ด้วยเหตุนี้ คณะวิทยาการการจัดการ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา จึงจัดทำโครงการฝึกทักษะอาชีพที่ใฝ่ฝันของผู้ขาดแคลนและด้อยโอกาสขึ้น เพื่ออบรมแรงงานให้มีความรู้และความเชี่ยวชาญในอาชีพต่างๆ จนนำไปประกอบอาชีพอิสระ หรืออาชีพตามความถนัด เพื่อสร้างรายได้ โดย ผศ.แวอาซีซะห์ ดาหะยี ผู้รับผิดชอบโครงการ เชื่อว่า หากกลุ่มผู้ด้อยโอกาสเหล่านี้สามารถสร้างรายได้อย่างยั่งยืน ประเด็นเรื่องความขัดแย้งที่เกิดขึ้นในชุมชนก็อาจลดลง

โครงการตั้งเป้าอบรมให้กลุ่มผู้ด้อยโอกาสจำนวน 50 คน ซึ่งอาศัยอยู่ใน 4 พื้นที่ ได้แก่ ตำบลบุดี ตำบลพร่อน ตำบลเปาะเส้ง และตำบลวังพญา ในเขตอำเภอเมืองยะลา เนื่องจากเป็นพิกัดที่กลุ่มเป้าหมายสามารถเดินทางไปเช้า-เย็นกลับได้ โดยมุ่งไปที่เยาวชนนอกระบบการศึกษาเป็นหลักก่อน  

“เราให้กลุ่มเป้าหมายสำรวจความสนใจและความต้องการก่อน ว่ามีอาชีพอะไรบ้างที่เขาอยากทำ จากนั้นก็เปิดสารคดีเกี่ยวกับอาชีพซึ่งเราเคยทำไว้ให้เขาดู ในสารคดีจะมีทั้งอาชีพทำขนม ช่างยนต์ ช่างตัดผม มัคคุเทศก์ ฯลฯ ซึ่งส่วนใหญ่เทใจไปที่ 3 หลักสูตรหลัก นั่นคือ ช่างตัดผม ทำขนม และช่างอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งทุกหลักสูตรจะมีครูที่ดูแลรับผิดชอบโดยตรง และจะเรียนที่วิทยาลัยสารพัดช่างจังหวัดยะลาทั้งสิ้น” ผศ.แวอาซีซะห์กล่าว 

อูเซ็น ดีแลตานา หนึ่งในกลุ่มเป้าหมาย เล่าว่า สาเหตุที่เลือกอบรมหลักสูตรช่างตัดผม เพราะอยากเป็นช่างตัดผมอยู่แล้ว แต่ไม่มีโอกาสฝึกฝนทักษะ เพราะต้องทำงานรับจ้างทั่วไป “พอมาเรียนที่นี่ อาจารย์เขาสอนตั้งแต่เรื่องการจับแบตตาเลี่ยน การจับหวี การจับกรรไกร ช่วงแรกจะให้ทดลองกับหุ่น มีผมปลอม แล้วก็เริ่มฝึกตัดรองทรง รองทรงต่ำ รองทรงกลาง รองทรงสูง สกินเฮด ทรงเด็กนักเรียน”

เมื่ออบรมเสร็จ อูเซ็นมีโอกาสได้ลงพื้นที่ไปฝึกตัดผมให้ชาวบ้านตามมัสยิด ให้เด็กนักเรียนตามศูนย์โรงเรียนตาดีกา รวมๆ แล้วน่าจะตัดผมไปแล้วกว่า 100 โดยในหนึ่งวันจะมีลูกค้าประมาณ 13-15 คน ทำให้มีรายได้เสริมต่อวัน 300-400 บาท ซึ่งดีกว่าแต่ก่อนที่รายได้ไม่ค่อยแน่นอน บางวันได้ บางวันก็ไม่ได้

เช่นเดียวกับ ซัยนัย โตเมะเล๊าะ อายุ 52 ปี หนึ่งในกลุ่มเป้าหมาย ที่เข้าอบรมหลักสูตรทำขนม เธอเล่าว่าโครงการสอนวิธีการทำขนมกว่า 20 ชนิด เช่น คุกกี้นมสด คุกกี้สับปะรด เค้กกล้วยหอม ทาร์ตสับปะรด ​แซนด์วิชแฮมไก่หย็อง เป็นต้น ซึ่งเรียนก็ไม่ยาก แต่ต้องละเอียด ต้องชั่ง ตวงให้เป๊ะตามสูตร ตอนนี้ก็เริ่มทำขายเองที่บ้านบ้าง แล้วก็มีเครือข่ายต่างๆ เช่น โครงการของโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล โครงการของหมู่บ้าน โครงการของกลุ่มสตรี มาสั่งไปเลี้ยงรับรอง

ไม่เพียงแค่ทักษะด้านวิชาชีพเท่านั้น แต่คณะทำงานยังมุ่งให้ความรู้ ด้วยการเสริมกลยุทธ์ด้านการตลาด การประชาสัมพันธ์ การทำบัญชี รวมถึงการอบรมทักษะการเป็นผู้ประกอบการรุ่นใหม่ให้กลุ่มเป้าหมาย โดยผศ.แวอาซีซะห์เสริมว่า “เราเสริมความรู้ทั้งในเรื่องการตลาด การโฆษณา ช่องทางการขาย เช่น อย่างหลักสูตรช่างตัดผม ก็จะบอกเขาว่าอาหารยังมีเดลิเวอรี่เลย แล้วทำไมเราไม่ลองทำดูบ้าง เราก็ไปตามชุมชน ตามบ้านที่มีคนเฒ่าคนแก่ที่เขาลุกมาเองไม่ได้ หรือไม่มีลูกหลานพามา เราก็ไปบริการตัดผมเขาถึงบ้านได้” 

ทุกวันนี้ นอกจากโครงการจะช่วยเสริมทักษะอาชีพให้กลุ่มเป้าหมายสามารถนำความรู้ไปสร้างอาชีพ ทั้งการตัดผม ทำขนม และซ่อมอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ตามร้านต่างๆ แล้ว ก็ยังเกื้อหนุนและผลักดันให้เกิดการสร้าง ‘ศูนย์เรียนรู้ในชุมชน’ ขึ้น โดยอาศัยความพร้อมของกลุ่มเป้าหมายและชุมชนเป็นหลัก 

ซึ่งผศ.แวอาซีซะห์ เล่าว่า “เราตั้งเป้าไว้แล้ว ว่าจะคืนคนเหล่านี้กลับไปในชุมชน แต่เราไม่รู้หรอกว่าชุมชนไหนพร้อม ระหว่างที่เราดูแลเขา เราจะพยายามสังเกต เข้าไปคุย เช่น พอสังเกตดูแล้ว ทางหลักสูตรอิเล็กทรอนิกส์ยังไม่ค่อยมีใครโดดเด่น แต่พอมาดูช่างตัดผม เจออูเซ็น เขาเป็นคนช่างพูดและเป็นแกนนำในการอบรม ก็เลยให้ไอเดียกับเขาว่า เราตั้งเป็นศูนย์เรียนรู้ด้านนี้ดีไหม เผื่อมีใครอยากมาสอนเด็กๆ ก็มา ซึ่งอูเซ็นก็สนใจและมุ่งมั่นมากว่าจะลองดูสักตั้ง” 

ส่วนด้านหลักสูตรทำขนมนั้น มีอาจารย์ตุ๊ ซึ่งเป็นผู้รับผิดชอบกลุ่มผู้ทำขนมในชุมชนคูหามุข ซึ่งอาจารย์ตุ๊ก็มองว่าพื้นที่ตรงนี้สามารถตั้งศูนย์เรียนรู้ได้ “แต่เราก็ไม่ได้มองว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นจะต้องเต็มร้อยเสมอ ก็คงต้องค่อยๆ ไต่ระดับขึ้นไป แต่จะไปได้แค่ไหน คงขึ้นอยู่ที่จังหวะ เวลา และโอกาสของแต่ละพื้นที่ รวมถึงความตั้งใจของคนในพื้นที่ด้วย ซึ่งผู้เข้าอบรมตอนนี้ บางคนที่มีความเชี่ยวชาญก็เริ่มเป็นครูสอนคนอื่นต่อแล้วก็มี” ผศ.แวอาซีซะห์กล่าว

กว่าที่โครงการจะดำเนินมาถึงจุดนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับการทำงานร่วมกับเยาวชนนอกระบบการศึกษา เพราะต้องอาศัย ‘ความเข้าใจ’ และ ‘ความใส่ใจ’ ที่มากกว่าเยาวชนในระบบการศึกษา แต่ถึงแม้ว่าภารกิจนี้จะยากเพียงไร คณะทำงานต่างก็ไม่ย่อท้อ เพราะมองว่าไม่อาจละทิ้งกลุ่มผู้ด้อยโอกาสเหล่านี้ไปได้  

การทำงานกับเยาวชนนอกระบบการศึกษานั้นยากมาก ต่างจากเยาวชนในระบบการศึกษา ที่เราอาจใช้เกรด คะแนนหรือรางวัลมาชักจูงใจได้ แต่สำหรับเด็กนอกระบบการศึกษา สิ่งเหล่านี้ใช้ไม่ได้เลย ต้องใช้ใจล้วนๆ คณะทำงานจึงต้องเข้าไปทำความรู้จักกับทุกคนในทุกกิจกรรม ถึงเขาจะไม่คุยหรือนิ่งในช่วงแรกๆ ก็ต้องพยายามเข้าหา เพื่อลดช่องว่างให้กลุ่มเป้าหมายกล้าพูด กล้าแลกเปลี่ยน 

ด้าน ผศ.แวอาซีซะห์เองยอมรับว่า ส่วนหนึ่งที่คณะทำงานให้ความสำคัญกับเด็กนอกระบบการศึกษา เนื่องมาจากข้อมูลที่มักได้รับอยู่เสมอๆ ว่า คนมุสลิมในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนใต้ ‘มีภาวะสุ่มเสี่ยง ไม่เป็นโจรก็ติดยา’ ซึ่งเป็นการเหมารวมที่ไม่น่าประทับใจ เพราะในพื้นที่อื่นที่ไม่ใช่มุสลิม ก็มีปัญหาแบบนี้เหมือนกัน เพราะฉะนั้น ศาสนาหรือชาติพันธุ์ไม่ใช่ปัจจัยสำคัญ เขาจึงต้องการสนับสนุนให้กลุ่มเป้าหมายเชื่อในตนเอง ว่าไม่ว่าจะนับถือศาสนาอะไร ความรู้และทักษะอาชีพจะทำให้ไม่จนและไม่อดตาย ส่วนจะมีกินมีใช้แค่ไหนนั้น อยู่ที่การพัฒนาตนเอง ขอเพียงแค่กลุ่มเป้าหมายมี ‘ความตั้งใจ ความอดทน และความเสียสละ’ ก็จะสามารถลุกขึ้นมาประกอบอาชีพตามความถนัดและสร้างรายได้เพื่อเลี้ยงตนเองและครอบครัวได้อย่างมั่นคง

“แต่เราก็ไม่ได้มองว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นจะต้องเต็มร้อยเสมอ ก็คงต้องค่อยๆ ไต่ระดับขึ้นไป แต่จะไปได้แค่ไหน คงขึ้นอยู่ที่จังหวะ เวลา และโอกาสของแต่ละพื้นที่ รวมถึงความตั้งใจของคนในพื้นที่ด้วย ซึ่งผู้เข้าอบรมตอนนี้ บางคนที่มีความเชี่ยวชาญก็เริ่มเป็นครูสอนคนอื่นต่อแล้วก็มี” ผศ.แวอาซีซะห์ ดาหะยี ผู้รับผิดชอบโครงการ

The post เปลี่ยนผู้ด้อยโอกาสในชุมชนให้เป็นแรงงานฝีมือที่สามารถก้าวสู่การเป็นผู้ประกอบการ กับโครงการฝึกทักษะที่ใฝ่ฝันของม.ราชภัฏยะลา first appeared on กสศ..

ด้วยเหตุดังกล่าว เพื่อไม่ให้พวกเขากลับไปทำความผิดพลาดซ้ำอีกครั้งอย่างไร้หนทาง เมื่อการกระทำผิดทางกฎหมายของเด็กและเยาวชนสะท้อนให้เห็นถึงความเหลื่อมล้ำและการถูกละเลยจากครอบครัวและสังคม สถานพินิจเด็กและเยาวชนจังหวัดนครศรีธรรมราช จึงเริ่มต้นจากการตั้งคำถามมากมายที่นำมาสู่คำตอบในการพัฒนาคุณภาพชีวิต สร้างอาชีพ สร้างงาน ให้กับเด็กและเยาวชนในสถานพินิจฯ 

กลายเป็นที่มาของโครงการ “โครงการพัฒนาคุณภาพชีวิตผ่านการเรียนรู้ทักษะการปูกระเบื้อง” โดยแบ่งรับสมัครกลุ่มเป้าหมายทีละรุ่น รุ่นละ 30 คน ทั้งหมด 3 รุ่น กำหนดคุณสมบัติของผู้สมัครอายุ 15 ปีขึ้นไป เป็นผู้ที่ได้รับการตัดสินให้อยู่ฝึกอบรมในสถานพินิจฯ ระยะยาว 8 เดือนถึง 1 ปี เพื่อสร้างรุ่นพี่เป็นพี่เลี้ยงช่วยสอนรุ่นน้อง ตัวหลักสูตรกำหนดไว้ 21 วัน 

สำหรับการวางหลักสูตรจึงต้องเชิญวิทยากรแขนงต่างๆ จากภายนอกมาเป็นครูฝึก ซึ่งถือเป็นกลไกสำคัญที่ทำให้โครงการขับเคลื่อนไปได้ถูกทิศทาง ยกตัวอย่างเช่น การเรียนรู้ทฤษฎีและการฝึกทักษะอาชีพการปูกระเบื้องจากผู้รับเหมาและครูฝึกจากวิทยาลัยการอาชีพ การเรียนรู้การใช้คอมพิวเตอร์พื้นฐานและเทคโนโลยีเพื่ออาชีพ โดยครูฝึกจากการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย (กศน.) และสำนักพัฒนาฝีมือแรงงานที่รับไม้ต่อจากสถานพินิจฯ ในการฝึกงานช่างด้านอื่นให้กับเด็กและเยาวชนที่สำเร็จโครงการแล้ว เป็นต้น

ท้ายสุดจึงออกมาเป็น หลักสูตรการเรียนรู้ทักษะการปูกระเบื้อง แบ่งออกเป็น 4 หน่วย ได้แก่ 

1. การรู้จักตัวเอง การสร้างเป้าหมายและแรงบันดาลใจทางอาชีพ ใช้เวลา 2 วัน
2. การเรียนรู้ทฤษฎีและการฝึกทักษะอาชีพการปูกระเบื้อง
3. เทคโนโลยีเพื่ออาชีพ
4. การถอดบทเรียนจากกลุ่มเป้าหมายในแต่ละรุ่น โดยแบ่งผู้เรียนออกเป็น 5 กลุ่ม กลุ่มละ 6 คน

อย่างไรก็ดี โครงการฯ ก็เผชิญกับอีกปัญหาใหญ่ได้แก่ สถานการณ์การแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโคโรน่า 2019 ส่งผลให้ศาลสั่งปล่อยตัวเด็กเพื่อบรรเทาความแออัดภายในสถานพินิจฯ ทำให้เด็กเยาวชนกลุ่มเป้าหมายรุ่นแรกจาก 30 คนถูกปล่อยตัวออกไปเหลืออยู่เพียง 4 คนเท่านั้น แต่เพื่อให้การทำโครงการฯ ดำเนินต่อไปได้อย่างมีความสุขทั้งทีมงานและกลุ่มเป้าหมาย ในช่วงแรก จึงได้ใช้วิธีการถอดบทเรียนกับกลุ่มเป้าหมายทุกวัน โดยจะมีการสอบถามความคิดเห็นถึงความรู้สึกระหว่างเข้าร่วมโครงการ ปัญหา และสิ่งที่พบระหว่างการเรียนรู้ เพื่อนำไปพัฒนากระบวนการอบรมต่อไป

แต่ไม่ว่าจะต้องพบเจออุปสรรคแบบไหน เมื่อโครงการได้จบลงแล้ว กลุ่มเป้าหมายที่เข้าร่วมอบรมได้แสดงให้เห็นถึงความสามารถในการวิเคราะห์ตนเอง ซึ่งเป็นทักษะที่สำคัญอย่างยิ่งในการเลือกประกอบอาชีพที่เหมาะสมในอนาคต

ถึงแม้โครงการจะเน้นการฝึกทักษะอาชีพปูกระเบื้อง แต่ไม่ได้หมายความว่ากลุ่มเป้าหมายจะต้องจบออกไปทำอาชีพนี้เท่านั้น เพราะโครงการฯ มองว่าการอบรมนี้เป็นเพียง ‘เครื่องมือ’ ที่จะทำให้เด็กและเยาวชนได้ทดลองเรียนรู้และเข้าถึงศักยภาพของตัวเอง จากการลงมือทำสิ่งที่ไม่เคยทำจนสำเร็จ ซึ่งกิจกรรมนี้จะช่วยสร้างกำลังใจและความหวังในการเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ห่างไกลจากการกระทำผิดซ้ำในอนาคต

The post เด็กและเยาวชนในสถานพินิจฯ นครศรีธรรมราช ร่วมสร้างสภาพแวดล้อมที่ดี พร้อมสะสมทักษะในวิชาชีพช่างปูกระเบื้อง first appeared on กสศ..

หลังฤดูกาลเก็บเกี่ยวผ่านไปเกษตรกรส่วนหนึ่งในพื้นที่มักผันตัวเองจาก ‘เกษตรกร’ ไปเป็น ‘แรงงาน’ รับจ้างชั่วคราวค่าแรงต่ำ ทำงานแบกหามเพราะไม่มีฝีมืองานช่าง หรือบางคนกลายเป็น ‘ผู้ว่างงานตามฤดูกาล’ ซึ่งยังต้องแบกรับภาระดูแลครอบครัวที่อยู่ข้างหลัง การพัฒนาศักยภาพเกษตรกรและคนในพื้นที่ให้เป็น ‘แรงงาน (ที่มี) ฝีมือ’ จึงเป็นทางออกในการสร้างงานสร้างอาชีพให้กับคนในจังหวัดเอง โดยเฉพาะ ‘ช่างเชื่อมสแตนเลส’ หนึ่งในทักษะอาชีพซึ่งกำลังเป็นที่ต้องการของตลาดแรงงานจังหวัดนครพนมในปัจจุบัน  

งานเชื่อมสแตนเลส คืองานที่ยกระดับขึ้นมาจากงานเชื่อมด้านอื่นๆ ทำให้อัตราค่าแรงสูงกว่าช่างเชื่อมและแรงงานทั่วไป โครงการจึงมีเป้าหมายในการฝึกอบรมทักษะการเชื่อมสแตนเลสให้กับประชากรวัยแรงงานที่ด้อยโอกาสในพื้นที่

โครการพัฒนาทักษะอาชีพช่างเชื่อมสแตนเลสให้กับประชากรวัยแรงงานที่ด้อยโอกาสในพื้นที่จังหวัดนครพนม  จึงเกิดขึ้นโดยมีการคัดเลือกสมาชิกที่มีคุณสมบัติเป็น ‘ผู้ว่างงานตามฤดูกาล’ และเป็น ‘ผู้ขาดทักษะฝีมือด้านอาชีพที่ต้องการพัฒนาฝีมือแรงงาน’  ไม่จำเป็นต้องมีทักษะด้านงานเชื่อมมาก่อน จากพื้นที่ดำเนินงาน 6 แห่งในเขตเศรษฐกิจพิเศษ ประกอบด้วยอำเภอเมือง อำเภอเรณูนคร และอำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม แบ่งเป็นกลุ่มเป้าหมายจากองค์การบริหารส่วนตำบล 5 แห่ง และเทศบาล 1 แห่ง ครอบคลุมเครือข่ายเป้าหมายพื้นที่บริการวิชาการเดิมของมหาวิทยาลัยนครพนม  ได้แก่  1) องค์การบริหารส่วนตำบลท่าค้อ 2) องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกลาง 3) องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านผึ้ง 4) องค์การบริหารส่วนตำบลโคกหินแฮ่  5) องค์การบริหารส่วนตำบลโนนตาล และ 6) เทศบาลตำบลเวินพระบาท โดยให้หน่วยงานท้องถิ่นแต่ละพื้นที่ช่วยคัดเลือกกลุ่มเป้าหมายพื้นที่ละ 25 คน รวมทั้งสิ้น 150 คน  

หลังจากนั้นจึงร่วมกันร่างหลักสูตรโดยผู้ทรงคุณวุฒิจากภาคีเครือข่าย กลุ่มเป้าหมายได้มีส่วนร่วมพิจารณาร่างหลักสูตรและให้ข้อเสนอแนะ แล้ววิพากษ์อีกครั้งในคณะทำงานก่อนออกมาเป็นหนังสือคู่มือหลักสูตรการพัฒนาทักษะอาชีพช่างเชื่อมสแตนเลส ระยะเวลา 5 วัน ทั้งหมด 40 ชั่วโมง แบ่งเป็น 3 หน่วย ได้แก่ 

หน่วยที่ 1 การสร้างแรงบันดาลใจ มีจุดมุ่งหมายเพื่อทำให้กลุ่มเป้าหมายเห็นภาพว่าการฝึกอบรมก่อให้เกิดประโยชน์ต่อตนเองและสังคมอย่างไรบ้าง และเห็นแนวทางการประกอบอาชีพในอนาคต เช่น ช่างเชื่อมหากมีเครื่องไม้เครื่องมือสามารถเป็นผู้รับเหมารายย่อยได้ ฤดูกาลทำนาที่มีเครื่องจักรกลทางการเกษตรชำรุดก็สามารถรับงานได้ หรือแม้แต่การซ่อมแซมหลังคาบ้านเรือน และการยกระดับตัวเองเป็นแรงงานฝีมือที่ได้ค่าจ้างรายวันเพิ่มขึ้น เป็นต้น 

หน่วยที่ 2 การอบรมเชิงทฤษฎีและปฏิบัติ แบ่งเป็น 2 ส่วน ได้แก่ 1.การเชื่อมพื้นฐานด้านงานเหล็ก ใช้เวลา 2 วัน 2. การเชื่อมสแตนเลสและการสร้างผลิตภัณฑ์ ใช้เวลา 3 วัน กลุ่มเป้าหมายของโครงการมีทั้งกลุ่มผู้ว่างงานตามฤดูกาลซึ่งอาจเป็นเกษตรกรที่ไม่เคยทำงานช่างมาก่อน หรือเป็นกลุ่มแรงงานที่พอมีทักษะงานช่างอยู่บ้าง การออกแบบหลักสูตรครอบคลุมและเอื้อให้ผู้เรียนที่มีพื้นฐานความรู้และทักษะงานช่างแตกต่างกันเข้ามาเรียนร่วมกันได้ 

หน่วยที่ 3 การเป็นผู้ประกอบการชุมชน การให้แนวคิดการทำธุรกิจหรือการเป็นเจ้าของกิจการเบื้องต้น 

โดยหลังจากอบรมครบทั้งหมดแล้ว ผู้จบหลักสูตรจะได้ประกาศนียบัตรรับรองโดยคณบดีคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยนครพนม นำไปใช้ประกอบการสอบยกระดับกับสำนักพัฒนาฝีมือแรงงาน และเทียบหน่วยกิจเพื่อเข้าศึกษาต่อในระบบ กศน. ได้อีกด้วย

ธนกร เสนาสี หนึ่งในกลุ่มเป้าหมายเล่าถึงประโยชน์ที่ได้รับจากการเข้าร่วมโครงการว่า “การอบรมแค่ 5 วัน ทำให้เราสร้างงานชิ้นหนึ่งขึ้นมาได้ ผมรู้สึกว่าเป็นเรื่องที่สุดยอดมาก ก่อนเข้ามาฝึกงานเชื่อม ผมมีอุปกรณ์ เช่น ปั้มลมและเครื่องมือต่างๆ สำหรับใช้เปิดร้านซ่อมมอเตอร์ไซค์ พอได้เข้าโครงการ แต่ละกลุ่มได้รับการสนับสนุนด้านอุปกรณ์การเชื่อม ผมจึงสามารถรวมกลุ่มกันทำงานต่อ โดยไม่ได้รับซ่อมมอเตอร์ไซค์อย่างเดียว แต่รับซ่อมแซมเครื่องมือการเกษตรเพิ่มขึ้นด้วย”

เมื่อโครงการสิ้นสุดแล้ว หน่วยงานพัฒนาจึงได้พบว่าความสำเร็จของโครงการไม่ใช่แค่การที่กลุ่มเป้าหมายสามารถฝึกฝนจนจบหลักสูตรได้เท่านั้น แต่พวกเขายังสามารถนำเอาทักษะความรู้ไปประยุกต์ต่อยอดกับอาชีพเดิมของตนเองและก่อให้เกิดรายได้เพิ่มขึ้น รวมไปถึงเกิดการจับกลุ่มกันขึ้นระหว่างการอบรม​ ซึ่งเมื่อจบหลักสูตรไปแล้ว พวกเขาสามารถไปสร้างกิจการร่วมกันโดยมีความมั่นคงมากขึ้นได้

ดังนั้นบทบาทหน้าที่ของโครงการฯ จึงเสมือนเป็นการเติมเต็มจุดอ่อนและเสริมสร้างจุดแข็งให้กับกลุ่มเป้าหมายทุกคน ไม่ว่าแต่ละคนจะเคยทำอาชีพอะไรมาก่อนก็ตาม ซึ่งเป็นสิ่งที่สะท้อนให้เห็นว่า การพัฒนาโดยไม่ละทิ้งวิถีเดิมแต่เพิ่มเติมทักษะใหม่ๆ เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของนั้นสามารถทำได้จริงและสร้างประโยชน์ได้จริง

The post ม.นครพนม ติดทักษะช่างเชื่อมสแตนเลสให้กับเกษตรกร ต้อนรับการปรับสถานะเป็นพื้นที่เศรษฐกิจพิเศษ หวังช่วยเสริมรายได้นอกฤดูทำนา first appeared on กสศ..

รัตนา เจริญศรี ผู้รับผิดชอบโครงการ อธิบายว่า กลุ่มคนเหล่านี้ต้องการความช่วยเหลือจากหน่วยงานต่างๆ ไม่ใช่แค่ในเรื่องของเงิน แต่คือการส่งเสริมทักษะอาชีพ ซึ่งสอดคล้องกับภารกิจที่วิทยาลัยชุมชน จังหวัดตากดำเนินการมาตลอด เมื่อทุนพัฒนาทักษะอาชีพและนวัตกรรมที่ใช้ชุมชนเป็นฐาน กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) เปิดรับสมัครโครงการ จึงสนใจ เนื่องจากมีข้อมูลอยู่แล้ว ว่าคนในท้องถิ่นต้องการฝึกทักษะอาชีพด้านใดบ้าง 

ซึ่งแบ่งออกเป็น 3 หลักสูตร ได้แก่ ช่างเชื่อมโลหะ การนวดแผนไทยเพื่อสุขภาพ และการแปรรูปผลิตภัณฑ์ผ้าปกาเกอะญอ โดยมีกลุ่มเป้าหมายจำนวน 100 คน จากพื้นที่อำเภออุ้มผาง แบ่งเป็นช่างเชื่อมโลหะ 40 คน, การนวดแผนไทยเพื่อสุขภาพ 20 คน, และการแปรรูปผลิตภัณฑ์ผ้าปกาเกอะญอ 40 คน โดยสาเหตุที่หลักสูตรนวดแผนไทยมีจำนวนน้อยกว่ากลุ่มอื่น ก็เพราะเป็นทักษะที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพและร่างกาย จึงต้องฝึกอย่างละเอียดและเข้มข้น

เมื่อได้หลักสูตรและกลุ่มเป้าหมายแล้ว คณะทำงานจึงเริ่มวางแผนการทำงานตั้งแต่ต้นน้ำไปจนถึงปลายน้ำ เริ่มจากการออกแบบให้มีผู้รับผิดชอบในแต่ละหลักสูตร อาชีพช่างเชื่อมโลหะมีอาจารย์ศิริชัย เทียนทอง และผู้ประกอบการร้านช่างเชื่อมในจังหวัดเป็นผู้ให้ความรู้ ส่วนกลุ่มนวดแผนไทยเพื่อสุขภาพมีอาจารย์สุนีย์ ทวีกิจ, นภัสรดา ใจชมภู, และเภสัชกรเป็นผู้ให้ความรู้ ในขณะที่กลุ่มแปรรูปผลิตภัณฑ์ผ้าปกาเกอะญอมียุพดี สิงหมณี เป็นผู้ให้ความรู้

ยุพดี ผู้รับผิดชอบหลักสูตรการแปรรูปผลิตภัณฑ์ผ้าปกาเกอะญอ เสริมว่า พื้นที่อำเภออุ้มผางมีภูมิปัญญาการทอผ้าปกาเกอะญอที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง แต่ยังขาดความคิดสร้างสรรค์ในผลงาน คณะทำงานจึงพยายามผลักดันให้ผ้าพื้นเมืองอันทรงคุณค่ามีรูปแบบใหม่ๆ เพื่อเพิ่มมูลค่าเป็นสินค้า เช่น กระเป๋าสตางค์ หน้ากากอนามัยจากผ้า กระเป๋าหลายรูปแบบ ผ้าคลุมเตียง และผ้าปูโต๊ะ เป็นต้น

บุญมาก จุ้ยเนียน หนึ่งในกลุ่มเป้าหมายจากหลักสูตรนวดแผนไทยเพื่อสุขภาพ เล่าว่า เธอเป็นหมอนวดอยู่แล้ว แต่ไม่มีใบอนุญาต ซึ่งนี่คือสาเหตุที่ทำให้บุญมากเข้าร่วมโครงการ เพราะจุดเริ่มต้นการเป็นหมอนวดของเธอคือการสืบทอดภูมิปัญญาจากอาจารย์ท่านหนึ่ง ถึงแม้จะมีทักษะที่เชี่ยวชาญ แต่เมื่อไม่มีใบอนุญาต เธอจึงต้องประกอบอาชีพนี้อย่างหลบๆ ซ่อนๆ จึงอยากมาเข้าร่วมโครงการ เพราะเมื่อจบการอบรม กลุ่มเป้าหมายจะได้รับใบอนุญาตอย่างเป็นทางการ 

“พอรู้ว่ามีโครงการนี้เปิดรับสมัครก็ดีใจมาก เพราะเราต้องการใบอนุญาตเพียงอย่างเดียว เราจบแค่ ป.6 ทำให้ไม่รู้ว่าจะไปเรียน หรือทำอย่างไรให้ได้ใบอนุญาต ตอนนั้นเหมือนเลี้ยงชีพไปวันๆ ได้เงิน 50-100 บาท จากการนวด กว่าจะมาพัฒนาจนถึงตรงนี้ได้ต้องใช้เวลา อีกทั้งเมื่อได้อบรมกับโครงการ เรายังมีความรู้เกี่ยวกับการนวดมากขึ้น นวดแบบไหนลูกค้าถึงจะไม่เป็นอันตราย นั่นคือก่อนนวดเราต้องวัดความดันให้ลูกค้า หากใครความดันสูงเราก็จะไม่นวดให้ เพราะอันตราย” บุญมากกล่าว

ด้าน นพดล สกุลเขมฤทัย หนึ่งในกลุ่มเป้าหมายจากหลักสูตรช่างเชื่อมโลหะ เสริมว่า เขาเคยได้ยินคำกล่าวที่ว่า ‘ความยากจนมันน่ากลัว’ แต่กับบางคน แม้แต่ ‘งาน’ ยังไม่มีให้ทำเลยด้วยซ้ำ ด้วยเหตุนี้ เขาจึงรู้สึกว่าการว่างงานเป็นเสมือนตราประทับถึงความไม่น่าภาคภูมิใจ จึงพยายามมองหาหนทางที่จะสร้างอาชีพให้ตัวเอง จนกระทั่งพบกับโครงการนี้ ซึ่งวิชาชีพช่างเชื่อมโลหะคือฐานที่มั่นที่เขาจะฝากอนาคตไว้

“ผมอยากเรียน อยากได้ความรู้ อยากได้ใบประกอบอาชีพ ตอนที่เพื่อนๆ บอกว่ามีโครงการนี้ ผมก็ดีใจที่จะได้มีงานทำสักที เพราะตอนนี้อยากปลีกตัวเองออกมาหางานอิสระทำ โครงการช่วยให้เรามีความรู้ในขั้นต้น เพื่อที่เราจะได้นำไปต่อยอดในอนาคต เขาสอนให้เราบิน แต่เราจะบินได้แค่ไหน ก็อยู่ที่เราว่าจะขยันแค่ไหน” นพดลกล่าว ซึ่งนอกจากจะได้ความรู้มาประกอบอาชีพแล้ว นพดลยังคิดเผื่อแผ่ถึงคนอื่น โดยเขาตั้งปณิธานกับตัวเองไว้ว่า ถ้ามีคนสนใจเรียนรู้วิธีเชื่อมโลหะ เขาก็พร้อมจะสอนให้ 

ทั้งนี้ รัตนายังเสริมอีกว่า โครงการนี้จะมีการติดตามผลการทำงานอย่างใกล้ชิด ทั้งทางโทรศัพท์และกลุ่มไลน์ นั่นคือทีมผู้รับผิดชอบหลักสูตรต่างๆ ก็คอยติดตามคณะทำงาน แล้วคณะทำงานก็ติดตามกลุ่มเป้าหมายอีกที กลายเป็นการหนุนเสริมกันไปโดยไม่รู้ตัว เช่น บางครั้งกลุ่มเป้าหมายจะไลน์มาบอกว่า “วันนี้ได้นวดแล้วนะ วันนี้หาตังค์ได้แล้ว คนนี้เตรียมไปต่างประเทศ คนนี้ปรับบ้านของตัวเองให้เป็นที่นวดแล้ว” ส่วนกลุ่มที่ทำกระเป๋าจากผ้าปกาเกอะญอก็ทักมาบอกว่า “วันนี้ยอดสั่งซื้อเข้ามาเยอะมาก รับแทบไม่ทัน”  

ซึ่งการติดตามเช่นนี้ ทำให้คณะทำงานเล็งเห็นว่า การจะพัฒนาอาชีพให้กลุ่มเป้าหมายแล้วเกิดประโยชน์มากที่สุด คณะทำงานจะต้องช่วยกันหนุนเสริมกลุ่มเป้าหมายให้สุดทาง เช่นเดียวกับอาจารย์ศิริชัย หนึ่งในผู้รับผิดชอบหลักสูตรช่างเชื่อมโลหะ ที่เสริมว่า “ในโครงการนี้ ผู้สอนจะต้องสร้างศรัทธาให้กลุ่มเป้าหมาย ให้เขาชื่อว่าเราตั้งใจจริง ไม่ใช่มาสอนเล่นๆ จบโครงการก็เลิกไปเหมือนที่ผ่านๆ มา” จากข้อมูลข้างต้น จะเห็นได้ชัดว่า โครงการนี้มีคณะทำงานคอยให้คำปรึกษากับกลุ่มเป้าหมายแทบจะตลอดเวลา เมื่อมีปัญหา กลุ่มเป้าหมายก็สามารถสอบถามได้ทันที 

นอกจากการอบรมหลักสูตรด้านวิชาชีพแล้ว อารักษ์ อนุชปรีดา ผู้อำนวยการวิทยาลัยชุมชน จังหวัดตาก ยังเสริมอีกว่า เขามีแนวคิดที่จะทำผลิตภัณฑ์ทุกชนิดในจังหวัดตากให้อยู่ภายใต้ ‘แบรนด์ของจังหวัดตาก’ มีโลโก้ วชช. และ กสศ. อยู่ด้วย เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผลิตภัณฑ์ของจังหวัด โดยอาจจัดให้มีโชว์รูมของจังหวัดที่นำผลิตภัณฑ์ของ วชช. และ กสศ. หรือหน่วยงานอื่นๆ มาตั้งขาย 

“โครงการนี้เป็นเหมือน ‘Fast Track’ ที่มี กสศ. เป็นเหมือนตัวเร่งปฏิกิริยาให้การฝึกทักษะอาชีพของวิทยาลัยชุมชนก้าวหน้ามากขึ้น โดยเฉพาะการมีที่ปรึกษา มีคณะทำงานที่ใส่ใจกลุ่มเป้าหมายนี่สำคัญมาก ถ้าไม่มีคนมีคอยให้คำปรึกษาอยู่ตลอดเวลา พวกเขาก็อาจถอยแล้วก็ได้ ซึ่งผมคิดว่านี่คือจุดเด่นขอโครงการนี้” อารักษ์ทิ้งท้าย

“ผมอยากเรียน อยากได้ความรู้ อยากได้ใบประกอบอาชีพ ตอนที่เพื่อนๆ บอกว่ามีโครงการนี้ ผมก็ดีใจที่จะได้มีงานทำสักที เพราะตอนนี้อยากปลีกตัวเองออกมาหางานอิสระทำ โครงการช่วยให้เรามีความรู้ในขั้นต้น เพื่อที่เราจะได้นำไปต่อยอดในอนาคต เขาสอนให้เราบิน แต่เราจะบินได้แค่ไหน ก็อยู่ที่เราว่าจะขยันแค่ไหน” นพดล สกุลเขมฤทัย หนึ่งในกลุ่มเป้าหมายจากหลักสูตรช่างเชื่อมโลหะ

The post วิทยาลัยชุมชนตากจัดทำโครงการพัฒนาแรงงาน 3 วิชาชีพ ช่วยลดคนว่างงาน ยกระดับคุณภาพชีวิต ตอบโจทย์พื้นที่เศรษฐกิจพิเศษใน 3 อำเภอ first appeared on กสศ..

สถานพินิจคุ้มครองเด็กและเยาวชนจังหวัดนครพนม เป็นสถานที่รองรับเด็กและเยาวชนจากจังหวัดนครพนมและจังหวัดข้างเคียง ได้แก่ สกลนครและมุกดาหาร ทำให้ต้องดูแลเด็กและเยาวชนจำนวนมากเมื่อเทียบกับจำนวนเจ้าหน้าที่ที่มีอยู่ ด้วยสถานการณ์ที่เผชิญอยู่นี้ทำให้เกิดความร่วมมือระหว่างหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อเข้ามาหนุนการทำงานของเจ้าหน้าที่ ไปพร้อม ๆ กับการฟื้นฟูศักยภาพและสร้างโอกาสให้กับเด็กและเยาวชนกลุ่มนี้ จึงนำมาสู่แนวคิดการทำ โครงการพัฒนาทักษะแรงงานอาชีพการซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้าและระบบไฟฟ้าในบ้านพักอาศัย แก่แรงงานด้อยโอกาสพื้นที่จังหวัดนครพนม ซึ่งมีเป้าหมายมุ่งเน้นไปที่การเสริมความเข้มแข็งระหว่างองค์กรเพื่อพัฒนาฝีมือแรงงาน ต่อยอดไปสู่การสร้างอาชีพให้เด็กและเยาวชนในสถานพินิจฯ จังหวัดนครพนม โดยพัฒนาหลักสูตรให้เป็นหลักสูตรเฉพาะทางสำหรับกลุ่มเป้าหมายรวมทั้งหมด 150 คน 

‘ก่อนจะสร้างต้องซ่อมเสียก่อน’ เป็นบทเรียนที่ทีมงานได้รับจากการเปิดใจพูดคุยกับกลุ่มเป้าหมาย ทีมงานค้นพบว่าเด็กส่วนใหญ่มีสมาธิสั้น อ่อนด้านทฤษฎีแต่ชอบการปฏิบัติ ด้วยเหตุนี้ก่อนเริ่มต้นเนื้อหาเชิงทฤษฎี ทีมงานจึงต้องปรับทัศนะคติด้วยการสร้างแรงจูงใจและแรงบันดาลใจให้กับกลุ่มเป้าหมายเสียก่อน ใช้ ‘ใจ’ กระตุ้นให้เกิดการการลงมือทำ หลังจากนั้นจึงค่อยพัฒนาทักษะวิชาชีพโดยเจ้าหน้าที่จากสำนักงานพัฒนาฝีมือเเรงงาน แล้วให้เด็กนำความรู้ไปปฏิบัติจริง  

สำหรับหลักสูตรการซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้าและระบบไฟฟ้าในบ้านพักอาศัย ทางโครงการฯ ออกแบบเป็นหลักสูตร 36 ชั่วโมง ใช้เวลาอบรม 30 ชั่วโมง และกิจกรรมอาสาซ่อมบำรุงอีก 6 ชั่วโมง อ้างอิงโครงสร้างหลักสูตรจากระเบียบสำนักพัฒนาฝีมือเเรงงานและหลักเกณฑ์ของมหาวิทยาลัย เพื่อให้กลุ่มเป้าหมายนำชั่วโมงเรียนไปเทียบหน่วยกิตเพื่อศึกษาต่อได้ ประกอบด้วยหัวข้อเรื่องเป้าหมายชีวิต ทักษะการซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้าเเละการซ่อมระบบไฟฟ้าในบ้านพักอาศัย และกฏหมายการทำงาน กฏหมายเเรงงาน และพระราชบัญญัติส่งเสริมการพัฒนาฝีมือเเรงงานแห่งชาติ การอบรมเชิงปฏิบัติการใช้เวลา 5 วัน แบ่งกลุ่มเป้าหมายเป็น 5 กลุ่ม เพื่อให้วิทยากรดูแลได้อย่างทั่วถึงและใกล้ชิดกับกลุ่มเป้าหมายให้ได้มากที่สุด ทุกคนได้เรียนรู้ทักษะการซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้า เช่น เตารีดและหม้อหุงข้าว และการซ่อมระบบไฟฟ้าภายในบ้านพักอาศัย เช่น หลอดไฟ เป็นต้น

โดยกลุ่มเป้าหมายของโครงการ กล่าวว่า แม้กลุ่มเป้าหมายทุกคนจะชื่นชอบการลงมือปฏิบัติมากกว่า แต่การเรียนรู้ในหลักสูตรช่างซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้าของโครงการฯ ทำให้พวกเขาเข้าใจความจำเป็นของการเรียนทั้งภาคทฤษฎีและปฏิบัติ เหมือนการก้าวขึ้นบันไดทีละขั้นเพื่อให้ไปถึงเป้าหมาย ทุกคนที่ผ่านหลักสูตรการอบรมจะได้รับใบประกาศจากโครงการ รับรองโดยคณบดี คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยนครพนมและสำนักงานพัฒนาฝีมือแรงงานนครพนม ใบประกาศนี้นำไปใช้สมัครงานและนำไปเทียบหน่วยกิตเพื่อศึกษาต่อในระดับสูงขึ้นได้ 

สิ่งที่ประสบความสำเร็จในโครงการ ไม่ใช่แค่เรื่องของการสร้างองค์ความรู้และทักษะอาชีพ แต่เป็นการที่โครงการสามารถสร้างบุคลากรที่มีภูมิคุ้มกันในชีวิต และมีความสัมพันธ์อันดีกับทีมวิทยากร ซึ่งสิ่งนี้เป็นสายสัมพันธ์ที่มีคุณค่าอย่างยิ่ง นอกเหนือจากนี้ การที่กลุ่มเป้าหมายได้เกิดทักษะทางอาชีพผ่านการอาบรมของโครงการ ย่อมจะช่วยให้พวกเขามีเครื่องมือในการ ‘สร้างชีวิตใหม่’ ที่มีคุณภาพและพร้อมในการคว้าโอกาสที่จะผ่านเข้ามาในชีวิตต่อไป

The post เตรียมพร้อมสำหรับโอกาสที่สอง! ม.นครพนมเปิดหลักสูตรซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้าในสถานพินิจฯ พร้อมสนับสนุนต่อจนถึงมืออาชีพ first appeared on กสศ..

ด้วยวิสัยทัศน์ของวิทยาลัยชุมชนปัตตานี ที่ไม่เพียงมุ่งเป็นผู้นำด้านการจัดการศึกษา แต่ยังให้ความสำคัญกับการพัฒนาอาชีพ ยกระดับคุณภาพชีวิตของคนในชุมชนให้เข้มแข็งอย่างยั่งยืน จึงได้จัดทำ “โครงการปัญหารายได้กลุ่มแรงงานชุมชนตำบลจะรัง จังหวัดปัตตานี” โดยหวังส่งเสริมประชาชนกลุ่มแรงงานให้มีองค์ความรู้และทักษะเพื่อพัฒนาตนเอง สามารถยึดเป็นอาชีพเพื่อสร้างรายได้ เน้นไปที่กลุ่มเป้าหมายคนยากจน เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตให้ดียิ่งขึ้น ซึ่งส่วนที่เรารับผิดชอบมีทั้งหมด 12 อำเภอ

เมื่อโจทย์ใหญ่ของคนในพื้นที่คือการว่างงาน วิทยาลัยชุมชนปัตตานีจึงมุ่งส่งเสริมทักษะวิชาชีพ โดยอาศัยความต้องการและฐานศักยภาพของชุมชนที่มีอยู่เดิม เพื่อเพิ่มโอกาสในการสร้างรายได้ หลังจากได้มีการลงพื้นที่ ทำแบบสำรวจแล้วเสร็จ โครงการฯ จึงพบว่า กลุ่มเป้าหมายและหน่วยพัฒนาอาชีพเองต่างเห็นตรงกันที่จะเรียนรู้ มอบองค์ความรู้ในการประกอบอาชีพ 5 อาชีพ ได้แก่ ช่างตัดผม นวดเพื่อสุขภาพ ช่างตัดเย็บเสื้อผ้าสตรี งานจักสานจากก้านจาก และผลิตภัณฑ์อาหารจากตาลโตนด 

เมื่อได้วิชาชีพที่ต้องการแล้ว ทางวิทยาลัยชุมชนปัตตานีก็เดินหน้าพัฒนาหลักสูตรร่วมกับเครือข่ายต่างๆ เช่น ผู้เชี่ยวชาญทั้งในด้านวิชาการและการปฏิบัติจากวิทยาลัยอาชีวศึกษาปัตตานี วิทยาลัยการอาชีพปัตตานี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย วิทยาเขตสงขลา มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ วิทยาลัยเทคนิคปัตตานี 

สำหรับระยะเวลาในการอบรมของแต่ละหลักสูตรจะไม่เท่ากัน โดยหลักสูตรนวดเพื่อสุขภาพใช้เวลา 110 ชั่วโมง ช่างตัดผมชาย 75 ชั่วโมง ช่างตัดเย็บเสื้อผ้าสตรี 75 ชั่วโมง (มี 2 รุ่น) ผลิตภัณฑ์อาหารจากตาลโตนด 72 ชั่วโมง และหลักสูตรจักสานก้านจาก 62 ชั่วโมง ทั้งนี้ทุกหลักสูตรจะอบรมที่สำนักงานบริหารราชการตำบลจะรัง ยกเว้นหลักสูตรนวดเพื่อสุขภาพจะเรียนที่วิทยาลัยชุมชนปัตตานี

มีเนาะ อาแด หนึ่งในกลุ่มเป้าหมายที่เข้าอบรมการจักสานก้านจาก เล่าถึงประสบการณ์การเข้าร่วมโครงการว่า “การเรียนจากโครงการสามารถสร้างรายได้ได้จริง โดยตอนนี้ออร์เดอร์ส่วนใหญ่จะเป็นตะกร้า ซึ่งขายได้ตกวันละ 2 ชิ้น สร้างรายได้ต่อเดือนราว 1,000 – 2,000 บาท”

ทั้งนี้ หลังจากการอบรมในแต่ละหลักสูตรเสร็จสิ้นแล้ว วิทยาลัยชุมชนปัตตานียังได้จัดการอบรมทักษะชีวิต 3 เรื่อง ได้แก่ การจัดการเทคโนโลยีสารสนเทศ การบริหารจัดการกลุ่ม และเศรษฐกิจพอเพียง รวมทั้งยังพาไปศึกษาดูงานในพื้นที่ต่างๆ เพื่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้และเป็นแรงบันดาลใจสำคัญที่จะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลง

อย่างไรก็โครงการได้จบลง หน่วยงานพัฒนาก็ได้เล็งเห็นว่ากลุ่มเป้าหมายยังคงกระตือรือร้นที่จะพัฒนาตัวเองต่อไป เนื่องจากเห็นประโยชน์ของทักษะที่ได้เรียนรู้อย่างเป็นรูปธรรม นั่นคือมีรายได้ต่อเดือนเพิ่มขึ้นและสามารถพึ่งพาตัวเองได้มากกว่าก่อน ซึ่งนับว่าเป็นหมุดหมายที่สำคัญในการพัฒนาบุคลากรในชุมชนให้กลับมาเห็นความสำคัญของต้นทุนใกล้ตัว และยังเป็นเรื่องน่าติดตามว่าในอนาคต กลุ่มเป้าหมายกลุ่มนี้จะสามารถพัฒนาทักษะของตัวเองเพื่อต่อยอดผลิตภัณฑ์ให้ดียิ่งขึ้นได้อีกมากน้อยเพียงใด

The post วิทยาลัยชุมชนปัตตานีออกแบบหลักสูตรสร้างอาชีพที่มีที่จุดเริ่มจากทรัพยากรที่มีอยู่แล้วในชุมชน first appeared on กสศ..

ซึ่งปัญหาที่เกิดขึ้นภายในเรือนจำเหล่านี้ ส่งผลกระทบมาถึงผู้ต้องโทษที่พ้นจากการรับโทษทัณฑ์ เนื่องจากพวกเขาต้องเผชิญกับทัศนคติด้านลบจากคนภายนอก ทำให้ขาดโอกาสจากสังคม อีกทั้งผู้ต้องโทษที่พ้นโทษส่วนหนึ่งยังขาดทักษะอาชีพที่นายจ้างต้องการ คนกลุ่มนี้จึงหวนกลับไปกระทำความผิดซ้ำอีก และย้อนกลับมาสู่วังวนในเรือนจำซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ด้วยเหตุนี้ วิทยาลัยเทคนิคพระนครศรีอยุธยาจึงจัดทำ โครงการการฝึกอบรมทักษะการติดตั้งระบบไฟฟ้า ให้กับผู้ต้องขังทัณฑสถานบำบัดพิเศษจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ภายใต้โครงการการพัฒนาระบบทดลองการพัฒนาทักษะแรงงานที่ขาดแคลนทุนทรัพย์และด้อยโอกาส โดยกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) เพื่อลดจำนวนผู้ต้องโทษซ้ำ รวมถึงสร้างโอกาสให้ผู้ต้องขังเหล่านี้สามารถดำรงชีวิตอยู่ในสังคม ด้วยความภาคภูมิใจและเป็นกำลังสำคัญที่จะสร้างประโยชน์ให้แก่ส่วนรวม

ประเสริฐ แสงโป๋ อาจารย์ประจำวิทยาลัยเทคนิคพระนครศรีอยุธยาและหัวหน้าโครงการดังกล่าว มองว่า ทักษะการติดตั้งระบบไฟฟ้า เป็นอาชีพที่เป็นที่ต้องการของตลาดแรงงาน เพราะทุกบ้านล้วนใช้ไฟฟ้าในการดำเนินชีวิตทั้งสิ้น การอบรมทักษะดังกล่าวจึงเป็นการ ‘สร้างโอกาส’ ในการเป็นผู้ประกอบการให้กับผู้ต้องโทษหลังจากพ้นโทษ 

“ปกติแล้ว ผู้ต้องโทษส่วนใหญ่ พอออกมาแล้วสังคมมักไม่ยอมรับใช่ไหม พอไม่ยอมรับ ไปสมัครงานที่ไหนเขาก็ไม่รับ เขาก็ต้องกลับไปทำอาชีพเดิม ไปลักทรัพย์ ไปปล้น กลับสู่วังวนเดิมๆ แต่ถ้าเขามีอาชีพ มีที่ยืนในสังคม เขาจะไม่กลับไปทำแบบนั้นอีก ไม่มีใครหรอกที่อยากอยู่ในคุก”

กลุ่มเป้าหมายของโครงการมีจำนวน 60 คน ซึ่งทั้งหมดคือผู้ที่ผ่านเกณฑ์ 4 ข้อที่ประเสริฐตั้งไว้ในใจ นั่นคือ (1) เป็นผู้สนใจเรื่องเทคโนโลยีและไฟฟ้า (2) ไม่เป็นคนพิการ เนื่องจากการอบรมช่างไฟฟ้าเป็นทักษะที่จำเป็นต้องใช้สรีระโดยเฉพาะแขนและมือ (3) สามารถอ่านออกเขียนได้ เนื่องจากภายในหลักสูตรมีการอบรมแผนธุรกิจการใช้เทคโนโลยี ซึ่งจำเป็นต้องใช้ทักษะเหล่านี้ไปต่อยอด และ (4) เป็นผู้ต้องโทษไม่เกิน 1 ปี 6 เดือน เพื่อจะได้ติดตามผลการดำเนินงานทันที หลังพ้นโทษออกไป

แม้ว่าระหว่างการอบรมจะเจอกับข้อจำกัดของทัณฑสถาน ไม่ว่าจะเป็นการเข้มงวดเรื่องอุปกรณ์ ที่ต้องนับจำนวนอุปกรณ์ การห้ามนำของมีคมเข้า หรือการห้ามใช้อินเทอร์เน็ต ซึ่งเป็นเครื่องมือที่สำคัญของการเรียนรู้ด้านการใช้เทคโนโลยีในศตวรรษที่ 21 ทำให้ต้องมีการปรับแผนการสอน ด้วยการนำเสนอเนื้อหาผ่านโปรแกรม Microsoft PowerPoint, การใช้ภาพนิ่ง และวิดีโอ แทน

ทั้งนี้ กระบวนการอบรมไม่ได้เน้นแค่การใช้เทคโนโลยีการสื่อสารเท่านั้น แต่ยังสอดแทรกเนื้อหาการสร้างความคิดเชิงสร้างสรรค์ หรือ creative thinking เข้าไปด้วย โดยมีวิทยากรเป็นแพทย์ด้านจิตวิทยา จากโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง เพื่อส่งเสริมการเข้าสังคมและแนะนำวิธีการอยู่ร่วมกับสังคมภายนอกอย่างปกติสุข ซึ่งประเสริฐ เสริมว่า การอบรมด้านนี้ถือเป็นการอบรมที่ถูกนำมาใช้ในทัณฑสถานเป็นครั้งแรก และได้รับผลตอบรับที่ดีจากผู้เข้าร่วม สังเกตจากความกระตือรือร้นในการเรียน ความกล้าแสดงความคิดเห็น และความสุขที่ปรากฎให้เห็น

อย่างไรก็ตาม โจทย์ใหญ่สำหรับผู้ต้องโทษที่พ้นโทษไปแล้ว ก็คือจะทำอย่างไรให้คนในสังคมให้โอกาสพวกเขา แม้ว่าจะเป็นเรื่องยากที่จะหาผู้ประกอบการที่ยินดีรับผู้ที่เคยต้องโทษเข้าทำงาน แต่ประเสริฐก็ไม่ลดความพยายาม ในการมองหาตลาดเพื่อรองรับแรงงานช่างไฟฟ้าที่ผ่านการอบรมภายในทัณฑสถาน เพื่อเป็นอีกทางเลือกหนึ่งสำหรับผู้พ้นโทษ ให้มีอาชีพรองรับหลังจากที่กลับสู่สังคม

โดยประเสริฐได้ประสานงานกับผู้ประกอบการ จำนวน 2 บริษัท ให้เข้ามารับสมัครช่างไฟฟ้าภายในทัณฑสถาน นั่นคือ บริษัท สตาร์ ไลท์ แอนด์ ซาวด์, และบริษัท ตะวัน ไลท์ แอนด์ ซาวด์ ซึ่งเป็นบริษัทที่ทำงานเกี่ยวกับระบบแสงเสียงในจังหวัดพระนครศรีอยุธยาและจังหวัดใกล้เคียง ซึ่งทั้งสองบริษัทพร้อมที่จะเปิดโอกาสให้ผู้พ้นโทษเข้าทำงาน ด้วยเงินเดือนสำหรับดำรงชีพเหมือนคนในสังคมทั่วไป 

“สถานประกอบการทั้งสองบริษัทนี้ เรารู้จักกันเป็นการส่วนตัว และเคยทำงานร่วมกัน ปกติบริษัทจะจ้างเหมาแรงงาน หรือ sub contract แต่ถ้ามีแรงงานซึ่งเป็นผู้พ้นโทษออกไปทำงานกับเขาแล้ว บริษัทก็ไม่ต้องไปจ้างใคร เงินเดือนเริ่มต้นอยู่ที่ 9,000 บาท โดยบริษัทเป็นผู้ออกค่าที่พักและอาหารให้” 

ซึ่งจากการสังเกตกลุ่มเป้าหมายขณะที่ได้รับการอบรมทักษะการติดตั้งระบบไฟฟ้าแล้ว ประเสริฐก็มั่นใจว่าทุกคนทำได้หมด มีฝีมือการเดินสายไฟกันทุกคน ต่างจากความคิดที่เขาคาดเอาไว้ตอนแรก ที่คิดว่าคงไม่มีใครสนใจจริงสักเท่าไร แต่เมื่อเข้าไปสอนจริงๆ กลับกลายเป็นว่าผู้ต้องโทษเรียนรู้ได้ไวกว่าเด็กนักเรียนที่เขาสอนอยู่ที่โรงเรียนเสียอีก

นอกจากการเรียนรู้และการทำความเข้าใจกลุ่มเป้าหมายแล้ว ประเสริฐยังกล่าวถึงแนวทางการอบรมที่ไม่ได้จำกัดเพียงแค่ด้านความรู้ด้านเดียวเท่านั้น แต่ยังต้องออกแบบการเรียนรู้ให้ครอบคลุม จนสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในชีวิตได้จริง “เวลาเราจะทำอะไรให้ใครหรือกลุ่มใด มันต้องทำให้ครบองค์ประกอบนะ ไม่ใช่ว่าสอนให้เขาไปเป็นลูกน้องอย่างเดียว เราต้องสอนให้เขารู้จักตัวตน เห็นคุณค่าของตัวเอง เพราะถ้าเขาไม่เห็นคุณค่าตัวเอง คนอื่นก็ไม่เห็นนะ” 

แนวคิดนี้คือสิ่งที่เห็นได้ชัดว่า โครงการนี้ไม่ใช่แค่เพียงการอบรมทักษะอาชีพให้กลุ่มเป้าหมายที่ขาดโอกาสเท่านั้น แต่การทำงานภายในทัณฑสถานแห่งนี้ ยังเป็นพื้นที่ที่เปิดโอกาสให้ผู้อบรมและผู้ฝึกอบรมได้เรียนรู้ซึ่งกันและกัน ผ่านการลงมือปฏิบัติจริง อันนำไปสู่การพัฒนาต่อยอดคุณภาพชีวิตของกลุ่มผู้ที่เคยกระทำความผิด ให้สามารถดำรงชีวิตด้วยตัวเองได้อย่างเข้มแข็งในสังคม

“ปกติแล้ว ผู้ต้องโทษส่วนใหญ่ พอออกมาแล้วสังคมมักไม่ยอมรับใช่ไหม พอไม่ยอมรับ ไปสมัครงานที่ไหนเขาก็ไม่รับ เขาก็ต้องกลับไปทำอาชีพเดิม ไปลักทรัพย์ ไปปล้น กลับสู่วังวนเดิมๆ แต่ถ้าเขามีอาชีพ มีที่ยืนในสังคม เขาจะไม่กลับไปทำแบบนั้นอีก ไม่มีใครหรอกที่อยากอยู่ในคุก” ประเสริฐ แสงโป๋ อาจารย์ประจำวิทยาลัยเทคนิคพระนครศรีอยุธยาและหัวหน้าโครงการดังกล่าว

The post วิทยาลัยเทคนิคอยุธยานำทีมวิทยากรที่มีประสบการณ์กว่า 40 ปี เปิดโครงการสอนวิชาช่างไฟฟ้า ฝึกผู้ต้องโทษให้มีทักษะพร้อมออกไปประกอบอาชีพ first appeared on กสศ..

คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยนครพนม สถาบันที่ทำงานใกล้ชิดกับพื้นที่ตำบลนาราชควาย จังหวัดนครพนม มองว่าอาชีพช่างอุตสาหกรรมเป็นอาชีพที่สามารถสร้างรายได้ให้แรงงานได้ตลอดชีวิต เพราะในแต่ละบ้านย่อมมีเครื่องใช้ไฟฟ้าและรถจักรยานยนต์ ซึ่งสิ่งเหล่านี้ล้วนมีอายุการใช้งานที่ต้องได้รับการบำรุงรักษา ประจวบเหมาะกับในพื้นที่มีสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน บ้านเนินสะอาด ตำบลนาราชควาย จังหวัดนครพนม ที่ดูแลเยาวชนผู้เคยกระทำผิดโดยมีเป้าหมายเมื่อเยาวชนได้พ้นโทษและออกจากสถานพินิจฯ แล้ว เยาวชนสามารถกลับไปเรียนต่อในสถานศึกษาหรือมีอาชีพรองรับ เพื่อสร้างรายได้เลี้ยงดูตนเองและไม่กลับสู่วงจรเดิมอีก จากการทำแบบทดสอบยังทำให้พบว่าเยาวชนในสถานพินิจกว่า 76% ต้องการได้รับการอบรม เพิ่มความรู้ทักษะอาชีพ โดยทักษะที่ได้รับความสนใจมากที่สุดคือทักษะด้านช่างอุตสาหกรรม จึงก่อตั้ง ‘โครงการการพัฒนาทักษะอาชีพช่างอุตสาหกรรมและเทคโนโลยี แก่เยาวชนในสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน จังหวัดนครพนม เพื่อยกระดับสู่มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ’

โครงการฯ นี้เป็นการต่อยอดจากโครงการเดิมที่สถาบันฯ เคยทำในปี 2562 เกี่ยวกับการพัฒนาทักษะแรงงานอาชีพการซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้า โดยปีนี้ทางโครงการให้ความสำคัญกับกลุ่มเป้าหมายเยาวชนในสถานพินิจ เพื่อเป็นแนวทางในการพัฒนาทักษะอาชีพสำหรับกลุ่มเป้าหมายที่ขาดโอกาสเรียนต่อในระบบปกติ ขาดโอกาสในการทำงานและขาดการยอมรับจากสังคม สถาบันและโครงการฯ จึงได้ออกแบบหลักสูตรทักษะอาชีพช่างอุตสาหกรรมและเทคโนโลยี 5 สาขาอาชีพ ได้แก่ สาขาการซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้าและระบบในบ้านพักอาศัย สาขาซ่อมรถจักรยานยนต์ สาขาถ่ายทำวิดีโอ สาขาช่องไฟฟ้าภายในอาคารและสาขาช่างเชื่อมแม็ก ที่ควบคุมการสอนโดยคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยนครพนม สถาบันที่เปิดสอนด้านการช่างที่มีความพร้อมด้านเครื่องมือ สถานที่และบุคลากร

โดยหลักสูตรทั้งหมดนี้ช่วยให้ในช่วงที่เยาวชนอยู่ในความควบคุมดูได้รับการศึกษา ได้พัฒนาทักษะต่างๆ เพื่อสร้างกระบวนการคิดที่ถูกต้อง มีความชำนาญในสาขาอาชีพที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างจริงจัง โดยโครงการฯ ยังมองอีกว่าการสร้างให้เยาวชนเห็นคุณค่าในตนเอง สามารถดึงศักยภาพที่มีอยู่ออกมาใช้ได้ก่อให้เกิดภูมิคุ้มกันทางจิตใจที่หากต้องเจอปัญหาอะไรในอนาคตก็จะมีกระบวนการคิดและแก้ไขได้โดยใช้วิธีที่ถูกต้อง การพัฒนาอาชีพจึงเป็นส่วนสำคัญและจำเป็นอย่างยิ่งที่ไม่เพียงช่วยให้มีรายได้แต่ยังช่วยให้มีระบบความคิดที่ดี

ตามเป้าหมายที่โครงการฯ วางไว้คือมีความต้องการให้กลุ่มเป้าหมายทั้งหมดมีทักษะอาชีพช่างที่ได้รับการฝึกฝนอย่างชำนาญและพัฒนาต่อยอดไปสู่การเป็นช่างที่ได้รับมาตรฐานฝีมือแรงงานที่พกความรู้ ความสามารถไปบริการลูกค้าถึงที่ตามแนวคิดวิถีชีวิตแบบ New normal มีรายได้เลี้ยงดูตนเอง ครอบครัวไปจนถึงการมีชีวิตที่ดีขึ้นหลุดพ้นจากวงจรเดิม

การสร้างให้เยาวชนเห็นคุณค่าในตนเอง ดึงศักยภาพที่มีอยู่ออกมาใช้ได้ ก่อให้เกิดภูมิคุ้มกันทางจิตใจ หากต้องเจอปัญหาอะไรในอนาคตก็จะมีกระบวนการคิดและแก้ไขได้โดยใช้วิธีที่ถูกต้อง การพัฒนาอาชีพจึงเป็นส่วนสำคัญและจำเป็นอย่างยิ่งที่ไม่เพียงช่วยให้มีรายได้แต่ยังช่วยให้มีระบบความคิดที่ดี

The post ฝึกเยาวชนในสถานพินิจ จังหวัดนครพนม ให้เท่าทันชีวิตวิถีใหม่ เข้าถึงหลักสูตรช่างอุตสาหกรรมต่อยอดสู่แรงงานมืออาชีพ first appeared on กสศ..

โดยโครงการได้มองหากลุ่มเป้าหมายจากชุมชนอำเภอเมืองยะลาเป็นหลัก ได้แก่ ตำบลบุดี ตำบลวังพญา ตำบลพร่อนและตำบลเปาะเส้ง ก่อนจะเปิดรับสมาชิกเข้ามาได้ทั้งหมด 50 คนตามเป้าที่วางไว้ ซึ่งส่วนใหญ่แล้วเดิมประกอบอาชีพรับจ้างทั่วไปและว่างงาน โดยได้รับความช่วยเหลือจากองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจากทั้ง 4 ตำบลในการคัดเลือกผู้เข้าอบรม 

หลังจากโครงการได้เริ่มต้น หน่วยพัฒนาฯ ได้ทำการสำรวจความสนใจและความต้องการที่จะพัฒนาทักษะอาชีพในฝันของกลุ่มเป้าหมาย โดยใช้กระบวนการมีส่วนร่วม จนค้นพบว่ากลุ่มเป้าหมายสนใจที่จะเข้าร่วมพัฒนาทักษะอาชีพใน 3 หลักสูตร คือ หลักสูตรช่างตัดผม หลักสูตรช่างอิเล็กทรอนิกส์ และหลักสูตรทำขนม โดยหน่วยพัฒนาฯ ได้ร่วมมือกับวิทยาลัยสารพัดช่างจังหวัดยะลา เพื่อเน้นให้ผู้อบรมเกิดทักษะจนกลายเป็นความเชี่ยวชาญ จึงได้จัดการฝึกปฏิบัติจริงทั้ง 3 หลักสูตรเป็นระยะเวลา 6 สัปดาห์ 72 ชั่วโมง ดังนี้ 

1.หลักสูตรทำขนมฝึกปฏิบัติจำนวน 20 ประเภท วันละ 2 เมนู โดยได้แบ่งเป็น 2 กลุ่มระหว่างกลุ่มฝึกปฏิบัติจริงกับกลุ่มจดสูตร ก่อนจะสลับบทบาทกันไปเรื่อย ๆ อย่างต่อเนื่อง2หลักสูตรช่างตัดผมลงพื้นที่ปฏิบัติจริงในชุมชน โดยลงพื้นที่ในโรงเรียนตาดีกา จำนวน 15 โรง เพื่อฝึกทักษะด้านการตัดผมผ่านบริการตัดผมฟรี โดยได้รับความสนใจจากนักเรียนและประชาชนทั่วไปในพื้นที่เป็นอย่างดี 3.หลักสูตรช่างอิเล็กทรอนิกส์ ปฏิบัติการซ่อมอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์จริง เช่น แท็บเล็ต สมาร์ทโฟน เป็นต้น

การส่งเสริมการเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะอาชีพทั้ง 3 หลักสูตรให้กลุ่มเป้าหมาย เบื้องต้นหน่วยพัฒนาฯ พบว่าตลอดระยะเวลาการอบรมกลุ่มเป้าหมายได้ให้ความสนใจ มุ่งมั่น และกระตือรือร้นที่จะเรียน โดยเฉพาะกลุ่มที่เข้ารับการอบรมหลักสูตรช่างตัดผม โดยผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นจนกลายเป็นความเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้อย่างชัดเจน คือผู้อบรมบางคนมีแนวคิดที่จะพัฒนาเศรษฐกิจในชุมชนตนเองด้วยการรวมกลุ่มกันเปิดร้านให้บริการตัดผมในหมู่บ้าน นอกจากนั้นบางคนเมื่อสำเร็จการศึกษาในระดับหนึ่งจากโครงการฯ แล้วจะเข้าศึกษาเพิ่มเติมกับวิทยาลัยสารพัดช่างต่อ เพื่อสร้างศักยภาพและเพิ่มมูลค่าให้แก่ตัวเอง ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีอีก 2 รายที่สามารถพัฒนาทักษะตัวเองจนกลุ่มเครือข่ายที่เข้ามาร่วมสังเกตการณ์ (แมวมอง) ชักชวนให้เข้าเป็นลูกจ้างในร้านตนเองอีกด้วย 

อย่างไรก็ดี โครงการยังไม่หยุดเพียงเท่านี้ โดยอนาคตนั้น หน่วยพัฒนาได้วางแผนที่จะจัดอบรมหลักสูตรทักษะการเป็นผู้ประกอบการใหม่ เพื่อให้กลุ่มเป้าหมายมีทักษะในการสื่อสารและสร้างช่องทางการตลาดเพื่อประชาสัมพันธ์สินค้าและบริการตัวเอง ตลอดไปจนถึงการวางแผนทางการเงิน และจัดสัมมนาเครือข่ายสร้างผู้ประกอบอาชีพ เพื่อส่งเสริมให้กลุ่มเป้าหมายทุกคนพัฒนาตัวเองจนเกิดความเชี่ยวชาญ ก่อนเดินไปถึงปลายทางที่ฝันไว้ให้สำเร็จ 

The post เปลี่ยนผู้ด้อยโอกาสในชุมชนให้เป็นแรงงานฝีมือที่สามารถก้าวสู่การเป็นผู้ประกอบการ กับโครงการฝึกทักษะที่ใฝ่ฝันของม.ราชภัฏยะลา first appeared on กสศ..

ทัณฑสถานบำบัดพิเศษจังหวัดพระนครศรีอยุธยาจึงได้จับมือกับวิทยาลัยเทคนิคพระนครศรีอยุธยา จัดทำโครงการฝึกอบรมทักษะการติดตั้งระบบไฟฟ้าให้กับผู้ต้องโทษในทัณสถานบำบัดพิเศษจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เพื่อออกแบบหลักสูตรฝึกฝนอาชีพขึ้นมาใหม่ โดยมีทักษะชูโรงคือทักษะการติดตั้งระบบไฟฟ้าซึ่งเป็นทักษะแบบวิชาชีพ กล่าวคือเป็นทักษะช่างที่ตลาดมีความต้องการอยู่ตลอด และยังสามารถต่อยอดเป็นผู้ประกอบการในอนาคตได้อีกด้วย

โครงการได้ทำการเปิดรับสมัครสมาชิกภายในทัณฑสถานโดยทำการคัดเลือกจากความสนใจและความตั้งใจ จนได้สมาชิกทั้งหมดจำนวน 60 คนมาเป็นกลุ่มที่บุกเบิกหลักสูตรรุ่นแรก ซึ่งหลักสูตรการพัฒนาทักษะนั้นจะใช้เวลาอบรมทั้งสิ้น 3 สัปดาห์โดยเริ่มตั้งแต่ความรู้พื้นฐานด้านไฟฟ้า การใช้เครื่องมือชนิดต่างๆ ไปจนถึงการลงมือปฏิบัติจริง 

หลังจากที่อบรมเชิงทักษะเสร็จสิ้นแล้ว โครงการยังได้เสริมหลักสูตรการเป็นผู้ประกอบการต่อด้วย โดยจะเน้นการอบรมในทักษะการเขียนแผนธุรกิจ และทักษะที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21 อาทิ การตลาดยุคใหม่ การใช้งานอุปกรณ์ดิจิตอล การใช้งานอินเทอร์เน็ตและแพลตฟอร์มต่างๆ ที่จำเป็นต่อการสร้างธุรกิจ

ประเสริฐ แสงโป๋ อาจารย์ประจำวิทยาลัยเทคนิคพระนครศรีอยุธยาและหัวหน้าโครงการฝึกอบรมทักษะการติดตั้งระบบไฟฟ้าให้กับผู้ต้องโทษในทัณสถานบำบัดพิเศษจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ได้เล่าถึงแนวคิดการฝึกฝนอบรมในโครงการว่า “พอมาเข้าอบรมกับทีมวิทยากรและทีมพี่เลี้ยง เขาก็คอยเติมเต็มและติดอาวุธทางความคิดให้กับเขานะ ถ้าเกิดเราสอนให้เขาเป็นอย่างเดียวแล้วเอาไปใช้ไม่ได้ ไม่มีตลาดให้ เขาก็ไม่มีอาวุธ ไม่มีการทำแผนธุรกิจให้เขาก็เหมือนเดิม” 

หลังจากที่โครงการได้ดำเนินมาแล้วระยะหนึ่ง เจ้าหน้าที่ผู้ดูแลโครงการก็ได้เห็นความก้าวหน้าทางด้านทักษะของสมาชิก โดยกลุ่มเป้าหมายมีความเข้าใจในระบบไฟฟ้ามากขึ้น สามารถเดินสายไฟและติดตั้งระบบไฟเบื้องต้นได้ นอกจากนี้กลุ่มเป้าหมายยังมีทัศนคติต่อตัวเองในแง่บวกมากขึ้น มีความเชื่อมั่นในตัวเองจากทักษะที่ได้เรียนรู้ไป ซึ่งนับว่าเป็นจุดเริ่มต้นอันดีที่จะทำให้ผู้จ้างงานเกิดความมั่นใจในตัวอดีตผู้ต้องโทษมากขึ้นด้วย

พอมาเข้าอบรมกับทีมวิทยากรและทีมพี่เลี้ยง เขาก็คอยเติมเต็มและติดอาวุธทางความคิดให้กับเขานะ ถ้าเกิดเราสอนให้เขาเป็นอย่างเดียวแล้วเอาไปใช้ไม่ได้ ไม่มีตลาดให้ เขาก็ไม่มีอาวุธ ไม่มีการทำแผนธุรกิจให้เขาก็เหมือนเดิม

The post วิทยาลัยเทคนิคอยุธยานำทีมวิทยากรที่มีประสบการณ์กว่า 40 ปี เปิดโครงการสอนวิชาช่างไฟฟ้า ฝึกผู้ต้องโทษให้มีทักษะพร้อมออกไปประกอบอาชีพ first appeared on กสศ..