<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>All Means All | กสศ.</title>
	<atom:link href="https://www.eef.or.th/tag/all-means-all/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.eef.or.th</link>
	<description>กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา</description>
	<lastBuildDate>Tue, 25 Aug 2026 07:07:16 +0000</lastBuildDate>
	<language>th</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.3.15</generator>

<image>
	<url>https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2021/02/cropped-fav-icon-32x32.png</url>
	<title>All Means All | กสศ.</title>
	<link>https://www.eef.or.th</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>กสศ. จับมือภาคีสานเครือข่าย ‘ALL MEANS ALL’ สร้างนิเวศการเรียนรู้ผู้พิการ เชื่อมเส้นทางจากครอบครัวสู่การศึกษา และการทำงานอย่างไร้รอยต่อ</title>
		<link>https://www.eef.or.th/news-250826/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=news-250826</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[editor]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 25 Aug 2026 06:59:46 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[All About EEF]]></category>
		<category><![CDATA[กสศ.]]></category>
		<category><![CDATA[All Means All]]></category>
		<category><![CDATA[นิเวศการเรียนรู้ผู้พิการ]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.eef.or.th/?p=105038</guid>

					<description><![CDATA[<p>เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม 2569 กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางกา [&#8230;]</p>
<p>The post <a href="https://www.eef.or.th/news-250826/">กสศ. จับมือภาคีสานเครือข่าย ‘ALL MEANS ALL’ สร้างนิเวศการเรียนรู้ผู้พิการ เชื่อมเส้นทางจากครอบครัวสู่การศึกษา และการทำงานอย่างไร้รอยต่อ</a> first appeared on <a href="https://www.eef.or.th">กสศ.</a>.</p>]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม 2569 <strong>กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.)</strong> ร่วมกับภาคีเครือข่ายด้านการศึกษาและการพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ จัดเวที <strong>‘ALL MEANS ALL’ Learning Ecosystem: นิเวศการเรียนรู้เพื่อทุกคน</strong> ณ ห้องประชุม Magic 3 โรงแรมมิราเคิล แกรนด์ คอนเวนชั่น กรุงเทพฯ เพื่อแลกเปลี่ยนองค์ความรู้และบทเรียนการสร้างระบบนิเวศการเรียนรู้ตลอดชีวิตสำหรับผู้พิการ พร้อมเชื่อมความร่วมมือระหว่างภาครัฐ ภาคเอกชน ภาคประชาสังคม สถาบันการศึกษา หน่วยจัดการเรียนรู้ และชุมชน</p>



<p>เวทีมุ่งร่วมกันหาแนวทางขยายโอกาสทางการศึกษาและการเรียนรู้ พัฒนาทักษะเพื่อการประกอบอาชีพ ตลอดจนจัดทำข้อเสนอเชิงนโยบายเพื่อขับเคลื่อน<strong>การเรียนรู้ที่ยืดหยุ่น (Flexible Learning)</strong> และ <strong>การเรียนรู้ตลอดชีวิต (Lifelong Learning)</strong> ให้ผู้พิการสามารถเข้าถึงการเรียนรู้ที่สอดคล้องกับศักยภาพ ความต้องการ และเงื่อนไขชีวิตของแต่ละคน</p>



<p>ภายในงานมีผู้แทนจากกรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ สำนักมาตรฐานการอาชีวศึกษาและวิชาชีพ สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา สถาบันการศึกษาอาชีวศึกษา วิทยาลัย ศูนย์การเรียน หน่วยจัดการเรียนรู้ ตลอดจนเครือข่ายภาครัฐ ภาคประชาสังคม และภาคเอกชน เข้าร่วม</p>



<p>นอกจากนี้ ยังมีทีมหนุนเสริมทางวิชาการจาก<strong>โครงการทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูงสำหรับผู้เรียนที่มีความต้องการพิเศษ</strong> โดยคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ<strong>โครงการส่งเสริมการเรียนรู้สำหรับประชากรวัยแรงงานนอกระบบและครัวเรือนที่มีแนวโน้มกลายเป็นกลุ่มยากจนข้ามรุ่น</strong> รวมถึงผู้บริหาร ผู้ทรงคุณวุฒิ และคณะทำงานที่เกี่ยวข้องของ กสศ. เข้าร่วมแลกเปลี่ยน</p>



<figure class="wp-block-image size-full"><img decoding="async" fetchpriority="high" width="855" height="569" src="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-54.jpeg" alt="" class="wp-image-105042" srcset="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-54.jpeg 855w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-54-300x200.jpeg 300w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-54-768x511.jpeg 768w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-54-750x500.jpeg 750w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-54-272x182.jpeg 272w" sizes="(max-width: 855px) 100vw, 855px" /></figure>



<p></p>



<p>หัวใจสำคัญของเวทีอยู่ที่การมองว่า <strong>ผู้เรียนแต่ละคนมีบริบท ความจำเป็น และข้อจำกัดในชีวิตแตกต่างกัน</strong> โดยเฉพาะกลุ่มเปราะบาง ทั้งผู้พิการ ผู้สูงอายุ และแรงงานนอกระบบ การออกแบบเส้นทางการศึกษาจึงไม่อาจใช้รูปแบบเดียวกับทุกคน แต่ต้องยืดหยุ่นและตอบสนองความต้องการของผู้เรียนอย่างเหมาะสม</p>



<p>สำหรับผู้พิการ เป้าหมายไม่ได้หยุดอยู่เพียงการเข้าถึงวุฒิการศึกษา แต่ต้องครอบคลุมถึงการพัฒนาทักษะเฉพาะบุคคล การประกอบอาชีพ และการใช้ชีวิตในสังคม จึงจำเป็นต้องเชื่อมโยงข้อมูลและกลไกการส่งต่อระหว่างหน่วยงาน เพื่อสร้าง <strong>‘ระบบนิเวศแห่งความร่วมมือ’ (Partnership Ecosystem)</strong> ที่ทำให้ครอบครัว ชุมชน สถาบันการศึกษา องค์กรคนพิการ ภาคประชาสังคม ภาครัฐ ภาคเอกชน สถานประกอบการ และตัวผู้เรียน สามารถทำงานไปสู่เป้าหมายเดียวกัน</p>



<p>กสศ. ในบทบาทของการ<strong> ‘เหนี่ยวนำความร่วมมือ’ </strong>จึงมุ่งใช้เวที ALL MEANS ALL เป็นพื้นที่กลางในการเชื่อมโยงทรัพยากร ความรู้ นวัตกรรม และประสบการณ์จากการทำงานจริง เพื่อร่วมกันออกแบบข้อเสนอเชิงนโยบาย และต่อยอดต้นแบบระบบนิเวศการเรียนรู้สำหรับผู้พิการสู่การทำงานระยะยาว เพื่อให้ทุกคนสามารถเข้าถึงการเรียนรู้ได้อย่างต่อเนื่องในทุกช่วงชีวิต</p>



<figure class="wp-block-image size-full"><img decoding="async" width="855" height="569" src="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-52.jpeg" alt="" class="wp-image-105040" srcset="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-52.jpeg 855w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-52-300x200.jpeg 300w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-52-768x511.jpeg 768w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-52-750x500.jpeg 750w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-52-272x182.jpeg 272w" sizes="(max-width: 855px) 100vw, 855px" /></figure>



<figure class="wp-block-image size-full"><img decoding="async" width="855" height="569" src="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/08-3.jpg" alt="" class="wp-image-105051" srcset="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/08-3.jpg 855w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/08-3-300x200.jpg 300w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/08-3-768x511.jpg 768w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/08-3-750x500.jpg 750w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/08-3-272x182.jpg 272w" sizes="(max-width: 855px) 100vw, 855px" /></figure>



<p></p>



<h3 class="wp-block-heading"><strong>เปิดข้อมูลเด็กพิการทั้งใน–นอกระบบ ชี้โจทย์แรกต้อง “มองเห็น” ก่อนออกแบบความช่วยเหลือ</strong></h3>



<p><strong>นายพัฒนะพงษ์ สุขมะดัน ผู้ช่วยผู้จัดการ กสศ.</strong> กล่าวว่า จากการบูรณาการฐานข้อมูลระหว่างหน่วยงาน รวมถึงการลงพื้นที่ติดตามเด็กและเยาวชนนอกระบบการศึกษาภายใต้ Thailand Zero Dropout Plus พบว่า ประเทศไทยมีเด็กและเยาวชนอายุ 3–18 ปี ที่ไม่มีชื่ออยู่ในระบบการศึกษาราว <strong>6 แสนคน</strong> ในจำนวนนี้เป็นเด็กและเยาวชนที่มีความพิการประมาณ <strong>1.5 หมื่นคน</strong> หรือคิดเป็นร้อยละ 3 ของเด็กนอกระบบทั้งหมด</p>



<p>เมื่อจำแนกตามประเภทความพิการ พบว่า กลุ่มที่มีสัดส่วนสูง ได้แก่ ความพิการทางสติปัญญา ร้อยละ 36 ความพิการซ้ำซ้อน ร้อยละ 25 และความพิการทางการเคลื่อนไหวหรือทางร่างกาย ร้อยละ 14</p>



<p>ขณะเดียวกัน ในจำนวนนักเรียนประมาณ 8 ล้านคนในระบบการศึกษาสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ มีนักเรียนจากครัวเรือนที่มีรายได้ต่ำกว่าเส้นความยากจน ซึ่งกำหนดไว้ที่ 3,078 บาทต่อคนต่อเดือน ประมาณ <strong>1.3 ล้านคน</strong> ในจำนวนนี้มีนักเรียนที่มีสถานะผู้พิการในมิติการศึกษาตามนิยามของกระทรวงศึกษาธิการราว <strong>1.1 แสนคน</strong> และมีเด็กและเยาวชนผู้พิการที่ต้องการความช่วยเหลือเร่งด่วนด้านการใช้ชีวิตและการดำรงชีพ ตามนิยามของกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ จำนวน <strong>8,862 คน</strong></p>


<div class="wp-block-image">
<figure class="aligncenter size-full"><img decoding="async" loading="lazy" width="855" height="569" src="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-58.jpeg" alt="" class="wp-image-105047" srcset="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-58.jpeg 855w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-58-300x200.jpeg 300w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-58-768x511.jpeg 768w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-58-750x500.jpeg 750w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-58-272x182.jpeg 272w" sizes="(max-width: 855px) 100vw, 855px" /><figcaption class="wp-element-caption">พัฒนะพงษ์ สุขมะดัน</figcaption></figure></div>


<p></p>



<p>นายพัฒนะพงษ์ระบุว่า จุดเริ่มต้นสำคัญของการช่วยเหลือ คือการทำให้เด็กและเยาวชนผู้พิการสามารถเข้าสู่กระบวนการลงทะเบียนและได้รับบัตรประจำตัวคนพิการ เพื่อเข้าถึงสิทธิและสวัสดิการพื้นฐาน โดยปัจจุบันยังมีเด็กและเยาวชนผู้พิการทั้งในและนอกระบบการศึกษาราว <strong>2.8 แสนคนที่ยังไม่มีบัตรประจำตัวคนพิการ</strong> ขณะที่ผู้ที่มีบัตรแล้วแต่ยังไม่ได้เข้าสู่ระบบการเรียนรู้และพัฒนาทักษะ มีอีกราว <strong>2.9 หมื่นคน</strong></p>



<p>กสศ. และภาคีจึงวางแนวทางการทำงานร่วมกัน 3 ด้าน ได้แก่ <strong>1)</strong> เชื่อมโยงข้อมูลระหว่างหน่วยงาน เพื่อค้นหาและทำความเข้าใจสถานการณ์ของเด็กและเยาวชนผู้พิการแต่ละกลุ่ม ก่อนนำข้อมูลมาออกแบบความช่วยเหลือให้ตรงจุด <strong>2)</strong> สนับสนุนผู้ที่อยู่ในความดูแลให้ได้รับการลงทะเบียนบัตรประจำตัวคนพิการ เพื่อเข้าถึงสิทธิและสวัสดิการ พร้อมใช้ข้อมูลรายบุคคลออกแบบการเรียนรู้และการพัฒนาทักษะ และ <strong>3)</strong> ค้นหาเด็กและเยาวชนที่ปรากฏในฐานข้อมูลแต่ยังไม่ทราบสถานะ ผ่านกลไก Thailand Zero Dropout Plus โดยร่วมกับภาคประชาสังคม ท้องถิ่น และสถาบันการศึกษา เพื่อป้องกันกลุ่มเสี่ยงไม่ให้หลุดจากระบบ และพาผู้ที่หลุดไปแล้วกลับเข้าสู่การเรียนรู้</p>



<figure class="wp-block-image size-full"><img decoding="async" loading="lazy" width="855" height="569" src="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-60.jpeg" alt="" class="wp-image-105049" srcset="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-60.jpeg 855w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-60-300x200.jpeg 300w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-60-768x511.jpeg 768w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-60-750x500.jpeg 750w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-60-272x182.jpeg 272w" sizes="(max-width: 855px) 100vw, 855px" /></figure>



<p></p>



<h3 class="wp-block-heading"><strong>จาก “ครอบครัว” ถึง “สถานประกอบการ” ต้องเชื่อมเส้นทางเรียนรู้ให้ไร้รอยต่อ</strong></h3>



<p>นายพัฒนะพงษ์กล่าวว่า การสร้าง <strong>‘นิเวศการเรียนรู้สำหรับผู้พิการ’</strong> ไม่สามารถเกิดขึ้นจากหน่วยงานใดเพียงลำพัง แต่ต้องอาศัยความร่วมมือตั้งแต่ครอบครัว ชุมชน สถาบันการศึกษา ไปจนถึงสถานประกอบการและสังคม เพราะทุกฝ่ายล้วนมีส่วนในการสร้างเส้นทางจากการเรียนรู้ไปสู่การประกอบอาชีพ</p>



<p>“จุดเริ่มต้นคือครอบครัว เพราะพ่อแม่ ผู้ปกครอง และผู้ดูแล คือคนที่เข้าใจทั้งศักยภาพและข้อจำกัดของผู้เรียนมากที่สุด ข้อมูลเหล่านี้จะเป็นจุดตั้งต้นของการออกแบบการเรียนรู้ จากนั้นสถาบันการศึกษาต้องปรับทั้งทัศนคติของครู บุคลากร พื้นที่ ห้องเรียน สิ่งอำนวยความสะดวก และสื่อการเรียนรู้ให้เหมาะกับผู้เรียน พร้อมเตรียมทักษะด้านสุขภาพ การใช้ชีวิต การดูแลตัวเอง และการปรับตัวในสังคม ก่อนเชื่อมต่อไปยังสถานประกอบการ เพื่อร่วมพัฒนาหลักสูตรที่ทำให้การเรียนรู้สามารถนำไปสู่การทำงานได้จริง”</p>



<p>ตัวอย่างหนึ่งของระบบนิเวศการเรียนรู้ที่เกิดขึ้นจริง คือกรณีของ <strong>‘น้องฟีฟ่า’</strong> นักเรียนชั้น ม.2 โรงเรียนเนกขัมวิทยา จังหวัดราชบุรี ซึ่งเคยหลุดจากระบบการศึกษาจากภาวะออทิสซึม (Autism Spectrum Disorder: ASD) ก่อนที่ความร่วมมือระหว่างสำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัด โรงเรียน และเครือข่ายชุมชน จะช่วยให้ฟีฟ่ากลับเข้าสู่การเรียนรู้ผ่านระบบการศึกษาที่ยืดหยุ่น ตามแนวทาง <strong>1 โรงเรียน 3 รูปแบบ</strong></p>



<p>การเรียนรู้ของฟีฟ่าได้รับการออกแบบบนฐานความสนใจและความสามารถด้านศิลปะ เชื่อมโยงทั้งการได้รับวุฒิการศึกษา การสร้างรายได้ และการพัฒนาทักษะสำหรับประกอบอาชีพในอนาคต สะท้อนให้เห็นว่า เมื่อทุกฝ่ายร่วมกันออกแบบการศึกษาที่สอดคล้องกับศักยภาพและข้อจำกัดของผู้เรียน เส้นทางจากการเรียนรู้ไปสู่การประกอบอาชีพก็สามารถเกิดขึ้นได้อย่างเป็นรูปธรรม</p>



<p></p>



<h3 class="wp-block-heading"><strong>“รู้จักเด็กเป็นรายคน” จุดตั้งต้นจากห้องเรียนสู่เส้นทางอาชีพ</strong></h3>



<p><strong>นพ.ยงยุทธ วงศ์ภิรมย์ศานติ์ ที่ปรึกษาคณะอนุกรรมการส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพการศึกษาระดับสูงกว่าภาคบังคับ กสศ.</strong> กล่าวว่า สำหรับสถาบันการศึกษา การสร้างระบบนิเวศการเรียนรู้สำหรับผู้เรียนที่มีความพิการ จำเป็นต้องพัฒนาระบบช่วยเหลือในโรงเรียนให้เข้มแข็ง โดยเฉพาะการมีข้อมูลและความเข้าใจผู้เรียนเป็นรายบุคคล เพราะนอกจากจะช่วยให้โรงเรียนออกแบบความช่วยเหลือได้อย่างเหมาะสมแล้ว ยังเป็นจุดเริ่มต้นสำคัญที่ช่วยให้ผู้เรียนค้นพบตัวเอง และเชื่อมต่อจากห้องเรียนไปสู่โลกการทำงาน</p>


<div class="wp-block-image">
<figure class="aligncenter size-full"><img decoding="async" loading="lazy" width="855" height="569" src="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-59.jpeg" alt="" class="wp-image-105048" srcset="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-59.jpeg 855w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-59-300x200.jpeg 300w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-59-768x511.jpeg 768w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-59-750x500.jpeg 750w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-59-272x182.jpeg 272w" sizes="(max-width: 855px) 100vw, 855px" /><figcaption class="wp-element-caption">นพ.ยงยุทธ วงศ์ภิรมย์ศานติ์</figcaption></figure></div>


<p></p>



<p>อย่างไรก็ตาม โรงเรียนไม่สามารถทำหน้าที่นี้ได้เพียงลำพัง แต่ต้องสร้างความร่วมมือระหว่าง <strong>ผู้ปกครอง–โรงเรียน–ผู้เรียน</strong> ผ่านกระบวนการต่าง ๆ ตั้งแต่การประชุมผู้ปกครอง การเยี่ยมบ้าน ไปจนถึงการเปิดพื้นที่ให้เด็กได้ทดลองและแสดงศักยภาพ พร้อมกับการแนะแนวด้านการเรียน อาชีพ และทักษะชีวิตในทุกห้องเรียน</p>



<p>หัวใจสำคัญคือการออกแบบการศึกษาที่ทำให้เด็ก <strong>“รู้จักตัวเอง”</strong> เห็นทั้งจุดแข็ง จุดที่ต้องพัฒนา ความสนใจ และศักยภาพเฉพาะของตน ก่อนต่อยอดไปสู่การศึกษาที่สูงขึ้นและเส้นทางอาชีพ ดังนั้น บ้าน ชุมชน และโรงเรียน จึงต้องทำงานเชื่อมโยงกัน เพื่อสร้างพื้นที่ตั้งต้นที่ทำให้ผู้เรียนมองเห็นเส้นทางชีวิตของตัวเองได้ชัดเจนขึ้น</p>


<div class="wp-block-image">
<figure class="aligncenter size-full"><img decoding="async" loading="lazy" width="855" height="569" src="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-57.jpeg" alt="" class="wp-image-105046" srcset="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-57.jpeg 855w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-57-300x200.jpeg 300w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-57-768x511.jpeg 768w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-57-750x500.jpeg 750w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-57-272x182.jpeg 272w" sizes="(max-width: 855px) 100vw, 855px" /><figcaption class="wp-element-caption">ผศ.ดร.พาตีเมาะ นิมา</figcaption></figure></div>


<p></p>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>ผู้ปกครองต้องไม่เดินลำพัง เพราะ “เครือข่าย” คือส่วนหนึ่งของโอกาส</strong></h2>



<p><strong>ผศ.ดร.พาตีเมาะ นิมา ชมรมผู้ปกครองบุคคลออทิสติกอำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี</strong> กล่าวถึงบทบาทของครอบครัวว่า จุดเริ่มต้นสำคัญคือผู้ปกครองต้องเชื่อมั่นว่า <strong>เด็กทุกคนสามารถพัฒนาศักยภาพได้</strong> ขณะที่ ‘ชมรมผู้ปกครอง’ เป็นกลไกสำคัญทั้งในการแลกเปลี่ยนวิธีการเรียนรู้ที่เหมาะสมกับเด็กแต่ละคน และสร้างพื้นที่ปลอดภัยทางใจให้กับครอบครัวที่กำลังเผชิญโจทย์เดียวกัน</p>



<p>“สำหรับผู้ปกครองของเด็กและเยาวชนผู้พิการ การมีพื้นที่แบ่งปัน รับฟัง และเข้าใจ ทำให้ไม่มีใครต้องรู้สึกโดดเดี่ยวอยู่เพียงลำพังที่บ้าน ในช่วงแรกเรายอมรับว่ามีปัญหาและข้อจำกัดอยู่มากในการทำให้ลูกเข้าถึงโอกาสเรียนรู้ แต่เมื่อมีชมรมผู้ปกครอง และมีแรงสนับสนุนจากหน่วยงานต่าง ๆ เข้ามา เราเริ่มเห็นคุณค่าของการมีเครือข่าย เพราะช่วยเชื่อมโยงไปสู่การเรียนรู้ การส่งเสริมทักษะอาชีพ และการทำงาน”</p>



<p>“ที่สำคัญคือทำให้เห็นว่าสังคมกำลังเปิดกว้างมากขึ้นในการสร้างพื้นที่สำหรับผู้พิการ ให้สามารถร่างเส้นทางชีวิตได้ตามศักยภาพ หากทุกฝ่ายยังจับมือกันและพยายามสร้างเส้นทางชีวิตที่ชัดเจนสำหรับผู้พิการต่อไป เราเชื่อว่าเด็กและเยาวชนผู้พิการทุกคนจะเรียนรู้ได้ พึ่งพาตัวเองได้ กล้ามองเห็นเส้นทางการเติบโตของตัวเอง และสามารถภูมิใจและเชื่อมั่นในตัวเองจากภายในได้”</p>



<figure class="wp-block-image size-full"><img decoding="async" loading="lazy" width="855" height="569" src="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-56.jpeg" alt="" class="wp-image-105045" srcset="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-56.jpeg 855w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-56-300x200.jpeg 300w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-56-768x511.jpeg 768w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-56-750x500.jpeg 750w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-56-272x182.jpeg 272w" sizes="(max-width: 855px) 100vw, 855px" /></figure>



<p></p>



<h3 class="wp-block-heading"><strong>เสียงจากผู้เรียน “สิ่งที่เราต้องการ คือโอกาสพัฒนาตัวเองในรูปแบบและวิธีการที่เหมาะสม”</strong></h3>



<p><strong>นายพงษณพัทธ์ ลิ้มธนภรณ์ นักศึกษาทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูงสำหรับผู้เรียนที่มีความต้องการพิเศษ รุ่นที่ 6</strong> ซึ่งกำลังศึกษาสาขาอาหารและโภชนาการ วิทยาลัยอาชีวศึกษาเชียงใหม่ กล่าวว่า ในมุมของผู้เรียน ‘ระบบนิเวศการเรียนรู้’ ไม่สามารถเกิดขึ้นจากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งได้ เพราะเส้นทางการเรียนรู้ของเขา ซึ่งเชื่อมจากบ้านสู่โรงเรียนและวิทยาลัย เกิดจากการเตรียมพร้อมอย่างค่อยเป็นค่อยไป ก่อนต่อยอดไปสู่โลกการทำงาน</p>



<p>จุดเริ่มต้นสำคัญคือการค้นพบว่าตัวเองชอบทำอาหารและขนม จนนำไปสู่การเลือกเรียนต่อด้านอาหารและโภชนาการ แต่พงษณพัทธ์ย้ำว่า การรู้ว่าตัวเองชอบอะไรหรือได้รับโอกาสทางการศึกษา ไม่ได้หมายความว่าความสำเร็จจะเกิดขึ้นทันที เพราะตลอดเส้นทางยังต้องเผชิญกับการเปลี่ยนแปลง ปัญหา และความผิดพลาด ซึ่งกลายเป็นบทเรียนให้เขาเรียนรู้ที่จะลงมือทำซ้ำ ปรับตัว และไม่ย่อท้อต่ออุปสรรค</p>



<p>สิ่งเหล่านี้ไม่อาจเกิดขึ้นได้ หากปราศจากความเข้าใจ โอกาส และแรงสนับสนุนจากครอบครัว ครู เพื่อน โรงเรียน วิทยาลัย รวมถึงทุนการศึกษาและเครือข่ายที่เกี่ยวข้อง</p>


<div class="wp-block-image">
<figure class="aligncenter size-full"><img decoding="async" loading="lazy" width="855" height="569" src="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/05-4.jpg" alt="" class="wp-image-105055" srcset="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/05-4.jpg 855w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/05-4-300x200.jpg 300w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/05-4-768x511.jpg 768w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/05-4-750x500.jpg 750w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/05-4-272x182.jpg 272w" sizes="(max-width: 855px) 100vw, 855px" /><figcaption class="wp-element-caption">พงษณพัทธ์ ลิ้มธนภรณ์</figcaption></figure></div>


<p></p>



<p>“ผมเชื่อว่าการที่ตัวเองก้าวมาถึงจุดนี้ จนได้มีโอกาสเรียนและกำลังคิดถึงเส้นทางอาชีพหลังเรียนจบ ทั้งหมดจะเป็นไปไม่ได้เลยถ้าไม่มีความร่วมมือของทุกฝ่าย ที่ผลักดันให้ผมค้นพบตัวเอง เชื่อมั่นในตัวเอง จนกล้าร่างเส้นทางอาชีพที่จะทำต่อไปหลังเรียนจบ ท้ายที่สุดผมจึงอยากสื่อสารแทนผู้พิการอีกหลาย ๆ คน ว่าสิ่งที่เราต้องการ คือโอกาสพัฒนาตัวเองในรูปแบบและวิธีการที่เหมาะสม และเมื่อนั้นพวกเราก็เชื่อว่าจะสามารถดูแลตัวเอง และสร้างประโยชน์ต่อสังคมได้เช่นเดียวกับทุกคน”</p>



<figure class="wp-block-image size-full"><img decoding="async" loading="lazy" width="855" height="569" src="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-53.jpeg" alt="" class="wp-image-105041" srcset="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-53.jpeg 855w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-53-300x200.jpeg 300w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-53-768x511.jpeg 768w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-53-750x500.jpeg 750w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2026/08/image-53-272x182.jpeg 272w" sizes="(max-width: 855px) 100vw, 855px" /></figure><p>The post <a href="https://www.eef.or.th/news-250826/">กสศ. จับมือภาคีสานเครือข่าย ‘ALL MEANS ALL’ สร้างนิเวศการเรียนรู้ผู้พิการ เชื่อมเส้นทางจากครอบครัวสู่การศึกษา และการทำงานอย่างไร้รอยต่อ</a> first appeared on <a href="https://www.eef.or.th">กสศ.</a>.</p>]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>นโยบายและนวัตกรรมที่ส่งเสริมการเรียนรู้ให้แก่เด็กและเยาวชนด้อยโอกาส</title>
		<link>https://www.eef.or.th/3322-2/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=3322-2</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[editor]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 14 Jul 2020 08:32:56 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[บทความ]]></category>
		<category><![CDATA[COVID-19]]></category>
		<category><![CDATA[การประชุมวิชาการนานาชาติ เพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา : ปวงชนเพื่อการศึกษา]]></category>
		<category><![CDATA[Amarendra P. Behera]]></category>
		<category><![CDATA[CIET]]></category>
		<category><![CDATA[วันทนีย์ พันธชาติ]]></category>
		<category><![CDATA[มูลนิธิเทคโนโลยีสารสนเทศตามพระราชดำริสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี]]></category>
		<category><![CDATA[Rhonda Galbally]]></category>
		<category><![CDATA[Royal Commission]]></category>
		<category><![CDATA[Catia Malaquias]]></category>
		<category><![CDATA[All Means All]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.eef.or.th/?p=18182</guid>

					<description><![CDATA[<p>สรุป Session ที่ 2 ของการอภิปรายจากงานประชุมวิชาการนานา [&#8230;]</p>
<p>The post <a href="https://www.eef.or.th/3322-2/">นโยบายและนวัตกรรมที่ส่งเสริมการเรียนรู้ให้แก่เด็กและเยาวชนด้อยโอกาส</a> first appeared on <a href="https://www.eef.or.th">กสศ.</a>.</p>]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><span style="font-weight: 400;">สรุป Session ที่ 2 ของการอภิปรายจาก<strong>งานประชุมวิชาการนานาชาติเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา : ปวงชนเพื่อการศึกษา </strong>หรือ Equitable Education Conference 2020 “All for Education” </span><span style="font-weight: 400;">ภายใต้หัวข้อ <strong>“นโยบายและนวัตกรรมที่ส่งเสริมการเรียนรู้ให้แก่เด็กและเยาวชนด้อยโอกาส”</strong> เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคมที่ผ่านมา</span></p>
<p><img decoding="async" loading="lazy" class="aligncenter size-full wp-image-18185" src="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/07/Amarendra-P.-Behera.jpg" alt="" width="640" height="640" srcset="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/07/Amarendra-P.-Behera.jpg 640w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/07/Amarendra-P.-Behera-300x300.jpg 300w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/07/Amarendra-P.-Behera-150x150.jpg 150w" sizes="(max-width: 640px) 100vw, 640px" /></p>
<p><span style="font-weight: 400;"><strong>โดยศาสตราจารย์ Amarendra P. Behera สถาบันเทคโนโลยีการศึกษาประเทศอินเดีย </strong>ยกตัวอย่างว่า ในประเทศอินเดีย มีโรงเรียน 1.5 ล้านแห่ง มหาวิทยาลัยกว่า 900 แห่ง มีเด็กนักเรียนมากถึง 330 ล้านคน และมีครู 10 ล้านคน ดังนั้นในช่วงวิกฤต COVID-19 การที่เราจะเข้าถึงนักเรียนทุกจึงเป็นความท้าทายของครูเป็นอย่างมาก แต่เรามีเทคโนโลยีที่ทำให้สามารถจัดการศึกษาแบบดิจิทัลในระดับประเทศและท้องถิ่นได้ </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">ซึ่งในระหว่างการแพร่ระบาดของโรค COVID-19 หน่วยงานของเขาภายใต้การกำกับของรัฐบาลอินเดีย ได้พัฒนาและเผยแพร่แผนการเรียนสําหรับนักเรียนชั้นประถมและมัธยมบนเว็บไซต์เพื่อเป็นแนวทางสำหรับครูที่จะนำอุปกรณ์ เครื่องมือเทคโนโลยีหรือสื่อสังคมออนไลน์ที่มีอยู่ไปใช้ให้การเรียนสนุกและน่าสนใจมากยิ่งขึ้นสำหรับเด็กๆ โดยแผนการเรียนที่พัฒนาขึ้นนักเรียนผู้ปกครองและครูสามารถนำไปใช้ได้ในขณะที่ต้องอยู่บ้าน ซึ่งได้เผยแพร่แผนดังกล่าวนี้ผ่านทีวี ผ่านแพลตฟอร์มเว็บไซต์ วิทยุและระบบเสียง IVRS เพื่อให้เรายังคงจัดการศึกษาได้อย่างต่อเนื่องแม้ว่าจะอยู่ในที่ที่ชนบทห่างไกลที่ไม่มีสัญญาณอินเทอร์เน็ต</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">ส่วนในระดับประเทศและท้องถิ่น ยังมีโครงการการศึกษาแบบดิจิทัลมากมายที่รัฐบาลได้เปิดตัว </span><span style="font-weight: 400;">เรามีแอปพลิเคชั่นทางการศึกษากว่า 400 แอปฯ  ที่หน่วยงานภาครัฐต่างๆ ได้พัฒนาขึ้นเพื่อให้บริการการศึกษา </span><span style="font-weight: 400;">จัดอันดับบริการอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับการศึกษา เช่น ระบบการเดินทาง การสื่อสารเพื่อช่วยให้ผู้ที่ไม่มีสัญญาณอินเทอร์เน็ตได้เข้าถึงการศึกษาได้ นอกจากนี้รัฐบาลอินเดียได้จัดให้มี โทรทัศน์ 32 ช่อง เพื่อให้บริการการศึกษา และประกาศให้มีการจัด ทีวี 1 ช่อง สำหรับแต่ละชั้นเรียนโดยเฉพาะอีกด้วย</span></p>
<p><img decoding="async" loading="lazy" class="aligncenter size-full wp-image-18186" src="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/07/วันทนีย์.jpg" alt="" width="640" height="640" srcset="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/07/วันทนีย์.jpg 640w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/07/วันทนีย์-300x300.jpg 300w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/07/วันทนีย์-150x150.jpg 150w" sizes="(max-width: 640px) 100vw, 640px" /></p>
<p><span style="font-weight: 400;"><strong>ด้านคุณวันทนีย์ พันธชาติ กรรมการมูลนิธิเทคโนโลยีสารสนเทศตามพระราชดำริสมเด็จพระเทพรัตนราช</strong></span><span style="font-weight: 400;"><strong>สุดาฯ สยามบรมราชกุมารี </strong>กล่าวว่า การเรียนทางไกลสำหรับประเทศไทยที่จัดขึ้นจะต้องคำนึงถึงกลุ่มนักเรียนพิการด้วย ซึ่งมีหลายประเภท การเข้าถึงกระบวนการเรียนรู้จึงต้องมีความแตกต่างกัน ดังนั้นเราจะต้องคำนึงถึงคำว่า “การเข้าถึง (Accessibility)”  เราจะไม่พูดว่าคนจะมีทีวีหรือไม่มีทีวี เพราะเครื่องมือตรงส่วนนี้เราสามารถจัดการได้ แต่สิ่งสำคัญที่สุดที่เราจะต้องพูดถึงคือเนื้อหา เพราะเนื้อหานั้นจะต้องเข้าถึงเด็กพิการและเด็กๆ จะต้องนำเนื้อหานั้นไปใช้ประโยชน์ได้ เรามีเด็กตาบอด เด็กหูหนวก เด็กกลุ่มพิการทางสติปัญญา เราจะต้องคิดว่าเด็กๆ กลุ่มเหล่านี้จะสามารถเข้าถึงเนื้อหาเหล่านี้ได้หรือไม่อย่างไร</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">ดังนั้นหากเราพูดถึงเรื่องการจัดการ Content สำหรับกลุ่มนักเรียนหรือกลุ่</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">มคนพิการเราจะพูดถึง 3 เรื่อง ประกอบไปด้วย 3 ส่วนดังนี้  1. ต้องมีภาษามือ  2.ต้องมีคำบรรยายแทนเสียง 3.ต้องมีเสียงบรรยายภาพ  ซึ่งหลักทั้ง 3 สิ่งนี้เป็นข้อกำหนดจากคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ หรือ กสทช.ที่ระบุว่ารายการโทรทัศน์จะต้องดำเนินการ 3 เรื่องนี้ ให้กับการเข้าถึงของกลุ่มคนพิการการ 3 สิ่งนี้จึงจำเป็นอย่างยิ่ง </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">เราเองได้ดำเนินการตามแนวทางทั้ง 3 ข้อนี้ ซึ่งศูนย์ A-MED  ของเราได้ร่วมกับสถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท. หรือ IPST)  จัดทำเนื้อหาที่เป็นเรื่องยากของการเรียนรู้มาทำให้ง่ายขึ้นด้วยการทำสื่ออิเล็กทรอนิกส์ในรูปแบบ E-Book ที่เติมมาตรฐานเข้าไปแล้วเรียกว่า E-PUB  และเราได้จัดทำระบบฐานข้อมูลหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ที่ทุกคนสามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้อยู่ในเว็บไซต์ </span><a href="https://epub.aid.in.th//"><span style="font-weight: 400;">https://epub.aid.in.th//</span></a><span style="font-weight: 400;">  ซึ่งในเว็บไซต์นี้จะมีหนังสืออยู่ประมาณ 400 เล่ม ที่ทุกคนสามารถนำมาใช้ในการเรียนด้วยตนเองได้ </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">หนังสืออิเล็กทรอนิกส์ในรูปแบบ E-PUB ของเรานั้น ผู้พิการทางสายตาก็สามารถเปิดฟังเสียงได้ นอกจากนี้เรายังมีเรื่องคำอธิบายที่เป็นแคปชั่นให้กับกลุ่มผู้พิการทางการได้ยิน และมีคำอธิบายภาพสำหรับกลุ่มผู้พิการทางสายตาที่เป็นเสียงบรรยายภาพ ซึ่งแบบฟอร์มการอ่านมีทั้งบนคอมพิวเตอร์และมือถือ</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">เรื่องการเรียนการสอนของทีวีดิจิทัลที่ทีมเราได้ร่วมมือกับทางมูลนิธิการศึกษาทางไกลทำตัวอย่างที่จะได้เข้าไปช่วยด้านการศึกษาของกลุ่มเด็กพิการโดยเราเอาวีดีโอการเรียนการสอนมาใส่ ข้อมูล ที่เป็นล่ามและแคปชั่น สิ่งที่เราทำเราก็พยายามเอาเทคโนโลยีต่างๆ เข้าไปช่วยเพื่อให้ Content เหล่านี้สามารถทำงานได้เร็วขึ้น </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">“การเรียนการสอนโดยใช้ล่ามทางไกลและเรียลไทม์แคปชั่นนิ่งสำหรับนักเรียนหูหนวก คือเด็กหูหนวกที่เรียนห้องเรียนในไอทีในราชภัฏสกลนครเขาสามารถที่จะเรียนรู้ได้ด้วยตนเองด้วยอุปกรณ์ในชั้นเรียนโดยล่ามอยู่อีกที่หนึ่ง ครูประจำชั้นอยู่อีกที่หนึ่ง  ซึ่งไม่กี่เดือนนักเรียนจะต้องเปิดเทอม ก็จะมีการเรียนการสอนแบบนี้เกิดขึ้นโดยที่นักเรียนอาจจะอยู่บ้านครูสอนอีกที่หนึ่ง ล่ามอยู่อีกที่หนึ่ง คนทำแคปชั่นอยู่อีกที่หนึ่ง แต่เราสามารถเอาเทคโนโลยีมารวมกันเพื่อเป็นประโยชน์กับนักเรียนที่มีความพิการให้สามารถเรียนรู้ได้เช่นเดียวกับเด็กปกติ ในช่วงที่สถานการณ์ของประเทศไทยเราเป็นแบบนี้ ซึ่งทางออกเรามีมากมายการใช้เทคโนโลยีเข้ามาช่วยทำให้นักเรียนของเราก็สามารถเรียนได้โดยเฉพาะนักเรียนพิการของเรา” คุณวันทนีย์ระบุ</span></p>
<p>&nbsp;</p>
<p><img decoding="async" loading="lazy" class="aligncenter size-full wp-image-18187" src="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/07/Rhonda.jpg" alt="" width="640" height="640" srcset="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/07/Rhonda.jpg 640w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/07/Rhonda-300x300.jpg 300w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/07/Rhonda-150x150.jpg 150w" sizes="(max-width: 640px) 100vw, 640px" /></p>
<p><span style="font-weight: 400;"><strong>ขณะที่คุณ Rhonda Galbally กรรมาธิการด้านพิทักษ์สิทธิผู้พิการของออสเตรเลีย</strong> กล่าวว่า การศึกษาเป็นปัจจัยสำคัญที่สุดทางสังคมที่จะบ่งบอกได้ว่าประชาชนในประเทศนั้นๆ มีสุขภาวะที่ดีหรือไม่ ซึ่งการเข้าถึงการศึกษาที่เท่าเทียมกันและไม่แบ่งแยกเป็นสิ่งสำคัญที่จะลดความไม่เท่าเทียมในประเทศนั้นๆ  ทั้งในเรื่องของสุขภาพและคุณภาพชีวิตที่ดีตลอดชีวิตของเด็ก และไม่ใช่แค่เด็กธรรมดาทั่วไปแต่รวมถึงเด็กพิการด้วย เพราะทุกครั้งที่มีการพูดถึงประเด็นนี้กลุ่มเด็กพิการก็จะถูกมองข้ามไป โดยกรรมาธิการด้านพิทักษ์สิทธิผู้พิการของออสเตรเลียของเราทำงานในรูปแบบของการศึกษาปัญหาและพัฒนาข้อแนะนำในการแก้ไขปัญหาให้กับรัฐบาล</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">ซึ่งที่ผ่านมาเราได้จัดเวทีประชาพิจารณ์ระบบการศึกษาและพบว่าเด็กพิการเป็นเด็กๆ ที่จะได้รับการกลั่นแกล้งรวมถึงเป็นเหยื่อของความรุนแรงที่โรงเรียนในอัตราที่สูงกว่าเด็กธรรมดา และเด็กกลุ่มนี้ก็จะถูกกีดกันและจะถูกแยกออกจากการศึกษาในระบบปกติ การละเลยทางการศึกษาสำหรับเด็กพิการจึงเป็นปัญหาใหญ่ เราจึงเคลื่อนไหวนจนทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางนโยบายด้านการศึกษาเกี่ยวกับเด็กพิการในประเทศของเรา</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">แต่ปัญหาที่เจอคือ ในประเทศเราไม่มีนโนบายรองรับการให้การศึกษาให้ครอบคลุมเด็กพิการ จึงทำให้ขาดทรัพยากร การสนับนุนต่างๆ รวมถึงการฝึกอบรมครูผู้สอน ซึ่งปัจจัยเหล่านี้เกิดมาจากการที่ผู้ร่างนโยบายคิดว่าเด็กพิการไม่</span><span style="font-weight: 400;">สามารถทำอะไรดีๆ ได้ และมีความคาดหวังต่ำกับเด็กพิการ จึงทำให้ไม่มีที่เหมาะสำหรับเด็กๆ กลุ่มนี้</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">“ดังนั้นหัวใจในงานของเราคือการสร้างความเปลี่ยนแปลงให้เกิดของคนพิการในประเทศออสเตรเลีย ซึ่งจะเป็นการยุติความเชื่อและทัศนะคติที่ผิดๆ เกี่ยวกับคนพิการ ซึ่งหากเราจะเห็นความเปลี่ยนแปลงนี้เกิดขึ้นเราจะต้องเริ่มต้นจากห้องเรียน” </span></p>
<p><img decoding="async" loading="lazy" class="aligncenter size-full wp-image-18190" src="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/07/Catia-05.png" alt="" width="640" height="640" srcset="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/07/Catia-05.png 640w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/07/Catia-05-300x300.png 300w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/07/Catia-05-150x150.png 150w" sizes="(max-width: 640px) 100vw, 640px" /></p>
<p><span style="font-weight: 400;"><strong>ส่วนคุณ Catia Malaquias ผู้ก่อตั้งและที่ปรึกษาเครือข่ายภาคประชาสังคมองค์กรไม่แสวงหาผลกำไร All Means All</strong> กล่าวว่า ความเท่าเทียมทางการศึกษาคือ ทุกคนควรมีสิทธิที่จะเข้าถึงการศึกษาอย่างเท่าเทียมกัน ซึ่งในระดับนโยบายจะต้องมีมาตรการที่จะช่วยเหลือเด็กและเยาวชนในกลุ่มเปราะบาง เพื่อให้เด็กๆ ในกลุ่มนี้มีโอกาสเรียนรู้เท่ากับคนอื่น ดังนั้นการจัดการศึกษาแบบเรียนรวมจะเกิดขึ้นได้หากเราสร้างการศึกษาที่เท่าเทียมให้กับเด็กๆ ในกลุ่มพิการด้วย ซึ่งออสเตรเลียก็เหมือนกันหลายประเทศที่รัฐบาลไม่ยอมปฏิรูปเรื่องการศึกษาทั้งระบบเพื่อรองรับเด็กทุกกลุ่มอย่างจริงจัง </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">ซึ่งการจะสร้างระบบการศึกษาแบบเรียนรวมได้จะต้องมีกฏหมายและนโยบายที่มีประสิทธิภาพ และจะต้องปกป้องสิทธิของเด็กทุกคนที่จะได้เข้าถึงการศึกษาที่เท่าเทียมและเรียนร่วมกันได้ รวมถึงต้องมีกฏหมายที่ระบุอย่างชัดเจนว่าจะไม่ให้เกิดการกีดกันกับเด็กๆ กลุ่มพิการซึ่งรวมถึงการระบุในข้อกฏหมายอย่างชัดเจนว่าไม่ให้โรงเรียนปฏิเสธในการรับเด็กเข้าศึกษาเพียงเพราะความพิการของเขาได้ และต้องไปปรับแก้กฏหมายที่มีอยู่ว่าทำให้เกิดการกีดกันกับเด็กหรือไม่อย่างไร </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">การไร้ประสิทธิภาพของกฏหมายทำให้ตลอด 10 ปีที่ผ่านมา เกิดการกีดกันทางการศึกษากับกลุ่มเด็กพิการมากขึ้น  และถึงแม้เราจะมีการอนุสัญญาว่าด้วยคนพิการมากว่า 10 ปีแล้ว แต่เป้าหมายที่เราตั้งไว้ว่าจะทำให้เกิดการศึกษาแบบเรียนรวมและเท่าเทียมไม่เคยเกิดขึ้นจริงสักที </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">นอกจากนี้การศึกษาประเทศเราเองที่มี 2 ระบบ คือระบบของนักเรียนธรรมดาและนักเรียนพิการ ทำให้การศึกษาแบบเรียนรวมเกิดขึ้นได้ ซึ่งระบบการศึกษาสำหรับเด็กพิการไม่ได้จัดตั้งขึ้นเพื่อเด็กพิการอย่างแท้จริงแต่ตั้งขึ้นเพือลดภาระของการศึกษาในระบบปกติ ทำให้ไม่เกิดการเปลี่ยนแปลงใดๆ สำหรับเด็กพิการ </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">“เราอยากเห็นการจัดการศึกษาในรูปแบบเรียนรวมที่เท่าเทียมและเด็กๆ ทุกคนเข้าถึงได้ ซึ่งการที่เด็กๆ ทุกคนได้เรียนด้วยกันอยู่ในห้องเดียวกันจะทำให้พวกเขาเกิดการยอมรับซึ่งกันและกัน ซึ่งเราจะต้องไปช่วยกันผลักดันและแก้ระบบการศึกษาของบ้านเราให้เกิดขึ้นให้ได้” Catia Malaquias กล่าว</span></p><p>The post <a href="https://www.eef.or.th/3322-2/">นโยบายและนวัตกรรมที่ส่งเสริมการเรียนรู้ให้แก่เด็กและเยาวชนด้อยโอกาส</a> first appeared on <a href="https://www.eef.or.th">กสศ.</a>.</p>]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
