แต่นั่นคือเรื่องราวเมื่อหลายปีก่อน เพราะวันนี้เบนซ์คือ เจ้าหน้าที่ฝ่ายบัญชีของโรงแรมระดับห้าดาวย่านสุขุมวิท ใจกลางกรุงเทพฯ เธอกล่าวอย่างภาคภูมิใจว่า

“ตอนนี้หนูเป็นเหมือนหัวหน้าครอบครัว เพราะเป็นคนที่เรียนจบปริญญาตรี ได้ทำงานค่อนข้างมั่นคง และมีรายได้มากที่สุดของบ้าน”

จุดเปลี่ยนชีวิตจาก “ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ

เส้นทางชีวิตของเบนซ์เปลี่ยนแปลงอย่างสิ้นเชิงเมื่อเธอได้รับการสนับสนุนใน โครงการทุนพัฒนาเต็มศักยภาพสายอาชีพ หรือ ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ กสศ.​ ทุนนี้ไม่เพียงเติมเต็มโอกาสให้เรียนต่ออย่างมั่นใจ แต่ยังทำให้เธอกล้าฝันถึงอนาคตที่ดีกว่า โดยไม่ต้องกังวลอีกว่า แม่จะต้องแบกรับทุกความยากลำบากเพื่อให้ลูกได้เรียน

“แม่หนูเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว ทำงานเป็นแม่บ้าน เงินเดือนไม่มากแต่ต้องดูแลลูกสามคน ท่านสอนเสมอว่าการศึกษาเป็นหนทางเปลี่ยนชีวิต หนูจึงตั้งใจเรียนและพยายามมาตลอด จนรักษาเกรดได้ดีและได้รับทุนจากโรงเรียน แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังต้องทำงานพาร์ตไทม์เพื่อช่วยค่าใช้จ่าย โดยเฉพาะเมื่อเรียนสูงขึ้น ค่าใช้จ่ายก็ยิ่งสูงตาม ขณะเดียวกันความรับผิดชอบต่อการเรียนก็ยิ่งหนักขึ้น”

แรงศรัทธาใน “สายอาชีพ” และความพยายามไม่หยุดยั้ง

เมื่อถึงช่วงเรียนระดับ ปวช. เบนซ์เลือกเรียนสาขาการโรงแรม เพราะชอบที่สามารถนำความรู้ไปใช้ทำงานได้ตั้งแต่ยังเรียน โดยเฉพาะงานพาร์ตไทม์หรือ งานแคชชวล (Casual) ซึ่งช่วยให้มีรายได้เสริม เธอทำงานเป็นกะตั้งแต่ตอนนั้นจนมีเงินเก็บจำนวนหนึ่ง แต่เมื่อถึงเวลาจะเข้ามหาวิทยาลัย เธอก็รู้ว่าเงินเก็บอาจไม่พอ และไม่อยากให้แม่ต้องรับภาระเพิ่ม

แต่ถึงอย่างนั้น เบนซ์ยังคงเลือกเรียนต่อ เพราะเชื่อว่า “ถ้าพยายามพอ ท้ายที่สุดผลลัพธ์ดี ๆ จะต้องมาถึง”

เบนซ์กู้เงินเรียนในปีแรกที่ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร ศูนย์พณิชยการพระนคร สาขาการโรงแรม และเมื่อขึ้นปีสอง ด้วยผลการเรียนที่ดีและความมุ่งมั่น เธอได้รับเลือกเป็นนักศึกษาทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ ซึ่งช่วย ‘ปลดล็อก’ ภาระค่าใช้จ่าย และเปิดโอกาสให้เธอทุ่มเทให้กับการเรียนได้อย่างเต็มที่

“ตั้งแต่ได้ทุน เราไม่มีเรื่องกังวลอีกเลย แถมยังเป็นครั้งแรกที่เลือกได้ว่าบางช่วงจะเรียนอย่างเดียวโดยไม่ทำงานไปด้วย จนในที่สุดก็จบปริญญาตรีอย่างที่ตั้งใจ”

จากนักศึกษาฝึกงาน สู่ “มืออาชีพ” ด้านบัญชีโรงแรม

หลังเรียนจบ เบนซ์ตัดสินใจทำงานกับโรงแรมที่เธอเคยฝึกงาน ซึ่งเปิดโอกาสให้ได้เรียนรู้หลายแผนก แต่สิ่งที่เธอหลงใหลที่สุดคือ ‘งานบัญชี’ จึงตั้งใจเรียนรู้จากรุ่นพี่และสั่งสมประสบการณ์จนชำนาญขึ้น หลังจากทำงานมา 1 ปี 6 เดือน วันนี้เธอมั่นใจว่าตัวเองมีความเชี่ยวชาญในระดับหนึ่ง และตั้งเป้าจะพัฒนาตัวเองต่อไปเพื่อเติบโตในสายงานนี้

“ตอนนี้เราอยู่ในขั้นเตรียมโปรโมตให้รับงานสำคัญมากขึ้น ถ้ามองย้อนกลับไป หนูเชื่อว่าความตั้งใจกับทุกสิ่งที่ทำมาตลอด กำลังส่งผลต่อชีวิตเราโดยตรง โดยเฉพาะการเรียนที่เป็นเหมือนสนามฝึกให้เราพร้อมกับโลกการทำงานจริง ทั้งการจัดการ ความรับผิดชอบ การทำเอกสารต่าง ๆ ทั้งหมดนั้นคือต้นทุนที่เราเอามาใช้งานจริงได้ทั้งหมดในตอนนี้”

“ทุนการศึกษา” คือแรงผลักให้ไปถึงเป้าหมาย

จากประสบการณ์ตรง เบนซ์ยืนยันว่า “การศึกษาเป็นเครื่องมือเปลี่ยนชีวิต” และ “ทุนการศึกษา” คือแรงส่งสำคัญสำหรับเด็กที่ขาดแคลนและอยากเรียนหนังสือ เพราะช่วยให้มีความพร้อมเดินบนเส้นทางการศึกษาได้จนสุดทาง ทั้งนี้ เธอเชื่อว่าระบบการศึกษาควรมีความยืดหยุ่นและคำนึงถึงความแตกต่างของแต่ละคน

“เด็กแต่ละคนมีความเก่งและถนัดไม่เหมือนกัน ถ้าระบบสามารถช่วยให้ทุกคนค้นพบสิ่งที่ตัวเองถนัด โดยประเมินความสามารถจากพอร์ตโฟลิโอไม่ใช่แค่การสอบ โอกาสจะประสบความสำเร็จก็ยิ่งมากขึ้น 

“อีกอย่างหนึ่งคือฐานะหรือสถานะไม่ควรเป็นข้อจำกัด และทุนทุกประเภทมีความหมายมาก ๆ สำหรับผู้ขาดโอกาส ไม่ว่าจะทุนเรียนดี ทุนเพื่อเด็กด้อยโอกาส ทุนฉุกเฉินเพื่อช่วยเหลือในกรณีต่าง ๆ การสนับสนุนอาหารกลางวัน ความช่วยเหลือเรื่องรถรับส่ง ตลอดจนทุนสนับสนุนการทำโครงงานหรือนวัตกรรม เหล่านี้ล้วนคือตัวช่วยที่จะทำให้ทุกคนไปถึงเป้าหมายได้ค่ะ”

จากเด็กธรรมดาที่เคยลังเลว่าจะเรียนต่อดีไหม วันนี้ ‘เบนซ์’ พิชญาธรรม ย่องหิ้น คือ เสาหลักของครอบครัว และคือหนึ่งในหลักฐานที่ยืนยันว่า “หลักประกันโอกาสทางการศึกษา” สามารถเปลี่ยนชีวิตคนหนึ่งคนได้จริง และเมื่อเปลี่ยนชีวิตคนหนึ่งได้ ก็เปลี่ยนอนาคตของทั้งครอบครัวได้เช่นกัน

The post “เพราะมีหลักประกันโอกาสการศึกษา” จากเด็กธรรมดา วันนี้ ‘เบนซ์’ กลายเป็นเสาหลักที่พาครอบครัวก้าวข้ามความยากจน first appeared on กสศ..

‘กล้วย’ ชัยประสาร คำโสภา นักศึกษาโครงการทุนพัฒนาเต็มศักยภาพสายอาชีพ หรือ ‘ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ’  กสศ. สำเร็จปริญญาโท สาขาเทคโนโลยีการเกษตร และปริญญาตรีสาขาประมง จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตสุรินทร์ บอกเล่าเรื่องราวครั้งขวนขวายไขว่คว้าโอกาสสุดชีวิต เพื่อพาตัวเองไปสู่เป้าหมายที่ตั้งใจ  

เขาเล่าถึงจุดเริ่มต้นเส้นทางการศึกษา ที่มาจากความหลงใหลเรื่อง ‘การตกปลา’ ว่า “ผมเรียนสายสามัญ แต่เพราะชอบตกปลามาก อยากตกให้เก่ง และอยากรู้ว่าจะมีรายได้จากตรงนี้เพิ่มขึ้นได้ยังไง จบ ม.6 แล้วเลยเลือกเรียนต่อ ปวส. และปริญญาตรีสาขาประมง หวังจะเรียนรู้เกี่ยวกับปลาให้มากขึ้น แต่ความที่เราไม่ได้พร้อมนัก ระหว่างเรียนผมจึงต้องทำงานไปด้วย

“ถามว่าเคยท้อไหม …คำตอบคือไม่เลยครับ เพราะผมมีเป้าหมายแต่แรก ว่าจะลากเส้นต่อจุดจากความชอบตกปลาไปเป็นอาชีพอะไรสักอย่าง แล้วผมเชื่อตลอดมาว่า ‘เราไม่สามารถหารายได้มากกว่าความรู้ที่มีอยู่ได้’ จึงตั้งใจลงทุนกับตัวเองให้มีความรู้มากขึ้น เพื่อให้รายได้มันเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ตามความรู้ที่เรามี พอเป้าหมายตั้งไว้อย่างนี้ มันเลยเป็นแรงผลักให้เราอยากเรียนต่อ และทำงานต่อไปได้โดยไม่รู้สึกเครียดกับอุปสรรค ที่พอถึงจุดหนึ่งผมก็มองว่ามันคือเกม หรือคือความท้าทายที่เข้ามาทดสอบว่าเราจะผ่านไปได้ยังไง”  

เมื่อเปรียบอุปสรรคปัญหาเท่ากับความท้าทายแล้ว กล้วยจึงยกให้ ‘ทุนการศึกษา’ เป็นดั่ง ‘ไอเทมพิเศษ’ ที่ทำให้เกมง่ายขึ้น หรือคือ ‘ตัวช่วยเพิ่มพลัง’ ให้ต่อสู้ฝ่าฟันในแต่ละด่าน กระทั่งสามารถพาตัวเองไปถึงฉากจบของเกมได้ โดยไม่กังวลว่าเกมจะ ‘โอเว่อร์’ ไปเสียก่อน  

“ผมรู้จักทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพจากประกาศมหาวิทยาลัย พอรู้ว่าทุนนี้สนับสนุนให้เรียนถึงปริญญาเอก และมีค่าครองชีพให้ด้วย ตอนนั้นเริ่มคิดว่า จะเป็นยังไงนะถ้าเราไม่ต้องทำงานเหนื่อยขนาดนี้เพื่อจะเรียนให้จบ จึงลองสมัครเข้าไป ที่สุดก็ได้รับเลือกเป็นนักศึกษาทุน กลายเป็นว่าสิ่งที่ตามมา เหมือนผมเล่นคนละเกมกับจังหวะชีวิตที่ผ่านมาเลย โดยความเปลี่ยนแปลงชัด ๆ คือผมเต็มที่กับการเรียนได้มากขึ้น แล้วนอกจากนั้นถ้าจัดสรรเวลาดี ๆ ก็ยังเอาไปเรียนรู้สิ่งที่ชอบที่สนใจอย่างอื่นได้อีก แทบลืมไปเลยว่าก่อนหน้านี้วันหนึ่ง ๆ ผมต้องเคลียร์ตารางเรียน ตารางทำงาน และอื่น ๆ อีกมากมายที่ต้องรับผิดชอบไปพร้อมกัน เพราะทุนครอบคลุมค่าใช้จ่ายจำเป็นทุกอย่างให้แล้ว ทีนี้เราจึงโฟกัสแต่เฉพาะสิ่งที่อยู่ตรงหน้าได้จริง ๆ

“ถึงตอนนี้ผลจากทุนทำให้ผมจบปริญญาโท และได้ทำงานบริษัทอาหารทะเลแช่แข็งในตำแหน่งผู้จัดการสาขา มีหน้าที่ดูแลรักษามาตรฐาน ‘ASC’ ที่สภาการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ (Aquaculture Stewardship Council) กำหนดเกณฑ์ไว้เพื่อความยั่งยืนของสิ่งแวดล้อมและสังคม เช่นรักษาคุณภาพน้ำ ลดการใช้ยา ดูแลคุณภาพอาหารปลา การจัดการทรัพยากร ส่งเสริมให้มีการใช้วัตถุดิบด้วยความรับผิดชอบและตรวจสอบได้ รวมถึงการผลักดันนโยบายการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำเพื่อรักษาระบบนิเวศและความมั่นคงทางอาหาร นอกจากนี้ปลาที่ส่งออกไปจากโรงงานของเรา ยังมุ่งไปที่ร้านอาหารชั้นนำ โรงแรม หรือร้านอาหารที่อยู่ใน Michelin Guide ก็ยิ่งทำให้ผมรู้สึกภาคภูมิใจมากครับ” 

ในฐานะผู้ข้ามผ่านอุปสรรคมาด้วยมานะพยายาม โดยมี ‘ทุนการศึกษา’ เป็นลมใต้ปีกช่วยหนุนให้บินสูง ‘กล้วย’ จึงยิ่งเชื่อมั่นว่า หาก ‘โอกาสทางการศึกษา’ ขยับเข้าไปหาผู้เรียนได้มากกว่าที่เป็นอยู่ โดยเฉพาะการส่งต่อข้อมูลข่าวสารเรื่องทุนการศึกษาต่าง ๆ ไปถึงทุกสถาบันการศึกษา หรือทุกที่ทุกแห่งที่มีเด็กเยาวชนกำลังต้องการ “เราจะสามารถเปลี่ยนชีวิตเยาวชนกลุ่มหนึ่ง จากที่เขาตั้งเป้าหมายไว้ไม่สูงมากเพราะไม่มั่นใจในต้นทุนที่มี ให้กลายเป็นคนที่มีศักยภาพสูงได้อีกจำนวนมาก

“ทุกวันนี้ผมพยายามส่งต่อข้อมูลเกี่ยวกับทุนการศึกษาไปยังรุ่นน้อง ทั้งเรื่องการค้นหาทุน การเตรียมตัวเข้ารับคัดเลือก หรือสาขาวิชาที่มีทุนสนับสนุน เพราะสำหรับผม โอกาสทางการศึกษาควรไปถึงทุกคนเท่า ๆ กัน เพื่อให้มันสามารถเปลี่ยนเส้นทางชีวิตและเป้าหมายในอนาคตของคนคนหนึ่งได้”

กล้วยยังเชื่อเรื่องการอดทนพยายามไม่ยอมแพ้ และขอส่งเสียงถึงทุกคนที่ยังรอคอยโอกาสของตัวเอง ว่า “ถ้าเราไม่ยอมเหนื่อยวันนี้ สุดท้ายแล้วเราก็จะต้องเหนื่อยในวันข้างหน้าอยู่ดี ฉะนั้นเราต้องสู้จนสุดกำลัง และเข้าใจว่าอนาคตที่ดี ไม่ได้เริ่มจากความสบาย แต่มันคือการคิดถึงความลำบากที่เราเจอวันนี้ แล้วพยายามพัฒนาตัวเองต่อไป เพื่อมีชีวิตที่ดีกว่าเดิม”

The post ฟรีแลนซ์รับจ้างสู่ปริญญาโท : เส้นทางของ ‘กล้วย’ กับ “ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ” first appeared on กสศ..

สตางค์-วรพล ปานเพ็ง อดีตนักศึกษาทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) เล่าว่ากว่าจะมีวันนี้ที่ได้ทำงานในตำแหน่ง ‘ครูพิเศษสอน อัตราจ้าง’ สาขาการจัดการธุรกิจท่องเที่ยว วิทยาลัยอาชีวศึกษาภูเก็ต เขาเกือบจะต้องออกจากระบบการศึกษาตั้งแต่ปีแรกที่เรียนมหาวิทยาลัย

“ตอนเรียนจบ ปวช. ปี 3 ที่วิทยาลัยเทคนิคพังงา ผมสอบเข้ามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานีได้ รู้สึกดีใจและอยากไปเรียนมาก แต่ช่วงนั้นพ่อแม่ตกงานเพราะสถานการณ์โควิด-19 ไม่มีเงินเดือน ส่วนตัวผมเองต้องมาดูแลตากับยายที่จังหวัดกระบี่ ทำให้ตัดสินใจสละสิทธิ์จาก มอ. แล้วมาเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต เพื่อดูแลตายายและหารายได้ระหว่างเรียน 

“ช่วงนั้นก็ลำบากมาก ผมทำงานที่พังงาแล้วไปเรียนที่ภูเก็ต ยายกับตาอยู่ที่กระบี่ ก็ฝากลุงป้าที่อยู่ข้างบ้านช่วยดูแล เช้าเริ่มเรียนตั้งแต่ 8 โมง ถึง 4 โมงเย็น จากนั้นก็ขับรถกลับมาทำงาน เคยต้องเข้ากะทำงานตั้งแต่ 6 โมงเย็นถึงตี 3 ทำงานเสร็จกลับบ้านไปนอน เช้าตื่น 7 โมงเพื่อไปโรงเรียน ผมต้องใช้ชีวิตแบบนั้นอยู่เป็นเดือน เกือบจะต้องลาออกเพราะไม่ไหว โชคดีว่าพอเรียนมหาวิทยาลัยปี 1 ไปได้ประมาณครึ่งเทอม อาจารย์ประทิน เลี่ยนจำรูญ ที่วิทยาลัยเทคนิคพังงา บอกว่ามีทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ ซึ่งเราก็สนใจ เลยลองยื่นเอกสาร ปรากฏว่าผ่านการคัดเลือกได้รับทุน”

ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ  ต่อเติมความหวังและอนาคต

ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ คือทุนที่ส่งเสริมโอกาสทางศึกษาให้แก่เยาวชนสายอาชีพที่จบการศึกษาระดับ ปวช. ปวส. อนุปริญญา ให้ได้เรียนต่อเนื่องในระดับปริญญาตรีถึงปริญญาเอก โดยต้องเป็นเยาวชนที่มีผลการเรียนดี และขาดแคลนทุนทรัพย์ตามเกณฑ์ของ กสศ.

สตางค์ เล่าว่า ผู้สมัครเข้ารับทุนได้ ครอบครัวต้องมีรายได้เฉลี่ยต่อเดือนไม่เกิน 6,000 บาท ซึ่งตอนนั้นครอบครัวของเขาแทบไม่มีรายได้เลย ส่วนตนเองก็ต้องทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย 

“ตอนสมัครทุน อาจารย์ประทินไปเยี่ยมบ้าน ถ่ายภาพบ้าน แล้วก็สัมภาษณ์ จากนั้นก็ได้เข้าสัมภาษณ์กับ กสศ. ซึ่งสุดท้ายเราได้รับคัดเลือก ดีใจมาก จากชีวิตที่ลำบากมาก พอได้ทุนก็เริ่มดีขึ้น และทำให้เรามีหวังมากขึ้น โดยทุนนี้นอกจากจะสนับสนุนค่าเล่าเรียนและค่าอุปกรณ์ต่าง ๆ แล้ว ยังมีเงินค่าใช้จ่ายให้เดือนละ 10,000 บาท รวมทั้งมีทุนการทำโครงงานหรืองานวิจัยด้วย”

สำหรับผู้ที่ได้รับทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ เมื่อเข้าเรียนต่อระดับปริญญาตรีจะต้องเลือกเรียนในสาขาวิชาที่เป็นเป้าหมายหลักในการพัฒนาประเทศ เช่น อุตสาหกรรมที่มีศักยภาพ (First S-Curve), อุตสาหกรรมยานยนต์ใหม่, อิเล็กทรอนิกส์อัจฉริยะ, ท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ, เกษตรและเทคโนโลยีชีวภาพ, อุตสาหกรรมแปรรูปอาหาร และอุตสาหกรรมอนาคต (New S-Curve) หุ่นยนต์เพื่ออุตสาหกรรม, การบินและโลจิสติกส์, การแพทย์ครบวงจร และดิจิทัล

“ผมได้ทุนตอนปีที่ 2 ซึ่งตั้งแต่ปี 1 เรียนที่คณะวิทยาการจัดการ สาขาการจัดการท่องเที่ยวและบริการ มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ตอยู่แล้ว เป็นสาขาที่ตอบโจทย์อุตสาหกรรมกลุ่มรายได้ดีและอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ สาเหตุที่เลือกเรียนสาขานี้เพราะเราเป็นคนชอบพูด ชอบเรียนภาษามาก ๆ พอได้มาเรียนก็รู้สึกว่าทางนี้แหละคือทางของเรา ที่สำคัญภูเก็ตก็เป็นเมืองท่องเที่ยวด้วย” 

อย่างไรก็ดี แนวคิดในการสนับสนุนทุนการศึกษาของ กสศ. ไม่ได้มุ่งหวังแค่ให้เยาวชนได้รับวุฒิการศึกษาหรือใบปริญญาเท่านั้น แต่ยังส่งเสริมให้นักศึกษาทุนได้พัฒนาตนเองเต็มศักยภาพ ทั้งทักษะการทำงานและทักษะชีวิต 

สตางค์เล่าว่าเขามีโอกาสไปเข้าค่ายซึ่งเป็นกิจกรรมที่ทำให้นักศึกษาทุนเห็นอนาคตของตนเอง สามารถวางแผนชีวิตได้ และพัฒนาทักษะที่จำเป็น เช่น การจัดการเงิน การออม โดยมีพี่เลี้ยงคอยดูแลให้คำแนะนำตลอดเวลา 

“นอกจากนี้ก็ยังมีกลุ่ม Community of Rock เป็นกลุ่มเด็กทุนพระกนิษฐาฯ ซึ่งจะมีเพื่อน ๆ ที่ได้ทุนด้วยกัน ทำให้เราได้เจอกันและแบ่งประสบการณ์กัน ผมคิดว่าจากกระบวนการทั้งหมดทำให้เด็กทุน กสศ. ส่วนใหญ่มีความคิดและทัศนติที่ดี ทุกคนเข้มแข็ง แม้ทุกคนจะมีเรื่องราวชีวิตที่แตกต่างกัน แต่ทุกคนจะมองโลกสดใส มีความหวัง เพราะเขาคิดว่าการมีความหวังจะทำให้ชีวิตเขาดีขึ้น” 

ตั้งปณิธานเป็น ‘ครู’ เปิดประตูสู่โอกาสให้เด็กที่ขาดแคลน

แม้การเรียนในสาขาการจัดการท่องเที่ยวจะเป็นสิ่งที่สตางค์ชอบ และทำให้ได้เรียนรู้อะไรหลายอย่าง แต่เมื่อได้ลองทำงานแล้วกลับพบว่ายังไม่ใช่สิ่งที่เขาเคยฝัน 

สตางค์เล่าว่าจริง ๆ ความฝันแรกของเขาคือ พนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน แต่ถ้าได้ทำงานนั้นจริง ๆ คงไม่มีใครดูแลตากับยายซึ่งพิการ ส่วนการเป็นครูก็เป็นอีกความฝันหนึ่งที่สามารถตอบโจทย์ชีวิตและความคาดหวังของตนเอง

สตางค์เรียนจบการศึกษาระดับปริญญาตรีในปี 2567 ปัจจุบันได้รับคัดเลือกเข้าทำงานในตำแหน่งครูอัตราจ้าง ของวิทยาลัยอาชีวศึกษาภูเก็ต เขาตั้งเป้าว่าวันหนึ่งจะต้องสอบข้าราชการครูให้ได้ เพราะการเป็นครู นอกจากจะเป็นความภูมิใจของตัวเองและเป็นความมั่นคงของครอบครัวแล้ว ยังสามารถส่งต่อโอกาสให้เด็ก ๆ ได้ด้วย

 “ตอนนี้ที่วิทยาลัยฯ ยังไม่มีทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ผมอยากนำทุนนี้ไปส่งต่อโอกาสให้เด็ก ๆ เหมือนที่ผมเคยได้รับ เพราะแม้ภูเก็ตจะเป็นเมืองเศรษฐกิจ แต่พอได้เข้าไปสัมผัสกับเด็ก ๆ ในพื้นที่แล้ว กลับพบว่ายังมีเด็กที่ด้อยโอกาสกว่าเราอีกมาก ที่สำคัญตอนนี้ผมเริ่มก้าวเข้าสู่งานแนะแนวและจัดหางาน ซึ่งเกี่ยวกับการศึกษาทั้งหมด ผมจะสามารถดึงทุนหลาย ๆ อย่างเพื่อแนะนำส่งต่อไปยังเด็ก ๆ ที่ต้องการได้”

สตางค์มองว่าเด็กทุกคนล้วนมีศักยภาพในตัวเอง แต่หากขาดโอกาสก็ยากที่จะพัฒนาตนเองได้เต็มความสามารถ ดังนั้นการให้โอกาส คือ ประตูบานสำคัญที่จะนำพาพวกเขาก้าวไปสู่การเปลี่ยนแปลงชีวิตได้

“ผมเลือกเป็น ‘ครู’ เพราะเป็นอาชีพที่ส่งต่อโอกาสเด็ก ๆ ได้ ซึ่ง ‘โอกาส’ เป็นสิ่งสำคัญที่สุด ถ้าเด็กไม่มีโอกาสก็จะไม่ได้เรียน แต่ถ้าเขาได้เรียนจะทำให้เขาเดินต่อไปได้” 

ใช้โอกาสอย่างรู้คุณค่าและคืนกลับสังคมเมื่อมีโอกาส

กว่าจะฝ่าฟันอุปสรรคจนมีอาชีพและมีรายได้พอจุนเจือครอบครัวเช่นวันนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย เมื่อถามว่าตลอดเส้นทางที่ผ่านมาอยากขอบคุณใครบ้าง สตางค์บอกว่า คนแรกที่อยากขอบคุณคือ ‘ตัวเอง’ 

“ขอบคุณตัวเองที่เก่ง ผ่านอะไรมาเยอะมาก เคยต้องขี่มอเตอร์ไซด์ไป-กลับจากกระบี่มาพังงาและภูเก็ต แม้วันที่ฝนตกก็ยังต้องขี่ฝ่าฝนเพราะว่าต้องกลับไปดูแลตายาย คิดเสมอว่าตากับยายยังไม่ได้กินข้าวนะ เพราะการฝากตายายไว้กับลุงและป้า อาจไม่ได้เหมือนเราดูแลเอง ซึ่งผมเข้าใจที่พ่อแม่ต้องไปอยู่หาดใหญ่ เพราะว่าน้องชายเรียนที่นั่น ผมก็ต้องดูแลตรงนี้ ถามว่าลำบากไหม ก็ลำบาก แต่ผมก็สู้ เพราะต้องทำให้ได้” 

ส่วนคนที่สองที่สตางค์อยากขอบคุณคือ ‘พ่อแม่’ แม้ว่าพวกท่านจะแยกทางกัน ไม่ได้อยู่ด้วยกันพร้อมหน้าและฐานะไม่ได้ร่ำรวย แต่ก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกเหมือนถูกทอดทิ้งหรือขาดอะไรไปในชีวิต 

“เขายังเติมเต็มให้เราตลอด แม้ว่าครอบครัวจะไม่ได้สมบูรณ์แบบ แต่เขาก็ให้เราเต็มที่เท่าที่จะหาให้เราได้ ผมรู้สึกว่า พ่อกับแม่คือที่สุดสำหรับชีวิตผมแล้วครับ”

สุดท้ายที่สตางค์อยากขอบคุณมากที่สุดคือ อาจารย์ประทิน เลี่ยนจำรูญ ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ และ กสศ. ที่ให้โอกาสเขาได้เรียนต่อพร้อมกับดูแลตาและยายไปด้วย 

“ทุนที่ได้รับมาทำให้ผมได้เรียนจนจบตามที่หวังไว้ ได้มีงานทำ มาถึงวันนี้รู้สึกภูมิใจกับตัวเองมาก แต่ความฝันผมยังไม่ได้หยุดแค่นี้ ผมต้องสอบเป็นข้าราชการครูให้ได้เพื่อส่งต่อโอกาสดี ๆ แบบนี้ให้กับเด็ก ๆ ต่อไป”  

สตางค์ เล่าว่า พอได้เป็นครู เห็นเลยว่าเด็กทุกคนต่างเติบโตมาไม่เหมือนกัน ภายนอกอาจจะดูว่าเป็นเด็กเหมือนกัน แต่ถ้าได้สัมผัสจริง ๆ จะพบว่าเด็กบางคนน่าสงสาร เด็กบางคนภายนอกยิ้มแย้ม ร่าเริงแจ่มใส พอกลับไปบ้านก็ต้องอยู่ในกระต๊อบเล็ก ๆ คนเดียว บางคนต้องปั่นจักรยานหรือเดินจากบ้านมาวิทยาลัย ผมถามว่าลำบากขนาดนี้ ทำไมยังมาเรียน เขาบอกว่า “ผมอยากเรียน หนูอยากเรียนค่ะ การเรียนคือสิ่งเดียวที่จะทำให้หนูประสบความสำเร็จ” เขาคิดว่าถ้ามีการศึกษา ชีวิตจะไปต่อได้ ถึงแม้ว่าจะอยู่ตัวคนเดียว 

“ผมคิดว่าการศึกษาเป็นสิ่งสำคัญมาก อยากบอกทุกคนในประเทศไทยว่า หากคุณได้รับโอกาส เมื่อคุณมีรายได้ที่ดี หรือมีเงินที่มากพอ คุณควรให้โอกาสเด็ก ๆ เหล่านั้น ทุกวันนี้ยังมีเด็กที่ต้องการความช่วยเหลืออีกเยอะ อย่างในภาคใต้ของเรา ส่วนใหญ่เป็นเด็กเกาะ บางคนต้องนั่งเรือมาเรียน ถ้าวันไหนลมแรงหรือพายุเข้า เด็กก็มาเรียนไม่ได้ ยิ่งในภาคเหนือและภาคอีสาน เด็กบางคนพ่อแม่เสียชีวิต ต้องอยู่กับป้าน้า ดังนั้นคำว่าโอกาสสำคัญที่สุดกับคน ๆ หนึ่ง”

ในวันนี้ยังมีเด็กอีกหลายคนที่ต้องใช้ชีวิตต่อสู้ดิ้นร้นเพื่อดูแลครอบครัวและหาทางเดินต่อในเส้นทางการศึกษา ความเหน็ดเหนื่อยและอุปสรรคต่าง ๆ อาจทำให้พวกเขารู้สึกท้อแท้และหมดหวังที่จะก้าวต่อไป  สตางค์ฝากให้กำลังใจว่า สิ่งสำคัญที่จะฝ่าฟันขวากหนามได้คือต้องเห็น ‘คุณค่าในตัวเอง’ นอกจากนี้ยังให้ ‘คาถา 3 คำ’ ประจำใจที่เขาใช้ปลุกความเชื่อมั่น สร้างพลังให้ตนเอง นั่นคือ “ฉันทำได้”

“แม้หนทางจะมืดมิด แต่สิ่งแรกที่ต้องเห็น คือ ‘คุณค่าในตัวเอง’ สมมติว่าวันไหนที่เรามืดไปหมดทุกด้าน มีอุปสรรคหรือปัญหาเข้ามา ถ้าเรายิ่งด้อยค่าตัวเอง ยิ่งบอกว่าทำไมฉันต้องเกิดมาเป็นแบบนี้ ทำไมฉันต้องอยู่ในที่แบบนี้ ทำไมฉันไม่มีเหมือนคนนู้นคนนี้ วันนั้นเราจะไม่มีอะไรเลย แต่ถ้าวันนั้นเราเห็นคุณค่าตัวเอง บอกกับตัวเองว่า ‘ฉันทำได้’ ซึ่ง 3 คำนี้เป็นสิ่งที่ผมท่องมาตลอด ทุกงานทุกอย่าง ไม่ว่าจะยากขนาดไหน แค่พูดว่า ‘ผมทำได้’ ทุกอย่างก็จะทำได้ แต่ถ้าบอกว่า ‘หนูทำไม่ได้’ เราก็จะไม่อยากทำแล้ว และจะหยุดแค่ตรงนั้น ดังนั้นอยากให้บอกตัวเองไปก่อนว่า ‘ฉันทำได้’ เพราะต่อให้ท้ายที่สุดจะทำไม่ได้ แต่การพูดออกไปนั่นคือ เราชนะใจตัวเองแล้ว และความมืดมิดที่อยู่ตรงหน้าจะค่อย ๆ  สว่างขึ้นมาในที่สุด” 

ไม่เพียงการสร้างพลังใจในช่วงเวลาที่ยากลำบาก อีกตัวแปรสำคัญที่จะพลิกชีวิตได้ คือ การออกไป ‘หาโอกาส’ ด้วยตนเอง อย่าหยุดนิ่งและยอมให้โชคชะตามาตัดสินอนาคต

สตางค์ บอกว่า โอกาสรออยู่รอบตัวเรา เราก็ต้องพยายามออกไปหามันเองด้วย ก็ขอให้ทุกคนพยายาม อดทน ไม่ว่าจะเหนื่อยหรือท้อแท้แค่ไหน ผมเชื่อว่าสุดท้ายแล้ววันใดวันหนึ่งก็ต้องเป็นวันของเรา วันที่เราจะได้ไปยืนอย่างภาคภูมิใจว่าฉันสามารถยืนหยัดได้ด้วยลำแข้งของตัวเอง ฉันสามารถประสบความสำเร็จได้ 

“สุดท้ายสิ่งที่สำคัญอย่าลืมว่า เมื่อได้โอกาสมาแล้วต้องใช้โอกาสอย่างเต็มที่ และเมื่อประสบความสำเร็จแล้ว ต้องกลับมาให้โอกาสคนอื่น เหมือนที่เราเคยได้โอกาสนั้น” 

The post “สู้ชีวิตยังเบาไป” สตางค์ – วรพล ปานเพ็ง อดีตนักศึกษาทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ ผู้ฝ่าฟันทุกอุปสรรคสู่ฝ้นที่เป็นจริง ในฐานะ “ครูผู้ให้โอกาส” first appeared on กสศ..

“ผมเชื่อว่าโอกาสจะมาหาคนที่พร้อมเสมอ ขอแค่อย่าหยุดเดิน…”

บุรพล บุญเลิศรพ หรือ อั๋น อดีตนักศึกษาทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง และทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) เล่าความคิดที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จในวันนี้ของตัวเอง

“วันไหนเราหยุดเราจะช้ากว่าคนอื่นไปหนึ่งก้าว เราต้องเดินไปข้างหน้า ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ตาม บางคนอาจจะได้รับการศึกษาหรือไม่ได้รับก็ตาม ผมก็เชื่อว่าสามารถเรียนรู้ได้เหมือนกันครับ แต่ถ้าดีที่สุดก็คืออยากให้สู้ อยากให้เรียน เพราะการศึกษาจะเป็นใบเบิกทางให้เรา มันสำคัญนะ”

ย้อนกลับไปก่อนหน้านี้ อั๋นเล่าว่าชีวิตค่อนข้างลำบาก ขาดโอกาสทางการศึกษา และไม่มีจุดหมายปลายทางที่ชัดเจน ส่งผลให้หลังจบมัธยมศึกษาตอนปลาย เขาเลือกที่จะเรียนต่อใกล้บ้านมากกว่ามองหาสิ่งที่สนใจจริง ๆ   

“พ่อแม่ผมประกอบอาชีพเกษตรกร หาเช้ากินค่ำ ฐานะทางบ้านตอนนั้นก็ถือว่าลำบากอยู่ครับ คือรายได้มันไม่คงที่ ปีไหนแล้งก็แย่เลย เราควบคุมไม่ได้ ถ้าปีไหนผลผลิตมันดี เราก็ได้ผลผลิตดี แล้วบ้านผมอยู่ห่างไกลความเจริญครับ หมู่บ้านห้วยทราย ตำบลโนนทอง จังหวัดขอนแก่น การที่เราจะไปเรียนไกลบ้าน มันก็ต้องใช้เงิน พอจบ ม.6 ผมก็เลยเรียนต่อ ปวช. คอมพิวเตอร์ธุรกิจ ที่วิทยาลัยเกษตร เพราะมันใกล้บ้าน จะได้ประหยัดค่าใช้จ่ายด้วย”

ทว่าระหว่างเรียนอยู่นั้นก็มีอาจารย์แนะนำทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ของ กสศ. ซึ่งทำให้เขาได้เรียนต่อในระดับปวส. ที่ วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีขอนแก่น สาขาวิชาพืชศาสตร์ ก่อนจะคว้าทุนพระกนิษฐาสัมมาอาชีพ เพื่อเรียนต่อในระดับปริญญาตรี สาขาพืชไร่ คณะผลิตกรรมการเกษตร มหาวิทยาลัยแม่โจ้ จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งทำให้เขาได้หันกลับมาเดินในเส้นทางที่รักและคุ้นเคย

“ทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง เขาสนับสนุนตั้งแต่ค่าเทอม ค่าใช้จ่ายรายเดือน เดือนละ 7,500 บาท รวมไปถึงสอนการบริหารจัดการเงินที่ได้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด และยังดูแลเรื่องของจิตใจด้วย

“แต่ตอนเรียน ปวส. ผมไม่ค่อยได้ใช้เงินทุนฯ เพราะทำงานรับจ้างไปด้วย คิดว่าจะเก็บตังค์ที่ได้จากทุนนี้มาเรียนต่อปริญญาตรี เพราะตอนนั้นผมยังไม่คิดว่าจะสามารถเอื้อมมือคว้าทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพได้ แต่สุดท้ายก็ได้ทุนเรียนต่อ เงินที่เก็บไว้ก็เอาไว้ต่อยอดในอนาคตครับ”

อั๋นเล่าว่า หลังจากได้มาเรียนด้านเกษตร เป้าหมายในชีวิตก็ชัดเจนขึ้น นั่นคือ การได้เป็นส่วนหนึ่งของการวิจัยปรับปรุงพันธุ์ข้าว เพื่อพัฒนาและยกระดับมูลค่าพันธุ์ข้าวไทย สู้กับพันธุ์ข้าวต่างประเทศ 

“ตอนที่ผมเรียนคอมพิวเตอร์ธุรกิจได้ไปฝึกงานอยู่เกษตรอำเภอครับ ก็ได้ออกไปหาเกษตรกรเยอะมาก การที่เราได้ไปพูดคุยกับเขา ได้ทำสื่อทำอะไรไปให้เขาดู มันทำให้เราเกิดความคิดว่าอยากเรียนต่อด้านนี้ พอดีได้ทุนนี้มาก็โอเคเลยครับ”

อั๋นบอกว่า แม้พื้นฐานครอบครัวจะเป็นเกษตรกรอยู่แล้ว แต่การที่เขาได้มาเรียนด้านนี้ทำให้ได้เรียนรู้ในสิ่งที่ไม่เคยรู้ เช่น การปรับปรุงพันธุ์ข้าว ซึ่งนอกจากจะทำให้เขาค้นพบแพสชันของตัวเอง ยังได้ทำงานอย่างที่ฝันไว้ นั่นคือการเป็นผู้ช่วยวิจัย หน่วยงานความเป็นเลิศด้านการปรับปรุงพันธุ์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ (ศูนย์วิจัยข้าว มหาวิทยาลัยแม่โจ้)

แม้จะไม่ใช่คนเรียนเก่งที่สุด แต่การที่อั๋นสามารถพาตัวเองมาอยู่ในจุดที่สามารถสร้างความมั่นคงให้กับชีวิตได้อยางวันนี้ นอกจากโอกาสทางการศึกษาที่มีผู้หยิบยื่นให้แล้ว เขาบอกว่าตนเองก็ต้องพัฒนาศักยภาพให้พร้อมที่จะรับโอกาสนั้นด้วย

“ตอนที่มีผู้ใหญ่แนะนำทุนพระกนิษฐาสัมมาอาชีพ ผมก็ผลักดันตัวเองอย่างเต็มที่ อ่านหนังสือ เตรียมทุกอย่าง ผมเป็นคนนึงที่คิดว่า โอกาสมันจะมาหาไม่บ่อย แต่จะมาหาคนที่พร้อมเสมอ เราต้องพร้อมสำหรับมัน”

ถึงวันนี้ แม้ว่าอั๋นจะมาถึงจุดหมายแรกในการมีอาชีพที่สามารถเลี้ยงตัวเองและช่วยแบ่งเบาภาระของครอบครัว แต่สำหรับวันข้างหน้าเขายังมีอีกหนึ่งความฝันที่กำลังพยายามทำให้สำเร็จ นั่นก็คือการเป็น ‘ครู’ 

“ผมอยากเป็นครูด้วยครับ ตอนนี้ผมสอบข้าราชการครูผู้ช่วยของวิทยาลัยเกษตร สาขาเกษตรศาสตร์ ก็รอเขาเรียกครับ ที่อยากเป็นครู เพราะผมคิดว่าการเป็นครูคือการเป็นแม่พิมพ์พ่อพิมพ์ของชาติ เมื่อเราได้โอกาสมาเราก็อยากให้โอกาส เอาความรู้ที่ได้มาให้กลับคืนกับคนที่เขาอาจจะต้องการ มันน่าจะดี”

ทั้งนี้ อั๋นมองว่าการศึกษานั้นสำคัญอย่างยิ่งกับเด็กและเยาวชน เพราะมันคือ โอกาส ความหวัง และอนาคต 

“อีกอย่างการศึกษามันก็ไม่จำเป็นว่าต้องอยู่ในระบบหรือนอกระบบ และคำว่าการศึกษามันสำคัญไม่เฉพาะแค่กับเด็ก ผู้ใหญ่ถ้าโตมาแล้วยังขาดการศึกษาแบบต่อเนื่อง ก็จะมีความรู้แค่เฉพาะตรงนั้น แต่ถ้าเรายังศึกษาไปเรื่อยๆ เราก็จะรู้เยอะขึ้น ผมเลยคิดว่า การศึกษาเป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้เราตามโลกได้ทัน ถ้าเราหยุดศึกษาเมื่อไหร่ เราก็จะหยุดนิ่งเลยครับ การศึกษาทำให้โลกของเรากว้างขึ้น ทุกคนศึกษาได้หมด ศึกษาได้ทุกที่ อยู่ที่ว่าใครจะมีแรงผลักดันตัวเองให้ไขว่คว้าโอกาสนั้นไว้”

นอกจากนี้เขายังพูดถึงการศึกษาในระบบ ว่ายังจำเป็นสำหรับคนที่ต้องการใช้วุฒิการศึกษาในการทำงาน ดังนั้นหากใครมีโอกาสและมีความพร้อมที่จะเรียน ขอให้ตั้งใจและใช้โอกาสนั้นอย่างดีที่สุด เพราะมันสามารถเปลี่ยนชีวิตของตัวเองและครอบครัวให้ดีขึ้นได้

“เพื่อนผมคนนึงพ่อเขาเป็นคนพิการ ผมก็เสียดายเขามาก ตอนนั้นเขาเลือกที่จะยอมแพ้แล้วก็ไม่เรียน ไปทำงาน ถ้าวันนั้นเขาได้โอกาสเหมือนผม เขาสู้อีกสองสามปี เขาก็คงประสบความสำเร็จเหมือนกัน”

ถึงตรงนี้ อั๋นฝากข้อคิดถึงน้อง ๆ ที่ขาดแคลนทุนทรัพย์และเริ่มมองไม่เห็นความหวังทางการศึกษา จนเริ่มลังเลว่าจะเลือกเส้นทางชีวิตอย่างไร ว่าอย่าหยุดเรียนรู้ อย่าหยุดพัฒนาตัวเอง ขอให้สู้ เพราะการศึกษาเป็นใบเบิกทางที่สร้างการเปลี่ยนแปลงในชีวิตให้เราได้  

พร้อมกันนี้เขาขอขอบคุณผู้สนับสนุนใจดีทุกภาคส่วนที่หยิบยื่นโอกาสทางการศึกษา ซึ่งทำให้เขาได้เปิดโลกการเรียนรู้ที่กว้างขึ้น ได้มีการงานที่มั่นคง และสุดท้ายคนที่เขาไม่ลืมขอบคุณ ก็คือตัวเองที่มุ่งมั่นและสู้มาตลอด“ผมภูมิใจมากครับ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ต้องขอบคุณตัวเองก่อนทุกอย่าง เพราะว่าถ้าเราไม่คิดจะสู้ตั้งแต่วันนั้นมันก็ไม่มีความหมาย แล้วก็ขอบคุณทุกคนที่อยู่เบื้องหลังเรา ถ้าไม่ได้มาเจอกับทุนนี้ผมก็คงลำบากกว่านี้ครับ คิดว่าตัวเองก็คงจะเรียนอยู่ แต่ระหว่างทางอาจจะเหนื่อยกว่านี้ ต้องขอบคุณที่ให้โอกาสด้วยครับ”

The post “โอกาสเป็นของคนที่พร้อมเสมอ” ถอดรหัสความสำเร็จของอดีตนักศึกษาทุนนวัตกรรม ฯ และทุนพระกนิษฐาฯ ‘อั๋น-บุรพล บุญเลิศรพ’ ผู้ช่วยนักวิจัยพันธุ์ข้าว ม.แม่โจ้ first appeared on กสศ..

The post สรุปผลการดำเนินงาน โครงการทุนพัฒนาเต็มศักยภาพสายอาชีพ “ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ” พ.ศ. 2562-2567 first appeared on กสศ..

สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารีได้พระราชทานชื่อ “ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ” ซึ่ง กสศ.​ จัดตั้งขึ้นเพื่อให้ทุนนักศึกษาในสายอาชีวศึกษา (ปวช. หรือ ปวส.) ที่มีศักยภาพและความสามารถพิเศษ หรือ “ช้างเผือก” โดยเจาะจงให้ทุนในสาขาที่เป็นสายอาชีพชั้นสูงระดับปริญญาตรีขึ้นไป ในหลักสูตรที่ตอบโจทย์นโยบายประเทศไทย 4.0 และสร้างคนรุ่นใหม่ให้มีสมรรถนะและทักษะในศตวรรษที่ 21 ตามความต้องการของตลาดแรงงาน เพื่อเป็นกำลังสำคัญให้ประเทศไทยไปสู่ประเทศที่มีรายได้สูง โดยทุนนี้เป็นทุนแรกของรัฐบาลที่ส่งเสริมการศึกษาสายอาชีวศึกษาเป็นการเฉพาะและมุ่งให้แก่กลุ่มยากจนและด้อยโอกาส

ในงานประชุมชี้แจงการเปิดรับสมัครทุนโครงการทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 2567 คุณพัฒนะพงษ์ สุขมะดัน ผู้ช่วยผู้จัดการกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา กล่าวว่า “กสศ. มีเป้าหมายในการสร้างโอกาสทางการศึกษาให้นักเรียนที่มาจากครัวเรือนยากจนที่จบสายอาชีวะได้ศึกษาต่อในระดับสูง เป็นการพัฒนาโมเดลและยกระดับภาพลักษณ์การเรียนสายอาชีพ พร้อมส่งเสริมโอกาสทางการศึกษาต่อเต็มศักยภาพอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งเสริมสร้างสมรรถนะของกำลังคนเพื่อตอบสนองความต้องการสายอาชีพและสาขาที่ขาดแคลน รวมถึงการพัฒนาเศรษฐกิจของไทยที่เชื่อมโยงกับโลกและชุมชนท้องถิ่น”

จึงได้ดำเนินโครงการทุนพัฒนาเต็มศักยภาพสายอาชีพ “ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ” ปีการศึกษา 2567 ให้แก่ นักเรียนหลักสูตรทวิศึกษา นักศึกษาสายอาชีวศึกษา ผู้บริหาร บุคลากรในสถาบันอาชีวศึกษา สถาบันอุดมศึกษาสถาบันอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการศึกษา เพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้นักศึกษาสายอาชีวศึกษา เห็นคุณค่าของการศึกษาต่อ

จากการทำงานของ กสศ. ได้ทำการให้ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ ตั้งแต่ปี 2562 มาแล้ว 5 รุ่น มีผู้ได้รับทุนไปแล้ว 157 คน เข้าศึกษาในสถาบันอุดมศึกษาและสถาบันการอาชีวศึกษาชั้นนำภายในประเทศ จำนวน 47 แห่ง ใน 29 จังหวัดทั่วทุกภูมิภาค

• รุ่นที่ 1 จำนวนนักศึกษา 13 คน โดยสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จำนวน 7 คน และศึกษาต่อระดับปริญญาโท จำนวน 6 คน
• รุ่นที่ 2 จำนวนนักศึกษา 25 คน โดยสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จำนวน 21 คน และศึกษาต่อระดับปริญญาโท จำนวน 4 คน
• รุ่นที่ 3 จำนวนนักศึกษา 60 คน โดยสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จำนวน 49 คน 
• รุ่นที่ 4 จำนวนนักศึกษา 40 คน โดยสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จำนวน 11 คน 
• รุ่นที่ 5 จำนวนนักศึกษา 19 คน โดยกำลังศึกษาอยู่ชั้นระดับปริญญาตรี

ด้าน คุณธันว์ธิดา วงศ์ประสงค์  ผู้อำนวยการสำนักนักพัฒนานวัตกรรมเพื่อสร้างโอกาสการเรียนรู้ กสศ. บอกว่า “ระดับการศึกษา คือหนึ่งในทุนมนุษย์สำคัญที่ถูกส่งต่อข้ามรุ่น ดังนั้นทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพมีวัตถุประสงค์ในการส่งเสริม สนับสนุนเยาวชนสายอาชีพที่มีศักยภาพและความสามารถพิเศษให้ได้รับการพัฒนาและโอกาสทางการศึกษาอย่างเต็มศักยภาพต่อเนื่องตั้งแต่ระดับปริญญาตรีขึ้นไป มากกว่านั้นกิจกรรมสำหรับนักศึกษาผู้รับทุนฯ คือ การส่งเสริมการเรียนรู้เชิงลึกและกว้าง ให้นักศึกษามีความรู้และประสบการณ์ทักษะเพื่อให้มีวิสัยทัศน์กว้างไกล”

คุณนพพร สุวรรณรุจิ อนุกรรมการส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพการศึกษาระดับสูงกว่าภาคบังคับ เผยถึงคุณสมบัติของผู้ขอรับทุน ดังนี้

1. เป็นผู้ขาดแคลนทุนทรัพย์โดยมีรายได้เฉลี่ยต่อคนต่อเดือน ไม่เกิน 6,000 บาท หรือเป็นผู้ด้อยโอกาส ตามหลักเกณฑ์ที่ กสศ. กำหนด และมีอายุไม่เกิน 24 ปี นับถึงวันที่เปิดภาคการศึกษา
2. เป็นผู้สำเร็จการศึกษา ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) หรือ ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.)/อนุปริญญา ในปีการศึกษา 2566 จากสถานศึกษาที่จัดการศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) หรือ ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.)/อนุปริญญา 
3. เป็นผู้มีศักยภาพในการเรียนและความสามารถพิเศษ
   • มีผลการเรียนเฉลี่ยสะสมตลอดหลักสูตรไม่ต่ำกว่า 3.00 และมีผลการเรียนอยู่ในลำดับไม่เกินร้อยละ 20 ของสาขาที่สำเร็จการศึกษา เมื่อเปรียบเทียบในชั้นเรียนเดียวกันของสถานศึกษา หรือ ในกรณีสาขาของนักศึกษา มีจำนวนนักศึกษาน้อยกว่า 20 คน ต้องเป็นผู้มีผลการเรียนอยู่ในลำดับไม่เกินร้อยละ 30 
   • มีประวัติดีเด่นโดยมีหลักฐานเชิงประจักษ์ และมีสถานศึกษาที่สำเร็จการศึกษา เป็นผู้รับรอง ทั้งนี้ หากมีผลงานนวัตกรรมและเทคโนโลยีระดับชาติหรือระดับภาคหรือมีความสามารถพิเศษด้านเทคโนโลยีดิจิทัล จะได้รับการพิจารณาเป็นกรณีพิเศษ 
4. เป็นผู้ที่มีความประพฤติดี และเป็นผู้ที่มีความเป็นผู้นำ มีจิตสาธารณะและมีเจตคติที่ดีต่อสายอาชีพ

นอกจากนี้ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ปานเพชร ชินินทร อนุกรรมการส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพการศึกษาระดับสูงกว่า ภาคบังคับ กล่าวว่า หลักสูตรที่เข้าศึกษาระดับปริญญาตรีต้องมีความเกี่ยวเนื่องกับสาขาเดิมที่สำเร็จการศึกษาและได้รับการรับรองจากหน่วยงานต้นสังกัด พร้อมเป็นหลักสูตรที่เกี่ยวข้องกับองค์กรวิชาชีพที่ได้รับการรับรอง โดยมุ่งเน้นที่ 

1. 10 เป้าหมายสาขาหลักในการพัฒนาประเทศ ประกอบด้วย อุตสาหกรรมที่มีศักยภาพ (First S-curve) และ อุตสาหกรรมอนาคต (New S-curve) 
2. สาขาด้านวิทยาศาสตร์เทคโนโลยีและเทคโนโลยีดิจิทัล ประกอบด้วย สาขาประเภทกลุ่มอุตสาหกรรมหลัก สาขาประเภทกลุ่มอุตสาหกรรมส่งเสริม สาขาประเภทกลุ่มอุตสาหกรรมการเกษตร และสาขาประเภทกลุ่มอุตสาหกรรมท่องเที่ยว

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ฐิติพร พันธุ์ท่าช้าง ผู้ช่วยอธิการบดีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา และคุณนิตย์นิรันดร์ พิลาไชย อาจารย์วิทยาลัยเทคนิคอำนาจเจริญ ได้ชวนแลกเปลี่ยนให้คำแนะนำแนวการเรียนระดับอุดมศึกษาที่มีความสำคัญ และสร้างการเปลี่ยนแปลงในการเดินทางตามความฝัน กล่าวว่า การศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาไม่เพียงแค่เปิดประตูสู่ความรู้ แต่ยังเป็นก้าวแรกในการก้าวผ่านความยากจน ทำให้เราสามารถยกระดับคุณภาพชีวิตของตนเองและครอบครัวให้สูงขึ้น นอกจากนี้ การศึกษายังเป็นเครื่องมือที่ทรงพลังในการสร้างฝันของนักเรียนให้กลายเป็นจริง สร้างความเข้มแข็งให้กับครอบครัวและชุมชนอย่างยั่งยืน

คุณภัทราภรณ์ ไทยเอื้อ ครูสาขาวิชาเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ วิทยาลัยเทคนิคอำนาจเจริญ และอดีตนักศึกษาทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง รุ่น 1 และทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ รุ่น 3 และคุณนพเก้า พรหมอินทร์ นักศึกษาทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ รุ่น 4 สาขาวิชาสัตวศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ รุ่นพี่ตัวแทนผู้รับทุนทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ ได้ร่วมแชร์ประสบการณ์ “โอกาสและเส้นทางสู่ความสำเร็จ” และเชิญชวนนักศึกษาอาชีวศึกษารุ่นน้องที่สนใจสมัครเข้ารับทุนไว้ว่า การได้รับโอกาสจากทุนพระกนิษฐาสมัมมาชีพเป็นเหมือนแสงสว่างที่ปลายทางอุโมงค์ ความพยายามที่เราได้ทุ่มเทมาเพื่อเดินตามความฝันก็เริ่มเห็นผลชัดเจน สู่การส่งต่อโอกาสดี ๆ ให้กับผู้อื่น การได้รับการสนับสนุนจากครอบครัว ‘ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ’ ทำให้เราพร้อมที่จะก้าวหน้าไปอีกขั้น พวกเขาไม่เพียงแค่ให้โอกาสทางด้านการศึกษา แต่ยังเป็นที่พักพิงเมื่อเราต้องการ

และในช่วงท้ายนางสาวจรัสจันทร์ สุนทรวิจิตร นักวิชาการอาวุโส สำนักพัฒนานวัตกรรมเพื่อสร้างโอกาสการเรียนรู้ กสศ. ได้แนะนำระบบและช่องทางในการสมัครทุนพระกนิษฐา โดยนักศึกษาและสถานศึกษาที่สนใจสามารถกรอกข้อมูลการสมัครและแนบเอกสารตามรายละเอียด ผ่านทางระบบออนไลน์เพิ่มเติมได้ที่ คลิก ทั้งนี้ระบบปิดรับสมัครออนไลน์ในวันที่ 30 กรกฎาคม 2567

*****

สายด่วนทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ 02-079-5475 กด 4 หรือ 099-365-3645
และ Line สมัครทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ

The post กสศ. เปิดรับสมัครนักศึกษาที่เรียนจบ ปวช. ปวส. อนุปริญญา เพื่อรับ “ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ ปีการศึกษา 2567” first appeared on กสศ..

นิ้ง หรือ เกษณี พิทักษ์ถาวรกุล มาจากครอบครัวชาติพันธุ์ละว้า ดอยม่วงสอด ตำบลป่าแป๋ อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีวัฒนธรรม ภาษา และการแต่งกายที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง ครอบครัวของเธอและชาวหมู่บ้านส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม โดยการทำนาขั้นบันไดและปลูกผักกะหล่ำปลี มะเขือเทศ ผักกาดขาว ถั่วแดง เป็นหลัก 

แน่นอนว่าด้วยความเป็นชุมชนเกษตรกรรมและห่างไกลจากความเจริญแบบนี้ ฐานะทางบ้านของ นิ้ง จึงไม่ต่างจากคนอื่นๆ ในหมู่บ้านที่มีรายได้แบบพออยู่พอกินจนแทบจะลืมเรื่องการศึกษาสูงๆ ไปได้เลย แต่ด้วยความรักในการเรียน เธอจึงเลือกเดินทางออกจากหมู่บ้านเพื่อมาศึกษาต่อในเมือง อย่างน้อยที่สุดก็คือการเรียนในสายอาชีวศึกษา เพราะมองว่าค่าใช้จ่ายถูกกว่าสายสามัญและเมื่อจบแล้วมีโอกาสทำงานได้ทันที 

ระหว่างนั้น นิ้ง ทำงานพิเศษเพื่อส่งตัวเองเรียนไปด้วย แต่เธอก็ยังรักษาผลการเรียนให้อยู่ในระดับที่ดีมาโดยตลอดและด้วยความสม่ำเสมอนี้ ช่วงเรียน ปวช. – ปวส. เธอจึงได้รับทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง จากกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) มาช่วยแบ่งเบาภาระค่าใช้จ่ายอีกทางหนึ่ง

อย่างไรก็ตาม หลังเรียนจบชั้น ปวส. นิ้ง ไม่มีเงินมากพอที่จะเรียนต่อในระดับปริญญาตรี เธอจึงมุ่งหน้าเข้าสู่โรงงานเพื่อให้มีรายได้จุนเจือครอบครัว โดยได้งานที่โรงงานแปรรูปผลไม้แห่งหนึ่ง แต่เธอไม่เคยหยุดที่จะฝันในเรื่องการเรียน แม้ในวันนั้นสถานการณ์จะไม่เป็นใจกับเธอนัก 

“นิ้งอยากเรียนต่อด้านเทคโนโลยีการเลี้ยงสัตว์ เพื่อนำความรู้กลับไปพัฒนาชุมชนของตัวเอง ให้มีอาชีพที่หลากหลายมากกว่าการทำนาปลูกผัก แต่ก็ต้องหยุดเอาไว้ก่อน เพราะเราต้องมีรายได้ดูแลตัวเองและครอบครัวด้วย”

สู่ครอบครัว ‘ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ’

ความฝันของนิ้งเริ่มกลับมาสดใสอีกครั้ง เมื่อมีคนแนะนำให้ลองสมัครรับ ‘ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ’ ซึ่งเป็นโครงการส่งเสริมโอกาสทางการศึกษาต่อเต็มศักยภาพ ให้กับผู้ขาดแคลนทุนทรัพย์และด้อยโอกาส ที่มาจากสายอาชีวศึกษาให้ได้เรียนต่อเนื่อง ในระดับปริญญาตรีจนถึงปริญญาเอก นี่จึงเป็นอีกจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญในชีวิตของนิ้ง เลยทีเดียว 

“ทุนพระกนิษฐาฯ เหมือนครอบครัวที่สองของหนู พร้อมที่จะสนับสนุนและให้โอกาสเราทางด้านการศึกษา และยังเหมือนเป็นที่พักพิงให้เรา เวลาที่ไม่สบายใจสามารถพูดคุย ส่งข้อความไปหาพี่ๆ ที่ปรึกษาในโครงการได้เลย เรื่องการศึกษาก็พร้อมสนับสนุน เรื่องการเงินก็พร้อมสนับสนุน

“จากที่เรามองไม่เห็นอนาคต ว่าเราจะทำงานอะไรได้บ้าง จะเป็นสาวโรงงานไปตลอดชีวิตไหม หรือว่าจะไปทำอะไร คือมองไม่เห็นอนาคตเลย แบบเรามุ่งหน้าจะไปทำงานอย่างเดียว หาเงินส่งน้องเรียนมีความคิดแค่นี้ แต่เมื่อเรามีการศึกษาต่อจะมีหลายอาชีพให้เราเลือกทำ”

ปัจจุบัน นิ้ง เป็นนักศึกษาทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ รุ่นที่ 3 และเป็นนักศึกษาปริญญาตรีชั้นปีที่ 4 คณะสัตวศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยแม้โจ้ ได้เรียนตามความฝันที่ตั้งเป้าหมายไว้ เป็นทั้งความหวังและความภาคภูมิใจของคนในชุมชน เป็นสายเลือดใหม่ที่จะนำความรู้ความสามารถกลับไปพัฒนาบ้านเกิดในอนาคต

“ที่บ้านเป็นเกษตรกรปลูกแค่ผัก ไม่มีหลักการเลี้ยงสัตว์อย่าง หมู ไก่ ต้องไปซื้อในตัวเมือง ระยะทางก็ค่อนข้างไกลต้องเปลืองค่าน้ำมันอีก ก็มองเห็นโอกาสที่จะสร้างอาชีพใหม่ให้เข้ามาในหมู่บ้าน ในชุมชนของเรา แค่ปลูกผักเป็นอาชีพเดียวที่ทำกันทั้งหมู่บ้าน ช่องทางที่จะมีรายได้เพิ่มขึ้นมันมองไม่เห็นเลย แต่ถ้าเรามีฟาร์มในชุมชนจะสามารถเพิ่มรายได้ให้ชุมชนได้

“และหนูก็เป็นเด็กรุ่นใหม่ที่อยากรักษาความเป็นละว้าของเราเอาไว้ ให้คนอื่นได้เห็นว่าถึงเราจะเป็นชนเผ่ายังมีโอกาสได้ศึกษา มีโอกาสที่จะแสดงศักยภาพของเราให้คนอื่นได้เห็น ยิ่งได้พูดภาษาของตัวเองออกไปรู้สึกว่าไม่อายเลยที่เราเป็นชนเผ่า อยากให้คนอื่นได้รู้ว่าเราเป็นส่วนหนึ่งที่อยู่ในประเทศไทย อยู่ในแผ่นดินไทย เป็นคนไทย”

จาก ‘ทะเล’ ถึง ‘ภูเขา’ ความประทับใจสู่เป้าหมายเพื่อชุมชน 

เมื่อวันที่ 25 – 27 มิถุนายน ที่ผ่านมา มีการจัดกิจกรรมค่ายทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ “สู้ฝัน …….  บนทางช้างเผือก : Be Bold, Be Brave, Be Bright” ที่อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม เพื่อให้นักศึกษาทุนทั้ง 3 รุ่น ใน 26 จังหวัด 39 สถานศึกษา รวม 98 คน ได้สร้างความสัมพันธ์แลกเปลี่ยนมุมมองความคิด และประสบการณ์ของการเป็นนักศึกษาทุนร่วมกัน สามารถนำเอาทักษะมาใช้เพื่อแก้ไขปัญหาในหลากหลายรูปแบบ รวมถึงสร้างจิตสาธารณะซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญของการเป็นบุคลากรคุณภาพ ต่อการพัฒนาประเทศในอนาคต โดย นิ้ง ได้เป็นตัวแทนของรุ่นออกไปกล่าวบรรยายสร้างแรงบันดาลใจต่อการเรียน การใช้ชีวิตอีกด้วย

และกิจกรรมค่ายในครั้งนี้ได้ออกแบบให้มีการแบ่งกลุ่มนักศึกษาทั้ง 98 คน ให้กระจายกันไปลงพื้นที่เรียนรู้ ‘วิถีแม่กลองในมุมมองของคนรุ่นใหม่’ มีทั้งเดินป่าชายเลนดอนหอยหลอด ตลาดน้ำอัมพวา ตลาดร่มหุบริมทางรถไฟ และฟาร์มหอยแครงเกรดพรีเมี่ยม ซึ่ง นิ้ง ได้เลือกลงพื้นที่ศึกษาป่าชายเลนโดยให้เหตุผลว่า บริบทของชุมชนเป็นวิถีชีวิตที่เธอไม่เคยสัมผัสมาก่อน เพราะเคยอยู่แต่บนดอย อยากไปเรียนรู้เพื่อเปิดมุมมองใหม่ๆ เพื่อจะได้นำไปปรับใช้กับกับชุมชนของตนเอง

“ป่าชายเลนเป็นสิ่งที่หนูใฝ่ฝัน เพราะหนูไม่เคยเจอ พูดจริงๆ หนูอยู่แต่บนดอยมีแต่ภูเขา ไม่เคยไปเจอว่าต้นโกงกางมันเป็นอย่างไร ต้นแสมเป็นอย่างไร แล้ววิธีการปลูก การอยู่ของคนชายทะเลเป็นอย่างไร อยากไปสัมผัสกับตัวเองว่าวิถีของเขาเป็นแบบไหน

“พอไปเห็นของจริงก็ได้เรียนรู้ว่าการเป็นอยู่ของเขาก็ค่อนข้างลำบากเหมือนกันนะ ไม่รู้ว่าพายุจะเข้ามาวันไหน หรือบริเวณชายฝั่งที่ถูกกัดเซาะก็หายไปทั้งแถบเลย เกินกว่าที่เราคิดไว้มาก เหมือนวันหนึ่งทะเลจะกลืนกินชุมชนเขาไปได้ถ้าไม่ทำอะไรสักอย่างตรงนี้ แต่เราก็เห็นว่าผู้ใหญ่บ้านกับคนที่อยู่ตรงนั้นเขาก็มีความกล้าที่จะลุกออกมาเพื่อพัฒนา รักษาความเป็นอยู่ของหมู่บ้านชายทะเลให้ยังคงอยู่ จนทำให้วันนี้สามารถปลูกป่าชายเลนยาวตลอดชายฝั่ง เป็นการรักษาแผ่นดินชายทะเล และเชื่อมความสัมพันธ์คนในชุมชน สามารถสร้างอาชีพ สร้างรายได้จากการเก็บหอย ก็ทำให้กลับมาคิดว่า จะทำอย่างไรให้พื้นที่ของเราสามารถสร้างรายได้ให้กับคนในหมู่บ้าน ใช้ทรัพยากรของเราไม่ให้คนในหมู่บ้านออกไปทำงานที่อื่น ให้กลับมามองทรัพยากรในหมู่บ้านว่ายังมีสิ่งดีๆ หรือสิ่งต่างๆ ที่เราจะร่วมกันสร้าง ร่วมกันพัฒนา และยังคงรักษาชุมชนได้ ไม่ใช่ว่าไปทำงานที่อื่น พัฒนาที่อื่น แต่ไม่ได้พัฒนาภายในหมู่บ้านของเรา อยากให้เกิดขึ้นที่บ้านของเรา อยากจะให้มีผู้นำคนที่จะกล้าออกมาพูด กล้าออกมาทำ”

เกี่ยวกับ ‘ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ’

‘ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ’ เป็นโครงการส่งเสริมโอกาสทางศึกษาต่อเต็มศักยภาพให้กับกลุ่มเป้าหมายผู้ขาดแคลนทุนทรัพย์และด้อยโอกาสที่มาจากสายอาชีวศึกษา (ปวช. หรือ ปวส.)  ให้ได้รับโอกาสทางการศึกษาและการพัฒนาต่อเต็มศักยภาพอย่างต่อเนื่องในระดับปริญญาตรีขึ้นไป โดยระบบการศึกษาในปัจจุบันที่สนับสนุนสายอาชีพ โดยเฉพาะทักษะด้านเทคโนโลยี และนวัตกรรมในระดับสูง (ปริญญาตรี โท และเอก) ที่มีน้อยกว่าสายสามัญ โดยมุ่งเน้นการเสริมสร้างสมรรถนะของกำลังคนเพื่อตอบสนองความต้องการสายอาชีพและสาขาที่ขาดแคลน โดยสาขาที่ส่งเสริมจะเป็นสาขาที่สอดคล้องกับความต้องการและพัฒนากำลังคนของประเทศ

หนึ่งในแผนกิจกรรมสำหรับนักศึกษาผู้รับทุนฯ คือ การเสริมประสบการณ์และหนุนเสริมทักษะ (Enrichment Program) ด้านทักษะวิชาการที่เป็นพื้นฐานการเรียนรู้ ทักษะในศตวรรษที่ 21 และทักษะชีวิต (Soft Skills and Life Skills) รวมถึงการส่งเสริมการเรียนรู้เชิงลึกและกว้าง ให้นักศึกษามีความรู้และประสบการณ์ทักษะเพื่อให้มีวิสัยทัศน์กว้างไกล มีความรู้ความเข้าใจเทคโนโลยีใหม่ๆ ที่ก้าวหน้า การเป็นผู้ประกอบการ รวมถึงการพัฒนาเศรษฐกิจของไทยที่เชื่อมโยงกับโลกและชุมชนท้องถิ่น และการติดตามพัฒนาการของนักศึกษาทุนทั้งในด้านคุณภาพการเรียน และคุณภาพชีวิตด้านอารมณ์และจิตใจ

ปัจจุบันมีนักศึกษาทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพทั้งหมด 3 รุ่น และกำลังเปิดรับนักศึกษาทุนรุ่นที่ 4 ในปีการศึกษานี้ และรุ่นต่อๆ ไปอย่างต่อเนื่อง

The post ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ โอกาสสานฝัน เพื่อกลับไปพัฒนาบ้านเกิด first appeared on กสศ..

“หากวันนี้ทุกคนได้รับโอกาส เลือกที่จะทิ้ง หรือคว้าเอาไว้”

นี่คือคำถามที่เธอนำทั้งชีวิตของเธอมาเป็นคำตอบ และบอกเล่าให้กับเพื่อนๆ นักศึกษาทุนทุกคนได้ฟัง

พื้นเพของ ไอซ์ – ปาริษา เป็นสาวชาวใต้ จังหวัดกระบี่ ครอบครัวประกอบอาชีพร้านเย็บตัดเสื้อผ้า มีคุณพ่อในวัยที่เลยเกษียณมาแล้วหลายปีเป็นช่างซ่อม และมีคุณแม่ที่ยังพอแข็งแรงกว่าเป็นเสาหลักในการตัดเย็บ มีพี่ชายที่อายุห่างกันเพียงหนึ่งปี และน้องคนเล็กที่ห่างจากเธอถึงแปดปี โดยภาพรวมฐานะทางบ้านของ ไอซ์ ถือว่าไม่ค่อยสู้ดีนัก ด้วยพ่อที่อายุมากจึงทำงานได้ไม่เต็มที่ ภาระหัวหน้าครอบครัวจึงตกอยู่ที่แม่ ที่ต้องคอยดูแลเรื่องต่างๆ ภายในบ้าน รวมถึงการหารายได้ค่าใช้จ่ายเพื่อส่งเสียให้ลูกๆ ได้เรียนหนังสือ

ดังนั้น สำหรับ ไอซ์ การเลือกเรียนในสายอาชีวศึกษา จึงตอบโจทย์ของครอบครัวมากกว่า เพราะใช้เวลาในรั้วสถาบันไม่นานนัก เรียนจบแล้วมีโอกาสทำงานได้เลย ส่วนค่าใช้จ่ายก็ค่อนข้างประหยัดกว่า นอกจากนี้ ในระหว่างเรียนสายอาชีพทั้ง ปวช. และ ปวส. ยังสามารถทำงานเสริมเป็นรายได้พิเศษเพื่อแบ่งเบาภาระทางบ้านได้ด้วย ซึ่งตัวไอซ์เองได้ทำมาแล้วหลายอย่าง ไม่ว่าเป็นพนักงานเสริฟตามร้านอาหาร หรือลูกจ้างชั่วคราวในห้างสรรพสินค้า

แม้จะเรียนไปด้วยทำงานไปด้วย แต่เธอยังสามารถรักษาผลการเรียนให้อยู่ในระดับที่ดีได้เสมอ เป็นนักเรียนที่มีผลงานต่างๆ มากมาย ทั้งทางด้านวิชาการและการทำกิจกรรรม การเรียนให้ได้ดีในระดับที่สูงขึ้นเรื่อยๆ เป็นความฝันของเธอตั้งแต่เด็ก ด้วยหลักคำสอนของพ่อกับแม่ซึ่งมักให้กำลังใจเธอเสมอว่า

“พ่อและแม่ไม่มีสมบัติให้ลูกเหมือนครอบครัวคนอื่นเขาหรอกนะ แต่สิ่งหนึ่งที่พ่อและแม่จะมอบให้ได้ก็คือความรู้ ซึ่งความรู้จะอยู่ติดตัวของลูกไปตลอด”

นั่นจึงทำให้ที่ผ่านมา ไอซ์ ไม่เคยคิดที่จะทิ้งการเรียนเลยและคงจะสามารถเดินไปต่อได้เรื่อยๆ ด้วยกำลังแรงของครอบครัวและตัวเธอเอง หากไม่เจอมรสุมลูกใหญ่ถาโถมเข้ามาในช่วงชีวิตเสียก่อน

สถานการณ์โควิด-19 ที่แพร่ระบาดต่อเนื่องมาตลอดสองปีมานี้ ทำให้ฐานะทางบ้านที่ไม่ค่อยดีอยู่แล้วย่ำแย่เข้าไปอีก และยิ่งเป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อที่ต้องรีบตัดสินใจ เพราะเวลานั้นเธอใกล้จะเรียนจบชั้น ปวส. ส่วนพี่ชายกำลังเข้าเรียนมหาวิทยาลัยที่ต้องใช้ค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้นไม่น้อย รายได้ของทางบ้านจึงเริ่มไม่พอกับรายจ่าย ทำให้เธอเริ่มลังเลใจว่าควรเลิกเรียนต่อหรือไม่ เพราะอย่างน้อย หากอดทนกันอีกหน่อย รอจนพี่ชายเรียนจบการศึกษาในระดับที่สูงกว่าคนอื่นในบ้านได้สักคน โอกาสที่จะดึงฐานะครอบครัวขึ้นไปก็อาจมากกว่าตัวเธอในเวลานั้น

ในวันที่เกือบสิ้นหวังและปล่อยวางความฝันไป แต่ราวปาฏิหาริย์ จู่ๆ ข้อมูลเกี่ยวกับ ‘ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ’ จากอาจารย์ก็เด้งขึ้นในไลน์กลุ่มชั้นเรียน

นี่คือโอกาสที่เธอไม่รอช้าที่จะคว้าไว้ เธอเข้าไปหาอาจารย์เพื่อปรึกษาในทันที แม้ตอนนั้นไม่รู้ว่าจะได้รับเลือกหรือไม่ แต่ท่ามกลางความมืด นี่คือจุดแสงเล็กๆ ที่เธอจะมุ่งไปหาได้อย่างมีความหวัง

เป็นมากกว่าแสงเทียน แต่คือแสงจากดวงอาทิตย์ที่ทำให้ดอกไม้ได้เติบโต

“สำหรับหนู หนูรู้สึกว่า ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ คือแสงสว่างที่เข้ามาในชีวิตเด็กคนหนึ่งที่กำลังเดินทางด้วยความมืด ความสว่างของแต่ละคนอาจไม่เหมือนกัน บางคนจะเจอความสว่างจากแสงอาทิตย์ได้ทั้งชีวิต บางคนเจอความสว่างจากหลอดไฟ แต่สำหรับหนูตอนแรกความสว่างที่มีคือเปลวเทียน แต่พอมีแสงนี้เข้ามา มันเหมือนค่อยๆ ขยายจากเปลวเทียนเป็นไฟฉาย จากไฟฉายเป็นหลอดไฟ แล้วจากหลอดไฟก็มาเป็นแสงอาทิตย์ในแต่ละวันที่ได้เจอ”

เมื่อผ่านการคัดเลือก ไอซ์ เลือกเรียนต่อ คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ ที่เน้นความเป็นโปรแกรมเมอร์ จากวันนั้นถึงวันนี้ ปัจจุบัน เธอสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีแล้ว และได้งานที่สมาคมกีฬาแห่งจังหวัดกระบี่ ระหว่างนี้เธอกำลังเตรียมศึกษาต่อในระดับปริญญาโท ด้วยทุนต่อเนื่องจากทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ เพื่อสานต่อความฝันในการเป็นอาจารย์ของเธอต่อไป

“ด้วยความที่ชอบสอนคนอื่น อยากจะให้คนอื่นเข้าใจเหมือนที่เราเรียน หนูเปิดสอนพิเศษมาตั้งแต่เด็กๆ เลย ตอนมัธยมต้นก็สอนน้องประถมในวิชาคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ ภาษาอังกฤษ นอกจากเป็นสิ่งที่อยากทำแล้ว มันก็ทำให้มีรายได้เสริมด้วย

“หนูเป็นคนที่ชอบการศึกษามาก แบบมากๆๆ เลยอยากให้ทุกคนที่บอกว่าไม่ชอบการเรียน เพราะไม่สนุก เปลี่ยนมุมมองใหม่ เราอยากทำให้เขาสนุกและมีความสุขที่จะเรียน อยากให้เขามาโรงเรียนทุกๆ วันเพราะอยากมาเรียนจริงๆ ไม่ใช่เพราะโดนบังคับให้มา”

“สู้ฝัน … บนทางช้างเผือก” เติมพลังใจให้แก่กัน ก่อนเดินทางต่อ

เมื่อวันที่ 25 – 27 มิถุนายน ที่ผ่านมา มีการจัดกิจกรรมค่ายทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ “สู้ฝัน…บนทางช้างเผือก : Be Bold, Be Brave, Be Bright” ที่อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม เพื่อให้นักศึกษาทุนทั้ง 3 รุ่น ได้มาพบเจอกัน จะได้แลกเปลี่ยนมุมมอง ความคิดและประสบการณ์ของการเป็นนักศึกษาทุนระหว่างกัน

จริงอยู่ที่ทุนนี้แม้ไม่มีพันธะผูกพันใดๆ หลังเรียนจบ ทุกคนจะสามารถเลือกเส้นทางของตนเองเพื่อไปทำงานตามศักยภาพตามสายงานที่เลือกอย่างเต็มที่ โดยเชื่อว่าพวกเธอและพวกเขาเหล่านี้จะเป็นฟันเฟืองสำคัญช่วยยกระดับให้วงการนั้นๆ เติบโตต่อไป แต่วุฒิการศึกษาที่สูงขึ้นไม่ใช่เป้าหมายเดียวของทุนนี้ เพราะสิ่งสำคัญที่สุด คือการทำงานร่วมกันกับคนอื่นอย่างมีประสิทธิภาพ สามารถนำเอาทักษะมาใช้ร่วมกันเพื่อฟันฝ่าปัญหาหลากรูปแบบได้ รวมถึงการมีจิตอาสา ปัจจัยเหล่านี้จะเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในการรับมือกับทุกปัญหาในอนาคต

กิจกรรมค่ายในครั้งนี้จึงออกแบบให้มีการแบ่งกลุ่มนักศึกษาทั้ง 98 คน ให้กระจายกันไปลงพื้นที่เรียนรู้ ‘วิถีแม่กลองในมุมมองของคนรุ่นใหม่’ มีทั้งเดินป่าชายเลน ดอนหอยหลอด ตลาดน้ำอัมพวา ตลาดร่มหุบริมทางรถไฟ และฟาร์มหอยแครงเกรดพรีเมี่ยม  ซึ่งไอซ์ และเพื่อนๆ ในกลุ่มต่างได้ใช้ความรู้ความสามารถของแต่ละคนมาช่วยกันวิเคราะห์จุดอ่อนจุดแข็งของชุมชนและพื้นที่ เพื่อนำเสนอแลกเปลี่ยนทัศนะกันในเวทีใหญ่ได้อย่างน่าสนใจ และในหลายครั้งก็มีมุมมองใหม่ๆ ที่เกิดขึ้นจากการแลกเปลี่ยนกันอย่างออกรส

“แต่ไม่ใช่แค่กิจกรรมกลุ่ม อีกอย่างที่ได้จากค่ายในครั้งนี้และสำคัญมากสำหรับหนู คือแรงสนับสนุนจากผู้ใหญ่ที่รับฟังเราจริงๆ ทุกคนเลยที่หนูพบพร้อมที่จะให้คำปรึกษา เขาไม่มองเลยว่าเรื่องที่เราอยากปรึกษาเป็นเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ หนูคิดว่าสำคัญที่สุดคือความใส่ใจที่จะให้คำปรึกษาในทุกๆ เรื่อง”

“จริงอยู่ที่เราโชคดีมากแล้วที่ได้เรียนต่อ แต่บางครั้งก็มีวันที่เรารู้สึกเคว้งคว้างไม่รู้ว่าจะปรึกษาใครเหมือนกัน พอไปค่ายเรารู้สึกเหมือนเจอคนที่เหมือนๆ กัน เข้าใจกัน อาจารย์กับผู้ทรงคุณวุฒิที่มาค่ายทุกคนก็คือคนที่รู้บริบทปัญหาของพวกเราดี ซึ่งบางทีบางเรื่องเราก็ไม่กล้าที่จะพูดในที่สถาบันไม่ว่ากับเพื่อนหรืออาจารย์ แต่พอเราขอคำปรึกษาที่นี่ ทุกคนพร้อมให้คำปรึกษาเรากลับมาในทางที่ดีมากๆ”

“หนูคิดว่า เด็กๆ ที่ต้องการโอกาสแบบหนูยังมีอีกหลายคน เด็กๆ ที่มาเรียนสายอาชีวศึกษาส่วนใหญ่ฐานะไม่ค่อยดีนักเหมือนกับหนู แต่กลับกัน ทุนที่ลงไปช่วยแทบไม่มีเลย ถ้าเป็นไปได้หนูก็อยากให้น้องๆ รุ่นหลังได้รับโอกาส ได้เจอกับแสงสว่างแบบที่หนูเจอเหมือนกัน”

รู้จัก ‘ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ’

ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ เป็นโครงการส่งเสริมโอกาสทางการศึกษาต่อเต็มศักยภาพ ให้กับผู้ขาดแคลนทุนทรัพย์และด้อยโอกาสที่มาจากสายอาชีวศึกษาชั้น ปวช. หรือ ปวส. ให้ได้รับโอกาสทางการศึกษา และการพัฒนาต่อเต็มศักยภาพอย่างต่อเนื่องในระดับปริญญาตรีจนถึงปริญญาเอก โดยสนับสนุนทักษะด้านเทคโนโลยี และนวัตกรรมในระดับสูง ปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก

ปัจจุบันมีนักศึกษาทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพทั้งหมด 3 รุ่น และกำลังเปิดรับนักศึกษาทุนรุ่นที่ 4 ในปีการศึกษานี้ และรุ่นต่อๆ ไปอย่างต่อเนื่อง เพื่อมุ่งเน้นการเสริมสร้างสมรรถนะของกำลังคน ตอบสนองความต้องการสายอาชีพและสาขาที่ขาดแคลน ให้สอดคล้องกับความต้องการพัฒนากำลังคนของประเทศ

The post ‘แสงอาทิตย์ของดอกไม้’ โอกาสใหม่ ที่พาเด็กๆ ไปได้ไกลดังใจฝัน บนเส้นทางสายอาชีวศึกษา first appeared on กสศ..

กิจกรรมนักศึกษาทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ YOUTH TALK ก่อร่างสร้างฝัน

นายวรพล ปานเพ็ง (สตางค์) นักศึกษาทุนรุ่นที่ 2 คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต (ป.ตรี)

สู้ฝัน…บนทางช้างเผือก Be Bold , Be Brave , Be Bright กล้า เก่ง แกร่ง

The post ‘สตางค์’ วรพล ปานเพ็ง l YOUTH TALK ก่อร่างสร้างฝัน first appeared on กสศ..

กิจกรรมนักศึกษาทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ YOUTH TALK ก่อร่างสร้างฝัน

นายธนโชติ สุวรรณกิจ(แบงค์) นักศึกษาทุนรุ่นที่ 2 คณะวิทยาลัยเทคโนโลยีอุตสาหกรรม

สู้ฝัน…บนทางช้างเผือก Be Bold , Be Brave , Be Bright กล้า เก่ง แกร่ง

The post ‘แบงค์’ ธนโชติ สุวรรณกิจ l YOUTH TALK ก่อร่างสร้างฝัน first appeared on กสศ..