“ตอนที่เราทำของขึ้นเองกับมือก็สนุกอยู่แล้ว ยิ่งพอนึกว่าจะมีคนที่ได้เอาไปใช้ประโยชน์ ได้มีความสุขเมื่อเขาได้รับ เราก็ยิ่งมีความสุขตามไปด้วย ช่วงโควิด-19 หนูรู้ว่ามีคนที่เขาลำบากมากขึ้น ถ้าสิ่งที่พวกเราทำจะช่วยให้เพื่อน ๆ มีความสุขขึ้นมาได้บ้าง เราก็ดีใจค่ะ”

‘น้องมะตูม’ ปารมิตา สุขทรามร ตัวแทนเพื่อนนักเรียน ชั้น ป.5 โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (Satit Kaset IP) เผยความสุขของการเป็นผู้ให้ ในวันส่งมอบสิ่งของที่เด็ก ๆ ช่วยกันจะหา จัดเตรียม และทำขึ้นเองกับมือ พร้อมบรรจุลงถุงกระดาษสีสันสวยงาม และส่งต่อให้กับ กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) เพื่อนำไปส่งมอบให้กับโรงเรียนในท้องถิ่นทุรกันดารห่างไกล อันเป็นกิจกรรมที่ทางโรงเรียนจัดขึ้น เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของบทเรียนแห่งการ ‘แบ่งปัน’ (Sharing) และ บ่มเพาะ ‘ความเห็นอกเห็นใจ’ (Empathy) ให้กับน้อง ๆ ชั้น ป.4-ป.6

วิภาวี สุวิมลวรรณ อาจารย์ชั้นประถมศึกษา สาธิตเกษตร ไอพี เล่าว่า ทางโรงเรียนมีโครงการในรายวิชาเรื่องการช่วยเหลือสังคม ซึ่งทำต่อเนื่องทุกปี โดยนักเรียนต้องทำกิจกรรมร่วมกัน ในการรวบรวมสิ่งของจำเป็น หรือสิ่งของที่เป็นประโยชน์ แล้วนำไปส่งมอบของให้กับผู้ยากไร้ขาดแคลน

จนมาถึงช่วงเวลาสองปีที่เกิดวิกฤตโควิด-19 รูปแบบการเรียนรู้ปรับเป็นออนไลน์มากขึ้น นักเรียนมีเวลามาโรงเรียนน้อยลง แต่กิจกรรมยังคงไว้ โดยตั้งโจทย์ใหม่ว่าจะส่งต่อสิ่งของเครื่องใช้ที่จำเป็นให้กับโรงเรียนยากไร้ในพื้นที่ห่างไกลโดยเฉพาะ จนนำมาสู่ความร่วมมือกับ กสศ. ในฐานะองค์กรที่ทำงานด้านการศึกษา ลดความเหลื่อมล้ำ รวมถึงมีฐานข้อมูลของโรงเรียนเป้าหมายที่ตรงกับเจตนารมย์ของโครงการโดยตรง

“เราจึงให้น้อง ๆ ชั้นประถมปลายช่วยกันจัดเตรียมของขึ้นมา และยินดีที่จะมอบให้ กสศ. เป็นตัวแทนส่งต่อสิ่งของไปยังโรงเรียนที่ขาดแคลน”

“ที่น่าสนใจคือ พอเด็ก ๆ รู้ว่าสิ่งของที่เขาเตรียมไว้หรือทำขึ้นมาเองกับมือ จะถูกส่งไปให้โรงเรียนที่อยู่ห่างไกล ซึ่งเขาได้รับรู้ข้อมูลจาก กสศ. ว่ายังมีเพื่อน ๆ อีกมากมายที่ขาดอุปกรณ์การเรียน หรือยังมีสิ่งป้องกันตัวเองจากโควิด-19 ไม่พอ เขาก็กระตือรือร้นช่วยกันหาช่วยกันเตรียม อย่างที่บอกว่าแม้จะเรียนจากที่บ้านเป็นส่วนใหญ่ แต่เขาก็ตั้งใจมาก พับถุงเอง เลือกของกันเอง ทั้งออกแบบสติ๊กเกอร์ ช่วยกันประดับตกแต่งจนสวยงาม แล้วส่งมารวมกันที่โรงเรียน”

“ส่วนของข้างในก็อย่างเช่น ป.4 เป็นเครื่องเขียน ป.5 เขาก็ทำสเปรย์แอลกอฮอล์กันเอง ป.6 ก็มีขนม หน้ากากอนามัย สายคล้องแมสก์ที่ร้อยกันเอง แล้วเขาจะเน้นกันมากว่าถุงต้องทำจากกระดาษสีสดใส เพราะอยากให้ผู้รับเห็นแล้วมีกำลังใจ ยิ้มได้”

ด้าน อนัญญา พรหมชนะ อาจารย์ผู้ดูแลน้อง ๆ ทำกิจกรรม ระบุถึงใจความสำคัญของบทเรียนนี้ว่า “เราอยากให้น้อง ๆ นักเรียนกลุ่มนี้ ที่เขาค่อนข้างคุ้นเคยกับความพร้อมสมบูรณ์ในทุกด้าน ได้มองเห็นสังคมที่กว้างไกลกว่าเพียงมิติเดียว ได้ซึมซับการให้ การแบ่งปัน จากข้อเท็จจริงที่ว่ายังมีเพื่อน ๆ ที่ยังขาดแคลนโอกาสทางการศึกษา หรือยังมีความยากลำบากในการดำรงชีวิตอยู่ในพื้นที่ต่าง ๆ ซึ่งบทเรียนเหล่านี้คือการตระหนักถึงความจริงในสังคม ที่จะทำให้หัวใจแห่งการแบ่งปันของเขาเปิดกว้าง โดยเฉพาะในช่วงสถานการณ์ที่เป็นอยู่ สังคมเปลี่ยนแปลงไปมากหลังโควิด-19 เข้ามา มีคนลำบากขาดแคลนรอความช่วยเหลือเพิ่มขึ้น”     

“เชื่อไหมว่ามีน้องบางคนที่ตอนเรียนเราต้องตามแล้วตามอีกให้ส่งงาน แต่พอมาทำกิจกรรมนี้เขาเอาใจใส่มาก หลายคนไปเลือกของด้วยตัวเองอย่างใส่ใจ แล้วไม่ใช่แค่ของชิ้นสองชิ้น ดินสอไม่กี่แท่ง แต่แต่ละคนส่งกันมาทีละหลายกล่อง ผู้ปกครองเขาก็สนับสนุนอยากให้ลูกได้ทำ” อาจารย์อนัญญา กล่าว

เสียงจากตัวแทนเพื่อน ๆ พูดถึงความสุขจากการ ‘ให้’

‘น้องของขวัญ’ นภัทร ธนพันธ์ ตัวแทนเพื่อนชั้น ป.4 กล่าวว่า “ดีใจที่ได้รวบรวมเครื่องเขียนอุปกรณ์การเรียนมาให้เพื่อน ๆ ให้เขาได้มีโอกาสมากขึ้น สะดวกขึ้น มีกำลังใจในการเรียนหนังสือมากขึ้น หนูเองก็สุขใจ พอคิดว่าของพวกนี้จะได้เอาไปใช้เขียนหนังสือและทำการบ้านได้อย่างเพียงพอ”

‘น้องแองจี้’ ปวีณ์พร ปกปักษ์ขาม ตัวแทนเพื่อนชั้น ชั้น ป.6 กล่าวว่า “ทุกปีเราได้ทำของขวัญให้กับเพื่อนโรงเรียนอื่น เรามีความสุขที่ได้ทำของแต่ละชิ้นด้วยมือของเรา ปีนี้หนูได้พับถุงกระดาษ ร้อยสายคล้องแมสก์เป็นสร้อย อยากให้คนที่รับได้รู้ว่าพวกเราตั้งใจทำ และอยากให้เขามีความสุขมากขึ้นด้วยค่ะ”

‘การแบ่งปัน’ เริ่มได้ที่ตัวเรา

ดร.ไกรยส ภัทราวาท ผู้จัดการกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา ในฐานะคนกลางผู้รับมอบความสุข กำลังใจ ที่จะนำไปส่งต่อให้กับน้อง ๆ ในพื้นที่ห่างไกล กล่าวว่า ความ ‘เห็นอกเห็นใจ’ และ ‘เข้าใจ’ ผู้อื่น เป็นทักษะสำคัญที่เด็กเยาวชนต้องได้เรียนรู้ ผ่านประสบการณ์การลงมือทำจริง เพราะพวกเขากำลังเติบโตขึ้น พร้อมกับปัญหาความเหลื่อมล้ำ หรือความขัดแย้งในสังคมที่กินเวลายาวนาน อันเนื่องมาจากความไม่เข้าใจ และความคิดมุมมองที่ต่างกัน โดยเฉพาะหลายคนที่ไม่ได้รับการพัฒนาเรื่อง Empathy หรือ Social-Emotional Skill (ทักษะอารมณ์และสังคม)

“เราจึงต้องบ่มเพาะพื้นฐานความเข้าใจคนอื่น ให้กับเด็ก ๆ ตั้งแต่เมื่อเขาอายุยังน้อย แล้วต้องไม่ใช่การสอนผ่านกระดานหรือเป็นเพียงบทเรียนในหนังสือ แต่ต้องเรียนรู้ผ่านการปฏิบัติ สอนให้เขาลงมือทำ ได้เขียนบรรยายความคิด ความรู้สึกที่เขามีต่อผู้อื่น แล้วเขาจะพบรายละเอียดเล็กน้อยที่กลั่นกรองเป็นความเข้าใจ เช่นความยากลำบากที่คนอื่นต้องพบเจอในขณะที่เราไม่เจอ ทีนี้เราจะทำอย่างไรเพื่อแบ่งปันโอกาสให้คนอื่นได้บ้าง เหล่านี้คืออีกหนึ่งภารกิจที่ กสศ. ต้องการส่งเสริมให้เกิดขึ้น เพราะสุดท้ายแล้ว ความเสมอภาคทางการศึกษาหรือในสังคมของเรา มันจะเริ่มได้จากการที่คนเรารับรู้ความแตกต่างระหว่างกันได้ ซึมซับความสุขทุกข์ของเพื่อนมนุษย์ได้ แล้วจากนั้นก็จะไปสู่ขั้นตอนลงมือทำ เพื่อให้ปัญหาในสังคมลดทอนลง โดยไม่จำเป็นต้องรอให้รัฐ เอกชน ภาคประชาสังคมใด ๆ หรือใครคนหนึ่งเป็นคนทำอยู่ฝ่ายเดียว เพราะเราทุกคนทำได้ แค่เริ่มที่ตัวเราแล้วฝึกให้เป็นนิสัย แล้วการเผื่อแผ่แบ่งปันจะทำให้สังคมของเราดีขึ้น”

The post มากกว่าแบ่งปันสิ่งของ คือส่งมอบ ‘กำลังใจ’ ถึงเพื่อน ๆ ที่ขาดแคลน บ่มเพาะ ‘Empathy’ ผ่านบทเรียนภาคปฏิบัติ first appeared on กสศ..

“ดีใจที่มอบความสุขให้เพื่อนที่ขาดแคลนโอกาสครับ”

“พี่ๆ หรือน้องๆ ที่มาวันนี้ จะโตเป็นผู้ใหญ่ที่ประสิทธิภาพในอนาคตครับ”

“หนูมีความสุขได้เห็นคนอื่นมีอุปกรณ์ใช้เหมือนเรา และตอนทำก็สนุกมากด้วยค่ะ”

“ภูมิใจที่ได้ทำกิจกรรมนี้เพื่อพัฒนาสังคมไทยให้ดีมากขึ้นค่ะ”

น้ำเสียงใสๆของบรรดาตัวแทน นักเรียนโครงการศึกษานานาชาติ โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ศูนย์วิจัยและพัฒนาการศึกษา  ต่างร่วมกันถ่ายทอดความรู้สึกจากหัวใจออกมา ในวันที่ รศ.ดร.ดารณี อุทัยรัตนกิจ ประธานกรรมการดำเนินงานโครงการศึกษานานาชาติ ในโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ศูนย์วิจัยและพัฒนาการศึกษา รวมถึงคณาจารย์ ได้นำน้องๆ นักเรียน Grade 4-6 (ป.4-ป.6) เดินทางมากองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา หรือ กสศ. ส่งมอบสายคล้องแมส สเปย์ และ เจลแอลกอฮอล์  ซึ่งน้องๆ ได้จัดทำขึ้นและออกจำหน่าย โดยนำรายได้จัดซื้ออุปกรณ์การเรียนการสอนเพิ่มเติม ให้กับเพื่อนๆ ต่างโรงเรียนที่ยังขาดแคลน จำนวน 200 ชุด โดยมี ดร.ประสาร ไตรรัตน์วรกุล ประธานคณะกรรมการบริหาร กสศ. เป็นผู้รับมอบ

ไม่บ่อยนักที่เพื่อนต่างโรงเรียนในฐานะ “ผู้ให้” และ “ผู้รับ” ได้มาพบและทำความรู้จักกัน ร่วมกันถ่ายทอดแลกเปลี่ยนและเติมเต็มสิ่งที่ขาดหายไปจากการศึกษา 

น้องๆ นักเรียนโครงการศึกษานานาชาติ โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ศูนย์วิจัยและพัฒนาการศึกษา ได้พบกับเพื่อนจาก “โรงเรียนวัดศาลากุล”  ซึ่งเป็นโรงเรียนที่ตั้งอยู่บนเกาะเกร็ด จ.นนทบุรี โดยน้องๆ เหล่านี้ ยังเป็นนักเรียนทุนเสมอภาคของกสศ. อีกด้วย 

บรรยากาศของมิตรภาพที่มีให้แก่กันและกัน ไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง จึงเกิดขึ้น

รศ.ดร.ดารณี อุทัยรัตนกิจ ประธานกรรมการดำเนินงานโครงการศึกษานานาชาติ ในโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ศูนย์วิจัยและพัฒนาการศึกษา เล่าให้ฟังว่า โครงการศึกษานานาชาติ สาธิตมก. มีวิชากิจกรรมที่ต้องเรียน คือ Small Bisiness  นั่นคือ ฝึกให้นักเรียนทำธุรกิจขนาดย่อม ตั้งแต่ชั้นประถม อีกกิจกรรมคือ Community Service  หรือการให้บริการสังคม  เด็กจะต้องฝึกในการช่วยเหลือบริการสังคม แต่เนื่องจากเกิดสถานการณ์โควิด-19 มีความเสี่ยงต่อการลงพื้นที่ จึงได้ปรับวิธีการใหม่ ในการบริการสังคม ผ่านช่องทางกสศ.  ที่เป็นองค์กรในการช่วยเหลือนักเรียนทุนเสมอภาค เด็กผู้ด้อยโอกาส ว่าส่วนใหญ่อยากได้อะไร ได้คำตอบว่า เด็กอยากได้เจลแอลกอฮอล์พกพา

จากนั้น  เราจึงให้อาจารย์ได้พานักเรียนไปฝึกปฏิบัติจริง โดยนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ฝึกทำสายคล้องหน้ากากอนามัย ส่วนนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ทำสเปย์แอลกอฮอล์ และนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ทำเจลล้างมือ เมื่อฝึกปฏิบัติจริงได้นำสินค้าไปจำหน่าย ถือว่าเป็นการฝึกฝนการขาย ให้เขาหาวิธีโฆษณาในโรงเรียน ในช่วงโควิด-19 ได้นำสองวิชาบูรณาการกัน เมื่อได้เงินก็นำไปซื้อแมส  อุปกรณ์การเรียนการสอนเพิ่มเติมจัดเป็นชุดๆ เพื่อบริจาค ซึ่งเป็นส่วนของบริการสังคม

เราต้องการปลูกฝังในขณะที่เขาทำกิจกรรมให้อยู่ในจิตสำนึก ว่าเขากำลังทำเพื่อแบ่งปันให้เพื่อนที่ขาดแคลนทุนทรัพย์ เพื่อนที่ต้องการโอกาส  จะเห็นว่าเด็กๆ ภูมิใจมาก มีความสุข ตั้งใจทำจริงๆ เพราะมีเป้าประสงค์จะเอามาให้เพื่อนที่ต้องการ แล้วสิ่งที่เขาทำเป็นประโยชน์– รศ.ดร.ดารณี กล่าว

ทั้งนี้ โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์  ศูนย์วิจัยและพัฒนาการศึกษา ได้ดำเนินกิจกรรมลักษณะนี้มาตั้งแต่ระดับชั้น ป.1 ถึงม.6 โดย แต่ละระดับชั้นจะมีรูปแบบกิจกรรมแตกต่างกัน  บางระดับชั้นจะขอบริจาคหนังสือนำมาคัดแยกส่งไปโรงเรียนที่ต้องการต่างจังหวัด  หรือ ณ ขณะนี้  ก็มีอีกระดับชั้นมีการฝึกเชิญชวนให้เด็กๆ ช่วยกันบริจาคกระดาษเอสี่ ที่ใช้แล้วเหลืออีกหน้าหนึ่ง ส่งไปอำเภอ อมก๋อย จ.เชียงใหม่ เพราะรู้ว่าเด็กๆ ขาดแคลนกระดาษ 

“แต่ละโครงการ จะให้เด็กรู้จักคิด ค้นหาว่าที่ไหนมีความต้องการอะไรบ้าง หรือบางกลุ่มเพิ่งทำเสร็จไป เช่น การขอรับบริจาคเครื่องสำอาง ที่หมดอายุแล้วนำไปมอบให้ช่างแต่งหน้าไปแต่งหน้าผู้วายชนม์ ฉะนั้นเป้าประสงค์ให้เขาเรียนรู้ในการที่จะให้ และมีความสุขในการทำ” รศ.ดร. ดารณี กล่าว 

วิภาวี สุวิมลวรรณ อาจารย์ประจำชั้นป.6  กล่าวเสริมว่า โดยปกติจะมีวิชา Community Service การให้บริการช่วยเหลือชุมชนอยู่แล้ว และมีวิชา Small Bisiness (ธุรกิจขนาดเล็ก)  ฝึกให้นักเรียนคิดและลงมือทำ แต่เนื่องจากมีสถานการณ์การแพร่ระบาดไวรัสโควิด-19   การลงไปชุมชน ค่อนข้างมีความเสี่ยง จึงปรึกษากับอาจารย์ดารณี ให้คำแนะนำว่า ทำกิจกรรมที่นักเรียนลงมือทำด้วย และมีประโยชน์ต่อสังคม จึงบูรณาการสองวิชาเข้าด้วยกัน 

นักเรียนระดับชั้นป. 4  จึงทำสร้อยร้อยลูกปัดคล้องหน้ากากอนามัย ส่วนหนึ่งขายในโรงเรียน อีกส่วนหนึ่งทำเพื่อเตรียมบริจาคผ่านกสศ. ส่วนป. 5 ทำสเปย์แอลกอฮอล์ และจำหน่ายเมื่อได้กำไร นำไปซื้อเพิ่มอีกให้ครบ 200  ชุด  ส่วนนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ทำเป็นแอลกอฮอล์เจล ปรากฎว่า ขายที่โรงเรียนได้กำไรก็นำรายได้ไปซื้อดินสอสี หน้ากากอนามัย ยางลบ จากนั้นน้องๆ จะมาร่วมกันบรรจุเป็นชุดอุปกรณ์การเรียนแบบพกพา 

“รูปแบบของกิจกรรมครั้งนี้ มีความแตกต่างจากกิจกรรมบริการสังคมในช่วงก่อนเกิดโควิด-19  ซึ่งจากการสอบถามนักเรียนถึงการทำกิจกรรมลักษณะนี้ ก็มีความรู้สึกดีใจและภาคภูมิใจ ที่เห็นชัดเจนจากการเป็นผู้ให้และมีคนรับ อย่างไรก็ตาม โรงเรียนจะทำการสำรวจอีกครั้งว่า ชอบรูปแบบเดิมที่ทำกับชุมชนลงไปเก็บชั่วโมง หรือชอบการผลิตผลงานและมอบให้กับเพื่อนๆ ที่ขาดแคลนโอกาส” วิภาวี สุวิมลวรรณ  อาจารย์ประจำชั้นป.6 สะท้อนความรู้สึกของเด็กที่ได้มามอบอุปกรณ์ต่างๆ ให้กับเพื่อนต่างโรงรียน 

นี่จึงเป็นอีกวิชานอกชั้นเรียน ของน้องๆ นักเรียนโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ที่ได้รับการปลูกฝังให้รู้จักคิดเป็น ทำเป็น พร้อมแบ่งปันความช่วยเหลือเพื่อให้สังคมอยู่ร่วมกันอย่างเสมอภาค  

The post วิชานอกห้องเรียน ฝึกการเป็น ”ผู้ให้” เติมเต็มเสมอภาคทางการศึกษา first appeared on กสศ..

สาธิตเกษตร อินเตอร์ บุกเบิกต่อยอดเงินอุดหนุนรายหัวเรียนฟรี 15 ปีของรัฐบาล หลังครอบครัวนร.ร่วมบริจาคให้ กสศ. เพื่อช่วยเด็กยากจนด้อยโอกาส ด้านผู้ปกครองมั่นใจเงินส่วนนี้ช่วยเด็กยากลำบากเรียนต่อได้ หยุดวงจรหลุดการศึกษา และยังสอนบุตรหลานให้รู้จักการแบ่งปัน

เมื่อวันที่ 3 ก.พ. 2563 รศ.ดร.ดารณี อุทัยรัตนกิจ ประธานกรรมการดำเนินงานโครงการศึกษานานาชาติในโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (มก.) เปิดเผยถึงโครงการบริจาคเงินอุดหนุนจากรัฐบาลที่เป็นค่าใช้จ่ายด้านการศึกษาของนักเรียนมาให้กับนักเรียนยากจนพิเศษ (นักเรียนทุนเสมอภาค) ของกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) ว่า โครงการดังกล่าวเริ่มต้นมาจากขณะเคยเป็นอาจารย์ใหญ่โรงเรียนสาธิตแห่ง มก. ภาคปกติ เคยรณรงค์ให้นักเรียน ผู้ปกครองเห็นว่ายังมีเด็กอีกกลุ่มที่ยังขาดแคลนด้อยโอกาสอีกจำนวนมาก ในอดีตมีนักเรียนและผู้ปกครองร่วมบริจาคเงินมานับล้านบาท และเนื่องจากปีนี้ตรงกับการฉลองครบรอบ 25 ปี ของการจัดตั้งโครงการนานาชาติ จึงได้เชิญชวนผู้ปกครองร่วมบริจาคสิทธิ์ค่าเครื่องแบบนักเรียนและค่าอุปกรณ์การเรียน ในโครงการเรียนฟรี 15 ปี ที่ได้รับจัดสรรจากกระทรวงศึกษาธิการ (ศธ.) ด้วยความสมัครใจตามระเบียบของโครงการฯ เพื่อนำไปสนับสนุนความเสมอภาคและพัฒนาคุณภาพทางการศึกษาให้แก่นักเรียนยากจนพิเศษตามรายชื่อของ กสศ. ต่อไป

รศ.ดร.ดารณี อุทัยรัตนกิจ ประธานกรรมการดำเนินงาน
โครงการศึกษานานาชาติในโรงเรียนสาธิตแห่ง มก.

รศ.ดร.ดารณี กล่าวต่อไปว่า โดยในปีการศึกษา 2562 ภาคเรียนที่ 1 มีผู้ปกครองกว่า 90% จากจำนวนนักเรียนทั้งหมด 400 คน ยินดีร่วมบริจาคเงินในส่วนดังกล่าวเข้าร่วมกองทุน กสศ. เป็นเงินกว่า 150,000 บาท โดยโครงการบริจาคเงินอุดหนุนจากรัฐบาลที่เป็นค่าใช้จ่ายด้านการศึกษาของนักเรียนมาให้กับนักเรียนยากจนพิเศษของ กสศ. มีเป้าหมายสำคัญที่โรงเรียนต้องการสร้างจิตสำนึกของการแบ่งปัน การให้ และการดูแลช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ให้เด็กสาธิตเกษตรมีจิตใจอ่อนโยน พร้อมแบ่งปันในเรื่องต่างๆ ซึ่งไม่ได้จำกัดเฉพาะเงินเท่านั้น

“การที่มีกองทุน กสศ. จะช่วยให้โรงเรียนสามารถบริหารจัดการ และสร้างความเชื่อมั่นให้แก่เด็กและผู้ปกครองได้เป็นอย่างดี ทำให้ผู้ปกครองมั่นใจได้ว่า เงินบริจาคจะถูกนำไปช่วยเด็กยากจนด้อยโอกาสในแต่ละพื้นที่ได้ตรงกลุ่มเป้าหมายอย่างแท้จริง และยังสามารถติดตามผลการช่วยเหลือเป็นรายบุคคลได้อย่างต่อเนื่อง เพราะ กสศ. มีกลไกเครือข่ายการทำงานกับสถานศึกษา พร้อมทั้งมีระบบสารสนเทศที่ทันสมัยที่ช่วยให้การบริหารจัดการเงินบริจาคเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพและมีความโปร่งใสตรวจสอบได้” รศ.ดร.ดารณี กล่าว

น.ส.นภาพิน บัวเลิศ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4
โรงเรียนสาธิตแห่ง มก.

ขณะที่ น.ส.นภาพิน บัวเลิศ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนสาธิตแห่ง มก. กล่าวว่า ปัจจุบันเศรษฐกิจทำให้ต้นทุนชีวิตของผู้คนไม่เท่ากัน และรู้สึกสงสารเด็กที่ไม่มีเงิน และมีฐานะยากจน ซึ่งถือเป็นอุปสรรคในการเรียนหนังสือ ดังนั้นเมื่อมองย้อนกลับมาดูตัวเองพบว่า เป็นคนที่มีโอกาสทางการศึกษา จึงต้องใช้โอกาสนี้ให้ดีที่สุด โดยการร่วมบริจาคเงินให้กับเด็กที่ไม่มีเงิน หรือเด็กที่ยังขาดแคลน เพราะพวกเขาควรได้รับสิ่งเดียวกับเด็กคนอื่นๆ นอกจากได้แบ่งปันแล้วยังได้รับความรู้สึกที่ดี และดีใจที่ได้ช่วยเหลือให้เด็กกลุ่มนี้ให้ได้รับการศึกษา

ด.ช.รณกฤต เมฆรารัตน์ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนสาธิตแห่ง มก. กล่าวว่า ได้เห็นข่าวตามหนังสือพิมพ์ว่ายังมีเด็กกลุ่มหนึ่งที่มีความต้องการที่จะเรียนหนังสือ แต่ก็ไม่ได้เรียนจึงรู้สึกอยากแบ่งปัน เพราะเด็กกลุ่มนี้คือคนไทยเหมือนกัน เพียงแต่ไม่มีเงิน หากเราได้ช่วยเหลือตรงนี้อาจทำให้เขามีชีวิตดีขึ้น เรื่องนี้ครอบครัวสนับสนุนและสอนตลอดว่า หากเราสามารถช่วยเหลือได้ก็ควรจะช่วยเหลือ และอยากให้โรงเรียนมีกิจกรรมชวนนักเรียนบริจาคหนังสือที่ไม่ใช้ หรืออื่นๆ เพื่อที่จะทำให้นักเรียนคนอื่นรู้จักการให้มากขึ้น

ด.ช.รณกฤต เมฆรารัตน์ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1
โรงเรียนสาธิตแห่ง มก.

ด.ญ.มณีญาดา ลีฬหานาจ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนสาธิตแห่ง มก. กล่าวว่าเมื่อเรามีโอกาสเราก็ต้องช่วยเหลือคนที่ขาดโอกาสช่วยเหลือคนที่ไม่ได้เรียนเพราะความยากจนซึ่งหนูสงสารอยากให้เขาได้เรียนหนังสือเพราะการเรียนเป็นสิ่งสำคัญเราจะได้มีความรู้นำความรู้ที่ได้ไปสานต่อเมื่อเรียนจบจะได้มีงานทำดีๆ เช่นคุณหมอตำรวจค้าขายฯลฯรวมถึงคนในครอบครัวจะได้มีความสุขสบายใจไปด้วยการเรียนจะทำให้เขาได้มีชีวิตที่ดีขึ้นและทุกๆ เทอมหนูจะบอกคุณแม่ให้บริจาคเงินช่วยเหลือทุกเทอม

ด.ญ.มณีญาดา ลีฬหานาจ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3
โรงเรียนสาธิตแห่ง มก.

ด.ช.ณัฐธัญ ราชพลสิทธิ์ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสาธิตแห่ง มก. กล่าวว่าครอบครัวเราพอมีเงินอยู่บ้างดังนั้นการให้คนที่เขาขาดโอกาสจึงเป็นสิ่งที่ดีที่เราได้แบ่งปันอย่างน้อยเพื่อให้เขามีชีวิตที่สบายขึ้นได้เอาไปเรียนหนังสือพอมีความรู้ความสามารถเขาก็จะนำไปประกอบอาชีพเลี้ยงดูครอบครัวได้ซึ่งผมเชื่อว่าอาวุธของมนุษย์ที่สำคัญที่สุดคือความรู้

จึงอยากเชิญชวนทุกคนมาร่วมแบ่งปันให้กับคนที่ขาดโอกาสทางการศึกษา ซึ่งผมและครอบครัวก็เป็นส่วนหนึ่งที่ได้ร่วมบริจาคมาโดยตลอด นอกจากนี้ผมเคยไปช่วยดูแลเด็กที่ศูนย์แห่งหนึ่ง ผมช่วยพาเด็กๆไปทำกิจกรรม ซึ่งพอเราได้ช่วยเขา เราก็สบายใจ มีความสุขที่ได้ให้ มันมีค่ามาก

ด.ช.ณัฐธัญ ราชพลสิทธิ์ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6
โรงเรียนสาธิตแห่ง มก.

ด้าน ศ.ดร.นภดล ร่มโพธิ์ ผู้ปกครองนักเรียนโรงเรียนสาธิตแห่ง มก. ที่ร่วมบริจาค กล่าวว่า ยังมีเด็กจำนวนมากที่มีความรู้ความสามารถแต่ขาดโอกาส ทั้งเรื่องเงิน สภาพความเป็นอยู่ เป็นเรื่องน่าเสียดาย ถ้าเด็กต้องออกจากระบบการศึกษาไป ฉะนั้นถ้าเรามีโอกาส หรือเป็นส่วนหนึ่งไปช่วยเหลือเด็กกลุ่มนี้ย่อมเป็นสิ่งที่ดี เพราะการศึกษาเป็นสิ่งที่ช่วยทำให้ชีวิตคนไทยดีขึ้น การที่เราบริจาคเงินของรัฐบาลที่จัดสรรเงินอุดหนุนรายหัวให้นักเรียนทุกคนนั้น ซึ่งได้นำมาบริจาคให้กับเด็กนักเรียนยากจนขาดแคลนทุนทรัพย์ ขาดโอกาสเป็นเจตนารมณ์ที่น่าส่งเสริมเป็นอย่างมาก ถึงเงินตรงนี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งแต่เมื่อเทียบกับการสร้างโอกาสให้แก่เด็กที่มีภาระครอบครัวจนไม่ได้เรียน ถือเป็นการช่วยเหลือพวกเขาได้เป็นอย่างดี ซึ่งเชื่อว่ามีเด็กหลายคนที่อยากเรียนหนังสือ แต่ต้องมีภาระทางครอบครัว หากเราไปสนับสนุนให้เด็กทุกคนให้มีความเป็นอยู่ที่ดี จะทำให้หลุดจากวงจรยากจน และต้องให้มีการศึกษา

ศ.ดร.นภดล ร่มโพธิ์ ผู้ปกครองนักเรียนโรงเรียนสาธิตแห่ง มก.

“อยากเชิญชวนโรงเรียนที่ไม่จำเป็นต้องใช้เงินอุดหนุนนักเรียนและสถานศึกษาของรัฐบาลตามโครงการเรียนฟรี 15 ปี สามารถบริจาคให้กับ กสศ. ได้ เนื่องจากความเหลื่อมล้ำทางการศึกษามีโอกาสในการเข้าถึงการศึกษาไม่เท่ากัน ไม่ว่าจะรัฐหรือเอกชน ต้องมาร่วมมือกันยกระดับคนที่เข้าไม่ถึงการศึกษา ซึ่งเชื่อว่าคุณภาพเด็กจะดีขึ้น อย่าให้ใครออกจากการศึกษาเพราะเหตุผลทางการเงิน” ศ.ดร.นภดล กล่าว

นางอัญชลีพร กุสุมภ์ ผู้ปกครองนักเรียนโรงเรียนสาธิตแห่ง มก. ที่ร่วมบริจาค กล่าวว่า ดีใจที่รัฐบาลจัดสรรเงินอุดหนุนให้แก่นักเรียนทุกคนไม่ว่าจะมาจากครอบครัวฐานะดีหรือไม่ดี แต่ก็ต้องยอมรับว่าความต้องการของคน หรือสถานะมีความต่างกันอยู่ทำให้เงินจากรัฐบาลมีความสำคัญ และจำเป็นสำหรับแต่ละครอบครัวต่างกัน บางครอบครัวอาจสำคัญมาก แต่บางครอบครัวอาจหมายถึงอาหารทานเล่นหนึ่งมื้อ อย่างครอบครัวของตนไม่ได้เป็นครอบครัวที่มีเงินเหลือเฟือ แต่เงินอุดหนุนรายหัวที่ได้รับจากรัฐบาลนั้น ทางครอบครัวเลือกนำมาบริจาค เนื่องจากคิดว่าน่าจะช่วยเด็กๆ กลุ่มที่ขาดแคลนทุนทรัพย์ได้

นางอัญชลีพร กุสุมภ์ ผู้ปกครองนักเรียนโรงเรียนสาธิตแห่ง มก.

ดังนั้นทุกครั้งที่รู้ว่าโรงเรียนบริจาคคอมพิวเตอร์ อุปกรณ์กีฬาแก่เด็กต่างจังหวัด เด็กด้อยโอกาสเป็นเรื่องที่ดี และมีความหมายกับครูและเด็ก เพราะถือเป็นการเปิดโลก ทำให้การศึกษาก้าวไกลมาก ที่สำคัญยังทำให้เด็กได้เห็นสถานะสังคมว่ามีเท่ากันหรือไม่และทำให้เขารู้ว่าทำไมต้องให้ และการให้การศึกษาเป็นการให้ที่มีผลต่อจิตใจและเห็นผลเป็นรูปธรรม

The post สาธิตเกษตร อินเตอร์ บุกเบิกต่อยอดเงินอุดหนุนรายหัวเรียนฟรี 15 ปีของรัฐบาล หลังครอบครัวนร.ร่วมบริจาคให้ กสศ. first appeared on กสศ..