เพราะเคยเกือบต้องตัดใจจากอนาคตที่วาดไว้ จนได้รับโอกาสที่เข้ามาเปลี่ยนแปลงเส้นทางชีวิต เธอจึงตั้งปณิธานว่าทุกครั้งที่สามารถเป็น ‘ผู้ให้’ หรือเป็นส่วนหนึ่งที่สร้างความเปลี่ยนแปลงให้ชีวิตของใครสักคนหนึ่งได้ เธอจะพร้อมตอบรับโอกาสนั้น และทำให้ดีที่สุด

‘น้องตี’ นโรฮายาตี วาเด็ง นักศึกษาทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูงรุ่น 1 หลักสูตรอนุปริญญา สาขาเทคโนโลยีการเกษตร ปี 2 จากวิทยาลัยชุมชนยะลา บอกว่า การทำงานจิตอาสาเพื่อสังคม คือสิ่งที่เธอหลงใหลควบคู่ไปกับการเรียน ซึ่งยืนยันได้จากการเป็นหนึ่งในสมาชิกโครงการ Uncommon Youth ที่รับปรึกษาปัญหาด้านสภาพจิตใจ ให้กับเพื่อนๆ น้องๆ วัยมัธยม โดยเฉพาะปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการศึกษา ที่น้องตีทำมาตั้งแต่เข้าเรียน วชช.ปี 1 นอกจากนี้ยังสละเวลาไปอ่านหนังสือให้ผู้พิการทางสายตาได้ฟัง รวมถึงในช่วงวิกฤตการณ์ COVID-19 ที่ผ่านมา เธอยังใช้เวลาช่วงกักตัวทำงานอาสาสมัครออนไลน์ ช่วยประสานงานเพื่อหาเครื่องมือแพทย์ให้กับโรงพยาบาลต่างๆ ใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้อีกด้วย

“งานช่วยเหลือคนทำให้เรามีความสุข โดยเฉพาะการทำให้ใครสักคนสามารถเข้าใจปัญหาของตัวเอง และมองเห็นทางออกในการแก้ไขปัญหามากขึ้น เพราะเราเป็นคนหนึ่งที่เคยผ่านช่วงเวลานั้นมาก่อน จนเข้าใจว่าการที่มีคนหยิบยื่นโอกาส หรือความช่วยเหลือมาให้เป็นเรื่องที่ดีเพียงใด” น้องตีเผยความรู้สึกที่ได้รับจากการทำงานจิตอาสา

เพราะเคยผิดหวังมาก่อน …และได้รับโอกาสอีกครั้ง

น้องตีเล่าว่าแรงบันดาลใจที่ทำให้หันมามุ่งมั่นในงานจิตอาสาเพื่อสังคม มาจากเหตุการณ์ที่เป็นจุดเปลี่ยนช่วงก่อนเข้าเรียนชั้นอนุปริญญา ซึ่งเธอบอกว่า “เป็นช่วงที่สับสนมากที่สุดของชีวิต”

“เชื่อว่าตอนกำลังจะจบชั้น ม.6 ทุกคนต้องมีความฝันที่จะได้เรียนต่อในสาขาที่ตั้งใจ เราเองก็เป็นคนหนึ่ง ซึ่งตัวเราในตอนนั้นอยากเรียนพยาบาลมาก จึงไปสอบคัดเลือกจนติดถึงสองที่ เราดีใจว่าสอบได้ในสาขาที่ต้องการ เหมือนอนาคตด้านการเรียนกำลังเป็นไปด้วยดี”

“แต่พอเรากลับบ้านมาบอกครอบครัว กลายเป็นว่าทางบ้านอยู่ในฐานะที่ไม่สามารถส่งเราเรียนต่อไหวแล้ว ตอนนั้นรู้สึกเคว้งคว้างมาก สับสนว่าจะเอายังไงต่อดี เราก็คิดกับตัวเองพักใหญ่ แล้วก็ตัดสินใจว่าจะหยุดเรียนแล้วหางานทำ คิดว่าเราพอมีพื้นฐานภาษาอังกฤษกับภาษาจีนจากตอนเรียน ม.ปลายที่พอใช้สื่อสารได้ น่าจะพอทำให้มีงานทำ”

น้องตีบอกว่าแม้ระหว่างนั้นจะรู้สึกท้อ แต่ก็ยังไม่ยอมถอย เธอพยายามมองหาทุนต่างๆ ทำทุกทางที่คิดว่าจะได้เรียนต่อ จนวันหนึ่งก็มีครูเข้ามาแนะแนวเกี่ยวกับทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ของ กสศ. น้องตีจึงรีบสมัครทันที

“ตอนนั้นถ้าไม่ได้มาเจอทุนนี้ ตอนนี้เราคงไปทำงาน ไม่ได้เรียนต่อแล้ว ความรู้สึกตอนนั้นมันเหมือนว่าเรากำลังเคว้งคว้างที่สุด แล้วมีมือที่ยื่นมาช่วยเหลือ มอบโอกาสให้เราอีกครั้ง ซึ่งมันสำคัญมากๆ ทำให้ชีวิตเราเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น” น้องตีกล่าว

“การมีใครสักคนรับฟัง จะช่วยให้เราหาทางออกที่ดีที่สุดได้”

จุดเปลี่ยนครั้งนั้นได้ทำให้ทัศนคติด้านจิตอาสาภายในตัวเธอค่อยๆ เติบโตขึ้น เพราะเห็นแล้วว่าผลของการให้ได้นำมาซึ่งความสุขของผู้ได้รับได้มากมายขนาดไหน น้องตีจึงพาตัวเองเข้าไปหางานจิตอาสาทุกรูปแบบเท่าที่ทำได้ เพื่อตอบแทนสิ่งที่ได้รับ ด้วยการ ‘ให้’

“ทุกครั้งที่มีเวลาจะไปอ่านหนังสือให้ผู้พิการทางสายตาฟังเป็นประจำอยู่แล้ว แต่งานที่ทำบ่อยที่สุด คือรับปรึกษาปัญหาเรื่องการเรียนและเรื่องต่างๆ ในโครงการ Uncommon Youth งานนี้ทำให้เราได้คุยกับคนรุ่นๆ เดียวกันและรุ่นน้องที่เขามีปัญหาจากการเรียน ให้เขาได้มาเล่า มาระบาย ซึ่งเราก็จะช่วยรับฟังและมองหาทางออกไปด้วยกัน”

“เรื่องที่เจอเยอะที่สุด คือปัญหาเรื่องเรียน มีทั้งคนที่ครอบครัวไม่เข้าใจ ไม่ได้เรียนต่อในสาขาที่อยากเรียนจริงๆ หรือบางคนมีปัญหาเรื่องที่จะไม่ได้เรียนต่อ หลายครั้งเราก็สามารถเอาประสบการณ์ที่เราเคยผ่านมาร่วมแบ่งปันกับเขาได้ สำคัญที่สุด คือเราจะช่วยรับฟังจนกว่าเขาจะค้นหาความต้องการของตัวเองพบ หรือแนะนำให้เขาพยายามสื่อสารพูดคุยกับครอบครัวให้มากๆ บอกความต้องการของตัวเองออกไป เราคิดว่าการที่มีใครสักคนช่วยรับฟัง จะช่วยให้เขามองเห็นทางออกที่ดีที่สุดของปัญหาได้ และที่ขาดไม่ได้เลยคือให้กำลังใจ ซึ่งผลที่ออกมา ส่วนใหญ่เขาก็จะผ่านเรื่องราวต่างๆ ไปได้ดีขึ้น เราก็ดีใจที่เป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยเขาได้”

นอกจากนั้น ช่วงกักตัวจาก COVID-19 ที่ผ่านมา น้องตียังใช้เวลาที่ต้องอยู่บ้านกับการเรียนคลาสออนไลน์ และแบ่งเวลาไปช่วยทำงานประสานงานออนไลน์กับ The Volunteer เพื่อช่วยหาเครื่องมือแพทย์ให้กับโรงพยาบาลที่ขาดแคลน รวมถึงยังเข้าร่วมกลุ่มลงพื้นที่มอบถุงยังชีพให้ผู้ได้รับผลกระทบอีกด้วย

ตอบแทนการเป็น ‘ผู้รับ’ ด้วยการ ‘ให้’

อีกกิจกรรมหนึ่งที่น้องตีแบ่งเวลาไปทำ คือการนำความรู้ที่เรียนมาเข้าไปช่วยเหลือเกษตรกรในพื้นที่ โดยเข้าไปสอนทำปุ๋ยน้ำจุลินทรีย์ จนชาวบ้านสามารถทำกันเองได้

“การได้เรียนเกี่ยวกับพืชหรือสัตว์ เป็นสิ่งใกล้ตัวที่เราซึมซับมาตั้งแต่เด็ก ในพื้นที่ของเราอาชีพของคนส่วนใหญ่คือ เกษตรกรรม ยิ่งเรียนเราก็ยิ่งเห็นความสำคัญของวิชาชีพนี้ ตั้งใจว่าหลังเรียนจบจะเอาความรู้ออกไปทำประโยชน์ให้มากที่สุด”

น้องตีอธิบายว่างานจิตอาสาถือเป็นส่วนนหึ่งของชีวิตไปแล้ว เมื่อรู้ว่ามีงานเพื่อสังคมที่ไหน เธอจะพร้อมยื่นมือเข้าไป ด้วยคิดตลอดเวลาว่าครั้งที่ตนเองขาดโอกาส ไม่มีทางไป เธอเคยได้รับ นั่นทำให้อยากตอบแทน อยากเห็นคนอื่นมีชีวิตที่ดีขึ้น

“ทุกครั้งที่ทำงานอาสา เราจะรู้สึกว่าได้รับบางสิ่งคืนกลับมาด้วย บางครั้งเพียงรอยยิ้มเราก็รู้สึกว่างานสำเร็จแล้ว มีบ้างที่งานหนัก รู้สึกเหนื่อย แต่พอได้เห็นคนเขาดีขึ้น สุขขึ้น เราก็สุขตามไปด้วย ก็ตั้งใจว่าจะทำต่อไปเรื่อยๆ”

“เรามองว่าความสำคัญของการได้รับทุน คือทำให้เรารู้จักทั้งการเป็นผู้รับและผู้ให้ที่ดีในเวลาเดียวกัน สิ่งนี้ได้เติมเต็มเรื่องการทำงานจิตอาสาในใจเรา ทำให้เราอยากทำเพื่อคนอื่นให้มากขึ้นๆ อยากตอบแทนสังคมให้ได้มากที่สุด” น้องตีกล่าวปิดท้าย

ร่วมสร้างโอกาสไปกับ
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.)
www.eef.or.th/donate/
ธนาคารกรุงไทย สาขาซอยอารีย์
เลขที่ : 172-0-30021-6
บัญชี : กสศ.มาตรา 6(6) – เงินบริจาค

The post หัวใจ ‘จิตอาสา’ ที่งอกงามจากการได้รับโอกาส first appeared on กสศ..

สนามเด็กเล่นเก่าโทรมมอหม่นในโรงเรียนขนาดเล็ก ถูกเปลี่ยนให้กลับมามีสีสันสดใสพร้อมใช้งานอีกครั้ง ด้วยแรงกายแรงใจคนละไม้คนละมือของพี่ๆ นักศึกษาทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง จากวิทยาลัยชุมชนอุทัยธานี ในโครงการ ‘เปิดโลกอาสา พัฒนานวัตกรรมเพื่อสังคม’ โดย กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) ร่วมกับ มูลนิธิโกมลคีมทอง

สุวจี ใจยอด ในฐานะประธานโครงการและตัวแทนเพื่อนๆ บอกว่า จากจุดเริ่มต้นที่ได้เข้าอบรมในโครงการเปิดโลกอาสา ทำให้เกิดไอเดียว่าอยากช่วยกันเข้าไปซ่อมบำรุงโรงเรียนขนาดเล็ก จากนั้นแบ่งกลุ่มกันลงพื้นที่สำรวจ จนพบโรงเรียนวัดพุ่มบำเพ็ญธรรม ต.เจ้าวัด อ.บ้านไร่ จ.อุทัยธานี ทุกคนจึงลงมติเลือกโรงเรียนแห่งนี้

พวกเราเลือกที่นี่เพราะเป็นโรงเรียนห่างไกลตั้งอยู่ด้านในสุดของหมู่บ้าน มีนักเรียนอยู่ราว 50 คน ซึ่งตอนที่เข้าไปเห็นคือเครื่องเล่นอุปกรณ์ต่างๆ ของเขาทรุดโทรมหมดสภาพไปแล้ว บางอย่างก็พังจนดูอาจเกิดอันตรายกับน้องๆ ได้

แม้ดูเหมือนเป็นแผนงานเล็กๆ แต่เมื่อลงมือทำจริงสิ่งที่ต้องเผชิญกลับไม่มีเรื่องไหนที่ ‘เล็กๆ’ เลย ตั้งแต่กำลังใจของเพื่อนในทีมที่กังวลว่าจะมีเวลาไม่พอ เนื่องจากทุกคนต้องเตรียมตัวกับการสอบ ทั้งยังเรียนหนักขึ้นและมีโครงงานต้องทำตามบทเรียนของนักศึกษาชั้น ปวส.2 ไปจนถึงรายละเอียดการทำงานที่ซับซ้อนซึ่งหลายคนในกลุ่มไม่เคยทำกันมาก่อน

“ทีแรกก็มีความคิดว่าไม่อยากทำกันเพราะกลัวจะไม่สำเร็จ” สุวจีเล่า

แต่สุดท้ายแล้วทุกคนก็ตัดสินใจร่วมกันว่าจะทำ และ ‘ต้องทำให้สำเร็จด้วย’ ซึ่งสุวจีพูดถึงบทบาทประธานโครงการที่มีหน้าที่สำคัญในการมองภาพรวม ทั้งต้องปลุกกำลังใจให้เพื่อนๆ เดินหน้าไปด้วยกันจนตลอดรอดฝั่ง และความชื่นใจจากผลสำเร็จปลายทางที่ทำให้ทีมงานทุกคนหายเหนื่อยว่า

“ก่อนหน้านี้เราไม่เคยบริหารอะไรที่ใหญ่และจริงจังขนาดนี้ สิ่งที่เติบโตขึ้นภายในตัวเราจึงเป็นเรื่องประสบการณ์ ต้องบอกตัวเองตลอดว่าเราเป็นผู้นำ มีเรื่องเยอะแยะมากมายที่เราต้องรับผิดชอบ เราต้องดูแลเพื่อนๆ ต้องจัดสรรแบ่งงานให้ทุกคน แล้วต้องสื่อสารกันตลอดให้ทุกคนช่วยกันผลักดันโครงการไปได้จนสุดทาง พอผ่านมาได้เราก็ได้เห็นว่าทุกคนได้เรียนรู้กระบวนการทำงานกลุ่มร่วมกัน ได้มีทักษะงานที่เพิ่มพูนหลายอย่างจากที่ทำไม่เป็นกันมาก่อนเลย”

“แต่สิ่งที่ดีที่สุดที่ได้รับคือพวกเรารู้สึกมีความสุข เพราะทีแรกเราไม่ได้คิดกันเลยว่าสิ่งที่เราเข้าไปทำจะทำให้น้องๆ อีก 49 คนเขามีความสุขได้ขนาดนั้น เราได้เห็นแล้วว่ามีคนที่เขาได้รับผลจากสิ่งที่เราทำจริงๆ” ประธานโครงการกล่าวปิดท้ายด้วยรอยยิ้ม

ร่วมสร้างโอกาสไปกับ
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.)
www.eef.or.th/donate/
ธนาคารกรุงไทย สาขาซอยอารีย์
เลขที่ : 172-0-30021-6
บัญชี : กสศ.มาตรา 6(6) – เงินบริจาค

The post ‘จิตอาสาพัฒนาเพื่อน้อง’ พลังจากความกลัวสู่ความสำเร็จ first appeared on กสศ..

ประโยชน์สูงสุดของทุนนี้ คือผมจะได้เปิดประสบการณ์ด้านอื่นๆ ผ่านกิจกรรมต่างๆ ที่ กสศ. หยิบยื่นมาให้ ดังนั้นการเป็นนักศึกษาทุนจึงไม่ใช่แค่เราได้มีเงินเรียนต่อ แต่หมายถึงการได้ไขว่คว้าโอกาสที่จะทำให้เราได้เปิดหูเปิดตากว้างไปกว่าแค่ในรั้วมหาวิทยาลัย

ทันทีที่ จบ ม.3 ‘ตรี’ ตรีนัยน์ วงษ์สุวรรณ เลือกเรียนต่อสายอาชีพ เพราะเขามองเห็นว่าเป็นหนทางที่จะช่วยประกอบความฝัน 2 อย่างในวัยเด็กให้เป็นจริงได้ หนึ่งนั้นคืออาชีพวิศวกรผู้สามารถสร้างสรรค์นวัตกรรม ส่วนฝันที่สองคือการมีธุรกิจเป็นของตัวเอง เพื่อยกระดับชีวิตความเป็นอยู่ของคนในครอบครัวให้ดียิ่งขึ้น สานต่อสิ่งที่พ่อของเขากรุยทางเอาไว้

“รุ่นปู่ของผมเป็นครอบครัวชาวนา มีชีวิตลำบากกันมาก่อน แต่สิ่งที่ผมเห็นคือ ถึงไม่มีเงิน พ่อก็สู้มาตลอด พ่อเป็นคนขยัน สู้ชีวิต พยายามทำงานหนักให้พวกเราพี่น้อง 4 คนได้เรียนหนังสือทุกคน เราจะได้ไม่ลำบากเหมือนที่ท่านเคยผ่านมา สิ่งที่พ่อทำ ทำให้ผมตั้งใจเรียนอย่างเต็มที่ คิดอย่างเดียวว่าต้องใช้การศึกษาสร้างครอบครัวให้ทุกคนมีชีวิตดีขึ้นให้ได้ในรุ่นของผม” ตรีเล่าถึงแรงผลักให้เขามุมานะกับการเรียน

แล้วความพยายามที่ส่งต่อรุ่นสู่รุ่น ก็พาให้ตรีจากบ้านเกิดที่จังหวัดสุรินทร์ เข้ามาเรียนในหลักสูตรปริญญาตรี สาขาเทคโนโลยีวิศวกรรมแม่พิมพ์และเครื่องมือ คณะวิทยาลัยเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ โดยขณะนี้อยู่ชั้นปี 2 พร้อมเดินทางมาถึง ณ อีกจุดหนึ่งของเป้าหมายหมายทางการศึกษา

เมื่อได้รับเลือกให้เป็น 1 ใน 13 นักศึกษา ‘ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ’ รุ่นแรก ซึ่งจะทำให้เขาสามารถต่อยอดศักยภาพการเรียนรู้ในตัวไปได้จนสุดทางถึงปริญญาเอก นั่นทำให้ตรีเริ่มมั่นใจว่า โอกาสที่เขาจะทำสิ่งที่คิดไว้ให้เป็นจริงได้มาถึงแล้ว

‘ภาษาดี กีฬาเด่น’

ตรีจบชั้น ปวส. ด้วยเกรดเฉลี่ย 3.98 แต่ใช่เพียงผลการเรียนที่น่าภูมิใจ ตรียังมีความสามารถที่โดดเด่นระดับคว้ารางวัลมาแล้วหลายอย่าง ตั้งแต่ชนะเลิศการแข่งขันตะกร้อระดับจังหวัดครั้งเรียน ปวช.2

จนถึงชั้น ปวส.1 ที่เป็นตัวแทนวิทยาลัยเข้าแข่งขันทักษะการนำเสนอสิ่งประดิษฐ์ด้วยภาษาอังกฤษระดับชาติ ซึ่งได้รางวัลที่ 3 และปีถัดมาในชั้น ปวส.2 ก็ได้เป็นตัวแทนอีกครั้ง พร้อมกับไปถึงตำแหน่งที่ 2 ได้สำเร็จ

ตรีเผยว่าเมื่อครั้งยังเรียน ปวช. ทักษะภาษาอังกฤษเขายังอยู่ในระดับทั่วไป แต่เมื่อได้รับการขัดเกลาจากอาจารย์ที่ทุ่มเทเวลาเอาใจใส่ ก็ค้นพบว่าตัวเองทำได้ดี ตรีจึงฝึกฝนด้วยตัวเองอย่างต่อเนื่องนับแต่นั้น จนได้จุดประกายให้มีความฝันเล็กๆ ว่าวันหนึ่งจะมีโอกาสได้ไปเรียนต่อหรือทำงานเก็บประสบการณ์ในต่างประเทศ

“เมื่อมีความรู้ด้านภาษาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทำให้ผมเริ่มมั่นใจและเกิดความท้าทาย ว่าอยากได้ไปเรียนหรือทำงานที่ต่างประเทศ เพื่อจะเอาความรู้ความสามารถกลับมาพัฒนาประเทศของเรา” ตรีกล่าว

‘วิศวกร’ และ ‘นักธุรกิจ’ รวม 2 ฝันทำให้เป็น 1

ตรีมีความฝันวัยเด็กว่าอยากเป็นนักธุรกิจหรือวิศวกร แต่เรียนถึง ม.3 ก็ยังไม่ได้คิดว่าจะไปทางไหนต่อ จนพ่อของเขาแนะนำให้เรียนวิทยาลัยเทคนิคสาขาเครื่องกล ที่เน้นเรียนรู้เรื่องเครื่องจักร ซึ่งมันเป็นทางที่เขาจะเติบโตไปเป็นวิศวกรได้ ขณะที่หากรอบรู้จนแตกฉานในศาสตร์นี้และมีช่องทางที่เหมาะสม ก็ยังสามารถทำโรงงานมีธุรกิจของตัวเองได้อีกด้วย

“ผมตั้งใจตั้งแต่เริ่มเรียนสายอาชีพว่าอยากทำฝันวัยเด็กให้เป็นจริง ยิ่งได้เข้ามาเรียนในสาขาเครื่องกลต่อเนื่องมาถึงวิศวกรรมแม่พิมพ์และเครื่องมือ ผมยิ่งแน่ใจว่าจะสามารถเป็นวิศวกรที่ดี และเป็นเจ้าของธุรกิจได้ ถ้าผมพยายามมากพอ นี่คือเหตุผลที่ผมมุ่งมาในทางสายนี้”

ทุนช่วยต่อเติมให้กล้าฝันต่อไป

ตรีเผยเรื่องราวก่อนหน้าที่จะได้รับเลือกเป็นนักศึกษา ‘ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ’ ว่า จากแผนที่วางไว้ระยะสั้น คือจบปริญญาตรีในสองปีแล้วออกไปทำงานเป็นวิศวกรโรงงานเพื่อหาลู่ทางในการเรียนต่อ เนื่องจากเห็นว่าพ่อต้องทำงานหนักเพื่อส่งเสียลูกๆ ทั้ง 4 คนจนสุดกำลังแล้ว

“การได้รับทุนทำให้ผมสามารถมองการณ์ข้างหน้าได้ไกลขึ้น จากแผนสั้นๆ ที่มองเห็นแค่วุฒิปริญญาตรี แต่หลังจากเข้ามาเป็นนักศึกษาทุนแล้ว ผมแน่ใจได้แล้วว่าจะได้เรียนต่อปริญญาโท ได้ศึกษาระบบการทำงานขั้นสูงยิ่งขึ้น ทางเลือกในการเรียนหรือทำงานก็เปิดกว้างยิ่งขึ้นด้วย โอกาสที่ผมจะได้มีโรงงานของตัวเองก็ยิ่งมีความหวังว่าจะเป็นจริงได้”

ไม่ใช่แค่ทุนการศึกษา
แต่สำคัญคือการเปิดประสบการณ์และได้พัฒนาตัวเองไม่สิ้นสุด

สำหรับตรี ทุนที่ได้รับไม่ใช่แค่เรื่องของค่าเล่าเรียน หรือการได้เรียนมหาวิทยาลัย แต่เขาบอกว่า มันคือโอกาสอื่นๆ อีกมากมายที่เขาจะได้รับในฐานะนักศึกษาทุน ซึ่งจะเป็นประสบการณ์พิเศษที่หาไม่ได้จากที่อื่น

“การได้เรียนในระดับสูงจะทำให้เรามีทักษะและมุมมองในการพัฒนาตัวเอง แต่นั่นเป็นเพียงส่วนหนึ่ง สิ่งที่ผมมองว่าคือประโยชน์สูงสุดของทุนนี้ คือผมจะได้เปิดประสบการณ์ด้านอื่นๆ ผ่านกิจกรรมต่างๆ ที่ กสศ. หยิบยื่นให้ ดังนั้นการเป็นนักศึกษาทุนจึงไม่ใช่แค่เราได้มีเงินเรียนต่อ แต่หมายถึงการได้ไขว่คว้าโอกาสที่จะทำให้เราเปิดหูเปิดตากว้างไปกว่าแค่ในรั้วมหาวิทยาลัย ซึ่งผมคิดว่าจะมาช่วยส่งเสริมให้ผมตื่นตัวกับการพัฒนาตัวเองในทุกๆ วัน” ตรีกล่าวปิดท้าย

ร่วมสร้างโอกาสทางการศึกษา
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.)
www.eef.or.th/donate/
ธนาคารกรุงไทย สาขาซอยอารีย์
เลขที่ : 172-0-30021-6
บัญชี : กสศ.มาตรา 6(6) – เงินบริจาค

The post ทุนไม่ใช่แค่ค่าเล่าเรียน แต่หมายถึงโอกาสสร้างฝันที่ได้รับการเติมเต็ม first appeared on กสศ..

บาส-พันธกานต์ อาจโยธา ผู้ช่วยช่างไฟ รับเหมาติดตั้งไฟฟ้าตามหมู่บ้าน ด้วยความตั้งใจแรกเพียงอยากจะหารายได้แบ่งเบาภาระผู้ปกครอง กับเป็นตัวผลักดันสู่เส้นทางการเรียนวิศวกรรมไฟฟ้า บาสค้นพบความชอบหลังจากการได้ทำงานและคลุกคลีจนตั้งเป้าว่าจะเข้าเรียนเพื่อจบออกไปทำงานสายงานนี้

การเชื่อมต่อสวิตช์ไฟ เปลี่ยนหลอดไฟ แม้กระทั่งช่วยหยิบจับสิ่งของ นับเป็นประสบการณ์เล็กๆ ที่เบิกทางสู่การเป็นวิศวกรไฟฟ้า​บาสรู้ว่าหากมีความรู้ความสามารถก็มีโอกาสออกไปรับเหมางานไฟฟ้า ซึ่งสามารถสร้างหารายได้ได้จำนวนมาก

เพียงประสบการณ์และความสามารถอาจไม่พอ

“จุดเปลี่ยนคือตอนอยู่ ม.6 ที่จะไม่ได้เรียนต่อเพราะฐานะทางบ้านไม่ดี ​คิดว่าอยากออกไปหางานทำช่วยที่บ้าน แต่พ่อกับแม่อยากให้เรียนต่ออีกสักหน่อยเพราะจบ ม.6 ​ออกไปก็ทำงานอะไรไม่ได้มาก ก็เลยกลับมากู้ กยศ.เรียนต่อด้านไฟฟ้าที่วิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตสกลนคร เพราะคิดว่าเรียนสายอาชีพจะได้จบไวๆ และออกมาทำงานได้เลย” บาสเล่า

เส้นทางการศึกษายังไม่สิ้นสุดแค่นั้น  บาส เล่าเราให้ฟังว่า ​ ช่วงที่ใกล้เรียนจบ ปวส. อาจารย์แนะนำว่าบาสควรจะได้เรียนต่ออีกสักหน่อย อีกทั้งทางครอบครัวก็เห็นด้วยที่จะอยากให้บาสได้เรียนสูงๆ สุดท้ายเลยตัดสินใจคิดว่าจะกัดฟันเรียนอีก 3 ปี จบไปก็จะได้วิศวกรรมบัณฑิตเพราะคิดว่าไหนๆ ก็เดินหน้ามาถึงขนาดนี้แล้วก็อยากเดินหน้าไปต่อจนสุดทาง​ซี่งจะทำให้มีโอกาสได้งาน และค่าตอบแทนที่ดีขึ้น

จุดเปลี่ยนอีกครั้งอยู่ตรงที่ทางกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) ประกาศรับสมัครทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ ซึ่งทุนนี้มีเป้าหมายเพื่อสนับสนุนเยาวชนในสายอาชีพที่มีผลการเรียนดีแต่ฐานะไม่ดี ให้มีโอกาสได้เรียนต่อในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และ ปริญญาเอก เพื่อลดความเหลื่อมล้ำทางการศึกษา

​ฟ้าหลังฝน ความโชคดีที่มาหลังความโชคร้าย

ตอนนั้นทางอาจารย์ที่สอนอยู่ก็มาพูดคุยเรื่องรายได้ของครอบครัวก็พบว่าเข้าเกณฑ์ เลยสมัครแต่ไม่ได้คิดว่าจะได้เพราะต้องไปแข่งกับคนทั้งประเทศ และส่วนตัวก็ไม่ได้มีผลการเรียนดีมาก ช่วงปวส. ได้เกรด 3.46  ​จนถึงวันประกาศผลตอนนั้นประสบอุบัติเหตุรถจักรยานยนต์ถูกตัดหน้ารถล้มแขนหักต้องนอนพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลเกือบสัปดาห์

“ตอนเกิดอุบัติเหตุโทรศัพท์มือถือก็พังหมด ไม่สามารถติดต่อใครได้ เลยขอยืมโทรศัพท์แม่มาใช้พอเปลี่ยนมาเป็นซิมของตัวเองก็พบว่ามีสายเข้าจากทางอาจารย์ติดต่อเข้ามาหลายครั้ง เมื่อโทรกลับไปก็รู้ว่าตัวเองได้รับทุนแล้ว ความรู้สึกตอนนั้นดีจาก คิดว่าเป็นโชคดีที่เกิดขึ้นหลังจากโชคร้ายต้องมาเจ็บตัวนอนโรงพยาบาล”

ฝึกงานเสริมประสบการณ์เติมเต็มทฤษฎีในห้องเรียน

พันธกานต์ กล่าวว่า ความตั้งใจก็อยากจะเรียนให้สูงที่สุดถึงปริญญาเอก แต่​อีกใจก็อยากเรียนจบปริญญาโทด้านวิศวกรรมไฟฟ้า แล้วออกมาทำงานก่อนเพราะอยากช่วยแบ่งเบาภาระที่บ้านเพราะตอนนี้ที่บ้านพ่อซึ่งทำงานอยู่คนเดียวอายุ 60 ปี แล้ว​ไม่อยากให้ต้องทำงานหนักเลยอยากไปทำงานช่วยหารายได้ให้พ่อได้พักบ้าง

ส่วนเป้าหมายในชีวิตที่เคยตั้งเป้าว่าอยากเป็นผู้รับเหมาติดตั้งระบบไฟฟ้า แต่จากที่ได้มีโอกาสไปฝึกงานที่การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค อ.พังโคน จ.สกลนคร ก็อยากเป็นเจ้าหน้าที่การไฟฟ้า ซึ่งตอนนั้นได้ติดตามรุ่นพี่ออกไปทำงาน บางวันต้องไปเช็คหม้อแปลงไฟฟ้าว่าทำงานดีไหม มีข้อบกพร่องอะไรตรงไหนบ้างและเข้าไปซ่อมแซมแก้ไข  หรือบางวันต้องออกไปสำรวจแนวเสาไฟฟ้าแรงสูงที่อยู่ในพื้นที่ป่าภูเขาว่ามีต้นไม้เข้าใกล้หรือไม่ โยต้องเดินเช็คไปเรื่อยๆ หากพบกิ่งไม้เข้ามาใกล้สายไฟฟ้าแรงสูงที่ไม่มีฉนวนก็จะแจ้งกลับไปเพื่อให้เจ้าหน้าที่ออกมาตัดเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดปัญหาไฟช็อตในอนาคต

“ช่วงฝึกงานได้ประสบการณ์ ได้ความรู้เยอะมาก เพราะในห้องเรียนก็ได้แต่เรียนทฤษฎีได้ปฏิบัติน้อย พอมาฝึกงานก็ได้เห็นของจริง และรุ่นพี่ก็บอกว่าอยากรู้อะไรให้ถามเลย แต่บางงานเขาไม่กล้าให้เด็กฝึกงานทำเพราะกลัวว่าจะเกิดอันตราย แต่ก็จะมีงานที่ไม่ต้องเสี่ยงมากก็จะได้ทดลองทำ เช่นหม้อแปลงช็อตและสับฟิวส์หม้อแปลงแล้ว ​สายไฟแรงสูงขาดแล้วเขาตัดไฟหมดก็ช่วยซ่อมได้”​

ทำจิตอาสาใช้สิ่งที่เรียนมาทำประโยชน์สู่สังคม

ในเวลาว่าง “บาส” จะรวมตัวกับเพื่อนๆ ออกค่ายทำจิตอาสาซ่อมไฟให้กับหมู่บ้านในพื้นที่ต่าง ๆ   โดยประสานไปยังผู้ใหญ่บ้านล่วงหน้าว่าจะเข้าไปช่วยซ่อมไฟ บ้านไหนอยากให้ซ่อมอะไรก็ลงชื่อไว้ ไปถึงพื้นที่ก็ไปช่วยซ่อม ทั้ง ซ่อมพัดลม หลอดไฟ เบรกเกอร์ คัทเอาท์ ซ่อมเสร็จเราก็รู้สึกดีได้ช่วยคนอื่น เขาก็ดีกใจขอบคุณพวกเรา เลี้ยงข้าว เลี้ยงน้ำ           

จากที่ได้โอกาสการทางการศึกษา​ “บาส” ยืนยันว่าจะตั้งใจเรียนให้ดีที่สุดและออกมาทำงานนำสิ่งที่เป็นประโยชน์กับสังคม อีกด้านหนึ่งจากสิ่งที่เห็น ผศ.ดร.สุริยา แก้วอาษา ซึ่งเคยสอนหนังสือมาตั้งแต่ตอนชั้น ปวส.​ จนตอนนี้อาจารย์เป็นคณบดีอุตสาหกรรมและเทคโนโลยี และเป็นแบบอย่างของการใช้ชีวิตเพราะอาจารย์เป็นเด็กบ้านนอกเหมือนกันแต่เรียนเก่งและสอบชิงทุนได้เรียนต่อพอเรียนจบก็หักเงินเดือนทุกเดือนเดือนละ 500 บาทตั้งแต่จบใหม่จนถึงทุกวันนี้เพื่อไปช่วยเหลือเด็กด้อยโอกาส จึงคิดว่าหาตัวเองเรียนจบก็อยากทำแบบอาจารย์บ้างคือแบ่งเงินเดือนไปช่วยเหลือคนอื่น

ทั้งหมดเพื่อเป็นการส่งต่อโอกาสที่ตัวเองได้รับไปยังคนอื่นที่ยังขาดโอกาสให้สามารถมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น สบายขึ้น มีความสุขมากขึ้น

ร่วมสร้างโอกาสทางการศึกษา
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.)
www.eef.or.th/donate/
ธนาคารกรุงไทย สาขาซอยอารีย์
เลขที่ : 172-0-30021-6
บัญชี : กสศ.มาตรา 6(6) – เงินบริจาค

The post จากผู้ช่วยช่างไฟรับเหมาสู่เส้นทางการเรียนวิศวกรรมไฟฟ้า first appeared on กสศ..

อยากใช้ความสามารถที่มีไปทำงานด้านการเป็นนักพัฒนาด้วย เรามองว่าที่ห่างไกลด้อยโอกาสจำเป็นต้องได้รับการพัฒนาในส่วนนี้ เพราะการสื่อสารหมายถึงการเปิดช่องทางให้คนได้พัฒนาตนเอง แล้วใครก็ตามที่อยากเรียนรู้ เขาควรได้รับโอกาส

กว่า 8 ปีแล้วที่ ‘น้องป้าง’ ภัทรรียา แซ่คำ พาตัวเองเข้าสู่โลกของการทำงาน ด้วยความตั้งใจส่งเสียตัวเองเรียนให้ได้วุฒิปริญญาตรี ถึงวันนี้ที่กำลังอยู่ชั้นปี 2 ในหลักสูตรปริญญาตรีสาขาวิศวกรรมไฟฟ้า โทรคมนาคม ที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เชียงใหม่ น้องป้างเปลี่ยนงานมาแล้วหลายอย่าง หากเป้าหมายยังคงชัดเจนคือคว้าใบปริญญาให้ได้ เพื่อเปิดประตูสู่โอกาสในการทำงานที่หลากหลายยิ่งขึ้น

เพียงแต่ในตอนนี้ ปลายทางการศึกษาของเธอไม่ได้หยุดไว้เพียงแค่ระดับชั้นปริญญาตรีอีกแล้ว เมื่อได้รับเลือกให้เป็น 1 ใน 13 นักศึกษา ‘ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ’ รุ่น 1 โดยกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) อันเป็นทุนที่มีเป้าหมายสนับสนุนผลักดันนักศึกษาสายอาชีพที่เรียนดีมีความสามารถ แต่ขาดแคลนทุนทรัพย์ ให้เรียนจบถึงชั้นปริญญาเอก และนำความรู้ความสามารถไปช่วยพัฒนาประเทศตามเส้นทางที่แต่ละคนฝันเอาไว้

น้องป้างจึงมองอนาคตของตัวเองเปลี่ยนไป

สละโอกาสให้น้อง หางานทำส่งเสียตัวเอง

น้องป้างเล่าว่าช่วงที่เรียน ม.ต้น ครอบครัวของเธอย้ายจากจังหวัดเพชรบูรณ์มาที่เชียงใหม่ และด้วยจำนวนพี่น้อง 6 คน ซึ่งเธอเป็นคนที่ 2 ในภาวะที่พ่อกับแม่ต้องทำงานหนักเพื่อส่งลูกทุกคนให้ได้เรียนหนังสือ น้องป้างจึงตัดสินใจเสียสละเงินที่พ่อแม่หามาให้กับน้องๆ แล้วออกไปทำงานส่งเสียตัวเองเรียน

“เริ่มทำงานตอน ม.2 จากนั้นก็ส่งตัวเองเรียนมาตลอด เราเห็นว่าพ่อแม่เขาต้องดูแลน้องๆ อีกหลายคน ค่าใช้จ่ายในบ้านก็มาก ก็เลยไม่เคยขอสตางค์ทางบ้านอีกเลย” น้องป้างเล่า

“งานแรกที่ทำคือล้างถั่วงอก แล้วขยับมาได้ทำงานในร้านอาหารทั่วไป แล้วก็มีพวกงานอีเวนท์ ไปแจกน้ำ ทำทุกอย่างที่ทำได้ ถึงตอนนี้จำได้ไม่หมดแล้วว่าทำอะไรมาบ้าง แต่ล่าสุดคือขายเสื้อผ้า-กางเกงยีนส์ ที่กาดมาริน หน้ามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ค่าแรงวันละ 200 บาท ทำงาน 5 โมงเย็นถึง 5 ทุ่ม ได้งานนี้ช่วงขึ้น ป.ตรี ปี 1 พอดี ก็ต้องไปทำงานต่อหลังเลิกเรียนเกือบทุกวัน”

จากสายสามัญสู่สายอาชีพ หาค่าเรียนได้ไม่พอก็ไม่เคยยอมหยุดฝัน

“ตั้งใจไว้ตั้งแต่ ม.ต้น แล้วว่าถึงต้องทำงานไปด้วยเรียนด้วยก็จะจบปริญญาตรีให้ได้” น้องป้างเผยเป้าหมายการเรียนที่ตั้งไว้

แล้วเมื่อจบชั้น ม.6 เธอก็เลือกเรียนต่อมหาวิทยาลัย แต่เส้นทางก็กลับสะดุดลง เนื่องจากเงินที่หาได้จากการทำงานไม่พอกับค่าใช้จ่ายทั้งค่าเทอมและค่ากินอยู่ น้องป้างจึงต้องหยุดเรียนไป 1 ปี

“พอถึงตรงนั้นเราก็มองถึงการเปลี่ยนไปเรียนสายอาชีพ เริ่มมองเรื่องอนาคตการทำงานเป็นหลัก ปีถัดมาพอพร้อมมากขึ้นก็เลยเลือกเรียน ปวส. สาขาวิศวกรรม อิเล็กทรอนิกส์ จบแล้วก็มาต่อหลักสูตรปริญญาตรีสาขาวิศวกรรมไฟฟ้า โทรคมนาคม ที่เลือกเรียนสาขานี้เพราะคิดว่าเป็นสายงานที่จะมีบทบาทสำคัญยิ่งขึ้นเรื่อยๆ ในอนาคต ถ้าเรามาทางนี้จะไม่ตกงานแน่นอน” น้องป้างเล่า

ปรับตัวกับการเรียนสายปฏิบัติ จนได้รับรางวัลแห่งความพยายาม

น้องป้างบอกว่าการจบสายสามัญแล้วย้ายมาเรียนสายอาชีพทำให้ต้องปรับตัวครั้งใหญ่ ช่วงแรกๆ จึงต้องพยายามทุ่มเทเวลาให้กับการลงมือปฏิบัติซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพื่อตามให้ทันเพื่อนๆ ที่มาจากสายอาชีพโดยตรง

 “ตอน ม.ปลาย จะเรียนเกี่ยวกับทฤษฎีมากกว่าปฏิบัติ พอมาเป็นสายอาชีพที่เน้นการลงมือทำ เลยพบว่ามีปัญหาหลายอย่างที่เราไม่เคยรู้ แต่คนที่เขาเรียนสายช่างโดยตรงเขาจะรู้ เขาจะคล่องกว่า เพราะมันเป็นเรื่องเทคนิค เรื่องการทำซ้ำ เราก็ต้องมาปรับตัวเรียนรู้ในส่วนนี้ พยายามเพิ่มขึ้น ทำซ้ำๆ บ่อยๆ จนมองเห็นตัวแปรบางอย่างที่ไม่ปรากฏในขั้นทฤษฎี” 

และด้วยผลของความพยายาม ประกอบกับความช่างสังเกต เก็บเรื่องราวและประสบการณ์มาสานต่อให้เป็นรูปเป็นร่าง เมื่อปรับตัวกับการเรียนสายอาชีพได้ น้องป้างก็มีผลงานที่โดดเด่นขึ้นเรื่อยๆ จนได้รับรางวัลจากงานวิจัยและนวัตกรรมถึงสองชิ้น คือ ‘เครื่องควบคุมความชื้นอัตโนมัติในโรงเพาะเห็ด’ ที่เธอนำแนวคิดจากการได้ไปดูงานที่ศูนย์วิจัยห้วยฮ่องไคร้เมื่อครั้งเรียนชั้น ปวส. มาต่อยอด

และอีกชิ้นที่ได้รับรางวัลในงานกิจกรรมพัฒนาเทคโนโลยีนวัตกรรมเพื่อส่งเสริมไทยแลนด์ 4.0 ภายใต้โครงการรวมพลังเทคโนโลยี 4.0 จัดโดยมหาวิทยาลัยนอร์ท เชียงใหม่ คือ ‘ชุดจำลองระบบเตือนภัยเมื่อมีคนติดค้างในรถ’ ซึ่งได้แนวคิดมาจากข่าวเด็กติดอยู่ในรถยนต์ เธอจึงร่วมพัฒนาโปรเจกต์กับเพื่อนๆ จนสำเร็จ

อนาคตที่เปิดกว้างขึ้น หลังได้รับเลือกเป็นนักศึกษา ‘ทุนกนิษฐาสัมมาชีพ’ รุ่น 1

แล้วก็มาถึงวันที่น้องป้างได้มองอนาคตของตัวเองเปลี่ยนไป เมื่อได้รับการเสนอชื่อจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ให้รับคัดเลือกเป็นนักศึกษาทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ จนได้เข้ามาเป็นนักศึกษาทุนรุ่นแรก ซึ่งเธอบอกว่า “ทำให้ความฝันที่เคยเล็กนิดเดียว ขยายใหญ่ขึ้นจนคิดไม่ถึง”

“เราเชื่ออยู่เสมอว่าถ้าเราทำผลการเรียนได้ดีจะเป็นใบเบิกทางให้มีโอกาสเพิ่มขึ้น แล้วทุนนี้ถือว่าตรงกับเรา คือมีผลการเรียนดีแต่ติดขัดเรื่องทุนทรัพย์ ตอนที่สอบสัมภาษณ์เราก็ได้เผยถึงสิ่งที่คิดไว้คือถ้ามีทุน เราอยากจะเรียนให้ถึงปริญญาเอก จากนั้นจะทำงานเป็นวิศวกรด้านโทรคมนาคม แล้วอยากใช้ความสามารถที่มีไปทำงานด้านการเป็นนักพัฒนาด้วย เรามองว่าที่ห่างไกลด้อยโอกาสจำเป็นต้องได้รับการพัฒนาในส่วนนี้ เพราะการสื่อสารหมายถึงการเปิดช่องทางให้คนได้พัฒนาตนเอง แล้วใครก็ตามที่อยากเรียนรู้ เขาควรได้รับโอกาส”

น้องป้างทิ้งท้ายไว้ว่า ที่มากกว่าความดีใจ คือการได้รับทุนครั้งนี้ หมายถึงทางชีวิตที่เปลี่ยนไป ทำให้มองเห็นเส้นทางข้างหน้าที่ยาวไกลและชัดเจนขึ้น เพราะจากที่ตั้งใจไว้ว่าจบปริญญาตรีจะไปทำงานทันที ตอนนี้เธอกลับมีโอกาสเรียนได้จนสุดทาง ไปได้ไกลกว่าที่เคยคาดหวัง นั่นเท่ากับเธอจะมีทางเลือกในเส้นทางอาชีพที่กว้างขึ้น และสามารถพัฒนาศักยภาพในตัวให้เกิดประโยชน์ต่อตนเองและส่วนรวมได้มากกว่าที่เคยคิดไว้  

ร่วมสร้างโอกาสทางการศึกษา
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.)
www.eef.or.th/donate/
ธนาคารกรุงไทย สาขาซอยอารีย์
เลขที่ : 172-0-30021-6
บัญชี : กสศ.มาตรา 6(6) – เงินบริจาค

The post ทุนพระกนิษฐาฯ เปลี่ยนทางชีวิต มองเห็นเป้าหมายได้ไกลยิ่งกว่าเดิม first appeared on กสศ..

นักวิชาการการด้านการเกษตร เป็นเป้าหมายในชีวิตที่ใกล้จะเป็นความจริง​ ของ กระถิน-สศิวิมล ม่วงมี นักศึกษาเทคโนโลยีการผลิตพืช วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีพัทลุง ผู้ที่ผ่านการคัดเลือกได้รับ  “ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ ปี 2563” ของ กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) ให้ได้เรียนต่อเนื่องจนถึงระดับปริญญาเอก

ก่อนจะค้นพบตัวเองว่าชอบการเกษตร กระถิน เคยเข้าเรียนที่​คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา ​เป็นเวลาปีครึ่งเพราะเคยคิดว่าอาชีพครูเป็นอาชีพที่มั่นคง แม้จะทำเกรดได้ดี แต่ยิ่งเรียนก็ยิ่งรู้สึกว่าไม่ใช่ตัวเอง จนสุดท้ายได้มาค้นมาพบตัวเองว่าชอบการเกษตรและตัดสินใจเข้าเรียนระดับปวส.ที่วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีพัทลุง

“ตอนเรียนครูตอนนั้นก็กดดันตัวเองเพราะไม่ถนัด ไม่เข้าใจ จนทำให้เราก็ย้อนกลับมาดูตัวเองดีๆ ว่าเราชอบไหม เราถนัดไหม เมื่อคิดว่ามันไม่ใช่ก็ตัดสินใจบอกแม่ว่าจะลาออก แม่ก็บอกว่าทนอีกนิดได้ไหม แต่หนูบอกว่าไม่ไหว แล้วก็ย้ายมาเรียนที่วิทยาลัยเกษตรฯ ที่อยู่แถวบ้าน อีกด้านหนึ่งก็ถือว่าได้ประหยัดค่าใช้จ่าย​ ไม่ต้องมีค่าหอพัก ตอนนั้นก็คิดหลายๆ ด้านประกอบกัน”

ฝึกงานที่ศูนย์วิจัยข้าวฯ ยิ่งทำให้มีความสุข

ในฐานะที่เป็นลูกหลานเกษตรกร ภาพการทำนาและทำสวนยางของที่บ้านเป็นภาพที่คุ้นชินมาตั้งแต่เด็ก แต่ตอนนั้นก็ยังไม่ได้รู้ตัวว่าชอบการเกษตรจนได้มาคุยกับเพื่อนที่เรียนที่วิทยาลัยเกษตรฯ และเข้าไปหาความรู้ใน Youtube เพิ่มเติมดูเรื่องเกษตรทฤษฎีใหม่ ทำให้ปลุกความเป็นเกษตรกรในตัวและค้นพบว่าตัวเองอยากเป็นนักวิชาการการเกษตรที่จะออกไปให้ความรู้คนอื่น

“พอได้ไปเรียนเกษตรแล้วก็รู้สึกว่าใช่ตัวตนของเราจริงๆ  เกษตรแบ่งเป็นพืชกับสัตว์ซึ่งหนูเลือกเรียนพืชก็จะเรียนทั้งปฏิบัติ และทฤษฎีควบคู่กันไป ต้องเรียนทุกอย่างที่เกี่ยวกับพืช เรียน ทั้ง ข้าว ยาง มันสำปะหลัง ตอนปวส. ​ยังเรียนกว้างๆ  แต่จะมาเรียนลึกเรื่องข้าว ยาง ปาล์มน้ำมันตอนปริญญาตรี และตอนได้ฝึกงานที่ศูนย์วิจัยข้าวฯ พัทลุง ยิ่งมีความสุขมาก”​

ความสุขในการเรียนเกษตรของกระถิน คือ ได้ฝึกให้เป็นคนได้สังเกต เช่น พอเจอแมลงศัตรูพืช ​ก็จะตั้งคำถามว่าตัวนี้คือตัวอะไร ข้าวมีลักษณะแบบนี้เป็นโรคอะไร ​ก็จะเก็บคำถามไปถามครูฝึกที่เป็นนักวิชาการการเกษตร​เป็นความสุขที่ค่อยๆ สะสมความรู้ไปเรื่อยๆ

เกียรติสูงสุดในชีวิต นำเสนอโครงงานต่อหน้าพระพักตร์

ในแง่กิจกรรมนอกหลักสูตร กระถิน สามารถไปคว้า ได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 ในการประกวดโครงงานวิทยาศาสตร์-อาชีวศึกษาเอสโซ่ ระดับชาติ เรื่องผลของสูตรอาหารเพาะเลี้ยงต่อการเจริญเติบโตของต้นม่วงเทพรัตน์ที่งอกจากเมล็ดเทียม ณ ศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพ็ค เมืองทองธานี จ.ปทุมธานี  

ต้นม่วงเทพรัตน์เป็นไม้ดอกจากประเทศเยเมน มีสรรพคุณสามารถรักษาโรคดีซ่าน โดยได้รับพระราชทานชื่อจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในประเทศไทยยังไม่เป็นที่รู้จักมากนักการเพาะพันธุ์เดิมใช้วิธีปักชำแต่การใช้เมล็ดเทียมจะทำให้ขยายพันธ์ได้มากขั้นหลายเท่าตัว​

“เป็นวิธีที่ค่อนข้างยาก ต้องทำอยู่หลายเดือน ช่วงแรกมีเชื้อราก็ต้องกลับมาทำใหม่ เพราะเรื่องความสะอาดเป็นเรื่องสำคัญ โดยมีอาจารย์คอยให้คำแนะนำ เราก็คอยแก้ตรงไหนผิดพลาดก็นำมาเป็นบทเรียนแก้ไขใหม่จนสำเร็จ”

ในการประชุมวิชาการระดับประเทศกระถินได้รับคัดเลือกให้เป็นตัวแทนนำเสนองานวิจัยต่อหน้าพระพักตร์สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี และตรัสว่าเป็นวิธีการที่ดีมาก​ซึ่งรู้สึกดีใจและถือเป็นเกียรติสูงสุดใจชีวิต​

ภูมิใจที่ได้เห็นรอยยิ้มของแม่​

สำหรับเส้นทางการเรียน กระถิน วางแผนตั้งแต่เริ่มเรียนระดับ ปวส. แล้วว่า จะเรียนต่อจนจบระดับปริญญาตรีแล้วค่อยออกมาสมัครเป็นนักวิชาการการเกษตร เมื่อทาง กสศ. ประกาศรับสมัครทุนการศึกษา อาจารย์ที่ปรึกษาได้บอกว่ามีทุนนี้ที่ให้ทุนทั้งค่าเรียน กินอยู่ สนับสนุนค่าทำวิจัย ​ตอนแรกก็ลังเลเพราะเราไม่ได้เก่งมาก เกรดเฉลี่ย 3.66 ไม่รู้ว่าต้องไปแข่งกับคนอื่นๆ ที่เก่งกว่าอีกเท่าไหร่   

“จนประกาศผลออกมาเราได้รับทุนตอนนั้นดีใจมากรู้สึกภูมิใจในตัวเอง ภูมิใจที่ได้เห็นรอยยิ้มของแม่ รู้สึกดีใจที่จะได้ไม่ทำให้แม่ต้องหนักใจเรื่องเงินที่ต้องส่งเราเรียน คนรอบข้าง เพื่อน อาจารย์ก็มาแสดงความยินดี”​

กระถิน เล่าให้ฟังว่า หลังจากเรียนจบปริญญาตรีในปีนี้ ได้วางแผนว่าจะเรียนต่อปริญญาโทเกี่ยวกับโรคพืชหรือการพัฒนาการเกษตร ซึ่งจะได้เรียนลึกลงไปในรายละเอียดที่มากกว่าระดับปริญญาตรี ​​โดยมองไว้ 3 ที่ คือ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ที่จะต้องสอบเข้า หรือ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา และ วิทยาลัยทักษิณ วิทยาเขตพัทลุง ที่สมัครเข้าเรียนได้เลย

เส้นทางที่เลือกแล้ว และจะทำให้ดีที่สุด

“ไม่เคยคิดว่าจะมาถึงวันนี้ได้ในอดีตภาพอนาคตของเราคือได้เป็นครู แต่ตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไป จากที่เรียนสายสามัญ เรียนสายวิทย์-คณิต  เข้าเรียนครุศาสตร์ก่อนจะออกมาเรียน ปวส. จบแล้วต่อปริญญาตรีด้านการเกษตร และกำลังจะได้ทุนเรียนต่อปริญญาโท แต่ก็เป็นเส้นทางที่เราเลือกและจะทำให้ดีที่สุด”

กระถิน ยืนยันว่า ตัดสินใจถูกที่ย้ายมาเรียนสายอาชีพซึ่งเป็นสิ่งที่ตัวเองชอบและถนัด ซึ่งการเรียนสายอาชีพทำให้ได้ลงมือปฏิบัติจริง ต้องขอบคุณ ​“โอกาส” ในการศึกษาที่ได้รับ ในชีวิตไม่เคยคิดมาก่อนด้วยซ้ำว่าจะได้เรียนปริญญาโท​การได้ทุนนี้ทำให้ตระหนักว่าต้องตั้งใจเรียน ตั้งใจฝึกงาน และจบออกไปแล้วจะนำความรู้ประสบการณ์ที่ได้ไปพัฒนาประเทศ พัฒนาการเกษตรบ้านเรา

ส่วนการเรียนต่อในระดับปริญญาเอกนั้นยังต้องขอรอดูผลการเรียนในระดับปริญญาโทก่อนถึงจะบอกได้ว่าจะตัดสินใจอย่างไรต่อไป  ตอนนั้นก็ตั้งใจเรียนให้ดีที่สุดเพื่อจบออกมาเป็นนักวิชาการการเกษตร ให้ความรู้ชาวบ้าน เช่น การใช้สารเคมีจะใช้สัดส่วนเท่าไหร่ถึงจะเหมาะสมไม่เป็นอันตรายกับผู้ใช้ และทำให้ผลผลิตออกมามีคุณภาพ

กระถิน ถือเป็น  1 ใน 13 นักศึกษาสายอาชีพที่ได้รับทุน “ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ ปี 2563”  ให้ศึกษาในระดับปริญญาตรี ต่อเนื่องถึงปริญญา ซี่งถือเป็นทุนแรกของรัฐบาลไทยที่ส่งเสริมให้ให้คนจบสายอาชีพ ได้เรียนต่อระดับปริญญาตรีขึ้นไป  ในสาขาที่ตอบโจทย์ประเทศ ทั้ง S-Curve New S-Curve STEM  และเทคโนโลยีดิจิทัล เพื่อให้ประเทศหลุดพ้นจากกับดักประเทศรายได้ปานกลาง

ร่วมสร้างโอกาสทางการศึกษา
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.)
www.eef.or.th/donate/
ธนาคารกรุงไทย สาขาซอยอารีย์
เลขที่ : 172-0-30021-6
บัญชี : กสศ.มาตรา 6(6) – เงินบริจาค

The post ตั้งใจเรียนให้ดีที่สุดเพื่อออกไปให้ความรู้ชาวบ้าน first appeared on กสศ..

นับเป็นอีกความภาคภูมิใจในชีวิตของ น.ส.น้องส้ม อ่องวิ และ นายแสงตะวัน ลุงยี่ สองนักศึกษา ปวช. ปี 2 จากวิทยาลัยอาชีวศึกษาจันทร์รวี จ.เชียงใหม่ ที่สามารถคว้ารางวัลเหรียญทองในการแข่งขันทักษะการนำเสนอรายการนำเที่ยวในฐานะมัคคุเทศก์ท้องถิ่น จากการแข่งขันทักษะวิชาชีพ ประเภทวิชาอุตสาหกรรมท่องเที่ยว ในปี 2563 

รางวัลที่ได้เป็นเครื่องการันตีถึงความสามารถ ความมุ่งมั่นตั้งใจ และการเตรียมตัวอย่างหนักกว่าจะมายืนในจุดนี้ได้ ที่สำคัญยังเป็นกำลังใจที่จะทำให้พวกเขาก้าวต่อไปในเส้นทางสายท่องเที่ยวเชิงสุขภาพที่ทั้งคู่กำลังเรียนอยู่

การท่องเที่ยวเชิงสุขภาพกำลังเป็นที่นิยม

​น้องส้ม เล่าให้ฟังว่า รู้ตัวตั้งแต่เด็กว่าชอบการท่องเที่ยว ชอบเรียนรู้วัฒนธรรมใหม่ๆ ชอบการพบปะผู้คน ทำให้เริ่มสนใจหันมาศึกษาข้อมูลและตั้งเป้าว่าจะเรียนสายท่องเที่ยว ต่อมาเห็นว่าการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพกำลังเป็นที่นิยมจึงเน้นมาทางสายนี้ที่นอกจากท่องเที่ยวแล้วยังต้องเรียนเรื่องการดูแลสุขภาพ ปฐมพยาบาล โภชนาการควบคู่ไปด้วย 

“ปัจจุบันการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ มีบทบาทมากขึ้น​พราะการท่องเที่ยวไม่ได้มีแค่กลุ่มวัยรุ่น แต่ยังมีกลุ่มผู้สูงอายุจำนวนมาก ​นักท่องเที่ยวบางกลุ่มมาเที่ยวแล้วก็อยากรับความรู้ทางการโภชนาการ ทำให้เริ่มหาข้อมูลแล้วก็ตั้งเป้าว่าจะมาเรียนที่นี่ให้ได้”

ค้นพบตัวเอง เรียนในสิ่งที่มีความสุข

สำหรับการเรียนสายอาชีพนั้น น้องส้ม มองว่า เป็นสิ่งที่ตรงกับความต้องการของตัวเอง เพราะช่วงที่เรียนม.ต้น รู้ตัวว่าไม่ชอบเรียนเลข ยิ่งเรียนก็ยิ่งฉุดเกรดให้ตกลง ส่วนตัวชอบพูดคุย ชอบเที่ยว ชอบปฏิบัติ การมาเรียนสายอาชีพจึงเป็นสิ่งที่ชอบ เรียนแล้วมีความสุข เมื่อได้เรียนในสิ่งที่ชอบก็จะทำให้เรียนได้ดีขึ้นเทอมที่ผ่านมาได้เกรดเฉลี่ย 3.64  

ยิ่งมาเตรียมตัวแข่งขันมัคคุเทศก์ท้องถิ่นยิ่งทำให้ค้นพบว่าตัวเองเหมาะกับสิ่งเหล่านี้ แต่กว่าจะได้รางวัลนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย โจทย์ที่ได้รับคือ “การจัดการนำเที่ยวท้องถิ่น” ทำให้ต้องลงศึกษาหาข้อมูลก่อนตัดสินใจเลือกนำเสนอการท่องเที่ยว “บ้านไร่กองขิง” อ.หางดง จ.เชียงใหม่ ซึ่งอยากทำให้เป็นที่รู้จักเพราะมีจุดเด่นเรื่องธรรมชาติ และการนวดเชิงสุขภาพที่เรียกว่านวดย่ำขาง คือการนวดของคนที่มีความรู้เอาเท้าไปเหยียบขาง ซึ่งเป็นโลหะสำหรับไถนาที่นำไปอังไฟจนร้อน จากนั้นก็นำมาย่ำตรงที่เราปวด จนอาการดีขึ้น ถือเป็นศาสตร์ที่มีคนรู้จักน้อยและใกล้จะหายไป เลยอยากให้ทุกคนได้รู้จัก

นำความ “ผิดพลาด” มา “พัฒนา” ตัวเอง

สำหรับน้องส้ม การแข่งขันครั้งนี้เป็นครั้งที่สองในชีวิต โดยครั้งแรกเธอได้อันดับที่ 5  แต่บทเรียนจากครั้งนั้นทำให้เธอได้เรียนรู้นำความผิดพลาดมาปรับปรุงและพัฒนาตัวเองจนก้าวมาสู่อันดับที่ 1 ในครั้งนี้ 

“เราต้องรู้ว่าเราผิดพลาดตรงไหน ก็นำมาพัฒนาตัวเองไปเรื่อย ๆ ไม่ยอมหยุด ตอนนั้นประสบการณ์น้อย ข้อมูลไม่มากพอ ไม่มั่นใจมากพอ ก็หาข้อมูลให้เยอะขึ้น ซ้อมให้เยอะขึ้น​ ซ้อมทุกวันไปซ้อมพูดต่อหน้าครูให้ครูช่วยดูว่าเราต้องปรับปรุงตรงไหน แล้วก็นำมาปรับ 3-4 สัปดาห์ก่อนแข่ง ซ้อมจนมั่นใจว่าเราเตรียมตัวมาดีจนสุดท้ายก็ได้รางวัลชนะเลิศ”

การศึกษาเป็นสิ่งเดียวที่จะทำให้ชีวิตดีขึ้น

น้องส้ม เป็นหนึ่งในนักศึกษาที่ได้ทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง จาก กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) ซึ่งเธอมองว่าเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในชีวิตให้ได้กลับมาเรียนต่อเพราะหากไม่ได้ทุนนี้ก็อาจไม่ได้เรียนต่อหรือต้องไปเรียนสายสามัญที่ค่าใช้จ่ายน้อยกว่า แต่เป็นสิ่งที่ไม่ถนัดและไม่รู้ว่าอนาคตข้างหน้าจะเป็นอย่างไร แต่ตอนนี้หลังจากได้ทุนชีวิตดีขึ้น สบายขึ้นไม่ต้องขอเงินพ่อแม่และบางครั้งยังสามารถช่วยส่งเงินกลับมาให้ที่บ้านด้วย 

“การศึกษาเป็นสิ่งสำคัญมาก จากฐานะทางบ้านการเรียนเป็นเพียงสิ่งเดียวที่จะทำให้ชีวิตเราดีขึ้นได้ ถ้าเราไม่เรียนชีวิตก็มีแต่จะแย่ไปกว่าที่เป็นอยู่ พอได้ทุนที่บ้านดีใจมากที่จะได้เรียนต่อในสิ่งที่หนูชอบ ต่อจากนี้ก็จะพยายามเรียนให้สูงที่สุดให้จบปริญญาตรี จบแล้วก็จะกลับมาเป็นไกด์ท้องถิ่นนำเที่ยวที่เชียงดาวที่บ้านเป็นบ้านเกิดทำให้ทุกคนรู้จักในธรรมชาติที่อุดสมบูรณ์”​น้องส้มกล่าว 

ตั้งใจเรียนเรียนให้พ่อแม่ภาคภูมิใจ

ไม่ต่างจาก “แสงตะวัน” ​ซึ่งเลือกเรียนในสาขาการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพเพราะเก่งภาษาอังกฤษ และเป็นคนพูดเก่ง ชินกับการพูดต่อหน้าคนเยอะๆ  โตขึ้นอยากทำธุรกิจมีโรงแรมหรือสปาเป็นของตัวเอง​ โดยปัจจุบันมีผู้สูงอายุมากขึ้น คนหันมาดูแลสุขภาพมากขึ้น การท่งอเที่ยวเชิงสุขภาพจึงเป็นเทรนด์ที่จะเติบโตในอนาคต  

สำหรับการเตรียมตัวการแข่งขันทักษะอาชีพ ทั้งคู่จะแบ่งหน้าที่กันพูดคนละช่วงคือเช้ากับบ่ายสลับกัน การฝึกซ้อมจะใช้วิธีพูดให้คุณครูฟังแล้วนำคำติชมมาปรับปรุงให้ดีขึ้น ส่วนตัว “แสงตะวัน” คิดว่า สิ่งที่ทำให้ได้รับรางวัลชนะเลิศน่าจะเป็นเรื่องความมั่นใจในตัวเอง ไม่ลน ไม่กดดันพูดไปได้เรื่อยๆ ยาวๆ ไม่ติดขัด  รวมกับข้อมูลที่เตรียมตัวมาเป็นอย่างดีทำให้ภาพรวมออกมาทำได้ดี

แสงตะวัน ตั้งเป้าหมายในชีวิตว่าอยากจะเรียนให้จบปริญญาตรี ​ก่อนจะออกมาทำงานเกี่ยวกับสายท่องเที่ยวอย่างที่ตั้งใจ เพราะอยากให้พ่อแม่ภูมิใจ จากที่ผ่านมาฐานะทางบ้านไม่ค่อยดี มื่อได้รับทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูงช่วยทำให้ชีวิตดีขึ้นมาก ไม่ต้องทำให้ที่บ้านต้องมากังวลเรื่องค่าเล่าเรียน ตอนนี้ก็พยายามตั้งใจเรียนให้ดีที่สุดสมกับที่ได้รับโอกาสครั้ง 

ร่วมสร้างโอกาสทางการศึกษา
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.)
www.eef.or.th/donate/
ธนาคารกรุงไทย สาขาซอยอารีย์
เลขที่ : 172-0-30021-6
บัญชี : กสศ.มาตรา 6(6) – เงินบริจาค

The post ค้นพบตัวเอง เรียนในสิ่งที่ชอบ ทำให้มีความสุข​ first appeared on กสศ..

จากจุดเริ่มต้น​ที่​ชอบ “ตกปลา” ในวัยเด็ก เมื่อ​จับได้ก็อยากรู้ว่าปลาที่จับได้คือปลาอะไร ผลักดันให้ต้องลงมือค้นหารายละเอียดเกี่ยวกับปลาชนิดนั้นๆ  ​ยิ่งรู้เยอะก็ยิ่งรู้สึกว่ามีอะไรให้ค้นหาอีกมาก  ​ทำให้ในที่สุด ​”ณน” ณนสพงษ์ พรายสิน เดินหน้าตามฝันสมัครเข้าเรียนเกี่ยวกับเทคโนโลยีเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำแบบไม่มีไขว้เขว ​

“ตอนนั้นกำลังจะ จบม.ต้น ผมก็ชัดเจนแล้วว่าชอบทางด้านนี้ก็สมัครเรียนต่อที่เดียวเลยคือเรียน ปวช.​วิทยาลัยประมงชุมพรเขตรอุดมศักดิ์ ไม่ได้อยากเรียนสายสามัญเหมือนคนอื่น แต่อยากเรียนสายอาชีวะ เพราะจะได้ลงมือปฏิบัติจากของจริง มากว่าเรียนทฤษฎี และสายงานนี้ยังขาดแคลน คนเรียนน้อยตำแหน่งงานมีมาก จบออกไปมีงานทำแน่นอน”

เริ่มต้นจากการเก็บเกี่ยวประสบการณ์

ยิ่งได้มาฝึกงานที่​ศูนย์วิจัยและพัฒนาพันธุกรรมสัตว์น้ำชุมพร ในตำแหน่งเพาะพันธุ์สัตว์น้ำ ห้องปฏิบัติการ ยิ่งทำให้ “นณ” รู้ว่าตัดสินใจถูกที่เลือกเรียนในสาขานี้เพราะยังมีเรื่องให้เรียนรู้อีกมาก เมื่อได้เรียน​ทฤษฎีมาแล้ว การได้มาสัมผัสของจริงจึงถือเป็นการเก็บเกี่ยวสะสมประสบการณ์ไปเรื่อยๆ ทำให้เราเริ่มรู้ว่า ​ไม่ว่าจะเป็นปลาตัวไหนมีไข่ ไม่มีไข่ ตัวไหนเคาะไข่ได้ ผสมเทียมได้

 “งานด้านนี้เป็นเรื่องที่ต้องใช้ประสบการณ์​และที่ศูนย์วิจัยฯ ก็เป็นสถานที่ฝึกปฏิบัติงานที่ทำให้ได้ลงมือปฏิบัติจริง ได้รับการถ่ายทอดเทคนิควิธีการทำงาน ยิ่งรุ่นพี่แต่ละคนที่อยู่กันมานานเขาจะมีความรู้ เทคนิคส่วนตัวของเขาที่เราได้เรียนรู้”​

 ทั้งหมด เป็นเหมือน “ความท้าทาย” ที่ ณน ต้องก้าวข้ามไปให้ได้ เริ่มตั้งแต่หัด “เพาะพันธุ์” เมื่อเพาะได้ออกมาเป็นลูกปลาแล้วขั้นตอนต่อไปที่ยากกว่าคือการ “อนุบาล” ซึ่งจะต้องทำให้ลูกปลาอยู่รอดตัวใหญ่ขึ้น โดยจะต้องอาศัยการดูแลเอาใจใส่ตั้งแต่เรื่องอาหารที่ต้องรู้ว่าปลาตัวไหนกินอะไร ไม่กินอะไร ต้องควบคุมน้ำ คุมอุณหภูมิ คุมออกซิเจนในน้ำ เป็นปัจจัยที่สัมพันธ์กันไปหมดถึงจะทำให้ลูกปลาอยู่รอดได้ 

ส่วนผสมเติมเต็ม “ทฤษฎี” ​และ “ปฏิบัติ”​

แม้จะเรียนสายอาชีวะแต่ “ณน”​ ก็ตั้งเป้าแต่แรกแล้วว่าหลังจากจบ ปวช. แล้ว จะเรียนต่อ ปวส. และ ปริญญาตรี ตามลำดับเพื่อให้มีความรู้ที่ครบถ้วนทั้ง ทฤษฎี และ ปฏิบัติ ปัจจุบัน  น้องณน เรียนอยู่วิทยาลัยประมงติณสูลานนท์ จ.สงขลา ในชั้นปีสุดท้าย ด้วยเกรดเฉลี่ย 4.00 ในทอมที่ผ่านมา  

 ณน เล่าให้ฟังว่า ยิ่งเรียนสูงขึ้นก็จะมีความรู้ที่มากขึ้น ยากขึ้น จบออกไปก็จะนำไปประกอบอาชีพที่สร้างงานสร้างรายได้มากขึ้น ยกตัวอย่างเช่นเรียน ปวช. ก็จะได้เรียนเพาะพันธุ์ปลาดุก ปลานิล ที่ไม่ยากมาก พอเรียน ปวส. ก็จะขยับขึ้นมาพวกปลาทะเล  แต่เมื่อเข้าสู่ระดับปริญญาตรีก็จะเป็นเรื่องการเพาะพันธุ์กุ้งที่ยากแต่ก็เป็นสัตว์เศรษฐกิจที่มีมูลค่าสูง 

โกอินเตอร์ ฝึกงาน “บรูไน” ​​

อีกจุดเด่นของ “ณน” คือเรื่องภาษาอังกฤษ โดยหลักสูตรในระดับ ปวส. ที่วิทยาลัยประมงติณสูลานนท์ เป็นหลักสูตร Mini English Program  ที่กำหนดให้ต้องไปฝึกงานที่ประเทศบรูไน เป็นเวลา 2 เดือน จุดนี้ถือเป็นอีกประสบการณ์ที่มีคุณค่า ให้ได้เรียนรู้ทั้งเทคนิคการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำต่างประเทศ รวมไปถึงการได้ฝึกใช้ภาษาอังกฤษในการ​สื่อสารทำงานจริง

ทว่าเส้นทางการศึกษาของ “ณน” ดูจะไม่สิ้นสุดเพียงเท่านั้น ล่าสุดเขาผ่านการคัดเลือกให้ได้รับทุนจากโครงการ “ทุนพระกนิษฐาสัมมาชีพ”​ (ทุนพัฒนาเต็มศักยภาพสายอาชีพ) ที่ได้รับพระราชทานชื่อทุนจาก สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีจากกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.)​ ซึ่งเป็นทุนต่อเนื่องเรียนปริญญาตรีถึงปริญญาเอก

ตำแหน่งขาดแคลน ถูกจองตัวตั้งแต่ยังเรียนไม่จบ

จากเดิมที่วางแผนว่าจบปริญญาตรีแล้วจะออกไปทำงานเพราะสายงานนี้มีคนเรียนน้อยแต่มีตำแหน่งงานที่ต้องการในตลาดเป็นจำนวนมากรวมไปถึงบริษัทยักษ์ใหญ่ด้านอาหารที่ประสานมามาจองตัวนักศึกษาที่วิทยาลัยตั้งแต่ยังไม่ทันได้เรียนจบ​

 “แต่เมื่อได้ทุนเรียนต่อก็นับเป็นโอกาสที่ดี ที่จะได้มีความรู้ก้าวข้ามไปอีกขั้น เพราะเรามีความรู้จากการได้ฝึกปฏิบัติมาเยอะ ​เมื่อมาต่อยอดปริญญาตรีก็ทำให้มีความรู้มากขึ้น ยิ่งหากได้ไปเรียนต่อปริญญาโทก็จะทำให้มีความรู้ที่ลึกเจาะลงไปที่ด้านใดด้านหนึ่งโดยเฉพาะ”​ 

เดินหน้าตามเป้าหมายสู่นักวิจัยแพลงตอน

ปัจจุบัน “ณน” ยังต้องเรียนต่อจนจบปริญญาตรีอีก 1 ปี จากนั้นวางแผนที่จะเรียนต่อระดับปริญญาโทสาขาวิทยาศาสตร์ทางทะเล ​ไม่ที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ก็มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ซึ่งตั้งใจจะเน้นศึกษาเจาะลึกในเรื่องแพลงตอน

“แพลงตอนเป็นเหมือนจุดเริ่มต้นของห่วงโซ่อาหารของสัตว์น้ำ​การจะอนุบาลสัตว์น้ำให้เจริญเติบโตได้ดีก็ต้องใช้แพลงตอน เราต้องไปวิเคราะห์ดูว่าแพลงตอนชนิดไหนเป็นอย่างไร สัตว์น้ำชนิดไหนกินแพลงตอนแบบไหน ต้องไปผ่ากุ้ง ผ่าปลาดูว่าในท้อง ในอวัยวะภายในมีแพลงตอนชนิดไหน​”​

ก้าวต่อไป ปริญญาโท เพิ่มโอกาสและรายได้

การที่ได้เรียนปริญญาโทก็จะเพิ่มโอกาสเพิ่มทางเลือกในการทำงานที่ในตำแหน่งระดับสูงขึ้นและเงินเดือนที่สูงขึ้น ซึ่งตำแหน่งงานด้านนี้ยังเป็นตำแหน่งที่ยังขาดแคลนบุคลากรจำนวนมาก

ย้อนไปที่ต้องตัดสินใจเรียนด้านประมงคนยังคิดว่าเราเพี้ยนหรือเปล่า บางคนคิดว่าเรียนไปตกปลาหรือเปล่า เรียนไปจับปลา วางอวน หรือใช้แรงงานอยู่บนเรือ แต่ที่จริงไม่ใช่ยังมีงานทั้งราชการ หรือทำงานในบริษัทใหญ่ ๆ  ทำงานในห้องแล็บ ตอนนี้ก็ตั้งเป้าว่าจะเรียนให้จบปริญญาโทก่อน ส่วนเรื่องปริญญาเอกคงต้องรอดูผลจากการเรียนปริญญาโทก่อน

โอกาสที่ต้องตอบแทนด้วยความรู้ความสามารถ

ส่วนหนึ่งที่ทำให้ ณน เห็นคุณค่าของการศึกษาเป็นเพราะได้รับการปลูกฝังจากคุณแม่ที่ต้องทำงานหาเลี้ยงเขาลำพังหลังจากคุณพ่อเสียชีวิต แม้จะต้องทำงานหนักเหมือนผู้ชายทั้งตัดหญ้า ตัดปาล์ม แต่ก็เพื่อให้ ณน ได้เรียนสูง ๆ จะได้ไม่ต้องมาทำงานลำบาก  ทำให้เขาเห็นคุณค่าของการเรียน คุณค่าของเงินที่กว่าจะได้มาแต่ละบาทที่ส่งให้เขาเรียนมาจนถึงทุกวันนี้ 

“ ไม่เคยคิดว่าจากเด็กอาชีวะคนหนึ่งจะก้าวมาสู่เส้นทางการศึกษาที่ระดับสูงถึงขั้นนี้ แต่เมื่อเรามาสู่จุดนี้ได้เราก็จะเห็นว่าการที่เรียนสายอาชีพมาก่อนทำให้เรามีประสบการณ์มากกว่า​และเมื่อได้มาต่อยอดเรียนในระดับสูงที่มีความลึกเฉพาะด้านยิ่งทำให้เราได้อะไรมากกว่าคนอื่น เมื่อได้โอกาสตรงนี้มาแล้วก็อยากจะตอบแทนสังคมใช้ความรู้ความสามารถที่มีพัฒนาองค์ความรู้ใหม่ๆ เกี่ยวกับสัตว์เศรษฐกิจ ​ไม่แน่วันข้างหน้าเขาอาจจะพัฒนาแพลงตอนสายพันธุ์ใหม่ที่สร้างมูลค่าให้กับประเทศไทยได้”​ ณนกล่าวทิ้งท้าย

ร่วมสร้างโอกาสทางการศึกษา
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.)
www.eef.or.th/donate/
ธนาคารกรุงไทย สาขาซอยอารีย์
เลขที่ : 172-0-30021-6
บัญชี : กสศ.มาตรา 6(6) – เงินบริจาค

The post โอกาสที่ไม่คาดฝัน​ เด็กอาชีวะได้ทุนเรียนต่อถึงระดับปริญญาเอก first appeared on กสศ..

จากโครงการฝึกทักษะอาชีพที่เน้นไปเรื่องการปลูกผักด้วยความมุ่งหวังว่าจะเป็นแหล่งเรียนรู้ให้นักเรียนและช่วยสร้างรายได้แบ่งเบาภาระผู้ปกครองในยามเศรษฐกิจฝืดเคือง แต่ด้วยความมุ่งมั่นตั้งใจทำอย่างเต็มที่ทำให้ ปัจจุบันโครงการปลูกผักของ โรงเรียนบ้านยะบะ(อุปการวิทยา) อ.รือเสาะ จ.นราธิวาส ประสบความสำเร็จเกินเป้าสร้างรายได้เกิน 1 แสนบาท ภายในระยะเวลาไม่ถึงปี ด้วยน้ำพักน้ำแรงของนักเรียนทั้งโรงเรียน

จุดเริ่มต้นมาจาก​ “ทุนเสมอภาค” หรือ เงินอุดหนุนช่วยเหลือนักเรียนยากจนพิเศษอย่างมีเงื่อนไข จากกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) ถือเป็นอีกกลไกสำคัญช่วยแก้ปัญหาความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาด้วยการหยิบยื่นโอกาสและความช่วยเหลือตรงไปถึงเด็กนักเรียนที่ต้องการความช่วยเหลือเร่งด่วน

แม้ในสายตาของคนทั่วไปเงิน 2,000 บาท จะไม่ใช่เงินจำนวนมาก แต่หากผ่านการจัดสรรที่ดี ก็สามารถช่วยเหลือและเป็นประโยชน์ให้เด็กนักเรียนและครอบครัวได้ใช้ชีวิตได้สบายขึ้นและมีความสุขกับการเรียนมากขึ้น

โรงเรียนบ้านยะบะ(อุปการวิทยา) อ.รือเสาะ จ.นราธิวาส ถือเป็นอีกหนึ่งในตัวอย่างความสำเร็จ ของการจัดสรรเงินทุนเสมอภาคซึ่งจากนักเรียนทั้งหมด 580 คน มีเด็กที่ได้รับทุนประมาณ 250 คน ส่วนแรก 1,000 บาท จะมอบให้กับนักเรียน ส่วนที่สอง 1,000 บาทจะมอบให้โรงเรียนเพื่อไปจัดโครงการช่วยเหลือนักเรียน

ครูเอ๋–อรุณศรี หลงชู ครูพละศึกษาและสุขศึกษา โรงเรียนบ้านยะบะ(อุปการวิทยา) เล่าให้ฟังว่า ผู้ปกครองส่วนใหญ่ที่นี่มีฐานะไม่ดี บางบ้านไม่มีเงินซื้อข้าวสาร บางวันเด็กไม่มีเงินติดตัวมาโรงเรียน ทางโรงเรียนก็มาคิดว่าจะแก้ไขปัญหาตรงนี้เพื่อช่วยเหลืออย่างไร

เรื่องแรกที่ทำได้ก่อนก็คือนำเงินทุนที่ได้จาก กสศ. มาจัดเป็นโครงการอาหารเช้า ซึ่งจัดให้กับนักเรียนทั้ง 580 คนไม่ใช่เฉพาะแค่นักเรียนทุนเสมอภาค 250 คนเท่านั้น โดยหากเงินไม่พอทางโรงเรียนก็จะนำเงินส่วนของโรงเรียนเข้ามาสมทบเพื่อให้เด็กทุกคนได้มีอาหารเช้าซึ่งจะมีทั้งข้าวต้ม ข้าวผัด ก๋วยเตี๋ยวผัด

​“นักเรียนส่วนใหญ่ฐานะทางบ้านไม่ดี ส่วนใหญ่ก็ไม่ได้ทานข้าวเช้ามา พอมีอาหารเช้าเด็กก็มีความสุขมากขึ้น อยากมาโรงเรียน เรียนหนังสือมีความสุข เมื่อก่อนเด็กไม่มีอาหารเช้า สมองก็ไม่เดิน เรียนไม่รู้เรื่อง ตอนนี้เรียนดีขึ้น น้ำหนักตัวมากขึ้น  เด็กอิ่มท้อง มีรอยยิ้ม”

แต่ในช่วงเศรษฐกิจที่ไม่ดีเด็กหลายคนไม่ได้มาโรงเรียนเพราะไม่มีเงิน ทางโรงเรียนก็คิดหาทางสร้างแรงจูงใจให้เด็กๆ มาเรียน จึงนำมาสู่การฝึกอาชีพปลูกผัก ​ตั้งแต่มะเขือเปราะ แคนตาลูป บวบเหลี่ยม ฟักทองญี่ปุ่น ข้าวโพด  เมื่อมีรายได้ก็เอามาหารแจกเด็กอีกรอบ จากเงิน 1  แสนบาท เด็กนักเรียนก็จะได้รายได้เพิ่มอีก 400-500 บาทต่อคน

“เด็กทุกคนก็พอทำเกษตรเป็นอยู่แล้วเพราะทุกบ้านก็มีพื้นฐานทำการเกษตร แต่อยู่บ้านเขาไม่ทำ เราก็ดึงเขามาทำเริ่มจากถางหญ้า พรวนดิน หาพันธุ์มาปลูก เน้นไปที่มะเขือเปราะที่มีความต้องการสูง 40 ก.ก. ต่อวัน  เด็กก็ช่วยกันดูแลรดน้ำเช้าเย็น ตอนเช้าก็ไปช่วยกันเก็บครูก็เอาไปส่งที่ร้าน และก็จัดประกวดแปลงไหนผักสวยก็จะได้เงินรางวัลพิเศษตรงนี้เป็นการสร้างแรงจูงใจให้เด็กนักเรียนอีกทาง”

ตอนนี้นักเรียนทุกคนมีรายได้เพิ่ม ได้แบ่งเบาภาระผู้ปกครองเราก็บอกผู้ปกครองไปว่าตอนนี้ยางถูก ขายไมได้ราคาก็หันมาปลูกมะเขือจะสร้างรายได้มากกว่า เขาก็มาขอพันธุ์เราก็ให้พันธุ์ไปลองปลูก นักเรียนก็มีความรู้ที่ได้ลงมือปฏิบัติก็สามารถกลับไปปลูกที่บ้านได้

“ตอนเริ่มต้นมันก็เหนื่อย ต้องเริ่มจากไม่มีอะไร ถางหญ้าเอง จนตอนนี้โครงการประสบความสำเร็จ เราก็ภูมิใจที่ช่วยให้เด็กได้มีรายได้เพิ่ม บางคนอาจมองว่า 400-500 อาจไม่เยอะ แต่สำหรับเด็กถือว่าเยอะ ตรงนี้คุ้มแล้วสำหรับการรับราชการได้เงินเดือนจากภาษีประชาชน เราก็ต้องทำงานทดแทนคืนให้กับเด็ก ทดแทนเป็นแรงเราไม่มีเงินเป็นแสนให้เขาเราก็ต้องทำตรงนี้”​ ครูเอ๋ กล่าวทิ้งท้าย

ร่วมสร้างโอกาสทางการศึกษา
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.)
www.eef.or.th/donate/
ธนาคารกรุงไทย สาขาซอยอารีย์
เลขที่ : 172-0-30021-6
บัญชี : กสศ.มาตรา 6(6) – เงินบริจาค

The post ทุนเสมอภาค ช่วยสร้างรายได้นับแสน ​รร.บ้านยะบะลุยปลูกผักขายแบ่งเบาภาระผู้ปกครอง first appeared on กสศ..

ริเริ่มเกษตรครัวเรือน มีกิน มีขาย ใช้สิ่งที่มีให้เกิดประโยชน์สูงสุด

สำหรับช่วงเวลาที่การเรียนรู้ในห้องเรียนต้องหยุดชะงัก แต่บทเรียนการเกษตรของน้องๆ ทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง 22 คน จากสาขาเทคโนโลยีการเกษตร วิทยาลัยชุมชนยะลา ก็ไม่ได้หยุดตามไปด้วย เมื่ออาจารย์วรัญญู แก้วทอง ผู้รับผิดชอบโครงการทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง รุ่น 1 ได้ผุดไอเดีย ‘7 เมล็ดพันธุ์ 7 ห่อ 7 ชนิดผักสวนครัว’ ให้เป็นจุดเริ่มต้นของโครงการทำเกษตรในครัวเรือน สำหรับเด็กแต่ละคน

ด้วยแนวคิดให้เด็กได้ค้นหาแนวทางการเพาะปลูกด้วยตัวเอง ผ่านการสร้างสรรค์ดัดแปลงจากสิ่งที่มี บนพื้นที่ที่หาได้ ซึ่งนอกจากจะแฝงกุศโลบายให้ลูกศิษย์รู้จักมีน้ำอดน้ำทนกับการคิดหาวิธีดูแลผักให้เติบโตงอกงามแล้ว ไอเดียผักสวนครัวนี้ ยังทำให้เด็กๆ มีกิจกรรมทำในช่วงกักตัวอยู่บ้าน ช่วยลดปัญหาการออกจากบ้านไปพบปะกันได้อีกด้วย

ความสำเร็จไม่ใช่ผลลัพธ์ แต่คือ ‘ลองผิดลองถูกเรียนรู้ด้วยตัวเอง’

อาจารย์วรัญญู แก้วทอง เล่าว่า 7 เมล็ดพันธุ์พืชผักสวนครัวเป็นแผนที่ทางวิทยาลัยได้น้อมนำเอา ‘ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง’ ของในหลวงรัชกาลที่ 9 มาผสานลงในหลักสูตร และเตรียมไว้สำหรับเด็กๆ ในปีการศึกษาที่กำลังจะมาถึง แต่เมื่อเกิดเหตุการณ์การระบาดของ COVID-19 ทำให้กิจกรรมในภาคฤดูร้อนต้องระงับทั้งหมด เด็กๆ ไม่สามารถออกจากบ้านมาดูแลแปลงเกษตรที่วิทยาลัยตามแผนงานที่วางไว้ได้ จึงได้ขยับเอาแผน 7 เมล็ดพันธุ์ฯ มาใช้ในช่วงเวลานี้แทน

“เป้าหมายหลักของโครงงานคือการได้ลงมือทำ ได้มุ่งมั่นกับการเพาะปลูกด้วยตัวเองบนพื้นที่และอุปกรณ์จำกัดของแต่ละคน ตามแนวทางของการเป็นนักเรียนทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ที่จะต้องมีความคิดริเริ่มสิ่งใหม่ๆ พร้อมอดทนต่อการทดลองหรือความล้มเหลวเพื่อหาวิธีที่เหมาะสม เฉพาะตัว และต้องเป็นการพัฒนาสร้างสรรค์ให้ประโยชน์ ซึ่งพอมาเกิดปัญหาจาก COVID-19 เด็กๆ เขาต้องอยู่บ้านไปไหนไม่ได้ เราจึงมอบเมล็ดพันธุ์ให้เขาไป และเริ่มต้นโครงงานตั้งแต่ช่วงปิดเทอมนี้เลย”

จากน้อยไปหามาก …ค้นให้พบสภาพแวดล้อมเหมาะสม แล้วเมล็ดพันธุ์ก็พร้อมจะงอกงาม

ถึงตรงนี้ หลายคนอาจสงสัยว่า ทำไมต้องเป็น ‘7’ เรื่องนี้ อาจารย์วรัญญู แก้วทอง บอกว่า จำนวนนี้นับว่าไม่มากและไม่น้อยเกินไปสำหรับการเริ่มต้น เนื่องจากตั้งใจให้การเรียนรู้ไล่ระดับจากน้อยไปหามาก

โดยเมล็ดพันธุ์ชุดแรกที่ได้รับไป 7 เมล็ด 7 ห่อ และ 7 ชนิดนี้ เชื่อว่าทุกคนคงไม่สามารถปลูกได้จนงอกงามทั้ง 7 ชนิด แต่ในบทเรียนที่อยากให้เด็กๆ ได้รู้คือ สภาพแวดล้อมที่เขาปลูกเป็นอย่างไร เพราะพืชแต่ละชนิดต้องการดิน น้ำ สภาพอากาศ หรือแสงแดดที่แตกต่างกัน ดังนั้นจะต้องมีบางชนิดที่เติบโตได้ดีเมื่อเจอสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม หรือบางชนิดอาจล้มตายไปบ้าง เขาจึงต้องเสาะหาวิธีการปลูกและดูแลให้พบ ผ่านการสังเกตและทดลองไปเรื่อยๆ

ก่อนเมล็ดพันธุ์จะส่งถึงมือ เด็กๆ ต้องวางโครงการมาว่าอยากปลูกอะไร แล้วจะเอาไปทำอะไรต่อ จากนั้นต้องศึกษาว่าพื้นที่ที่ตนมีเหมาะกับการปลูกพืชผักชนิดไหน และเรียนรู้ที่จะนำสิ่งที่มีมาใช้ประโยชน์ให้ได้มากที่สุด รู้จักการดัดแปลงอุปกรณ์รอบตัวให้เอื้อต่อการเติบโตของเมล็ดพันธุ์ ซึ่งหากใครมีพื้นที่จำกัด ก็ต้องสร้างแปลงขึ้นจากไอเดียที่มี โดยอาจารย์วรัญญูบอกว่า ปัญหาต่างๆ เหล่านี้เอง ที่จะกระตุ้นให้เด็กได้คิด รู้จักทดลอง ผ่านความล้มเหลว และจะเกิดเป็นองค์ความรู้เฉพาะตัวที่เด็กๆ ต้องบันทึกทุกวิธีขั้นตอนเอาไว้ เพื่อทำรายงานความคืบหน้าทั้งหมดให้ครูรับทราบเป็นระยะ ผ่านทางโซเชียลมีเดีย

อาจารย์วรัญญู แก้วทอง กล่าวถึงจุดประสงค์อีกด้านของกิจกรรม ว่าต้องการให้เด็กได้ใช้การปลูกผักเป็นสื่อใกล้ชิดกับคนในครอบครัว รวมถึงหากได้พืชผลมาแล้วยังสามารถเก็บกินได้ในบ้าน หรืออนาคตหากมีเหลือพอก็ยังนำไปขายได้ด้วย และที่สำคัญคือ ตั้งแต่เด็กๆ เริ่มกิจกรรมปลูกผักกันแล้ว ผลพลอยได้ที่เห็นชัดคือ อัตราการออกจากบ้านของเด็กก็ลดลง หลายคนไม่ยอมไปไหน ใช้เวลาจดจ่อกับแปลงผักทั้งวัน

จากวิชาพื้นฐานที่เพิ่งเรียนในชั้นปี 1 ได้กลายเป็นบทเรียนที่นำมาใช้ได้ในชีวิตจริง ด้วยแนวทางการทดลองผ่านประสบการณ์เฉพาะตัว และในช่วงเวลาของการเก็บตัวอยู่บ้านท่ามกลางวิกฤติการระบาดของ COVID-19 ครั้งนี้ เด็กๆ กำลังได้เรียนรู้อีกหนึ่งวิถีทางของศาสตร์การเกษตรโดยที่พวกเขาอาจไม่รู้ตัว ตามคำบอกของอาจารย์วรัญญูว่า ปลายทางของบทเรียนนี้ได้สอดแทรกหัวใจของวิถีการทำเกษตรเอาไว้ นั่นคือ ‘ความมุ่งมั่น อดทน และต้องสามารถพึ่งพาตัวเองได้’    

ร่วมสร้างโอกาสทางการศึกษา
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.)
www.eef.or.th/donate/
ธนาคารกรุงไทย สาขาซอยอารีย์
เลขที่ : 172-0-30021-6
บัญชี : กสศ.มาตรา 6(6) – เงินบริจาค

The post 7 เมล็ดพันธุ์ 7 ห่อ 7 ชนิด พิชิตปัญหาเด็กออกจากบ้านช่วง COVID-19 first appeared on กสศ..