ตัวเลขที่ทำให้เห็นว่ายังมีพวกเขาอีกกลุ่มใหญ่ที่รอวันพิสูจน์ศักยภาพของตน และจำเป็นอย่างยิ่งที่ทุกภาคส่วนจะต้องร่วมมือกันเพื่อทำให้พวกเขาเข้าถึงด้านการศึกษา การพัฒนาฝีมืออาชีพ และการเข้าถึงตลาดแรงงานไม่ต่างจากใครทั่วไป

“ต้องกล้าออกไปพิสูจน์ศักยภาพที่เรามี เพราะถ้ารอแต่โอกาส บางทีมันไม่มา”

นั่นคือถ้อยคำที่ ‘น้องเชาว์’ สิทธา อะมูล บอกกับเรา ด้วยความที่ไม่อยากเป็นภาระของครอบครัว ทำให้ ‘‘น้องเชาว์’’ พยายามก้าวเข้าหาโอกาสอยู่เสมอ น้องเล่าให้เราฟังว่า น้องและครอบครัว ประกอบด้วย พ่อแม่ และน้องสาวอีก 1 คน เกิดและเติบโตอยู่ที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน ในฐานะพี่ชายคนโต น้องจึงอยากช่วยแบ่งเบาภาระพ่อแม่ให้ได้มากที่สุด

“หลังจากที่ผมเรียนจบชั้น ม.3 ผมก็พยายามหาข้อมูลดูว่ามีที่ไหนที่ผมสามารถมาเรียนต่อได้ และเหมาะสมกับผมที่ในขณะนั้นก็ไม่สามารถเคลื่อนไหวร่างกายของตัวเองได้สะดวกนัก” น้องบอกกับเราด้วยน้ำเสียงสบายๆ  “พอผมเจอข้อมูลผมก็เอามาคุยกับพ่อกับแม่ บอกท่านว่าผมอยากเรียนต่อนะ ท่านทั้งสองก็เห็นด้วย บอกว่าผมก็โตพอที่จะดูแลตัวเองได้แล้วถ้ามั่นใจและอยากเรียนจริงๆ ท่านก็ไม่ว่าอะไร 

คือตอนนั้นที่เรียนที่ผมดูไว้อยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งก็ไกลจากบ้านผมมากเลย ถ้ามาเรียนคือก็ห่างจากบ้านไกลพอสมควร พ่อแม่ของผมเป็นเกษตรกร ไม่ได้มีฐานะอะไรแต่พวกท่านก็สนับสนุนนะครับ” 

‘‘น้องเชาว์’’ ยังเล่าให้เราฟังต่อว่า “พ่อพาผมนั่งรถจากแม่ฮ่องสอนเพื่อมาหาโรงเรียนเพื่อเรียนต่อที่เชียงใหม่ครับ มากัน 2 คน แต่ด้วยตอนนั้นที่มามันเป็นช่วงกลางปีการศึกษาไปแล้วทำให้เราต้องรอไปก่อนจนกว่าจะเริ่มปีการศึกษาใหม่ ตอนนั้นพ่อจึงพาผมกลับบ้านไปก่อน และใช้เวลาที่เหลือเตรียมตัวเพื่อกลับมาเรียนที่ต่อในระดับชั้น ปวช.ครับ”

ทั้งตัว ‘‘น้องเชาว์’’ และน้องสาววัย 19 ปี เป็นผู้ที่มีความต้องการพิเศษด้วยกันทั้งคู่ ทั้งสองคนมีปัญหาทางการเคลื่อนไหวร่างกาย “ก่อนหน้านี้ตั้งแต่ตอนช่วงสมัยประถมผมก็ยังเดินเองได้อยู่นะครับ ถึงแม้จะไม่ได้แข็งแรงมาก จนช่วง ม.2 ม.3 เพื่อนๆ ต้องเข้ามาช่วยประคองพาผมเดินครับ แล้วการเคลื่อนไหวก็ยากขึ้นเรื่อยๆ นั่นจึงทำให้ผมหาข้อมูลและได้มาเรียนต่อที่โรงเรียนศรีสังวาลย์เชียงใหม่ครับ”

นักกีฬาวีลแชร์รักบี้ บทเริ่มต้นพิสูจน์ตัวตน

ความพยายามในการพิสูจน์ศักยภาพตัวเองของ ‘‘น้องเชาว์’’ ไม่ได้มีเพียงแค่นี้ ตัว ‘‘น้องเชาว์’’ เคยติดต่อไปสอบถามที่ชมรมฯกีฬาคนพิการเชียงใหม่ ‘‘น้องเชาว์’’ บอกว่าในตอนนั้นน้องนั่งหาข้อมูลสิ่งที่ตัวเองจะสามารถทำได้จนเจอข้อมูลว่าผู้ที่มีความต้องการพิเศษนั้นก็สามารถที่จะเล่นกีฬาได้เช่นกัน 

“ตอนนั้นผมเองก็ยังไม่เคยเล่นกีฬามาก่อน แต่ก็อยากลองดู ตอนแรกที่ไปพูดคุยผมสนใจอยากเล่นกีฬายกน้ำหนักครับ แต่ตอนไปเขาแจ้งว่ายังไม่มีการคัดตัวในตอนนี้ แต่ถ้ามีชนิดกีฬาที่เหมาะสมกับผม เขาจะติดต่อมาอีกที และสุดท้ายผมได้มีโอกาส ได้เข้าไปเก็บตัวคัดเลือกนักกีฬาวีลแชร์รักบี้ครับ” 

นี่คืออีกหนึ่งโอกาสที่น้องเลือกวิ่งเข้าหาเพื่อลองวัดศักยภาพตัวเอง “ผมไปเก็บตัวอยู่ 3 เดือน ในระหว่างการฝึกทำให้ผมรู้ว่าเส้นทางนี้อาจจะยังไม่เหมาะสมกับผมเท่าไร” น้องเล่ากลั้วเสียงหัวเราะ 

“คือในระหว่างฝึกมันค่อนข้างมีความกดดันสูงมาก ผมรู้สึกว่าผมไม่เหมาะกับมันเท่าไร ซึ่งผมเป็นคนที่คิดมากอยู่แล้ว พอคิดมากก็จะเอามากดดันตัวเอง ยิ่งมีความกดดันรอบๆ ข้างมาก ผมก็จะยิ่งกดดันตัวเองมากขึ้นไปอีก ดังนั้นผมจึงหยุด ไม่ได้ไปต่อกับทางเส้นนี้เพราะผมไม่อยากกดดันตัวเองตลอดเวลาครับ”

ทุนสายอาชีพชั้นสูง – ทุนชีวิตในก้าวต่อไป

ถึงแม้ว่าน้องจะหยุดเส้นทางของการเป็นนักกีฬาลง แต่น้องก็ยังคงพยายามพิสูจน์ศักยภาพของตัวเองในเส้นทางอื่นๆ “ตอนนี้ผมก็เรียน ปวส.อยู่ชั้นปีที่ 2 แล้วครับ สาขาที่เรียนก็เทคโนโลยีธุรกิจดิจิทัล  ที่วิทยาลัยสารพัดช่างเชียงใหม่ ที่ได้เรียนต่อที่นี่ก็เป็นเพราะได้รับทุนจาก กสศ. ในโครงการทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง สำหรับผู้เรียนที่มีความต้องการพิเศษครับ การได้ทุนสนับสนุนครั้งนี้ก็คือไม่ใช่แค่ให้โอกาสกับผมนะ แต่มันส่งไปถึงครอบครัวผมด้วย 

บางเดือนผมเหลือค่าใช้จ่ายผมก็แบ่งให้ที่บ้านได้อีกด้วย จริงๆอาชีพที่ผมอยากทำก็คือรับราชการนะครับ ทุนนี้ก็เลยช่วยให้ผมก้าวตามฝันได้ไกลขึ้น และผมก็อยากให้มีทุนแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ ให้โอกาสกับคนอื่นๆ กับรุ่นน้องผมต่อไปเรื่อยๆครับ 

การได้มาเรียนแบบนี้ก็เหมือนฝึกให้เราได้ใช้ชีวิต ได้ฝึกความเป็นผู้ใหญ่ เพราะเราก็ต้องมีความรับผิดชอบ มีภาระนะเราต้องทำงานส่งอาจารย์นะ ดังนั้นมันเป็นโอกาสที่ดีมากๆครับ” โดย ‘‘น้องเชาว์’’ คือหนึ่งในผู้ที่ ได้รับทุน ในโครงการฯ จาก กสศ. รุ่นแรกของวิทยาลัยสารพัดช่างเชียงใหม่ ปัจจุบันน้องได้สถานที่ทำงานแล้วถึงแม้ว่าจะยังเรียนไม่จบ แต่ที่นี่ไม่ใช่ที่ทำงานแรกสำหรับน้อง

พร้อมเรียนรู้ เพื่อพิสูจน์ว่าเราไม่ด้อยกว่าใคร

“ก่อนหน้าที่จะมาทำงานที่นี่ผมก็ทำที่อื่นมาก่อนครับ ตอนหางานก็ไม่ได้สมัครแค่ที่เดียว พยายามเปิดหาดูในอินเตอร์เน็ต เข้าไปที่สำนักจัดหางานจังหวัดเชียงใหม่ว่ามีที่ไหนรับสมัครตรงตามคุณสมบัติผมก็จะไปสมัคร แบบ 5-6 ที่เราก็ติดต่อเข้าไปหมด แบบโทรสมัครตอนเช้า บ่ายเข้าไปสัมภาษณ์กับเขาเลย แสดงให้เขาเห็นว่าเราตั้งใจนะ มีความพร้อมนะ ที่ไหนได้ก่อนเราก็เข้าตรงนั้นก่อน ผมอยากทำงานเพื่อแบ่งเบาค่าใช้จ่ายทางบ้านครับ”

ตลอดเวลาการพูดคุยกับ ‘‘น้องเชาว์’’ นั้นถึงแม้น้องจะบอกกับเราว่าน้องเป็นคนคิดมาก แต่เราก็รู้สึกได้ด้วยว่าน้องก็เป็นคนคิดบวกมากเช่นกัน น้องใช้พลังบวกที่มีในตัวผลักดันให้ตัวเองออกมาแสดงศักยภาพให้คนอื่นได้เห็น และน้องฝากเรื่องนี้ทิ้งท้ายกับเรา 

“อยากฝากบอกสถานประกอบการด้วยนะครับ ยังมีคนพิการอีกมากที่มีศักยภาพและก็อยากได้รับโอกาสในการทำงานอีกจำนวนเยอะมากเลยครับ และผมก็อยากให้คนที่กลัว ที่ไม่กล้าออกไปไหน ไม่กล้าเผชิญหน้ากับคนนอกบ้านเพียงเพราะแค่เราแตกต่างจากคนอื่น อาจจะรู้สึกว่าตัวเองพิการแล้วทำอะไรไม่ได้ ผมเองก็เคยเป็นนะ เคยกลัวเหมือนกัน” กลัวสายตาที่คนอื่นๆมองเรามาจะมองว่าเราเป็นภาระหรือเปล่า ถ้ารับเราเข้าทำงานจะไปสร้างภาระให้เขามากกว่าหรือเปล่า แต่นั่นแหละครับเรายิ่งต้องแสดงศักยภาพของเราให้เขาได้เห็น ว่าเราก็ทำได้นะ เรียนรู้ได้ ทำหลายๆอย่างได้ไม่ด้อยไปกว่าคนอื่นๆ เลย”

โจทย์ของประเทศเพื่อเด็กที่มีความต้องการพิเศษ

จากกฎหมายคุ้มครองแรงงานคนพิการ ที่ถูกกำหนดไว้ใน พ.ร.บ. ส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ พ.ศ. 2550 ในมาตรา 33,34 และ 35 ที่กำหนดให้สถานประกอบการต้องรับพวกเขาเข้าทำงาน หรือเลือกสนับเงินในกองทุนเพื่อส่งเสริมอาชีพ

แม้กฎหมายนี้จะช่วยต่อเติมศักยภาพให้ผู้ที่มีความต้องการพิเศษสามารถก้าวข้ามข้อจำกัดไปได้ แต่สถานการณ์ที่ผ่านมาโดยเฉพาะในช่วงวิกฤตโควิด-19 ส่งผลให้มีตำแหน่งงานหายไป 15-20% ทำให้การแก้ปัญหาการจ้างงานคนพิการไม่ใช่แค่การออกมาตรการทางกฎหมายเท่านั้น หากแต่ต้องเพิ่มศักยภาพแรงงานของคนพิการให้มีความรู้ ความสามารถ เพื่อให้เป็นที่ต้องการของตลาดแรงงานมากขึ้น 

โดยเฉพาะในสาขาวิชาที่เป็นที่ต้องการของตลาดแรงงานในยุค 4.0 จุดนี้เองจึงนำมาสู่โครงการ “ทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง สำหรับผู้เรียนที่มีความต้องการพิเศษ” ของ กสศ. ซึ่งมีลักษณะเป็นทุนให้เปล่าที่สร้างโอกาสทางการศึกษาเพื่อสนับสนุนและให้ความช่วยเหลือผู้เรียนที่มีความต้องการพิเศษและด้อยโอกาสให้ได้รับการศึกษา หรือพัฒนา เพื่อให้มีความรู้ ความสามารถในการประกอบอาชีพตามความถนัด และมีศักยภาพที่จะพึ่งพาตนเองในการดำรงชีวิตได้ 

โดยมีทักษะอาชีพตาม 10 อุตสาหกรรมเป้าหมายที่นโยบายรัฐบาล รวมถึงความต้องการตลาดแรงงานในท้องถิ่น นอกจากนี้ยังส่งเสริมให้ผู้ประกอบการมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษาระบบทวิภาคีและพัฒนาศักยภาพของผู้เรียนควบคู่กันจนสำเร็จการศึกษาและผลักดันเข้าสู่ตลาดแรงงาน เพื่อให้พวกเขาสามารถที่จะพึ่งพาตัวเองได้ เป็นกำลังสำคัญในการดูแลครอบครัวและเป็นกำลังสำคัญให้กับประเทศชาติต่อไปได้ในอนาคต

“แสดงศักยภาพเราให้เขาได้เห็นเลยว่าเราไม่ใช่ภาระครับ โอกาสมันอาจจะมีอยู่ ถ้ารออยู่กับที่มันอาจจะช้าไป ต้องกล้าออกไปพิสูจน์ศักยภาพที่เรามี เพราะถ้ารอแต่โอกาส บางทีมันไม่มา”  น้องเชาว์ทิ้งท้าย

The post สลัดความกลัวเพื่อฝัน ‘สิทธา อะมูล’ กล้าออกไปพิสูจน์ศักยภาพตนเอง first appeared on กสศ..

ซึ่งสำหรับ ‘น้องต้าร์’ ตะวัน สุโรพันธ์ นักศึกษาทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง สำหรับผู้มีความต้องการพิเศษ รุ่นแรก ที่เคยต้องหยุดชะงักจากการศึกษาเล่าเรียนที่เขารักไป 1 ปีเต็มๆ จนไม่แน่ใจในอนาคตของตัวเอง ได้บอกไว้ว่า ในช่วงที่รู้สึกท้อถอย มีเพียงความพยายามที่จะพัฒนาตนเองต่อไปเรื่อยๆ เท่านั้น ที่พาเขาไปพบกับโอกาสใหม่ๆ และเมื่อได้รับโอกาสแล้ว เขาก็ใช้สิ่งนั้นมาเป็นพลังงานเพื่อขับเคลื่อนตนเองต่อไปไม่หยุด เพราะเป้าหมายของเขาไม่ใช่แค่ได้เรียนหนังสือ แต่ความตั้งใจของน้องต้าร์คือการดูแลตนเองได้ทัดเทียมกับคนอื่นๆ และสามารถส่งต่อความรู้ โอกาส และกำลังใจไปสู่ผู้คนรอบๆ ตัวให้ได้ด้วย

ค้นพบตนเอง เมื่อเจอสิ่งที่รัก

น้องต้าร์เล่าเรื่องราวของตัวเองว่า ตอนนี้เรียนอยู่ชั้น ปวส.1 สาขาเทคโนโลยีธุรกิจดิจิทัล วิทยาลัยสารพัดช่างเชียงใหม่ ก่อนหน้านี้จบชั้น ปวช. สาขาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ จากโรงเรียนศรีสังวาลย์เชียงใหม่ ต้าร์บอกว่าเป็นโชคดีที่ได้รู้ว่าตนชื่นชอบในงานด้านคอมพิวเตอร์ เพราะความหลงใหลนี้เองที่ถือเป็นจุดเปลี่ยนหนึ่งที่สำคัญใน

“ผมจำได้ว่ารู้ตัวว่าชอบเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ตั้งแต่มัธยมต้น มันไม่ใช่แค่วิชาที่เราสนใจ แต่กลายเป็นว่าผมทำได้ดี จากนั้นผมก็ใช้เวลากับการศึกษาเรื่องคอมพิวเตอร์มาตลอด ทั้งด้วยตัวเองและมีคนอื่นสอนให้ พอขึ้นชั้น ปวช. ผมก็เลือกคอมพิวเตอร์ธุรกิจ แล้วเรียนจบมาด้วยเกรดเฉลี่ย 3.75” ต้าร์ยืนยันด้วยผลการเรียนว่าสิ่งที่เลือกคือทางที่ใช่จริงๆ

1 ปีที่ขาดหาย กับทุนสายอาชีพเปลี่ยนชีวิต

“ตั้งแต่รู้ว่าชอบ ผมก็ตั้งเป้าหมายไว้เลยว่าจะต้องทำจนเป็นอาชีพให้ได้” ต้าร์ระบุถึงแผนอนาคตที่วางไว้ตั้งแต่ยังเรียนชั้นมัธยมต้น แต่แล้วเขาก็ต้องเจออุปสรรคครั้งใหญ่ เมื่อเกิดความผิดพลาดในขั้นตอนการสมัครเรียนต่อหลังจบ ปวช. ทำให้ต้องห่างหายจากการเรียนไป 1 ปีการศึกษา

“ผมตั้งใจสมัครเข้าเรียนที่สถาบันหนึ่ง แต่มันเกิดความผิดพลาดในการกรอกใบสมัคร รู้อีกทีก็ทำอะไรไม่ทันแล้ว เลยต้องหยุดเรียนไปปีหนึ่ง ตอนแรกผมไม่อยากทำอะไรเลย เหมือนเราวางแผนและตั้งเป้าหมายไว้ พอมันต้องสะดุดก็รู้สึกท้อ เสียกำลังใจ ยิ่งคิดว่าเราไม่สมบูรณ์เหมือนคนอื่น โอกาสก็ยิ่งน้อยอยู่แล้ว ที่ผ่านมาเราพยายามเต็มที่เพื่อพัฒนาตนเองให้ทันคนอื่น ให้ทัดเทียมเขาได้ พอต้องหยุดเรียน 1 ปี ก็กลัวว่าช่องห่างนั้นจะยิ่งถ่างออกไป” น้องต้าร์เผยความรู้สึกในใจครั้งพลาดโอกาสเรียนต่อ

ช่วงนั้นเองที่ครูจากโรงเรียนศรีสังวาลย์ได้แนะนำให้ต้าร์รู้จัก ‘ทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง’ ซึ่งกำลังรับสมัครเยาวชนผู้มีความต้องการพิเศษ เพื่อส่งเสริมสนับสนุนให้ศึกษาต่อในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง โดยกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา(กสศ.)

“ผมจำได้ว่าช่วงเวลาที่เคว้งอยู่ ครูบอกเราว่ามีทุนสำหรับผม พอผมรู้ว่าจะได้เรียนในสาขาที่ชอบต่อไปก็ตัดสินใจสมัครทันที เพราะอยากเรียนอยู่แล้ว แต่สิ่งที่ผมได้รับจริง ๆ หลังจากนั้นกลับมากกว่าการได้เรียน แต่มันยังช่วยเติมเต็มชีวิตด้านอื่นๆ ของผมได้อีกด้วย”

มากกว่าได้เรียนคือโอกาสพัฒนาตนเองเต็มศักยภาพ

หลังเข้ามาเป็นนักศึกษาทุนฯ ต้าร์ต้องปรับตัวหลายอย่าง ไม่เพียงแค่เรื่องเรียนที่หนักขึ้นและต้องทำความเข้าใจกับบทเรียนที่ซับซ้อนกว่าเดิม หากยังรวมไปถึงสิ่งอื่นรอบตัวทั้งการเปลี่ยนสังคมใหม่ การเดินทางไปเรียนที่ไกลขึ้น รวมถึงกิจกรรมต่างๆ ที่ต้องทำในฐานะนักศึกษาชั้น ปวส. และการเป็นนักศึกษาทุนฯ แต่ด้วยระบบการดูแลของครูและวิทยาลัยที่ออกแบบไว้ การเปลี่ยนผ่านไปสู่ระดับการศึกษาที่สูงขึ้นจึงดำเนินไปได้อย่างราบรื่น

“ตอนเรียน ปวช.เรามีสิ่งที่ต้องให้ความสำคัญไม่กี่อย่าง แต่พอขึ้นชั้น ปวส. เราต้องตื่นตัวกับการเรียนมากขึ้น คิดตลอดว่าต้องพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้นกว่าเดิมในทุกๆ วัน ข้อดีของการเป็นนักศึกษาทุนฯ คือผมได้ครูที่วิทยาลัยช่วยดูแลเรื่องการเรียนและทำกิจกรรมต่างๆ รวมถึงความช่วยเหลือเรื่องรถรับส่งในการเดินทางด้วย เพราะตอนนี้ผมพักอยู่ที่โรงเรียนศรีสังวาลย์แต่ต้องเดินทางมาเรียนที่วิทยาลัยสารพัดช่างซึ่งมีระยะทางประมาณ 30 กิโลเมตร

“ระบบการดูแลของวิทยาลัยที่มีกิจกรรมเสริมช่วยเปิดโลกผมในหลายด้าน ทั้งการได้พบได้แลกเปลี่ยนกับเพื่อนต่างสาขา เปิดโอกาสให้ผมได้เข้าร่วมงานประกวดสิ่งประดิษฐ์ซึ่งผมส่งงานเข้าไป 2 ชิ้น คือหมอนนวดไฟฟ้า และ รองเท้านวด และได้รางวัลชมเชยกลับมา มันเป็นประสบการณ์ใหม่ที่ผมไม่เคยได้รับ ซึ่งผมชอบและคิดว่าอยากเข้าแข่งขันอีกครั้งเพื่อพิสูจน์ศักยภาพของตัวเอง” ต้าร์เผยประสบการณ์นักศึกษาทุนฯ

ขณะที่อีกกิจกรรมหนึ่งที่ต้าร์รักและทำมาตั้งแต่ครั้งยังเรียน ปวช. คืองานจิตอาสาซึ่งเจ้าตัวรับหน้าที่ดูแลห้องคอมพิวเตอร์ที่โรงเรียนศรีสังวาลย์ โดยจะคอยเป็นพี่เลี้ยงให้น้องๆ คอยซ่อมแซมคอมพิวเตอร์และจัดการเรื่องระบบซอฟท์แวร์ต่างๆ พร้อมนำความรู้ที่ได้รับจากวิทยาลัยไปถ่ายทอดให้น้องอีกทอดหนึ่ง

“ผมไม่เคยรู้สึกเหนื่อยกับงานจิตอาสา สิ่งที่ดีคือเมื่อได้ทำสิ่งที่รักเราจะไม่รู้สึกว่ามันเป็นงานเลย แต่เหมือนว่าเราได้มีโอกาสพัฒนาฝึกฝนตัวเองอยู่ตลอดเวลา” น้องต้าร์กล่าว

โอกาสมีอยู่เสมอ ขอเพียงไม่หยุดที่จะพัฒนาตัวเอง 

เมื่อถามถึงอนาคต ต้าร์เปรยว่าเขาจะเดินต่อไปในเส้นทางที่เลือกเรียน คือทำงานในสายคอมพิวเตอร์ โดยถ้าไม่ได้ทำงานประจำ เขาตั้งใจว่าจะเปิดร้านซ่อมคอมพิวเตอร์เล็กๆ ของตัวเอง ต้าร์ให้เหตุผลว่าอยากเป็นเจ้าของกิจการ เพื่อดูแลตัวเองและครอบครัวได้ ทั้งยังเป็นช่องทางที่เขาจะสามารถส่งต่อโอกาสให้คนอื่นได้อีกด้วย

“ถ้าผมมีร้านของตัวเอง ก็สามารถช่วยคนอื่นเรื่องโอกาสในการทำงานได้ ผมคิดว่าเป็นเรื่องสำคัญ เพราะเมื่อมองย้อนไปถ้าไม่ได้ทุนนี้ผมก็ยังไม่รู้ว่าตอนนี้จะเป็นอย่างไร แต่การได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของทุนฯ ทำให้ผมพบว่าทุนนี้ช่วยได้มากกว่าเรื่องการเรียน แต่รวมไปถึงการใช้ชีวิตประจำวันและโอกาสที่จะช่วยเหลือตัวเองได้มากขึ้น ซึ่งจำเป็นมากสำหรับผม

“ผมจึงอยากให้กำลังใจทุกคนที่อาจมีความไม่พร้อมในบางด้าน แต่มีใจที่รักอยากเรียนหนังสือ อยากทำฝันของตนให้สำเร็จ ว่าโอกาสมันจะมีอยู่เสมอรอบๆ ตัวเรา มีคนที่พร้อมสนับสนุนช่วยเหลือเรา ขอแค่เราไม่หมดกำลังใจ อย่าหยุดสู้ และต้องพยายามพัฒนาตัวเองต่อไป แล้วทุกอย่างจะดีขึ้นได้เอง สำหรับผมที่แม้จะไม่ได้สมบูรณ์พร้อมเหมือนคนอื่น แต่เมื่อได้รับโอกาสมาแล้ว ก็จะผลักดันตนเองให้มีความสามารถเท่าเทียมกับคนอื่นๆ ให้ได้” น้องต้าร์กล่าวทิ้งท้าย

ร่วมสร้างโอกาสไปกับ
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.)
www.eef.or.th/donate/
ธนาคารกรุงไทย สาขาซอยอารีย์
เลขที่ : 172-0-30021-6
บัญชี : กสศ.มาตรา 6(6) – เงินบริจาค

The post มีช่องทางที่พร้อมเปิดรับอยู่เสมอ ถ้าเราไม่หยุดพัฒนาตัวเอง first appeared on กสศ..