โดย ‘พี่เม’ กนกอร ชมชาติ ที่กำลังจะจบหลักสูตรเทคโนโลยีบัณฑิต สาขาการโรงแรม จากวิทยาลัยอาชีวศึกษาเพชรบุรี และ ‘พี่จักร’ ชัยโรจน์ วงษ์สุวรรณ นักศึกษาชั้นปีที่ปี 2 หลักสูตรปริญญาตรี สาขาเทคโนโลยีวิศวกรรมแม่พิมพ์และเครื่องมือ คณะวิทยาลัยเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ ได้ขึ้นกล่าวกับน้องๆ ในฐานะตัวแทนรุ่นพี่ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ รุ่น 1 ว่า สำหรับน้องๆ นักศึกษาทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ที่กำลังจะจบชั้น ปวส. หรืออนุปริญญา แล้วมีความตั้งใจอยากเรียนต่อในระดับปริญญาตรี หรือตั้งความฝันเอาไว้ไกลถึงการเรียนในระดับปริญญาโทและปริญญาเอก แต่ด้วยข้อจำกัดเรื่องทุนการศึกษา หลายคนจึงไม่กล้าฝันต่อ จึงอยากแนะนำให้น้องๆ ได้รู้จักกับ ‘ทุน’ ที่จะช่วยให้ทุกคนที่มีความฝัน สามารถมองไปข้างหน้าและวางแผนต่อยอดการศึกษาไปได้จนถึงระดับที่ตั้งใจไว้

พี่เม กล่าวถึง ‘ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ’ ว่าเป็นทุนสำหรับนักศึกษาสายอาชีพที่จบการศึกษาระดับชั้น ปวส. หรืออนุปริญญา โดยทุนนี้จะสนับสนุนต่อเนื่องตั้งแต่ปริญญาตรี ปริญญาโท จนถึงปริญญาเอก ตามแต่ความตั้งใจของผู้รับทุน

ส่วนคุณสมบัติผู้รับทุน เริ่มจากผู้เข้ารับคัดเลือกต้องมาจากครอบครัวที่มีรายได้ครัวเรือนต่ำกว่าเดือนละ 6,000 บาท มีเกรดเฉลี่ยไม่ต่ำกว่า 3.00 และติดอยู่ในอันดับ 100 ละ 20 บนของสาขาที่เรียน ทั้งนี้สถาบันที่จัดการศึกษาในระดับ ปวช. ปวส. และอนุปริญญา และสถานศึกษาที่จัดการศึกษาระดับปริญญาตรีในหลักสูตรต่อเนื่องหรือเทียบโอน หรือหลักสูตรปริญญาตรี 4 ปีในสาขาที่กำหนด ต้องเป็นผู้เสนอรายชื่อนักศึกษาตามคุณสมบัติที่กำหนด โดยสถาบันหนึ่งสามารถส่งนักศึกษาเข้ารับคัดเลือกได้สาขาละไม่เกิน 2 คน

“ผู้ได้รับทุนนี้จะได้รับทุนการศึกษาแบบไม่ต้องคืนทุน รวมค่าเทอม ค่าใช้จ่ายรายเดือน รวมถึงทุนสนับสนุนกิจกรรม อุปกรณ์การเรียน การทำวิจัย และมีการศึกษาดูงานต่างประเทศเมื่อเรียนในระดับปริญญาโทและปริญญาเอกด้วย”

อีกหนึ่งการปรับเปลี่ยนคุณสมบัติผู้รับทุนที่น่าสนใจในปีนี้คือ กสศ. เปิดโอกาสให้ผู้สำเร็จการศึกษามาแล้วไม่เกิน 3 ปี และมีผลการเรียนเฉลี่ยสะสมไม่ต่ำกว่า 3.00 สามารถร่วมพิจารณาเป็นผู้รับทุนได้ด้วย ซึ่งถือว่าสอดรับกับสถานการณ์ปัจจุบันที่ตลาดแรงงานยังผันผวนด้วยผลกระทบจาก COVID-19 ได้เป็นอย่างดี พี่เมระบุ

พี่จักร เสริมว่า เมื่อน้องๆ พิจารณาตนเองแล้วว่ามีคุณสมบัติตรงตามที่ทุนกำหนด ขั้นตอนต่อไปคือต้องเตรียมตัวให้พร้อมก่อนเข้าสู่กระบวนการคัดเลือก สิ่งสำคัญคือต้องตรวจสอบว่าสาขาที่ตั้งใจจะเรียนนั้น มีสถาบันในโครงการที่เปิดรองรับหรือไม่

สาขาที่เปิดรับนักศึกษาทุน คือสาขาที่เป็นเป้าหมายหลักในการพัฒนาประเทศ ได้แก่อุตสาหกรรมที่มีศักยภาพ(First S-Curve) และ อุตสาหกรรมอนาคต(New S-Curve) รวมถึงสาขาด้านวิทยาศาสตร์เทคโนโลยี(Science, Technology, Engineering, Mathematics: STEM) และเทคโนโลยีดิจิทัล

“ผมเชื่อว่าพื้นฐานของการเป็นนักศึกษาทุนฯ ที่ทุกคนมีอยู่ในตัว การันตีได้ถึงความขยัน ตั้งใจ และศักยภาพที่มีในตัวเองได้อยู่แล้ว ฉะนั้นสิ่งที่จะมาช่วยเป็นปัจจัยเสริมได้คือผลงานต่างๆ ที่แต่ละคนทำตั้งแต่เรียนชั้น ปวช. ปวส. หรืออนุปริญญา ที่สำคัญคือหลังจากผ่านขั้นตอนทั้งหมดไปจนถึงการสอบสัมภาษณ์ เราจะต้องแสดงให้คณะกรรมการได้เห็นความสามารถและความตั้งใจที่มีอยู่ในตัวเราให้ได้มากที่สุด โดยเฉพาะเป้าหมายที่ว่าเราอยากเรียนไปจนถึงระดับไหน และวางแผนอนาคตไว้อย่างไรบ้าง”  

ในฐานะคนที่ตั้งใจจะศึกษาต่อให้ได้สูงสุดเท่าที่ทำได้ แต่เคยเกือบต้องล้มเลิกความฝันไปด้วยความไม่พร้อมด้านฐานะทางเศรษฐกิจ พี่จักรเล่าว่าก่อนจะได้ทุน เคยกู้เงินเรียนมาก่อน แล้วก็พบว่ามีแต่ความรู้สึกกังวลใจ จนสูญเสียสมาธิในการเรียน

“ตอนนั้นทางบ้านผมต้องใช้หนี้เงินที่กู้ยืมมาเรียน แล้วยังต้องส่งเงินให้ผมใช้จ่ายประจำเดือนอีก จำได้ว่าตอนเรียนมีแต่ความกังวลเรื่องค่าใช้จ่าย จะคิดถึงเรื่องเรียนก็ทำได้ไม่เต็มที่ ทักษะหรือศาสตร์อื่นๆ ที่สนใจก็ไม่มีทุนให้ศึกษาเพิ่มเติม จนวันที่ได้ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ ผมก็ไม่ต้องคิดเรื่องค่าใช้จ่ายหรือหนี้เงินกู้ยืมทุกวันอีกแล้ว หลังจากนั้นสิ่งที่ต้องทำก็มีแค่เรียนอย่างเดียวให้เต็มที่ เพิ่มขึ้นมาคือมีเวลาพัฒนาทักษะที่สนใจทั้งวิชาชีพหรือเรียนภาษาเพิ่มเติม ที่สำคัญคือผมกับครอบครัวมีความสุขกันมากขึ้นด้วย”

สำหรับแผนการในอนาคตของพี่ๆ ทั้งสองคน พี่เมตั้งใจไว้ว่าจะเรียนต่อในสาขาการโรงแรมจนจบปริญญาเอก และอยากจะเป็นอาจารย์หลังจบการศึกษาขั้นสูงสุด เพราะมองว่าอาจารย์สาขาการโรงแรมในสายอาชีวะยังขาดแคลนอยู่มาก ส่วนพี่จักร ตั้งใจว่าจะเรียนในสาขาที่เกี่ยวข้องต่อเนื่องไปให้สุดทางเท่าที่โอกาสเปิดให้ พร้อมเชิญชวนน้องทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูงที่มีฝันอยากเรียนต่อให้เข้ามาลองสมัครทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ โดยปีนี้เป็นรุ่นที่ 3 จะเปิดรับสมัครไปจนถึงวันที่ 30 เมษายน 2564 นี้

ร่วมสร้างโอกาสไปกับ
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.)
www.eef.or.th/donate/
ธนาคารกรุงไทย สาขาซอยอารีย์
เลขที่ : 172-0-30021-6
บัญชี : กสศ.มาตรา 6(6) – เงินบริจาค

The post ปันประสบการณ์จากรุ่นพี่ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ ถึงน้องทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง first appeared on กสศ..

ทั้งยังก่อให้เกิดการเรียนรู้แบบ Active Learning ที่นักเรียนสามารถเลือกเรียนรู้ได้ตามความสนใจและความถนัด ผลลัพธ์ที่ได้จึงนำมาซึ่งมาตรฐานการเรียนที่ดีขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทั้งยังพาให้โรงเรียนสามารถคว้ารางวัลเหรียญทองจากการประกวดนวัตกรรมการทางศึกษา และกลายมาเป็นโรงเรียนต้นแบบของโรงเรียนที่ยกระดับการเรียนการสอนด้วยหลักสูตรเฉพาะทางที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง และทั้งหมดนี้ คือเรื่องราวของโรงเรียนบ้านหุบบอน จาก ต.เขาคันทรง อ.ศรีราชา จ.ชลบุรี

ธีระยุทธ แสงสุริยจันทร ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านหุบบอน เล่าถึงความเปลี่ยนแปลงในช่วงเวลาราว 3 ปีของโรงเรียนว่า ที่ผ่านมา โรงเรียนเคยมีผลสัมฤทธิ์ที่ต่ำมากในเกือบทุกด้าน การจัดการเรียนการสอนที่มีก็เป็นไปแบบเดิมๆ คือครูเป็นศูนย์กลางการให้ความรู้ เป็นแค่คนสอน ขณะที่โรงเรียนกับชุมชนก็ขาดความร่วมมือกัน

“แต่ปัจจุบัน เราได้เปลี่ยนวิธีการจัดการเรียนการสอนให้มีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับโรงเรียนอื่น มีการแบ่งปันประสบการณ์ร่วมกับชุมชน ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการพัฒนานวัตกรรมที่พาโรงเรียนไปได้รับรางวัลระดับประเทศ และมีผลลัพธ์ด้านต่างๆ ที่ดีขึ้นตามมา อีกทั้งยังเชื่อว่าเราจะพัฒนาต่อไปได้อีกมาก

“โรงเรียนบ้านหุบบอนเริ่มเข้าร่วมโครงการ TSQP ของ กสศ. ในปี 2560 ตั้งแต่นั้นเราตั้งเป้าหมายไว้ว่าจะต้องนำชุมชนเข้ามามีส่วนร่วมในการจัดการศึกษาของโรงเรียนให้ได้ ถึงปี 61 เราปรับการเรียนการสอนใหม่ เป็นการกำหนดร่วมกันระหว่างชุมชนกับโรงเรียน โดยยึดถือว่าผลลัพธ์ที่ได้ ต้องเป็นไปตามคุณลักษณะที่นักเรียนในพื้นที่ต้องการเป็นสำคัญ แล้วบูรณาการผ่าน 3 รายวิชาหลัก ได้แก่คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และวิชาศิลปะ”

‘มะพร้าว ผลิตภัณฑ์มหัศจรรย์’

ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านหุบบอน กล่าวต่อไปว่าในหลักสูตรนี้ ครูและนักเรียนแต่ละห้องต้องร่วมกันระดมความคิดในการจัดการเรียนการสอนที่บูรณาการกับท้องถิ่นขึ้นมา ห้องละ 1 โครงการ ให้เป็นนวัตกรรมคุณภาพที่แสดงถึงอัตลักษณ์ของบ้านหุบบอนจริงๆ ซึ่งหลังจากที่ลองผิดลองถูกกันสักพัก มติร่วมของโรงเรียนจึงยึดเอา ‘มะพร้าว’ ที่เป็นผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นมาเป็นตัวตั้งในการขับเคลื่อนไปสู่การสร้างนวัตกรรม

เมื่อเรามีโจทย์คือนวัตกรรมที่แสดงอัตลักษณ์ท้องถิ่น ทุกคนก็จะนึกถึงมะพร้าวที่ปลูกกันมากในพื้นที่ และเป็นพืชเศรษฐกิจของบ้านหุบบอน จนได้ชื่อกิจกรรมออกมาว่า ‘มะพร้าว ผลิตภัณฑ์มหัศจรรย์’

“จากนั้นทางโรงเรียนก็พาครูและนักเรียนออกไปดูงาน ไปแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกับโรงเรียนในเครือข่ายโครงการ TSQP เพื่อให้เห็นภาพของการใช้เรื่องนวัตกรรมท้องถิ่นเข้ามาช่วยจัดการเรียนการสอนมากขึ้น แล้วเราจึงขยายผลเรื่องผลิตภัณฑ์มะพร้าว นวัตกรรมท้องถิ่นสู่ห้องเรียนคุณภาพไปในทุกช่วงชั้น ให้เป็นโมเดลที่หลากหลายในการพัฒนาการเรียนการสอน”

ห้องเรียนคุณภาพ แบบ Active Learning ที่ ‘ใครถนัดอะไรก็ให้ไปทำสิ่งนั้น’

ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านหุบบอน กล่าวว่า ทางโรงเรียนได้จัดการเรียนการสอนแบบ Active Learning ตามแนวทางเรียนรู้แบบ OECD โดยโครงงานนวัตกรรมจากทรัพยากรท้องถิ่นต้องเกิดขึ้นได้ในทุกห้องเรียน ตั้งแต่ชั้น อ.1-ม.3 ซึ่งแม้แต่ละชั้นจะมีหัวข้อจัดการเรียนรู้ที่ต่างกันไป แต่ทุกโครงงานจะต้องมีมะพร้าวเป็นส่วนประกอบทั้งหมด อาทิ ชั้น อ.3 ทำเรื่องกระถางเปลือกมะพร้าว ชั้น ป.3 ทำเรื่องวุ้นมะพร้าว ชั้น ป.4 ทำเรื่องไอศกรีมกะทิ หรือชั้น ม.3 ทำเรื่องโคมไฟกะลา เป็นต้น

“ในห้องเรียนแบบ Active Learning ครูจะมีบทบาทเป็นโค้ช คอยอำนวยความสะดวกและช่วยจัดการเรียนรู้ ส่วนเด็กๆ จะแบ่งออกเป็นกลุ่มตามความสนใจ แต่ละกลุ่มมีหน้าที่ที่ชัดเจน เช่นกลุ่มแปรรูปผลิตภัณฑ์ กลุ่มออกแบบผลิตภัณฑ์ หรือกลุ่มที่สนใจเรื่องการผสมวุ้น ด้วยรูปแบบนี้ ทุกคนจะได้เรียนตามความสนใจและความถนัด ซึ่งเราจะมีการวัดทักษะ และความรู้พื้นฐานความถนัดของนักเรียนในเรื่องนั้นๆ ก่อนเริ่มแบ่งกลุ่ม

“แล้วระหว่างเรียนรู้จะมีครูที่เชี่ยวชาญในแต่ละด้านเข้าไปช่วยเชื่อมโยง ให้เกิดกระบวนการเรียนรู้ผ่านการลงมือทำด้วยตนเอง มีการสร้างกำลังใจ สร้างแรงจูงใจให้เด็กอยากรู้อยากเห็น อยากทดลอง

“จากนั้นหลังสิ้นสุดกิจกรรมจะมีการแบ่งกลุ่มย่อยอีกครั้ง เพื่อสะท้อนความคิดเกี่ยวกับผลงานของแต่ละกลุ่ม รวมถึงช่วยกันคิดต่อยอดว่าหลังจากบทเรียนนั้นๆ แล้ว แต่ละชั้นเรียนจะไปสู่การทำนวัตกรรมอะไรใหม่ๆ จากมะพร้าวได้อีกบ้าง เป็นการออกแบบทางความคิดเพื่อจัดระเบียบความรู้และพัฒนาผู้เรียนให้มากขึ้น”

รางวัลเหรียญทองระดับประเทศ ด้านเทคโนโลยีและนวัตกรรมการสอน

จากวันนั้นถึงวันนี้ ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านหุบบอนภูมิใจที่จะบอกว่า จากการประเมินวัดผลคุณภาพด้านการเรียนและสุขภาวะจิตใจนักเรียนในทุกวันนี้ พบว่าเด็กๆ ต่างมีความสุขกับการเรียนแบบ Active Learning เพราะเขาได้เรียนในสิ่งที่ตัวเองสนใจ ทำให้มีพัฒนาการด้านผลการเรียน ทักษะสังคม ทักษะชีวิต และผลงานต่างๆ เพิ่มขึ้น

นอกจากนี้ทางโรงเรียนยังมีการเชื่อมโยงกับท้องถิ่นในเชิงลึก มีคนในชุมชนเข้ามาบรรยาย มาช่วยจัดกระบวนการเรียนการสอนเพื่อให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น

ผลจากการนำ ‘มะพร้าว’ ที่เป็นอัตลักษณ์ชุมชน มาต่อยอดเป็นนวัตกรรมในการเรียนการสอนของโรงเรียน ทำให้โรงเรียนบ้านหุบบอนได้เปลี่ยนแปลงสถานะจากโรงเรียนเล็กๆ ผลสัมฤทธิ์ต่ำ มาเป็นโรงเรียนต้นแบบการเรียนรู้ ในการสร้างนวัตกรรมจากผลผลิตชุมชน การันตีด้วยรางวัลเหรียญทองระดับประเทศลำดับที่ 2 ด้านเทคโนโลยีและนวัตกรรมการสอนยอดเยี่ยม จาก สพฐ. ประเภทโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา ปี 2563

“ตั้งแต่เข้าร่วมโครงการ TSQP เราได้หลักสูตร ได้กระบวนการมาใช้ขับเคลื่อนบริหารจัดการโรงเรียนทั้งหมด จนเราได้รางวัลกลับมาเป็นความภูมิใจ จากที่คณะกรรมการมอบรางวัลเขาเล็งเห็นคือ สิ่งที่เราทำนั้นไม่ได้เกิดผลลัพธ์ที่ลงไปสู่แค่โรงเรียน แต่ยังกระจายไปถึงท้องถิ่น และนักเรียนได้รับประโยชน์จริงๆ และตอนนี้ โรงเรียนเราได้มีกราฟผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง และมีนักเรียนเพิ่มขึ้นทุกปี รวมถึงมีคนติดต่อขอเข้ามาศึกษาดูงาน มาดูการจัดการเรียนการสอนของเราเยอะมากในแต่ละเดือน” ธีระยุทธ แสงสุริยจันทร ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านหุบบอน กล่าว

ร่วมสร้างโอกาสไปกับ
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.)
www.eef.or.th/donate/
ธนาคารกรุงไทย สาขาซอยอารีย์
เลขที่ : 172-0-30021-6
บัญชี : กสศ.มาตรา 6(6) – เงินบริจาค

The post ‘มะพร้าว’ เปลี่ยนโรงเรียนผลสัมฤทธิ์ต่ำ สู่ต้นแบบการสร้างนวัตกรรมเหรียญทองระดับประเทศ first appeared on กสศ..

“ทุนนวัตกรรมอาชีพชั้นสูง รุ่น 2 ไม่ใช่เงินเรียนฟรี แต่คือโอกาสพลิกชีวิตตัวเอง ให้ดีขึ้น เปลี่ยนภาระเป็นพลัง จากคนที่เคยต้องพึ่งพาคนรอบข้างมาเป็นคนที่มีพลังชีวิตก้าวข้ามความด้อยโอกาสทางการศึกษาจนสามารถพึ่งตัวเองได้” เป็นคำกล่าวของ “มงคล จินาวรณ์” หรือ “อาจารย์กี้” ซี่งกล่าวปลุกพลังเยาวชนนักศึกษาทุนนวัตกรรมอาชีพชั้นสูง รุ่น 2 ระหว่างเป็นวิทยากรดำเนินกิจกรรมในโครงการ “ปลุกพลัง สร้างโอกาสแห่งอนาคต กับทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ปีการศึกษา 2563” เมื่อวันที่ 7 – 8 พฤศจิกายน 2563 ณ ห้อง Grand Ballroom โรงแรมเซนทรา แกรนด์ มิราจ บีช รีสอร์ท จ.ชลบุรี   

“อาจารย์กี้” เป็นคุณครูขวัญใจน้องๆ วิทยาลัยเทคโนโลยีพระมหาไถ่ พัทยา จ.ชลบุรี ด้วยความเคารพนับถือและชื่นชมในฐานะครูผู้สอนวิชาโปรแกรมคอมพิวเตอร์ แม้ร่างกายจะไม่สมบูรณ์ต้องนั่งรถเข็นเป็นยานพาหนะแทนขาสองข้าง แต่ใจสู้ไม่อาย กล้านำความรู้ความสามารถสมัครเข้ามาเป็นครูสอนหนังสือให้กับเด็กที่มีความต้องการพิเศษ  ​อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยมากว่า 12 ปี ในรั้วสถาบันการศึกษาแห่งนี้

สถานศึกษาแห่งนี้เป็นเพียงสถานศึกษาระดับอาชีวะศึกษาไม่กี่แห่งที่สอนวิชาชีพให้กับเด็กอาชีวะ ที่เป็นผู้มีความต้องการพิเศษ​เต็มรูปแบบ  ซึ่ง 0t มีจุดแตกต่างจากวิทยาลัยเทคโนโลยีสายอาชีพทั่วๆ ไป  ซึ่งมักจะมีหลักสูตรที่ใช้กำลังกายและสมองควบคู่กันไป เช่น ช่างยนต์ ช่างไฟฟ้า ช่างก่อสร้าง ฯลฯ แต่ที่นี่จะเสริมเป็นวิชาชีพที่เหมาะสมกับสรีระของผู้ที่มีความต้องการพิเศษโดยตรง นั่นคือ วิชาคอมพิวเตอร์ เพื่อนำไปประกอบอาชีพประเภททำงานนั่งโต๊ะ

ฉุดดึง คนที่ยังตกอยู่ในเขาวงกตทางความคิด
เลิกคิดว่าตัวเองมีปมด้อย ออกไปเผชิญโลก

กว่าสิบปีที่ อาจารย์กี้ สอนอยู่ในรั้ววิทยาลัยแห่งนี้ได้เห็นพัฒนาการและความเปลี่ยนแปลงของลูกศิษย์ที่ได้รับการศึกษารุ่นแล้วรุ่นเล่า ทั้งหมดล้วนได้ดิบได้ดี มีงานทำและพึ่งตนเองได้ ไม่กลายเป็นภาระแก่สังคมหรือครอบครัว ในฐานะครู อาจารย์กี้ ยังเป็นผู้นำในการสร้างแรงบันดาลใจ พยายามฉุดดึงเด็กที่มีความต้องการพิเศษ ซึ่งบางคนที่ยังตกอยู่ในเขาวงกตทางความคิด เพียงเพราะคิดไปเองว่า ตัวเองมีปมด้อย

ผู้พิการบางคนนอนป่วยติดเตียงอย่างสิ้นหวังโดยไม่ยอมลุกขึ้นสู้ทำกายภาพบำบัดดูแลตัวเอง บางคนรู้สึกอับอายกับความพิกลพิการของตัวเองจนไม่กล้าออกนอกบ้านนาน 4 – 5 ปีกว่าจะพยุงตัวขึ้นรถเข็นออกจากบ้านสู่โลกภายนอกได้ก็สายไปเสียแล้ว เพราะอายุมากจึงเข้าไม่ถึงทุนการศึกษา แต่ยังมีเด็กที่มีความต้องการพิเศษอีกไม่น้อยเช่นกันที่ใจสู้กล้าเผชิญโลกและท้าทายโชคชะตา เดินเข้าหาโอกาสทางการศึกษาและแสวงหาความรู้จากรั้ววิทยาลัยเทคโนโลยีพระมหาไถ่    

“เด็กนักเรียนพระมหาไถ่ ไม่คิดว่าความพิการของตัวเองเป็นปมด้อย เรียนจบมีงานทำทุกคน สร้างเนื้อสร้างตัว มีครอบครัวใหม่ ซื้อบ้านซื้อรถมีชีวิตที่ดีขึ้น ไม่เป็นภาระแก่คนรอบข้าง ตอนนี้น้องๆ หลายคน ได้รับการศึกษาจากทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ได้เข้ามาเปลี่ยนภาระเป็นพลัง ปลุกพลังในตัวเองให้กลับมาลุกโชน เชื่อหรือไม่ว่าเด็กที่จบไป แม้จะพิการแต่กล้าไปสมัครงานบริษัทใหญ่ๆ แบบไม่อาย บางคนได้ทำงานในโรงงานใหญ่หรือ โรงแรมหรู” อาจารย์กี้ กล่าว

พัฒนาทักษะอาชีพตามสรีระ และ ศักยภาพของตัวเอง

2 ใน 8 นักศึกษาทุนที่ได้โอกาส​รับทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง รุ่น 2 จากกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ. คนแรก “อลิสา อุ้มสิน” หรือ น้องออม นักเรียนทุน ปวส. สาขาเทคโนโลยีดิจิทัล เล่าถึงความใฝ่ฝันในชีวิตจากทุนที่ได้รับ ด้วยสีหน้าและแววตาเปล่งประกายว่า “หนูอยากทำงานเป็นคอมพิวเตอร์กราฟิกค่ะ”

น้องออม แม้เธอเก่ง ฉลาดและเรียนดีเกรดเฉลี่ยสูง แต่เธอไม่ได้หวังสูงเรียนให้จบปริญญาตรี เธอขอเรียนต่อแค่ในระดับ ปวส. เพื่อมีงานประจำทำและได้พบเจอกับนายจ้างน่ารักใจดีก็พอแล้ว เพราะความฝันสูงสุดของเธอจริงๆ จะว่าไปเล็กมาก คือ เธออยากมีงานทำประจำเพื่อเก็บออมให้ได้เงินสักก้อนไปเปิดร้านเบเกอรี่ประกอบธุรกิจส่วนตัวที่บ้านเกิดตัวเองที่จังหวัดจันทบุรี แรงบันดาลใจนี้เกิดขึ้นจากทุกช่วงเวลาที่เธอว่าง เธอไม่เคยปล่อยเวลาให้ผ่านไปแบบเปล่าประโยชน์ หรือ คิดมากกับอุปสรรคทางกายที่เธอประสบจนต้องนั่งรถเข็น ทุกนาทีเธอใช้เวลาไปกับงานอดิเรกที่รักและชอบ คือ ทำขนมเค้ก จนกลายเป็นแรงบันดาลสำคัญที่ทำให้เธอคิดอยากทำธุรกิจมากกว่าเป็นลูกจ้าง

ขณะที่ “แสงดาว อรรถโยโค” หรือ น้องดาว นักเรียนทุน ปวส. สาขาเทคโนโลยีดิจิทัล เด็กสาวผู้มีสายตามุ่งมั่นพูดจาฉะฉานแบบไม่เขินอายและมีความมั่นใจสูงไม่แพ้เด็กปกติทั่วไป เธอกล่าวอย่างมั่นใจ เมื่อมีใครถามว่า หนูเรียนจบ ปวส.แล้วจะไปทำอะไรต่อ เธอตอบทันทีว่า หนูจะเรียนให้เก่งเพื่อให้ได้ “ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ” เธออยากเป็น 1 ในช้างเผือกที่จะได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้เรียนต่อไปจนถึงระดับปริญญาเอก นี่คือหมุดหมายในชีวิตของน้องดาว เด็กต่างจังหวัดตัวเล็ก ๆ ที่เดินทางไกลต้องอ้อมกอดพ่อแม่อันเป็นที่รักจากจังหวัดนครปฐม มาศึกษาเล่าเรียนที่รั้ววิทยาลัยแห่งนี้  

ทั้งน้องดาว และ น้องออม นับว่าโชคดีกว่า​เพื่อนๆ อีกหลายคนที่พลาดโอกาสทางการศึกษาเพียงเพราะความยากจน ผสมกับยังไม่ก้าวข้ามปมด้อยในตัวเองไปได้ยังคงหมกตัวเองอยู่กับบ้านไม่ออกมาสู้ชีวิตจนอายุเกินเกณฑ์ ในสายตา “อาจารย์กี้” มองว่ายังมีผู้พิการที่ขาดโอกาสทางการศึกษาอีกมาก ส่วนใหญ่อายุมากเกินเกณฑ์ซึ่งควรได้รับโอกาสทางการศึกษาเช่นกัน ทาง กสศ.น่าจะขยายโอกาสทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง แก่ผู้พิการที่เป็นผู้ใหญ่ อายุ 30 – 40 ปี เพราะอาจารย์กี้ มั่นใจว่า ทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ทรงพลังสามารถช่วยฉุดดึงผู้พิการที่ยังตกอยู่ในวังวนและความด้อยโอกาสทางการศึกษาให้ได้รับโอกาสดีมีทักษะอาชีพตามสรีระและศักยภาพของตัวเองที่เอื้ออำนวยจากคนที่เคยเป็นภาระสู่คนมีพลัง

ทุกคนมีศักยภาพ อย่าจำนนต่อโชคชะตา

ยิ่งมีทุน กสศ.เข้ามาหนุนเสริมยิ่งจะทำให้คนพิการ 1 ในกลุ่มเปราะบางที่สุดในสังคมให้ได้รับการดูแลหลุดพ้นความเหลื่อมล้ำและความยากจน จนสามารถพึ่งตนเองได้กลายเป็นกลจักรสำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจโดยเฉพาะพื้นที่จังหวัดชลบุรี หนึ่งในจังหวัดที่อยู่ในโครงการเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (อีอีซี) ยังมีตำแหน่งงานอีกมากรอคอยอยู่เบื้องหน้า

ทั้งยังมีผู้ประกอบการเพื่อสังคมที่ใจกว้างใจดีพร้อมอ้าแขนต้อนรับเข้าทำงาน ดังเช่นสโลแกนของ อาจารย์กี้ ที่พร่ำสอนลูกศิษย์ทุกรุ่นที่จบออกไป “เปลี่ยนภาระเป็นพลัง” จงภาคภูมิใจในตัวเอง อย่าท้อแท้ต่อปมด้อย ทุกคนล้วนมีศักยภาพขอเพียงมี พรแสวง คว้าทุกโอกาสที่เข้ามา อย่าจำนนต่อโชคชะตา ทุกคนทำได้เพียงเท่านี้ ปัญหาความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาในสังคมไทยย่อมเบาบางลงและจางหายไปในที่สุด

ร่วมสร้างโอกาสไปกับ
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.)
www.eef.or.th/donate/
ธนาคารกรุงไทย สาขาซอยอารีย์
เลขที่ : 172-0-30021-6
บัญชี : กสศ.มาตรา 6(6) – เงินบริจาค

The post ผลักดันศักยภาพ พัฒนาทักษะอาชีพ first appeared on กสศ..

กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) ​จัดกิจกรรม “ปลุกพลัง สร้างโอกาสแห่งอนาคต กับทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ปีการศึกษา 2563”  ณ ห้อง Grand Ballroom โรงแรมเซนทรา แกรนด์ มิราจ บีช รีสอร์ท จังหวัดชลบุรี  เพื่อปฐมนิเทศนักเรียนทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง รุ่นที่ 2  ซึ่งเรียนสายอาชีพศึกษาอยู่ในจังหวัดชลบุรี เริ่มต้นด้วยกิจกรรม Youth Talk ภาพอนาคตที่เปลี่ยนไป ของนักศึกษาทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง โดยมีตัวแทนนักศึกษาทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูงระดับ ปวช. และปวส. ที่เข้าศึกษาในปีการศึกษา 2563 รุ่นที่ 2 มาเล่าประสบการณ์ชีวิตก่อนจะได้รับทุนและความรู้สึกภายหลังที่ได้รับทุน กสศ.ให้เพื่อนและครูอาจารย์ที่มาร่วมงานได้รับฟัง

น.ส.ปิ่นมณี ทำมุ่ง (เจสซี่) อายุ 19 ปี สาขาโลจิสติกส์ วิทยาลัยเทคนิคชลบุรี

“ก่อนหน้าต้องทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย แต่ละวันต้องทำงานเป็นเด็กเสริ์ฟในร้านอาหารเริ่มงานตั้งแต่สามทุ่มเลิกงานตีห้าเป็นแบบนี้ทุกวัน เพื่อหารายได้มาช่วยแบ่งเบาภาระคุณแม่ ทุกวันที่มาโรงเรียนได้แต่งีบหลับ ไม่ได้ฟังครูสอนในชั้นเรียนเลย ทำให้เกรดเฉลี่ยย่ำแย่ลงเรื่อยๆ

พอได้รับทุน กสศ. หนูมีเวลาอยู่กับครอบครัวและตั้งใจเรียนมากขึ้น จึงสัญญากับตัวเองว่าโอกาสที่ได้รับจะนำไปพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้น ด้วยการตั้งใจเรียนให้จบและเป็นคนมีคุณภาพ กลับมาช่วยเหลือสังคม และถ้าวันหนึ่งในอนาคตฐานการงานและการเงินดี จะกลับมาช่วยโรงเรียนเก่าด้วยการให้ทุนการศึกษาแบบที่ตัวเองได้รับแก่น้องๆ คนอื่นให้ได้รับโอกาสเหมือนกับที่ตัวเองได้รับ”

น.ส.หงส์ฟ้า เจริญราช (หงส์ฟ้า) อายุ 19 ปี เทคโนโลยีธุรกิจดิจิทัล วิทยาลัยสัตหีบ

“หนูเป็นเด็กต่างจังหวัด พ่อแม่อพยพมาหางานทำที่จังหวัดชลบุรี ด้วยการขายข้าวเหนียวหมูปิ้ง อยู่ในห้องเช่าเล็กๆ อาศัยรวมกัน 4 คน พ่อแม่หนูและน้อง ทุกวันต้องตื่นตี 3 หอบชุดนักเรียนตามพ่อแม่ไปแต่งตัวที่ตลาด เพราะอยู่ห้องเช่าคนเดียวไม่ปลอดภัย ด้วยความยากจนและเห็นพ่อแม่ทำงานเหนื่อย พอเรียนจบมัธยมปลาย ตั้งใจจะออกมาทำงาน 

จนวันหนึ่งคุณครูแนะนำว่ามีทุน กสศ. เปิดโอกาสให้เรียน ดีใจมากเพราะอยากนำความรู้มาพัฒนาธุรกิจออนไลน์ข้าวเหนียวหมูปิ้งของครอบครัว สิ่งที่อยากบอกเพื่อนๆ ยอมรับว่าใน ตอนแรกคิดว่าทุนที่ กสศ. ให้เป็นแค่เงินเรียนฟรี แต่พอได้เข้าร่วมโครงการกับ กสศ. เปลี่ยนวิธีคิดไปเลย ว่าไม่ใช่ทุน แต่คือ ‘โอกาส’ และยังมีน้องๆ อีกจำนวนมากที่ยังขาดโอกาสแบบนี้ บางคนต้องออกจากโรงเรียนไปเลย สิ่งที่ย้ำเตือนใจเสมอ คือ ไม่ว่าเราเกิดมาแบบไหน แต่อยู่ที่ว่าเราจะเลือกเป็นแบบไหน ถ้าโอกาสมาถึงเราต้องคว้าไว้ และต้องส่งต่อโอกาสที่เราได้รับไปให้ผู้อื่นด้วย” 

น.ส.มึแปมอ (แบม) อายุ 21 ปี หลักสูตรผู้ช่วยพยาบาล มหาวิทยาลัยบูรพา

“วันแรกที่รู้ว่าได้ทุนเหมือนไม่ใช่ความจริงว่าจะเกิดขึ้นกับตัวเอง รู้สึกตื้นตันใจมาก เพราะหนูเป็นแค่เด็กชายแดนมาจาก ท่าสองยาง จังหวัดตาก ไม่มีบัตรประชาชน คิดว่าตัวเองคงเรียนหนังสือจบได้แค่ชั้นประถม 6 เท่านั้น ไม่คิดว่าเด็กชายแดนคนหนึ่ง จะมีโอกาสได้เรียนแพทย์

ที่ผ่านมาต้องทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย แต่ถ้าเลือกได้อยากเรียนหนังสือมากกว่า เพราะเชื่อว่าจะเปลี่ยนแปลงครอบครัวให้มีคุณภาพชีวิตดีขึ้นได้ ตัวเราต้องมีการศึกษาก่อน ถึงจะไปช่วยเหลือครอบครัวหรือคนอื่น ความตั้งใจสูงสุดอยากเรียนต่อไปให้จบปริญญาตรี ส่วนหนึ่งอยากได้บัตรประชาชน หนูจึงขอสัญญาว่าจะทำให้เต็มที่ ไม่อยากให้ทุนที่ได้รับสูญเปล่า ไม่อยากทำให้คนอื่นๆ ผิดหวังและอยากทำให้คนอื่นๆ ได้รับโอกาสแบบเราด้วย”

เก่ง ดี เรียนรู้ตลอดเวลา ลักษณะนิสัยมัดใจนายจ้าง 4.0

ในหัวข้อ “คนรุ่นใหม่แบบไหนที่จะมัดใจนายจ้างยุค 4.0” โดยว่าที่นายจ้าง บุญธรรม ว่องประพิณกุล ผู้จัดการฝ่ายทรัพยากรบุคคล บริษัทน้ำตาลมิตรผล (จำกัด)  ได้นำเสนอมุมมองพร้อมให้คำแนะนำที่เป็นประโยชน์ในการเรียนและการใช้ชีวิตนับจากนี้ ต่อไป

ปัญหาใหญ่ด้านการศึกษาในสังคมไทย คือ ความไม่เท่าเทียมกันของโอกาสที่ได้รับจึงไม่ได้รับการพัฒนาและเติบโต ซึ่งคำว่า ‘โอกาส’ อาจเปรียบได้กับโชค ที่จู่ๆ อาจลอยลงมาตรงหน้า แต่แท้จริงแล้วคำว่า ‘โอกาส’ คือ สิ่งที่ต้องไขว่คว้า ดังนั้นน้องๆ ที่ได้รับทุนการศึกษาจาก กสศ. ถือเป็นกลุ่มคนเพียง 1% เท่านั้น แต่ยังเหลือเด็กอีก 99% ที่พลาดโอกาสทางการศึกษา จึงต้องใช้โอกาสนี้ให้เต็มที่ หลังจากนี้ไปสิ่งที่น้องๆ ต้องทำอันดับแรก คือ เรียนตามหลักสูตรให้ได้ดี แต่การเรียนในห้องเรียนเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอ ต้องเรียนรู้นอกห้องเรียนด้วย อย่าพึ่งครู หลักสูตร และ โรงเรียนเท่านั้นแต่ต้องเท่าทันเทคโนโลยีดิจิทัลด้วย

คนที่นายจ้างต้องการควรมีลักษณะ เก่ง ดี และ เรียนรู้ตลอดเวลา เริ่มจาก “เก่งงาน” คือ เก่งในสิ่งที่ตัวเองเรียนจบมาประกอบอาชีพ “เก่งคน” คือ รู้จักเข้าสังคมอ่อนน้อมถ่อมตน “เก่งเรียน” คือ รู้จักแสวงหาความรู้ตลอดเวลา เนื่องจากโลกเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว และ “เก่งใช้ชีวิต” คือ รู้จักคบคนดี รู้จักเข้าสังคม และ รู้จักการใช้ชีวิตที่พอเพียงและเหมาะสม นอกจากนี้ต้องมีลักษณะนิสัย 3 H  คือ Head หัว หรือ สมอง มีความคิดความรู้ใฝ่เรียนรู้ตลอดเวลา Hand มือ ต้องเป็นคนลงมือทำไม่ใช่แค่คิดหรือมีความรู้เพียงอย่างเดียว แต่ต้องทำให้เห็นผลด้วย และ Heart ใจ ต้องรู้จักมีสติควบคุมอารมณ์ และมีวุฒิภาวะทั้งหมดที่กล่าวมาเทียบได้กับ Soft Skill ที่น้องๆ ต้องมีติดตัว

สิ่งที่อยากฝากเตือนน้องๆ ปัจจุบันการรับสมัครงานมีการสืบค้นประวัติในโลกโซเซียลมีเดียด้วย จึงอยากเตือนน้องๆ ว่าต้องระมัดระวังการแสดงความคิดเห็นทางการเมือง หรื ศาสนา ต้องใช้วิจารณญาณในการแสดงความคิดเห็นควรอยู่ในขอบเขต เพราะการแสดงออกด้านความคิดอยู่ระหว่างเส้นคาบเกี่ยวระหว่าง ก้าวร้าว กับ การแสดงออก แม้ว่าการแสดงความคิดเห็นเป็นสิทธิและเสรีภาพก็ตาม สุดท้ายนี้ขอให้น้องๆ จงเป็นเมล็ดพันธุ์ใหม่ที่เติบโตกลายเป็นต้นไม้ใหญ่ที่แข็งแรงในอนาคต

จากพี่สู่น้อง . . . สิ่งดีๆ ที่พี่อยากบอกต่อ
ตั้งเป้าหมายให้ชัดเจนและเดินไปให้ถึง

ประสบการณ์ชีวิต วัชพล ทองอร่าม หรือ พี่บุ๊ค รุ่นพี่สายอาชีพอดีตนักศึกษาวิทยาลัยเทคนิคสัตหีบ ปัจจุบันทำงานกับบริษัท พีทีที โกลบอล เคมิคอล จำกัด (มหาชน) ​ที่เคยเกือบหลุดนอกระบบการศึกษา เพราะความเกเรจนไม่อยากเรียนหนังสือ แต่ด้วยมีสติตั้งเป้าหมายในชีวิตว่าจะต้องเรียนให้ดีอย่างต่ำเกรดเฉลี่ยต้องให้ได้ 3.0 ต้องได้ทำงานบริษัทใหญ่เงินเดือนสูงๆ มีอาชีพและธุรกิจส่วนตัวที่มั่นคง มีบ้านและรถหรูๆ ให้จงได้

นับแต่นั้นมาบุ๊คตั้งใจเรียนไปด้วยและทำงานไปด้วย เริ่มจากทำงานระหว่างเรียนที่โรงโม่น้ำแข็ง ยอมรับว่าการเรียนไปด้วยและทำงานไปด้วยเหนื่อยและเครียดมาก แต่ก็ต้องอดทน ต่อมาเปลี่ยนมาทำงานร้านแม็ค-ยางรถยนต์ ถือว่าเป็นจุดเปลี่ยนของชีวิต เพราะได้เรียนรู้การประกอบธุรกิจ แม้จะมีรายได้เดือนละ 7,800 บาท ไม่พอใช้จ่ายด้วยซ้ำ จำเป็นต้องประหยัดและอดทน จนวันหนึ่งระหว่างเรียน ปวส. ได้มีโอกาสเข้าโครงการดูงานในเครือบริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) ได้จุดประกายอาชีพที่ใฝ่ฝัน

นับแต่ได้มีโอกาสเข้าไปดูงานที่บริษัท ปตท. จึงตั้งเป้าหมายในชีวิตว่าจะต้องเข้าทำงานบริษัทแห่งนี้ให้ได้ ภายหลังเรียนจบ ปวส. ไปสมัครเข้าทำงานทันที รออยู่ระยะหนึ่งได้ยินเสียงโทรศัพท์ฝ่ายบุคคลเรียกตัวไปสัมภาษณ์ และได้รับเลือกเข้าทำงาน ตั้งแต่วันแรกก้าวเข้าสู่บริษัท ปตท. ทุ่มเททำงานเต็มที วางเป้าหมาย ไว้ 2 เรื่อง คือ ปลดหนี้บ้านที่โดนธนาคารยึดกลับคืนมา จากนั้นใช้เวลาอีกเพียง 1 ปี เพื่อซื้อรถยนต์เป็นของตัวเอง เป้าหมายต่อไป คือ จะเรียนต่อในระดับปริญญาตรีด้านการตลาดและธุรกิจ เพราะอยากทำงานไปด้วยและมีธุรกิจส่วนตัวด้วย หากวันหนึ่งต้องเกษียณไม่ได้ทำงานกับบริษัทใหญ่ แต่ยังมีธุรกิจส่วนตัวรองรับย่อมมีความมั่นคงในชีวิต

อยากบอกน้องๆ ว่าจะทำอะไรต้องตั้งเป้าหมายชีวิตให้ชัดเจน แล้วต้องตั้งมั่นว่าเราต้องทำให้ได้ ใครจะว่าอย่างไรไม่ต้องไปสน ที่สำคัญเราไม่ต้องไปน้อยเนื้อต่ำใจว่าเรายากจนมีไม่เหมือนคนอื่นๆ เก็บจุดด้อยเอาไว้ มั่นใจในตัวเองว่าเราต้องทำให้ได้ อย่าไปท้อ เวลาเรียนพลาดกันได้ ขอแค่ตั้งเป้าหมายและเดินไปให้ถึงเพียงเท่านี้ก็จะประสบความสำเร็จในชีวิตแล้ว

พี่บุ๊ค ยังแนะนำวิธีการทำงานด้วยว่าการทำงานกับบริษัทใหญ่ ไม่ใช่แค่ ปตท. บริษัทไหนก็ตาม อันดับแรก เกรดเฉลี่ยต้องดี อย่างน้อยต้อง 3.0 ถัดมาต้องเก่งภาษาอังกฤษ ที่สำคัญต้องเป็นคนอ่อนน้อมถ่อมตน เวลางานต้องจริงจัง เพราะการทำงานในบริษัทใหญ่ต้องมีความรับผิดชอบสูง ต้องอยู่ในกฎระเบียบที่เข้มข้น สภาวะแวดล้อมต้องเจอกับผู้คนหลากหลายประเภทค่อยสังเกต แต่อย่าไปใส่ใจกับคนรอบข้างมากเกินไป โดยตัวเองต้องทำงานที่ได้รับมอบหมายให้ดีที่สุด เวลามีปัญหาต้องยิ้มแย้มแจ่มใสเข้าไว้ อย่าไปเครียด แม้ว่างานจะเครียดก็ตาม ขอให้ยึดหลักว่า เป้าหมายในชีวิตเราคืออะไร แล้วเดินไปให้ถึงจุดนั้น จงบอกตัวเองอยู่เสมอว่าเราต้องการทำอะไร ทำเพื่ออะไร และอย่าไปท้อว่าเราด้อยหรือมีไม่เท่าคนอื่น ขอมีเป้าหมายชีวิตที่ชัดเจนเท่านั้นพอ

ร่วมสร้างโอกาสไปกับ
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.)
www.eef.or.th/donate/
ธนาคารกรุงไทย สาขาซอยอารีย์
เลขที่ : 172-0-30021-6
บัญชี : กสศ.มาตรา 6(6) – เงินบริจาค

The post ปลุกพลัง สร้างโอกาสแห่งอนาคต กับทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง first appeared on กสศ..

มิตซูบิชิ มอเตอร์ส ประเทศไทย  ถือเป็นองค์กรภาคธุรกิจเอกชนขนาดใหญ่  มีบทบาทในการช่วยเหลือสังคม  โดยเมื่อวันที่ 5 ส.ค. ที่ผ่านมา ได้จัดให้มีโครงการ “มิตซูบิชิ มอเตอร์ส ให้น้องได้เรียน”  ด้วยการมอบทุนการศึกษาให้กับนักเรียนที่เรียนดีมีความประพฤติดี แต่ขาดแคลนทุนทรัพย์   โดยมี นายโมะริคาซุ ชกกิ   กรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัทมิตซูบิชิ มอเตอร์ส (ประเทศไทย) จำกัด และ รศ.ดร. ดารณี อุทัยรัตนกิจ  กรรมการบริหารกสศ.เข้าร่วมในพิธี ที่นิคมอุตสาหกรรมแหลมฉบัง จ.ชลบุรี

สำหรับโครงการ” มิตซูบิชิ มอเตอร์ส ให้น้องได้เรียน”  นับเป็นความร่วมมือจาก กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) ในการใช้ระบบ iSEE  สืบค้นหานักเรียนทุนเสมอภาคของ กสศ.  ศึกษาอยู่ในโรงเรียนใกล้กับสถานประกอบการ  ในเขตพื้นที่อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี และอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี  จำนวน 74 ทุนละ  4,500 บาท เป็นเงิน 333,000 บาท

 รศ.ดร. ดารณี อุทัยรัตนกิจ  กรรมการบริหารกสศ. กล่าวว่า   โครงการ “มิตซูบิชิ มอเตอร์ส ให้น้องได้เรียน” นับเป็นโครงการที่เติมเต็มโอกาสทางการศึกษาให้กับนักเรียนทุนเสมอภาค ที่มีผลการเรียนและความประพฤติดี โดยเฉพาะช่วงเปิดเทอมในวิกฤตโควิด-19   ครัวเรือนที่มีฐานะยากจนพิเศษมีภาระค่าใช้จ่ายด้านการศึกษาสูงกว่ารายได้เฉลี่ยต่อเดือนมากกว่า 2 เท่า  พวกเขาเหล่านี้ เป็นกลุ่มที่มีความเสี่ยงที่จะหลุดออกจากนอกระบบการศึกษา  

“การสมทบความช่วยเหลือโดยโครงการนี้ ย่อมมีคุณค่าอย่างยิ่งต่อเด็กๆของเรา โดยมีระบบสารสนเทศเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษาหรือระบบ iSEE ของกสศ. เป็นเครื่องมือติดตามผลการช่วยเหลืออย่างต่อเนื่อง” รศ.ดร.ดารณี กล่าว

นายโมะริคาซุ ชกกิ   กรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัทมิตซูบิชิ มอเตอร์ส (ประเทศไทย) จำกัด  กล่าวว่า  บริษัทมิตซูบิชิ มอเตอร์ส (ประเทศไทย ) เชื่อว่า การศึกษาคือกุญแจสำคัญที่จะช่วยพัฒนาคนและขับเคลื่นประเทศไปข้างหน้า  เรามุ่งหวังที่จะมอบโอกาสทางการศึกษา เพื่อสนับสนุนเยาวชนไทย 

ดังนั้นทางบริษัทฯ ร่วมกับ กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา(กสศ.)  ได้ก่อตั้งโครงการ “มิตซูบิชิ มอเตอร์ส ให้น้องได้เรียน” เพื่อมอบทุนการศึกษาแก่นักเรียนในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่มีผลการเรียนดีเด่นให้สามารถเรียนต่อและพัฒนาศักยภาพของตนต่อไป

“ในปีนี้ โครงการจะมอบทุนการศึกษาให้แก่นักเรียนรวมทั้งสิ้น 74 คน  ในจังหวัดชลบุรี และจังหวัดปทุมธานี ซึ่งเป็นที่ตั้งของศูนย์การผลิตแหลมฉบังและสถาบันการศึกษาและฝึกอบรมของเรา โดยจะมีการมอบทุนการศึกษาเป็นประจำทุกๆ ปีต่อไป” นายโมะริคาซุ ชกกิ กล่าว

กรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัทมิตซู ฯ กล่าวว่า  ขอแสดงความยินดีกับนักเรียนผู้ได้รับทุนการศึกษาในปีนี้ทุกท่าน ขอให้เด็กๆทุกคนมุ่งมั่นสานต่อความฝันและประสบความสำเรจตามที่ตั้งใจไว้ 

มิตซูบิชิ มอเตอร์ส (ประเทศไทย ) มุ่งมั่นที่จะร่วมมือกับชุมชนในการพัฒนาสังคม ภายใต้ปณิธาน”  สรรค์สร้าง  เคียงข้างสังคมไทย “ เพื่อการเติบโตของประเทศอย่างยั่งยืน

สำหรับรูปแบบการใช้ระบบ iSEE ซึ่งปัจจุบันพัฒนาสู่เวอร์ชั่น 2.0  ได้รับความสนใจจากภาคธุรกิจ/เอกชน นอกเหนือจาก บริษัทมิตซูบิชิ มอเตอร์ส (ประเทศไทย ) ร่วมกับ กสศ.  ค้นหาโรงเรียนและเด็กนักเรียนกองทุนเสมอภาคในพื้นที่รอบนิคมอุตสาหกรรมแหลมฉบัง

ก่อนหน้านี้ ระบบ iSEE ของ กสศ. ได้ช่วยชี้เป้าโรงเรียนในพื้นที่รัศมีรอบเขตบริการ ไม่เกิน 15 กิโลเมตร ให้กับบริษัท เอสโซ่ ประเทศไทย จำกัด(มหาชน)  รวมถึงการเลือกโรงเรียนในพื้นที่จังหวัดต่างๆเพื่อมอบถุงยังชีพตามโครงการ “สู้วิกฤตให้น้องอิ่ม คนละมือ เพื่อมื้อน้อง”  ให้กับมูลนิธิโรตารีกรุงเทพ   และ บริษัท เซ็นทรัล กรุ๊ป มาแล้วเช่นกัน   

The post มิตซูฯร่วมกสศ.ใช้ iSEE. ค้นหานักเรียนมอบทุนเรียนดีแต่ขาดแคลนทุนทรัพย์ first appeared on กสศ..

จากสถานการณ์การระบาดของโควิด-19 ที่กำลังส่งผลกระทบต่อคนทั่วประเทศ ในส่วนของสถาบันการศึกษาแม้อยู่ในช่วงปิดภาคเรียนและได้หยุดกิจกรรมทุกอย่างไว้อย่างไม่มีกำหนด เพื่อรอวันที่สถานการณ์คลี่คลายลง ทว่างานของครูอาจารย์ไม่เคยมีวันหยุด

โดยเฉพาะในช่วงเวลาที่ทุกคนต้องเผชิญความเสี่ยงจากการติดเชื้อเช่นนี้ ความรักความห่วงใยของครูอาจารย์ต่อลูกศิษย์ก็ยิ่งแสดงออกได้ชัด จนกลายมาเป็นมาตรการความปลอดภัยที่คณะครูอาจารย์ต้องตัดสินใจกันอย่างเร่งด่วน รวมถึงการร่วมกันวางแผนหาทางรับมือต่อสถานการณ์ที่แตกต่างกันออกไป

ในฐานะอาจารย์ที่ปรึกษากลุ่มนักศึกษาทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ที่ต้องคอยดูแลลูกศิษย์ในทุกๆด้าน ทั้งการเรียนจนถึงชีวิตส่วนตัว อาจารย์คมสรรค์ ภูทอง ที่ปรึกษาทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง รุ่น 1 วิทยาลัยเทคนิคสัตหีบ จ.ชลบุรี กล่าวว่า หลังจากสถานการณ์การแพร่ระบาดของโควิด-19 เริ่มกระจายความเสี่ยงไปในหลายพื้นที่ ทางวิทยาลัยได้ทำหนังสือไปถึงผู้ประกอบการเพื่อขอนำตัวนักศึกษากลับจากการฝึกงานในเบื้องต้น

จากนั้นจึงเข้าไปดูสถานที่ฝึกงานและพิจารณาเป็นรายกรณีว่าแต่ละคนมีความเสี่ยง หรือผลกระทบมากแค่ไหน หากนักศึกษาคนใดมีหน้าที่รับผิดชอบการฝึกงานในส่วนที่ไม่มีความเสี่ยง ทางวิทยาลัยจึงจะอนุญาตให้ฝึกงานต่อไปได้

“ในส่วนการเรียนการสอนภาคฤดูร้อนเราหยุดทุกชั้นเรียน แล้วใช้วิธีเรียนผ่านออนไลน์ ขณะที่ข่าวสารต่าง ๆ เราจะแจ้งนักศึกษาผ่านกรุ๊ปไลน์หรือเฟสบุ๊ค ต้องบอกว่าเครื่องมือสื่อสารออนไลน์เป็นช่องทางที่มีประโยชน์มากที่สุดในช่วงเวลานี้ เพราะทำให้เราในฐานะครูที่ปรึกษาสามารถติดตามนักศึกษาได้ใกล้ชิด คุยกันได้ตลอด การได้พูดคุยกับเด็กคือสิ่งที่จำเป็นมาก เพราะช่วงนี้เด็กหลายคนเขาได้รับผลกระทบ บางคนทำงานพาร์ทไทม์เขาก็ต้องพักงานขาดรายได้ หรือบางคนผู้ปกครองเขาก็โดนลดวันทำงาน กลายเป็นปัญหาเรื่องเศรษฐกิจที่เราต้องคอยช่วยรับฟังและดูแลจิตใจเขาด้วย” อาจารย์คมสรรค์ กล่าว

ห่วงความปลอดภัย นำนักศึกษาฝึกงานกลับก่อนกำหนด

อีกวิทยาลัยอาชีวทางภาคใต้อย่างจังหวัดสตูล อาจารย์เกษร ปาละวัน รองผู้อำนวยการวิทยาลัยชุมชนสตูล ในฐานะผู้ดูแลนักศึกษาทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง รุ่น 1 วิทยาลัยชุมชนสตูล จ.สตูล ระบุว่า ‘เป็นนโยบายของทางวิทยาลัยว่าต้องคิดถึงความปลอดภัยของเด็กเป็นอันดับแรก’ โดยล่าสุดหลังจากที่ได้คุยกับผู้อำนวยการวิทยาลัยชุมชนสตูล ได้มีมติเร่งด่วนในการเรียกนักศึกษาทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูงรุ่น 1 กลับจากการฝึกงานทั้งหมด

โดยกลุ่มนักศึกษาทุนนวัตกรรมฯ ระดับอนุปริญญาปี 1 สาขาวิชาท่องเที่ยวทุกคน กำลังอยู่ในช่วงฝึกประสบการณ์การทำงานอยู่ที่โรงแรมบนเกาะหลีเป๊ะ จังหวัดสตูล ซึ่งหลังจากประสานกับทางโรงแรมแจ้งให้ทราบถึงเหตุผลในการขอยุติการฝึกประสบการณ์ระหว่างเรียน ทางคณะอาจารย์จาก วชช. สตูล จะเดินทางไปรับนักศึกษาทุกคนกลับโดยเร็วที่สุด

“ทางคณะอาจารย์รู้สึกไม่สบายใจกันทุกคนที่จะปล่อยให้เด็กต้องฝึกงานต่อ เพราะด้วยสาขาวิชาท่องเที่ยวต้องฝึกงานในโรงแรม เขาต้องเจอกับแขกของทางโรงแรมที่มาจากทั่วโลก ต้องทำงานบริการ งานห้องอาหาร หรืองานทำความสะอาด ซึ่งล้วนมีความเสี่ยงมากทั้งสิ้น จึงตัดสินใจกันว่าจะให้เด็กกลับ แล้วให้ทุกคนหยุดอยู่กับบ้านไปก่อนอย่างน้อย 1 เดือน จากนั้นอาจจะต้องนำระบบออนไลน์มาใช้รองรับการเรียนการสอนเป็นหลักจนกว่าสถานการณ์จะดีขึ้น ถ้าหากการแพร่ระบาดลดลงก็จะให้นักศึกษากลับมาเรียนชดเชย” อาจารย์เกษร กล่าวแสดงความห่วงใยและปรับรูปแบบการเรียน

อาจารย์เกษตร กล่าวต่อไปว่า นับตั้งแต่เริ่มมีข่าวการระบาดของโควิด-19 ทาง วชช.สตูล ได้วางมาตรการรับมือไว้อย่างรัดกุมทุกทาง เริ่มตั้งแต่ให้ความรู้กับนักศึกษาก่อนเดินทางไปฝึกงาน รวมถึงหลังจากเด็กเข้าฝึกงานแล้ว ทางคณะอาจารย์ยังติดตามสถานการณ์ใกล้ชิด และเดินทางเข้าไปดูแลให้ความรู้นักศึกษาที่โรงแรมเป็นประจำ รวมถึงนำหน้ากากอนามัยและแอลกอฮอล์เจลไปมอบให้ด้วย อีกทั้งการเข้าไปเยี่ยมเด็กแต่ละครั้งจะมีการเชิญผู้อำนวยการโรงพยาบาล แพทย์ และเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลเข้าไปบรรยายเกี่ยวกับความรู้เรื่องโรคและการป้องกันตัวเองให้เด็กทุกครั้ง

“เรื่องความปลอดภัยเรากำชับเด็กไว้ตั้งแต่ก่อนที่จะลงไปฝึกประสบการณ์กันแล้ว เพราะงานที่เขาทำมันมีความเสี่ยง โรงแรมที่เด็กไปฝึกงานเขาก็ตื่นตัวมากกับเรื่องดังกล่าว มีการป้องกัน สอดส่องดูแลเด็กให้เว้นระยะห่างกับแขกของโรงแรมตามที่กำหนด เอาใจใส่ด้านที่พักและอาหารให้เด็ก ๆ เป็นอย่างดี แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นเมื่อมาถึงจุดนี้ ทาง วชช.สตูล ต้องคำนึงถึงความปลอดภัยของพวกเขาก่อน จึงนำเด็กกลับมา” อาจารย์เกษร เล่าถึงสถานการณ์ปัจจุบัน

The post ความห่วงใยจากครูถึงเด็กทุนนวัตกรรมฯ เพราะ ‘ความปลอดภัย’ คือสิ่งสำคัญที่สุด first appeared on กสศ..

ไม่เพียงแค่การทำหน้าที่สอนหนังสือแต่บทบาทที่สำคัญของ “ครู”  คือการดูแลเอาใจใส่ “ลูกศิษย์”    ห้คำปรึกษา แนะนำการใช้ชีวิตถ่ายทอดบทเรียนที่มากกว่าในตำราให้พวกเขาสามารถใช้ชีวิตในวัยเรียนได้อย่างราบรื่น มีความสุข และจบออกมีงานทำมีอนาคตที่ดี

คล้ายกับชีวิต ของ ดร.คมสรรค์  ภูทอง หัวหน้าแผนกเทคโนโลยีธุรกิจดิจิตอล วิทยาลัยเทคนิคสัตหีบ จ.ชลบุรี  ที่ไม่แช่แค่ทุ่มเทสอนหนังสือ แต่ยังเอาใจใส่คอยให้คำปรึกษา ช่วยวางแผนการใช้ชีวิต ทั้งด้านสุขภาพ การเงิน การฝึกงาน ไปจนถึงถึงการใช้เวลาว่างให้กับนักเรียนทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ของ กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) โดยอาศัยประสบการณ์ตรงในฐานะที่ตัวเองก็เคยเป็นนักเรียนทุนคนหนึ่ง ทำให้รู้ว่าเส้นทางชีวิตจากนี้ต่อไปจะต้องเจอะเจอกับอะไรบ้าง

“มันเหมือนเป็นความผูกพันเพราะเราเริ่มตั้งแต่ขั้นตอนการไปค้นหาเด็ก เราไปชวนเขามาเรียน เด็กบางคนเกือบไม่มีโอกาสได้เรียนเพราะฐานะไม่ดี เราก็ไปชวนเข้าให้มาเรียนบอกว่ามีทุนจาก กสศ. นะ ทำให้เรารู้จักเด็ก รู้จักบ้าน รู้จักความเป็นอยู่ของเขา ช่วงแรกตอนเปิดเทอมที่ กสศ.ยังไม่โอนเงินมาเราก็ต้องไปคุยกับทางวิทยาลัยให้ผ่อนผันการชำระรอให้เด็กได้รับทุนก่อนค่อยไปจ่ายเงิน  หรือบางคนลำบากเดือดร้อนมายืมเงินเราก็ช่วยพอได้ทุนเขาก็โอนมาคืนเราก็ทำเท่าที่ช่วยได้”

ความผูกพัน ที่ช่วยมาตั้งแต่ต้นทาง
บางคนเกือบไม่ได้เรียนต่อ

ทั้งนี้  เด็กที่ได้ทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูงของ กสศ. จะต้องมีผลการเรียนดี และมีฐานะยากลำบาก ดร.คมสรรค์ เล่าให้ฟังว่า  ตอนนั้นต้องลงไปตามโรงเรียนไปพูดคุยกับเด็ก คุยกับครูแนะแนวบางคนที่บ้านไม่มีสตางค์กำลังจะไม่ได้เรียนต่อเพราะฐานะทางบ้านไม่ดีเราก็โทรไปชักชวนให้มาเรียน อย่างด้าน โลจิสติกส์ ที่เด็กหลายคนยังไม่รู้จักว่าคืออะไรเรียนไปแล้วจะไปใช้ทำอะไรก็ต้องให้คำอธิบาย จนเขาได้มาเรียนแล้วเราก็พาเขาไปดูงานที่โรงงานโออิชิ จ.อยุธยา เลยว่าโลจิสติกมันสำคัญยังไง  พอเห็นภาพเขาก็เข้าใจและตั้งใจเรียนมากขึ้นหลายคนพอเทอมสองเกรดก็ดีขึ้น

สิ่งสำคัญคือตอนค้นหาเราต้องไปเยี่ยมบ้านเด็ก ซึ่งมี ทั้งที่อยู่ในจ.ชลบุรี ระยอง บางส่วนก็ไปถึงสุโขทัย นครราชสีมา  บางบ้านที่ไปเห็นเขาไม่มีทั้งไฟฟ้า ต้องใช้โซลาร์เซลล์ หรือไม่มีน้ำประปาต้องใช้น้ำบาดาล ตรงนี้ทำให้เรารู้สึกว่าต้องช่วยดูแลเขาเป็นพิเศษพอเขามาอยู่หอในวิทยาลัย เราก็คอยไปสอบถามอาจารย์ที่ดูแลหอว่าเด็กคนนี้ๆ เป็นยังไงบ้าง อาจารย์ก็บอกเป็นเด็กดีขยันคอยช่วยเหลืองานเราก็สบายใจ

 เสริมสร้างวินัยการเงิน ออมเดือนละ 500 บาท

“เรื่องการใช้เงินก็เป็นสิ่งสำคัญ ผมจะบังคับให้เด็กเขาออมเงินเดือนละ 500 บาท ให้เขาสมัครแอปพลิเคชั่นธนาคารเลย พอเงินออกเราก็ให้เขาเปิดดูเลยว่าออมจริงหรือเปล่า มีคนหนึ่งเขาไม่มีเงินเก็บเพราะต้องส่งเงินไปช่วยดูพ่อแม่ที่แก่เฒ่า เราก็ต้องคอยดูว่าเขากินอยู่ยังไง ที่ให้ความสำคัญกับการออมเงินเเพราะเราก็เคยเป็นนักเรียนทุนของกรมอาชีวะฯ ช่วงที่เรียนจบไม่ได้ทุน แล้วยังไม่มีงานต้องซื้อนั่นที่จำเป็นตอนนั้นจะลำบากมากเราจึงอยากให้เด็กได้เตรียมพร้อมไว้ และถือว่าเป็นการฝึกวินัยการใช้เงินด้วย”  

หลายครั้งที่ต้องแอบไปติดตามตรวจสอบการเข้าเรียนของเด็กแต่ละคน เมื่อพบว่าเด็กคนไหนขาดเรียนบ่อย ก็จะไลน์ หรือ โทรศัพท์ไปพูดคุยเพื่อสอบถามสาเหตุ ส่วนหนึ่งจะเป็นเพราะเด็กจะเรียนระบบทวิภาคีคือ เรียนด้วยฝึกงานด้วยวันที่ฝึกงานเสร็จเลิกดึกมาเรียนวันรุ่งขึ้นมีเรียนเช้าก็ตื่นไม่ไหว ตรงนี้ก็ต้องคุยกันว่าเขาจะแก้ไขปัญหาอย่างไรส่วนใหญ่พอขึ้นเทอมสองก็รู้จักปรับตัวมาเรียนกันเยอะขึ้น ผลการเรียนดีขึ้น  

ปลูกฝังเรื่องจิตอาสาจากผู้รับสู่การตอบแทนสังคม

แม้แต่เรื่องชีวิตส่วนตัว ดร.คมสรรค์ ก็ต้องคอยเข้าไปสอบถามให้คำปรึกษา เช่น เด็กบางคนมีพ่อแม่กดดันเราก็ต้องคุยกับเขาให้เขาสบายใจ บางคนทะเลาะกับญาติที่บ้าน เราก็เข้าไปดูเรื่องไหนแนะนำได้ก็ให้คำแนะนำ บางรายแต่บางกรณีถ้าคุยแล้วดูยากเกินความสามารถก็จะโทรเรียกนักจิตวิทยาซึ่งในโครงการทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูงจะมีประจำอยู่มหาวิทยาลัยละ 1 คน ซึ่งในส่วนของวิทยาลัยเทคนิคสัตหีบ โรงพยาบาลอยู่ฝั่งตรงข้ามจึงสะดวกมีปัญหาเขาก็ขี่มอเตอร์ไซค์ข้ามฝากเข้ามาคุยกับเด็กที่วิทยาลัยได้เลย   

ในฐานะที่เป็นเด็กทุนที่ได้รับโอกาส อ.คมสรรค์ พยายามปลูกฝังความคิดเรื่องจิตอาสา ตอบแทนคืนสังคม หากวันไหนว่างก็พอไปซื้อของแจกคนที่อยู่ในสถานสงเคราะห์ซึ่งในช่วงแรกมีงบมาก้อนหนึ่ง หลังจากนั้นเราบอกเขาว่าถ้ามีโอกาสก็ให้ช่วยเหลือคนอื่นเดี๋ยวนี้เด็กเขาทำเองไปแล่นดนตรีเปิดหมวกมีเงินมาซื้อของทำอาหารแจกคนในพื้นที่ช่วงที่ COVID-19 ระบาด เราก็ภูมิใจว่าสิ่งที่เราปลูกฝังเขาไปมันเห็นผลเขาเป็นคนดี คิดดี ทำดี  เขาไปทำกันเองโดยไม่บอกเราด้วย เราไปเห็นในเฟซบุ๊กเขาเราก็เข้าไปชื่นชม   

“ทั้งหมดที่ทำก็เพราะเราทำแล้วมีความสุข ได้คุยกับเด็กทำในสิ่งที่เราทำได้ ให้ชีวิตได้เขาได้เจอสิ่งที่ดี มีอนาคตที่ดี เราให้โอกาสเขา เขาก็น่าจะไปได้ไกลมีอนาคตที่ดีขึ้น  เด็กกลุ่มนี้เราเชื่อว่าสุดท้ายแล้วเขาก็จะจบไปมีงานทำ หลายคนที่เราเห็นเปลี่ยนไปเยอะจากตอนที่เข้ามาใหม่ๆ บางคนยังไม่กล้าพูด พอมาเรียนสักพักก็เริ่มกล้าพูด เริ่มเสนอความเห็น เสนอความคิด ตรงนี้เป็นสิ่งที่เราภูมิใจและมีกำลังใจที่จะทำตรงนี้ต่อไป”  ดร.คมสรรค์ กล่าวทิ้งท้าย

ร่วมสร้างโอกาสทางการศึกษา
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.)
www.eef.or.th/donate/
ธนาคารกรุงไทย สาขาซอยอารีย์
เลขที่ : 172-0-30021-6
บัญชี : กสศ.มาตรา 6(6) – เงินบริจาค

The post ประสบการณ์นอกตำราจาก “เด็กทุน” สู่ “เด็กทุน” first appeared on กสศ..

ในวันที่สังคมกำลังคร่ำเครียดไปกับวิกฤต COVID-19 หลายคนตกงาน หลายคนขาดรายได้ หลายคนแทบไม่มีแม้แต่อาหารที่จะกินในแต่ละวัน ยิ่งสถานการณ์เป็นเช่นนี้นานต่อไปอีกเท่าไหร่ ความเดือดร้อนยิ่งมากขึ้นไปทุกที

แต่ใน “วิกฤต” ครั้งนี้อีกด้านหนึ่งทำให้เราได้เห็นเรื่องราวที่ดีๆ โดยเฉพาะกับสายธารน้ำใจของคนไทยที่ไม่เคยเหือดแห้งไปจากสังคม ภาคส่วนต่างๆ ในสังคมตั้งแต่ระดับบริษัทยักใหญ่ไปจนถึงคนตัวเล็กตัวน้อย ที่ออกมาให้ความช่วยเยียวยาบรรเทาความเดือดร้อน ผ่านรูปแบบต่างๆ จนทำให้สถานการณ์ที่เคยตึงเครียดเริ่มดีขึ้น

คล้ายกับ นักศึกษาจากวิทยาลัยเทคนิคสัตหีบ จ.ชลบุรี กลุ่มหนึ่งที่ออกมารวมตัวกันทำ “จิตอาสา” เริ่มจากการไปเล่นดนตรีเปิดหมวกเพื่อหารายได้มาซื้อข้าวสารอาหารแห้งแจกตระเวนชาวบ้านในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจาก COVID-19 เมื่อเงินก้อนนั้นหมด พวกเขาก็ยังช่วยกันลงขันไปหาซื้อวัตถุดิบไปทำข้าวกล่องแจกในสัปดาห์ถัดๆ มา

จาก “ผู้รับ” สู่ “ผู้ให้” ทำได้ตั้งแต่ตอนนี้

ความน่าสนใจอยู่ตรงที่เด็กกลุ่มนี้ส่วนใหญ่เป็นนักเรียนทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ของ กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) ซึ่งฐานะยากลำบาก การที่ยอมแบ่งเงินซึ่งจะต้องนำไปใช้เป็นค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน ไปช่วยเหลือคนอื่นนั้นเป็นเพราะคิดเพียงแค่ต้องการช่วยเหลือคนที่ยากลำบากกว่าตัวเอง

“ถึงหนูไม่มีเงินก็จริงแต่หนูก็ยังอยู่กันได้เพราะมีทุนฯ แต่ชาวบ้านที่พวกเราไปช่วย เขาดูแย่กว่าพวกหนูเยอะ บางคนไม่มีงาน ไม่มีรายได้ อยู่บ้านเฉยๆ บางคนเป็นคนแก่ติดเตียง เราไปเห็นตรงนั้นรู้เลยว่าเขาลำบากมากกว่าพวกหนูมาก ตอนนี้พวกหนูได้รับโอกาสได้ทุนตรงนี้มาก็อยากตอบแทนบางส่วนคืนกลับไปให้สังคมไม่ต้องรอให้เรียนจบแล้วค่อยตอบแทน”

เล่นดนตรีเปิดหมวกระดมทุน 1 หมื่นบาท

น้องแอน-สุทาธินี บัวทอง นักศึกษาโลจิสติกส์ ชั้นปีที่ 2 วิทยาลัยเทคนิคสัตหีบ เริ่มต้นเล่าถึงที่มาที่ไปว่า เรื่องการทำจิตอาสาเป็นเรื่องที่ทำกันมานานก่อนที่จะมี COVID-19 ซึ่งพวกเราจะมาคิดกันว่าจะไปช่วยเหลือใครที่ไหนได้บ้าง ซึ่งก่อนหน้านี้ก็มีทั้งไปซื้อของไปช่วยเหลือน้องบ้านเอื้ออารี ไปกวาดลานวัด ล้างห้องน้ำวัด ซื้อของไปถวายพระเปลี่ยนไปเรื่อยๆ

ในกลุ่มส่วนใหญ่ก็จะเป็นเด็กทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง แต่บางคนก็ไม่ใช่เด็กทุนฯ ซึ่งอยากมาร่วมทำจิตอาสาด้วยกัน ตอนนั้นไประดมทุนกันด้วยการเล่นดนตรีเปิดหมวกที่ ตลาดนัด 700 ไร่ และ ตลาดนัดเทศกิจ 4-5 รอบ ได้เงินมาประมาณ 1 หมื่นบาท ก็ซื้อของไปทำจิตอาสาก่อนหน้านี้บ้าง

ไม่คิดว่าชาวบ้านจะเดือดร้อนหนักขนาดนี้

จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์การแพร่ระบาดของ COVID-19 คนเดือดร้อนกันมากเราก็คิดว่าจะเอาเงินที่เหลือทั้งหมดไปซื้ออาหารแห้งของใช้จำเป็นไปแจกให้ชาวบ้านที่เขาเดือดร้อน กว่า 50 ชุด ทั้งข้าวสาร 5 กก. ไข่ไก่ นม ขนม ใส่รถกระบะไปแจกตามบ้านที่ช่วง กม.12 ซึ่งไม่ไกลมากแลชาวบ้านเดือดร้อนหนักมาก

“ตอนเราไปเห็นก็ไม่คิดว่าจะหนักขนาดนี้  บางคนเป็นคุณตาแก่ๆ อยู่คนเดียว ลำบากมาก เราก็เอาของไปให้ก็ช่วยได้เท่าที่ทำได้ คุณตาคุณยายก็ขอบคุณที่เอาของมาแจก แค่นี้เราก็มีความสุขแล้วที่ได้ทำเพราะปกติก็เป็นคนขอบทำบุญที่บ้านก็เป็นอย่างนี้กันทั้งบ้าน” น้องแอนสะท้อนความรู้สึก

เพราะเคยผ่านความลำบาก เลยอยากช่วยคนที่ลำบากกว่า

ด้าน น้องหมวย-หมวย เทพเดช นักศึกษา ปวส.2 วิทยาลัยเทคนิคสัตหีบ เล่าให้ฟังเพิ่มเติมว่า ตอนไปแจกอาหารแห้งของใช้ให้คนในพื้นที่ตรงนั้นเพราะผู้ช่วยกำนันบอกว่าคนแถวนั้นค่อนข้างลำบากเวลามีคนมาช่วยเหลือคนกลุ่มนี้จะเข้าไม่ค่อยถึงเราจึงเลือกไปที่ตรงนี้กัน ซึ่งไปถึงบ้านเขายังเป็นสังกะสี เป็นเพิงไม้ ยิ่งมาเจอสถานการณ์ COVID-19 ยิ่งหนักขึ้นกว่าเดิม

อย่างไรก็ตาม หลังจากไปแจกอาหารแห้งของใช้รอบนั้นทุนที่เคยได้มาจากการเล่นดนตรีเปิดหมวกก็หมดไป เราก็เลยชวนเพื่อนๆ ที่สนิทกันมาลงขันนำเงินคนละ 200-300 บาท เพื่อเอาไปทำข้าวกล่องแจกชาวบ้านกันอีกรอบ เพราะเราเคยไปดูคนอื่นเขาแจกบางที่ก็ใส่หมูนิดเดียว ไข่นิดเดียว แต่คราวนี้เราทำกันเองก็ใส่ได้เต็มที่ แม่เพื่อนเป็นคนทำก็ช่วยด้วย  หรือเพื่อนบางคนไปฝึกงานแล้วกลับมาพื้นที่ไม่ได้แต่อยากร่วมทำด้วยก็โอนเงินมาให้ก็มีหลายคน      

“เราทำตรงนี้แล้วสบายใจเราว่าเราลำบากแล้ว แต่พอไปเห็นเขาลำบากกว่าเราเยอะ เราก็อยากเข้าไปช่วยเขา เราเข้าใจว่าความลำบากมันเป็นยังไง ความไม่มีมันเป็นยังไง เพราะเราก็เคยไม่มี เราเคยได้เงินไปโรงเรียนวันละ 15 บาท เราเกือบไม่ได้เรียนต่อจนมาได้ทุนฯ เราผ่านความยากลำบากตรงนั้นมาแล้ว เราก็อยากช่วยเหลือคนที่ยากลำบากกว่าเรา”น้องหมวยกล่าว

ร่วมสร้างโอกาสทางการศึกษา
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.)
www.eef.or.th/donate/
ธนาคารกรุงไทย สาขาซอยอารีย์
เลขที่ : 172-0-30021-6
บัญชี : กสศ.มาตรา 6(6) – เงินบริจาค

The post จาก “ผู้รับ” สู่ “ผู้ให้” น้ำใจช่วย COVID-19 first appeared on กสศ..

ก้าวสู่ศตวรรษที่ 21 รูปแบบการเรียนการสอนแบบเดิมๆ ที่เคยมุ่งเน้นให้เด็กท่องจำความรู้ในตำรา เริ่มไม่ตอบโจทย์การใช้ชีวิตในสังคมตลอดจนการประกอบอาชีพในอนาคต กระบวนการ คิด วิเคราะห์ สร้างสรรค์ และ การทำงานร่วมกับคนถือเป็นทักษะจำเป็นที่ต้องปลูกฝังในปัจจุบัน คล้ายกับที่ องค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา (OECD) ได้ริเริ่มสร้างเครื่องมือเพื่อสร้างความเปลี่ยนแปลงการจัดการเรียนรู้ซึ่งปัจจุบันมีภาคีเครือข่ายในโครงการมากกว่า 70 ประเทศทั่วโลก

ไม่เพียงแค่ประเทศไทยจะเป็นหนึ่งใน 70 ประเทศภาคีเครือข่าย แต่จากที่ได้นำระบบการเรียนการสอนของ OECD มาประยุกต์ใช้ ยังทำให้ประสิทธิภาพการเรียนการสอนดีขึ้น จนเด็กจากโรงเรียนบ้านสวนอุดมวิทยา จ.ชลบุรี สามารถทำการทดสอบวัดผลได้คะแนนสูงกว่านัยยะสำคัญ จนต่างชาติต้องบินข้ามน้ำข้ามทะเลมาดูรูปแบบการเรียนการสอนของโรงเรียนแห่งนี้

ครูน้อย – สมพร วิชัยประเสริฐ ครูชำนาญการพิเศษ สอนวิชาวิทยาศาสตร์ ม. 2 เล่าให้ฟังถึงจุดเริ่มต้นว่า ได้เริ่มไปอบรมกับทาง OECD ช่วง ปี 2559 เพื่อนำเทคนิคและรูปแบบการสอนมาสอนนักเรียน โดยรูปแบบของ OECD จะให้ความสำคัญกับเรื่องการลงมือปฏิบัติ มากกว่าการเรียนในเนื้อหา โดยให้ทำเป็นกิจกรรม อย่างการเรียนเรื่องสารละลาย หรือ การเปลี่ยนแปลงของเปลือกโลกก็จะไม่ใช่การเน้นท่องจำ แต่ให้รู้จักคิดวิเคราะห์ด้วยการทำเป็นกิจกรรมให้เด็กทำภูเขาไฟจำลอง เพื่อให้รู้จักการทำงานการวางแผนซึ่งจะสอดแทรกความรู้เข้าไป

“เริ่มตั้งแต่เราจะให้เด็กวางแผนว่าจะทำภูเขาไฟยังไง วัสดุที่จะนำมาทำคืออะไร ให้เขาคิดเอง เราเป็นแค่คนให้คำแนะนำ เขาก็จะต้องไปแบ่งหน้าที่รับผิดชอบภายในกลุ่ม คนนี้เอากาวมา คนนี้เอากระดาษมา เราก็แค่เตรียมของให้เขา ดังนั้นผลงานที่ออกมาก็จะมีหลากหลายบางกลุ่มเป็นเปเปอร์มาร์เช่ บางกลุ่มเป็นดินน้ำมันเก่าๆ ที่ไม่ใช้แล้ว แล้วเราก็เอา STEM (แนวทางการจัดการศึกษาที่บูรณาการความรู้ใน 4 สหวิทยาการ) มาใช้อย่างปริมาตรของสารว่าจะใช้ขวดแบรนด์ หรือขวดยาคูลท์ ก็จะต้องต้องหาปริมาตรของขวดก่อนทดลองปฏิกิริยาทางเคมีที่บางกลุ่มก็ใช้ผงฟู อีโน น้ำอัดลม” สมพรระบุ

ครูสมพร กล่าวว่า อีกส่วนที่สำคัญคือเรื่องของการค้นคว้าซึ่งจะเป็นพื้นฐานต่อไปเราก็จะสอนให้เขาค้นหาข้อมูลใช้ไอแพดจากสถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.) ว่าภูเขาไฟเกิดได้อย่างไร และจะทำการจำลองออกมาอย่างไร ซึ่งต้องให้เด็กคิดเองว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ สอนอย่างนี้ครูจะต้องเหนื่อยกว่าสอนปกติ ต้องกระตุ้นให้เด็กคิด ต้องคอยตัดสินหาข้อสรุปเวลาเด็กคิดต่างกันถกเถียงกันด้วย

อย่างไรก็ตาม หลักสูตรของ OECD นี้เริ่มนำร่องในชั้น ม.2 เริ่มจากวิชาวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ อย่างของวิชาคณิตศาสตร์ก็จะมีวิธีการสอนที่เน้นปฏิบัติเช่นลงไปวัดความสูงของเสาธงให้เด็กได้ลงมือปฏิบัติจริงๆ โดยจะแทรกเข้าไปอยู่ในหลักสูตรปกติ มีกิจกรรมที่ดึงดูดให้เด็กไม่เบื่อ ให้สนใจการเรียน และกิจกรรมเหล่านั้นก็จะสอดแทรกความรู้ไปในตัวเด็กก็จะสนุกและได้รับความรู้ไปพร้อมกัน เด็กบางคนจบม.2 ขึ้น ม.3 ก็อยากให้ใช้การเรียนแบบนี้ในชั้นม.3 ต่อไปอีก

สำหรับรูปแบบการให้คะแนนตามกระบวนการของ OECD จะใช้รูปแบบการประเมินตัวเอง และ ประเมินกลุ่ม ซึ่งถือเป็นอีกประเด็นที่สำคัญที่ทำให้เด็กได้รู้จักการประเมินตัวเอง และรู้จักปรับปรุงตัวเอง คือ พอทำกิจกรรมเสร็จก็จะให้เขาประเมินตัวเองเป็นแบบใยแมงมุมให้คะแนนตัวเองเท่าไหร่ 5-4-3-2-1 ในหัวข้อที่กำหนดคือ ความรับผิดชอบ ความสวยงาม ความคิดสร้างสรรค์ ให้เด็กเลือกกันเองว่าจะประเมินหัวข้อใดบ้าง

“ความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นเราจะเห็นเด็กกล้าแสดงออก เวลาเขาพรีเซนต์งานของตัวเอง เขาจะมีความกล้าขึ้นมาโดยอัตโนมัติ เพราะเขาวางแผน แก้ปัญหาอุปสรรคต่างๆ มาด้วยตัวเอง สิ่งที่สำคัญมองเห็นตัวเอง และยอมรับคนอื่นด้วย เพราะการวัดผลเป็นแบบรูบิคส์ (แนวทางการวัดผลตัวเองและผู้อื่น) ไม่ใช่การวัดแบบแนวข้อสอบ ซึ่งจะมีประเด็นอื่นทั้งเรื่องการทำงานเป็นกลุ่ม ความเสียสละ ความสามัคคี ซึ่งเด็กเราปกติไม่เก่งมากเป็นเด็กปานกลาง ค่อนมาทางน้อย การได้คะแนนตรงนี้ไปช่วยทำให้คะแนนเขาดีขึ้น” ครูสมพรกล่าวก่อนจะอธิบายต่อ

หลักการทำงานไม่ใช่คนมีความรู้อย่างเดียวที่จะประสบความสำเร็จ ต้องมีเรื่องการทำงานร่วมกับผู้อื่น ความรับผิดชอบที่เอาไปใช้ในชีวิตประจำวัน แต่ก็ไม่สามารถสอนแบบนี้ได้ทั้งหมดทุกเนื้อหา เพราะยังมีหลักสูตรปกติที่เป็นหลัก ตรงนี้เป็นแค่กิจกรรมเสริมซึ่งดูว่าเรื่องไหนจะเสริมเข้าไปได้ เช่นเรื่อง “แรง” อธิบายไปก็ไม่เห็นภาพ ทำพาวเวอร์พอยต์ก็ไม่เห็นภาพ เราก็ทำกิจกรรมให้เด็กออกแบบรถหาวัสดุง่ายๆ มาทำบางคนทำเป็นรูปเครื่องบิน บางคนทำเป็นรูปรถสปอร์ต เขาก็จะได้ทั้งความรู้ ความสนุก

ส่วนเรื่องที่นักเรียนได้คะแนนการทดสอบเกินค่านัยยะสำคัญของ OECD นั้น ก็ตอบยากว่าเป็นเพราะอะไรเราก็สอนให้เด็กรู้จักคิดวิเคราะห์ ไม่ใช่แค่สอนในตำราอย่างเดียว ให้เขารู้จักค้นคว้าด้วยตัวเอง ตอนเด็กทำการทดสอบก็จะเป็นเหมือนข้อสอบที่ไม่ใช่ข้อสอบ เช่นเขาก็จะถามว่าทำไมคนชราจึงเชื่องช้ากว่าวัยกลางคน ให้บรรยายเด็กเขาก็จะเขียนไปเยอะเลยว่า มีอายุมาก มีโรคภัย บางเรื่องไม่คิดว่าจะเขียนก็เขียนมา อย่างเรื่องกระดูกคนแก่เสื่อมสภาพ เขามองอะไรลึกขึ้น มีความตั้งใจมากขึ้น

“เราภูมิใจกับเด็กของเราว่ามีความเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น เราอยากให้เด็กของเราได้ในสิ่งที่ดี ซึ่งกิจกรรมนี้ครูต้องพร้อม ต้องเตรียมตัว เตรียมสื่อ ต้องเหนื่อยกว่าเดิม ต้องทั้งกระตุ้น หว่านล้อม ใช้คำพูดที่เหมาะสม วัยรุ่นเขาไม่ชอบใช้ภาษาที่รุนแรงเราก็ต้องมีเทคนิค จะพูดยังไงให้เขาร่วมมือ เราต้องพูดภาษาเขา ไม่ใช่ครูโบราณที่คอยสั่งให้เขาทำนู่นทำนี่ เราต้องฟังความคิดเขาให้มาก“ ครูน้อยกล่าวทิ้งท้าย

The post รร.บ้านสวนอุดมวิทยา การสอนนอกตำรา ฝึก คิด วิเคราะห์ และประเมินตัวเอง first appeared on กสศ..

แม้แต่ความฝันบางคนยังไม่กล้าฝันเพราะความขาดแคลนมันกีดกั้นฝันนั้น เด็กหลายคนจำใจสารภาพกับตัวเองยอมจมปลักอยู่กับจุดสตาร์ทของชีวิต โดยเฉพาะการศึกษาที่เด็กหลายคนยังขาดโอกาสรอคอยใครสักคนหยิบยืนมือเข้ามาพยุงฝัน เหมือนเช่น ทิด แสนองค์ หรือน้องทิด นักศึกษาชั้นปวส.ปี 1 สาขาช่างอากาศยาน วิทยาลัยเทคนิคสัตหีบ สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออก จังหวัดชลบุรี ที่ได้รับโอกาสจากทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ของกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.)

พื้นเพ น้องทิด เป็นชาวอำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย ฝันอยากสวมบทชีวิตเป็นช่างซ่อมบำรุงอากาศยานทำงานในสนามบิน ทว่าเส้นทางชีวิตดูไม่เข้าข้างสักเท่าไหร่ เกือบต้องหลุดนอกระบบการศึกษา เนื่องจากช่วงปี 2559 ชีวิตหักเหที่สุดหลังเรียนจบชั้น ม.3 ทางบ้านไม่ต้องการให้เรียนต่อ ผลพวงทางสถานะครอบครัวลำบาก เงินทองไม่มีสำหรับค่าเล่าเรียน

ความเพียรอย่างอุกฤต ทำให้น้องทิดตัดสินใจพาตัวเองมาตายเอาดาบหน้า เข้าสมัครเรียนอยู่ที่วิทยาลัยเทคนิคสุโขทัย สาขาช่างอิเล็กทรอนิกส์ ได้อยู่ราว 1 เดือนเศษจนทนความลำบากไม่ไหวเพราะต้องเดินทางไปกลับระหว่างวิทยาลัยฯกับหอพักเฉลี่ยวันละ 80 กิโลเมตร และไม่มีเงินเพียงพอสำหรับใช้จ่ายแต่ละวันจนกระทบต่อการเรียนอย่างหนัก

น้องทิด จำใจแบกหน้าหอบความทุกข์ไปปรึกษาอาจารย์ สุดท้ายอาจารย์พาน้องทิดไปฝากกับหลวงพ่อที่วัดแห่งหนึ่งใกล้กับวิทยาลัยเทคนิคสุโขทัย ถึงแม้ทิดจะอาศัยอยู่วัดไม่มีรายจ่ายอะไรมากมาย น้องทิดยังมุ่งมั่นทำงานล้างจาน เสิร์ฟอาหาร ตามร้านผับบาร์อยู่นานหลายเดือน จนน้องทิดมองว่าสิ่งที่ทำอยู่เกิดผลเสียต่อการเรียน จึงตัดสินหยุดทำงานตอนกลางคืนมาตั้งใจเรียนให้เต็มที่ สาเหตุที่ทำงานเพราะต้องการหาเงินและไม่อยากเป็นภาระทางวัดจนเกินไป

ตลอดประสบการณ์ชีวิตช่วงอยู่วัดกว่า 3 ปีขณะเรียนปวช. น้องทิดยังมีน้ำจิตน้ำใจอาสาออกไปช่วยหลวงพ่อบิณฑบาตร ช่วยงานวัดทุกอย่าง ทดแทนคุณข้าววัด จนกระทั่งเรียนจบปวช.ปี 3 ถึงเวลาตัดสินใจอนาคตอีกครั้ง น้องทิดค้นหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ตหาสาขาที่เกี่ยวกับช่างและการบิน เนื่องจากมีความชอบส่วนตัว กระทั่งพบว่าวิทยาลัยเทคนิคสัตหีบรับสมัคร จึงรีบมาสมัครเรียนสาขาช่างอากาศยานจนสอบติด

“ดีใจที่สอบติดและรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าสาขาที่เลือกเรียนต้องใช้เงินจำนวนมาก ยังตัดสินใจจะฝืนมาเรียนในใจคิดว่าถ้าเรียนไม่ไหวก็กลับบ้านเรา เพราะเราพยายามทำดีที่สุดแล้ว จนอาจารย์คมสันโทรมา
บอกว่ามีทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ของกสศ. ซึ่งเป็นทุนรัฐบาล ในใจคิดว่าอาจารย์หลอกหรือเปล่า จนที่สุดแล้วได้รับทุนการศึกษาดีใจมากๆเลย คนเราอยู่ด้วยความหวังทั้งนั้นจริงๆ แม้แอบกลัวว่าจะไม่ได้ทุนร้อยเปอร์เซ็นต์เพราะเป็นชาวเขาถือบัตรเลข0 หรือบุคคลไร้สถานะทางทะเบียน อาจารย์ก็มาย้ำบอกว่าผมได้ทุนนะ ในใจผมรู้ทันทีเลยว่าเรียนจบภายใน 2 ปี แน่นอน” น้องทิด ระบุ

น้องทิด ยอมรับว่า ทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง คือจุดเปลี่ยนสำคัญทำให้ได้มาเรียนที่วิทยาลัยแห่งนี้ ที่ผ่านมารู้ตัวเองตลอดว่ามาเรียนที่นี่ไม่ได้แน่ๆเพราะไม่มีเงิน ปรากกฎว่ามีคนยืนมือเข้ามาช่วยเราความฝันของผมเลยเป็นจริงขึ้นมา 80 เปอร์เซ็นต์ อีก 20 เปอร์เซ็นต์ผมต้องหาต้องทำมันเอง ต้นทุนในชีวิตไม่มีอะไรเลย มีโอกาสขนาดนี้แล้วถ้าไม่เรียนก็ไม่รู้จะว่าอย่างไรแล้ว และต้องขยันให้มากกว่าคนอื่น

“มันดีอย่างหนึ่งถ้าผมเป็นคนรวยผมก็ไม่รู้คุณค่าของเงิน และผมก็ไม่รู้ด้วยการจะได้โอกาสมาแต่ละครั้งมันลำบากแค่ไหน ความจนที่ผมมีมันสอนผมว่าเราต้องดิ้นร้นต้องสู้นะ ถ้าเกิดมาสบายร่ำรวยไม่รู้จักความลำบากเชื่อว่าผมไม่ตั้งใจเรียนขนาดนี้แน่นอน มันคอยเตือนเราตลอดว่าอย่าเหลวไหล อย่าเกเรนะ มันเตือนแบบนี้ตลอดเลย” น้องทิดกล่าวอย่างหนักแน่น

อย่างไรก็ตาม แรงบันดาลใจสำคัญที่สุดในชีวิตของน้องทิด ที่ยกย่องเชิดชูคือ “ความจนไม่ได้ทำร้ายผมเลยตั้งแต่เกิดมา มันเป็นแรงบันดาลใจให้สู้ด้วยซ้ำ” ถ้าเกิดมาชาติหน้าขอเลือกเกิดมาลำบากก่อนสบาย เวลาตกมาจะได้ไม่ลำบาก แต่ถ้าเกิดมาแล้วสบายก่อนมีสิทธิ์ลงไปลำบากแน่นอน เพราะไม่รู้จักมัน

The post เครื่องกระตุกหัวใจ ‘คนเราอยู่ด้วยความหวัง’ ดิ้นร้นต้องศึกษา ความเพียรนักเรียนทุนนวัตกรรมฯ first appeared on กสศ..