เติมคุณภาพชีวิตเด็กนร.บนดอย ผลลัพธ์เงินบริจาคจดหมายลาครู

ภายในต้นสัปดาห์นี้เด็กๆ นักเรียนโรงเรียนใบหนา ต.นาเกียน อ.อมก๋อย จ.เชียงใหม่ จะได้เข้าพักในอาคารพักนอนหลังใหม่ที่ผ่านการซ่อมแซมจากเงินบริจาคในในโครงการ “จดหมายลาครู” ของกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) ซึ่งได้รับจัดสรรมาเป็นจำนวนเงิน 57,936 บาท โดยถือเป็นสายธารน้ำใจจากประชาชนทั่วประเทศที่เห็นความสำคัญ ต้องการให้แก้ไขปัญหาความเหลื่อมล้ำในระบบการศึกษาไทย

สาเหตุที่ทางโรงเรียนเลือกนำเงินจำนวนนี้มาซ่อมแซมอาคารพักนอนเนื่องจากสภาพปัญหาที่ผ่านมาอาคารพักนอนหลังเก่าชำรุดทรุดโทรมเป็นอย่างมาก ทั้งฝ้าเพดานผุพัง ช่องรับแสงมีเพียงตาข่ายกันไว้เมื่อฝนตก น้ำฝนกจะกระเด็นเข้ามาภายในอาคาร ทำให้เด็กนักเรียนไม่สบาย รวมไปถึงห้องน้ำที่อยู่ไกลจากที่พักลำบากเด็กๆ เวลาจะเข้าห้องน้ำในช่วงกลางคืนตอนเดินออกไปไกลและไม่สะดวก

อีกทั้งที่ผ่านมามีเด็กนักเรียนมากขึ้น แต่งบประมาณยังไม่พอเพียงที่จะนำมาซ่อมแซมอาคารพักนอนได้ ทำให้ต้องแก้ปัญหาด้วยการหากระดาษ หรือป้ายไวนิลเก่าๆ มากั้นตามช่องไม่ให้น้ำกระเด็นเข้ามาในตัวห้องนอน
ส่วนหนึ่งเพราะค่าขนส่งขึ้นมาบนดอยที่นี่ทำให้ราคาค่าก่อสร้างแพงกว่าข้างล่างเกือบเท่าตัว อย่างอิฐบล็อกปกติ 3-4 บาท ถ้าขนขึ้นมาสร้างข้างบนจะสูงถึง 7-8 บาท จึงทำให้การใช้จ่ายก่อสร้างค่อนข้างสูงกว่าปกติ

ครูแตงโม-อัญชลิกา อุปนันต์ ครูอนุบาลโรงเรียนใบหนา มองว่าเงินบริจาคในส่วนนี้ช่วยส่งเสริมให้ชีวิตความเป็นอยู่ของเด็กนักเรียนที่นี่ดีขึ้นเยอะมาก เพราะงบประมาณที่ค่อนข้างจำกัด ทำให้อาคารหลังเก่าค่อนข้างแออัดไม่ถูกสุขลักษณะเท่าที่ควรนัก ต้องนอนติดๆกัน ยิ่งช่วงหน้าฝนเด็กก็ป่วยบ่อย เพราะเชื้อโรคแพร่กระจายง่าย แต่ตอนนี้ได้ซ่อมแซมอาคารหลังเก่านี้แล้ว

ปัจจุบันสภาพในอาคารปลอดโปร่ง สะอาด เป็นระเบียบเรียบร้อย ปลอดภัยสำหรับเด็กทุกคน ที่สำคัญคิดว่าเด็กๆนักเรียนทุกคนที่พักนอนน่าจะสบายขึ้นกว่าเดิม และมีสุขภาพดีอย่างถ้วนหน้า ประโยชน์ทางอ้อมอีกสิ่งที่น่าจะเกิดขึ้นคือน่าจะทำให้เด็กๆ อยากมาโรงเรียนมากขึ้นในอนาคต เพราะพวกเขารู้สึกมั่นใจ ปลอดภัย และอยากมาโรงเรียน

สำหรับการปรับปรุงซ่อมแซมอาคารพักนอนหลังเก่านี้ ทางโรงเรียนได้ทุบกำแพงเดิมข้างหลังทิ้ง และต่อออกไปเป็นห้องน้ำสองห้องที่ติดกับที่พักทำให้เด็กไม่ต้องลำบากอีกต่อไป เวลาเข้าห้องน้ำในช่วงกลางคืน และยังขยายเพิ่มห้องอาบน้ำ ปูกระเบื้องที่พื้น ทำฝ้าเพดานใหม่ ขยายห้องให้ใหญ่ขึ้นกว่าเดิม จนสามารถรองรับเด็กพักนอนในส่วนของเด็กผู้ชายได้ครบจำนวน 30 คน จากเดิมรองรับเด็กได้ไม่กี่ 10 คนเท่านั้น ส่วนเด็กพักนอนผู้หญิงประมาณ ​20 คน ยังต้องพักอยู่กับครูผู้หญิงไม่มีหอพักนอนเป็นของตัวเอง ​ ​

ครูแตงโม กล่าวขอบคุณทุกคนทุกฝ่ายที่เห็นอกเห็นใจเข้าใจความรู้สึกเด็กนักเรียนบนดอยที่อยู่ห่างไกลความเจริญ พร้อมย้ำว่าเงินทุกบาททุกสตางค์ทางโรงเรียนจะนำไปสร้างประโยชน์ให้กับเด็กทุกคน ไม่รู้จะใช้คำขอบคุณอย่างไร คิดว่ารอยยิ้มจากเด็กๆนักเรียนน่าจะแทนคำขอบคุณได้ดีที่สุด

Back To Top