1 และครั้งที่ 2 ก่อนเสนอขอความเห็นชอบในหลักการต่อที่ประชุมเจ้าหน้าที่อาวุโสอาเซียนด้านการศึกษา (SOM-ED)

ระยะที่ 3 เสนอร่างฉบับสมบูรณ์เพื่อรับรอง (มกราคม–พฤศจิกายน 2571)

ดำเนินการหารือร่วมกับประเทศสมาชิกอาเซียนและคณะทำงาน ASEAN Working Group on OOSCY เพื่อพัฒนาร่างปฏิญญาฉบับสมบูรณ์ (Final Draft) ภายในเดือนพฤษภาคม 2571 ก่อนเข้าสู่กระบวนการพิจารณาให้ความเห็นชอบภายในของแต่ละประเทศ (Domestic Clearance) และเสนอให้ที่ประชุมเจ้าหน้าที่อาวุโสอาเซียนด้านการศึกษา (SOM-ED) รวมถึงที่ประชุมรัฐมนตรีศึกษาอาเซียน (ASED) พิจารณารับรองตามลำดับ

เป้าหมายสำคัญคือการผลักดันให้ผู้นำประเทศสมาชิกอาเซียนร่วมรับรองปฏิญญา ASEAN Declaration on Zero Dropout 2028 อย่างเป็นทางการ ในการประชุมสุดยอดอาเซียน (ASEAN Summit) ณ ประเทศไทยในปี 2571 เพื่อยกระดับการแก้ไขปัญหาเด็กและเยาวชนนอกระบบการศึกษาจากความพยายามของแต่ละประเทศ สู่ความร่วมมือเชิงนโยบายระดับภูมิภาคที่มีทิศทางและเป้าหมายร่วมกัน

นอกจากนี้ ที่ประชุมยังได้พิจารณาร่างรายงานผลการดำเนินงานของคณะอนุกรรมการฯ เพื่อเตรียมนำเสนอต่อคณะกรรมการขับเคลื่อนการแก้ไขปัญหาเด็กและเยาวชนนอกระบบการศึกษา ระดับชาติ (Thailand Zero Dropout) ในเดือนธันวาคม 2569 พร้อมเตรียมกำหนดการประชุมคณะอนุกรรมการฯ ครั้งที่ 3/2569 เพื่อติดตามความก้าวหน้าและขับเคลื่อนการดำเนินงานในระยะต่อไป

การขับเคลื่อน ASEAN Zero Dropout ครั้งนี้จึงนับเป็นอีกก้าวสำคัญของการเชื่อมโยงประสบการณ์และบทเรียนการแก้ไขปัญหาเด็กนอกระบบการศึกษาของประเทศไทย เข้ากับความร่วมมือระดับอาเซียน เพื่อร่วมกันพัฒนากลไกป้องกัน ติดตาม และสร้างโอกาสการเรียนรู้ที่ยืดหยุ่นและมีคุณภาพ โดยมีเป้าหมายร่วมกันคือ ไม่ปล่อยให้เด็กและเยาวชนคนใดถูกทิ้งไว้ข้างหลังบนเส้นทางการศึกษาและการพัฒนาศักยภาพในอนาคต