“ความสามารถไม่ได้เกิดขึ้นในชั่วข้ามคืน หากแต่ค่อย ๆ เติบโตจากความชอบเล็ก ๆ ที่ผ่านการฝึกฝน และลงมือทำทีละเล็กทีละน้อย เป็นประสบการณ์ที่ค่อย ๆ สั่งสมเหมือนต้นไม้ที่เติบโต แตกกิ่งก้าน และขยายความสามารถออกไปเรื่อย ๆ โดยไม่รู้ตัว”
นายนคร ทรงกฤษณ์ ชื่อเล่น แท้แท้ ลูกศิษย์วัดใหม่สี่หมื่น และนักเรียนห้องเรียนบวร
โรงเรียนเนกขัมวิทยา จังหวัดราชบุรี
“การเรียนในรูปแบบบวร ไม่ใช่เพียงการเรียนตามหลักสูตรในห้องเรียน แต่เป็นการทำงานควบคู่ไปกับการเรียน ทำให้ผมมีเวลามากขึ้น ได้เรียนรู้ และต่อยอดความรู้จากการลงมือทำ และค่อย ๆ สร้างทักษะที่สอดคล้องกับความสนใจของตัวเอง”
นายนคร ทรงกฤษณ์ หรือ แท้แท้ ลูกศิษย์วัดใหม่สี่หมื่น และนักเรียนโรงเรียนเนกขัมวิทยา จังหวัดราชบุรี เล่าว่า “ตนเองเป็นเด็กจากต่างอำเภอ หลังเรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ได้เข้ามาอยู่กับพระครูโสภณจันทรังสี และได้เข้าเรียนในระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเนกขัมวิทยา ซึ่งเป็นโรงเรียนในระบบการศึกษาปกติที่ทำงานเชื่อมโยงกับวัดใหม่สี่หมื่นอย่างใกล้ชิด โดยที่ผ่านมาตนเรียนในโรงเรียนระบบปกติมาโดยตลอด จนกระทั่งขึ้นชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ชีวิตเริ่มเปลี่ยนไป เวลาเรียนและการทำงานจริงเริ่มไม่สอดคล้องกับตารางเรียนแบบเดิม จึงเลือก “ห้องเรียนบวร” เพื่อเป็นทางเลือกในการเรียนรู้ที่ยืดหยุ่นมากขึ้น”
แท้แท้เป็นเด็กที่มีความสนใจและชื่นชอบด้านการถ่ายคลิป ตัดต่อวิดีโอ ความสนใจเหล่านั้นไม่ได้หยุดอยู่แค่ความชอบ แต่พัฒนาไปสู่การทำงานจริงที่สามารถสร้างรายได้ แม้รายได้จะไม่สม่ำเสมอ แต่ก็เคยขึ้นไปสูงถึงหลักแสน และในบางช่วงลดลงเหลือเพียงหลักพัน แต่สิ่งสำคัญคือรายได้เหล่านี้เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องในทุกเดือน และกลายเป็นแรงผลักดันให้เขานำเงินไปลงทุนซื้ออุปกรณ์ กล้อง และเครื่องมือ เพื่อพัฒนางานของตัวเองต่อไป
ไม่เพียงเท่านั้น เมื่อชื่อของวัดใหม่สี่หมื่นเริ่มเป็นที่รู้จักในวงกว้าง แท้แท้ก็มีบทบาทสำคัญในฐานะคนรุ่นใหม่ที่ช่วยดูแลการสื่อสารในโลกออนไลน์ ที่อยู่เบื้องหลังการผลิตวิดีโอสั้น การเล่าเรื่อง และการอธิบายข้อมูลให้สาธารณะเข้าใจตรงกัน หนึ่งในเหตุการณ์สำคัญ คือกรณี “พระกุแตก” เมื่อปี 2565 ซึ่งสินค้าของวัดจำหน่ายหมดภายในเวลาอันรวดเร็ว แต่กลับมีเพจปลอม นำข้อมูลเก่ามารีรันเพื่อขายสินค้าของตนเอง โดยแอบอ้างชื่อวัด เหตุการณ์นี้ทำให้แท้แท้ต้องเรียนรู้เรื่องการจัดการข้อมูลเท็จ การสื่อสารเชิงรับผิดชอบ และการปกป้องชื่อเสียงของพื้นที่ที่ตนเองผูกพัน
แท้แท้เล่าว่า “ความสามารถของตนไม่ได้เกิดขึ้นในชั่วข้ามคืน หากค่อย ๆ เติบโตจากความชอบเล็ก ๆ จากการฝึกการถ่ายคลิปวิดีโอ ทดลองถ่าย ตัดต่อ และแต่งสีทีละเล็กทีละน้อย และประสบการณ์เหล่านี้ค่อย ๆ สั่งสม เหมือนต้นไม้ที่เติบโต แตกกิ่งก้าน และขยายความสามารถออกไปเรื่อย ๆ โดยไม่รู้ตัว”
เมื่อมองไปข้างหน้า แม้แท้แท้ยังไม่มีคำตอบที่ชัดเจนว่าจะเรียนต่อที่ใด หรือจะเดินไปในเส้นทางใด แต่เขามองว่า
“สำหรับพื้นที่การเรียนรู้แบบบวร ‘การยังไม่รู้’ ไม่ได้ถูกมองว่าเป็นความล้มเหลว หากแต่เป็นช่วงเวลาของการค้นหาตัวเอง ผ่านการลงมือทำจริง ซึ่งตนเองก็กำลังเรียนรู้ชีวิตไปพร้อมกับการทำงานจริง สร้างรายได้จริง และพัฒนาทักษะที่จับต้องได้ โดยไม่ถูกเร่งให้ต้องมีคำตอบเรื่องอนาคตในทันที”
