<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>สำนักพัฒนาคุณภาพครู | กสศ.</title>
	<atom:link href="https://www.eef.or.th/tag/%e0%b8%aa%e0%b8%b3%e0%b8%99%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%9e%e0%b8%b1%e0%b8%92%e0%b8%99%e0%b8%b2%e0%b8%84%e0%b8%b8%e0%b8%93%e0%b8%a0%e0%b8%b2%e0%b8%9e%e0%b8%84%e0%b8%a3%e0%b8%b9/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.eef.or.th</link>
	<description>กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา</description>
	<lastBuildDate>Mon, 19 Oct 2020 12:34:29 +0000</lastBuildDate>
	<language>th</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.3.15</generator>

<image>
	<url>https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2021/02/cropped-fav-icon-32x32.png</url>
	<title>สำนักพัฒนาคุณภาพครู | กสศ.</title>
	<link>https://www.eef.or.th</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>ดร.อุดม วงษ์สิงห์: เด็กๆ จะพัฒนา ถ้าครู โรงเรียน และชุมชนจับมือกัน</title>
		<link>https://www.eef.or.th/udom-wongsingh/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=udom-wongsingh</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[admin]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 19 Oct 2020 12:34:29 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[บทความ]]></category>
		<category><![CDATA[PISA]]></category>
		<category><![CDATA[สำนักพัฒนาคุณภาพครู]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.eef.or.th/?p=22659</guid>

					<description><![CDATA[<p>การยกระดับคุณภาพของโรงเรียนจะเป็นไปได้แค่ไหน ถ้าหากไม่ม [&#8230;]</p>
<p>The post <a href="https://www.eef.or.th/udom-wongsingh/">ดร.อุดม วงษ์สิงห์: เด็กๆ จะพัฒนา ถ้าครู โรงเรียน และชุมชนจับมือกัน</a> first appeared on <a href="https://www.eef.or.th">กสศ.</a>.</p>]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><span style="font-weight: 400;">การยกระดับคุณภาพของโรงเรียนจะเป็นไปได้แค่ไหน ถ้าหากไม่มีข้อมูลที่ก่อรูปขึ้นมาจาก ‘ผู้เล่น’ ในระบบโรงเรียนเอง และสามารถกำหนดเป้าหมายที่จะเดินไปข้างหน้าร่วมกันทั้งองคาพยพ</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) ซึ่งเป็นหน่วยงานที่ขับเคลื่อนความเสมอภาคทางการศึกษาด้วยข้อมูลที่มาจากงานวิจัยและการร่วมมือกับผู้มี</span><span style="font-weight: 400;">ส่วนเกี่ยวข้องโดยตรง เช่น ครู ผู้ปกครอง และโรงเรียน จึงประยุกต์แนวคิดหนึ่งที่สำคัญในการยกระดับคุณภาพทางการศึกษา ซึ่งจนถึงปัจจุบันมีเครือข่ายที่ร่วมเส้นทางความฝันด้วยกันกว่า 773 โรงเรียนแล้วในเวลาเพียง 1 ปี </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">ในงานประชุมเรื่อง ‘ยกระดับคุณภาพโรงเรียน ลดความเหลื่อมล้ำ: ก้าวต่อไปอย่างยั่งยืน’ ภายใต้โครงการพัฒนาครูและโรงเรียน เพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษาอย่างต่อเนื่อง (Teachers &amp; School Quality Program: TSQP) </span><b>ดร.อุดม วงษ์สิงห์</b><span style="font-weight: 400;"> ผู้อำนวยการสำนักพัฒนาคุณภาพครู นักศึกษาครู และสถานศึกษา กสศ. ชวนให้ทบทวนถึงแนวทางการทำงาน และชวนมองไปถึงทิศทางอนาคตในการยกระดับคุณภาพของโรงเรียนจากอีกแง่มุม </span></p>
<p><img decoding="async" fetchpriority="high" class="alignnone wp-image-22784 size-full" src="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/10/Udom-Wongsing-02.jpg" alt="ดร.อุดม วงษ์สิงห์" width="926" height="677" srcset="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/10/Udom-Wongsing-02.jpg 926w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/10/Udom-Wongsing-02-300x219.jpg 300w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/10/Udom-Wongsing-02-768x561.jpg 768w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/10/Udom-Wongsing-02-750x548.jpg 750w" sizes="(max-width: 926px) 100vw, 926px" /></p>
<p><span style="font-weight: 400;">ดร.อุดม เริ่มต้นด้วยการชี้ให้เห็นความน่ากังวลของคุณภาพการศึกษาไทยหากไม่เร่งแก้ปัญหาที่ต้นทาง ซึ่งจากผลการสอบ PISA ปี 2018 พบว่าทักษะการอ่าน (reading) ของเด็กไทยมีระดับต่ำที่สุด อันเป็นทักษะพื้นฐานในด้านการเรียน ตามมาด้วยวิชาวิทยาศาสตร์ และคณิตศาสตร์ </span></p>
<blockquote><p><span style="font-weight: 400;">สิ่งที่เราพบนี้ส่งผลต่อการศึกษาไทยอย่างไร ยิ่งเมื่อพิจารณาถึงความแตกต่างทางการศึกษาระหว่างเขตเมืองกับชนบท พบว่ามีความแตกต่างกันถึง 2 ปีการศึกษา นั่นหมายความว่า เด็กที่อยู่ในเมืองเรียนไปพร้อมกันกับเด็กนอกเมือง แต่ความรู้อาจจะห่างกันระหว่าง ม.6 ต่อ ม.4 ทำให้มีช่องว่างระหว่างเด็กในเมืองกับเด็กนอกเมืองมากขึ้น </span></p></blockquote>
<p><span style="font-weight: 400;">“แต่ถ้าย้อนกลับไปดูผลการสอบ PISA เมื่อ 3 ปีก่อน คือปีการศึกษา 2015 พบว่ามีความเหลื่อมล้ำต่างกันอยู่ 1.8 ปีการศึกษา แล้วขยับขึ้นมาเป็น 2 ปีเต็ม ในอีก 3 ปีถัดมา ถ้าปล่อยทิ้งไว้ ก็นับว่าน่ากลัว” ดร.อุดม กล่าว </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">จากปัญหาข้างต้น แนวโน้มเช่นนี้อาจจะมองเห็นได้ในงานของ จอห์น แฮทที (John Hattie) เรื่อง Visible Larning (2008) แนวคิดที่ตอบโจทย์การทำงานอย่างหนึ่งคือ การพัฒนาโรงเรียนทั้งระบบ (whole school approach) ซึ่ง จอห์น แฮทที เสนอว่า มีอยู่ 6 เรื่องสำคัญที่ถ้าหากช่วยกันภายในโรงเรียนจะทำให้ปัญหาเหล่านี้ได้รับการแก้ไข ได้แก่ </span></p>
<ol>
<li><span style="font-weight: 400;"> ครูรู้ศักยภาพของเด็กแต่ละคน </span></li>
<li><span style="font-weight: 400;"> นักเรียนมีส่วนประเมินตนเอง เด็กทุกคนอยากคิดเอง ประเมินตนเองได้ </span></li>
<li><span style="font-weight: 400;"> การเรียนรู้ตามวัยและพัฒนาการ </span></li>
<li><span style="font-weight: 400;"> การดูแลแก้ไขปัญหาความเสี่ยงของเด็กแต่ละคน </span></li>
<li><span style="font-weight: 400;"> การเรียนการสอนเปลี่ยนหลักคิด</span></li>
<li><span style="font-weight: 400;"> พลังร่วมของครูและบุคลากรทุกคนในโรงเรียน </span></li>
</ol>
<p><span style="font-weight: 400;">ดร.อุดม กล่าวว่า “เราจะเห็นว่าที่ผ่านมา 1 ปี โรงเรียนกว่า 290 โรงในเครือข่าย ได้เริ่มเห็นแนวทางนี้ชัดเจนขึ้น แล้วค่อยๆ ขยับไป ส่วนอีกปัจจัยหนึ่งคือ ทำไมจึงต้องให้ครูทุกคนในโรงเรียนมาเข้าร่วมโครงการ เช่น โรงเรียนขนาดกลางค่อนข้างไปทางใหญ่ จะมีครูหลายสิบคน บางโรงเรียนอยู่ที่หลักร้อย รวมครูอัตราจ้าง ครูผู้ช่วยด้วย</span></p>
<p><img decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-22783" src="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/10/Udom-Wongsing-01.jpg" alt="ดร.อุดม วงษ์สิงห์" width="2508" height="1672" srcset="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/10/Udom-Wongsing-01.jpg 2508w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/10/Udom-Wongsing-01-300x200.jpg 300w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/10/Udom-Wongsing-01-1400x933.jpg 1400w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/10/Udom-Wongsing-01-768x512.jpg 768w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/10/Udom-Wongsing-01-1536x1024.jpg 1536w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/10/Udom-Wongsing-01-2048x1365.jpg 2048w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/10/Udom-Wongsing-01-750x500.jpg 750w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/10/Udom-Wongsing-01-272x182.jpg 272w" sizes="(max-width: 2508px) 100vw, 2508px" /></p>
<blockquote><p><span style="font-weight: 400;">ถ้ามีครูฮีโร่อยู่ 1 คน แต่เก่งอยู่คนเดียว การทำงานอาจจะห่อเหี่ยว แต่ถ้าช่วยกันจะสามารถช่วยให้เด็กได้รับทักษะสำคัญในศตวรรษที่ 21 อย่างน้อย 2 เรื่องสำคัญ คือ การคิดอย่างมีวิจารณญาณ และการคิดเชิงสร้างสรรค์ เชิงนวัตกรรมได้</span></p></blockquote>
<p><span style="font-weight: 400;">“ถ้าหากเราวิเคราะห์และมองไปข้างหน้าว่า แนวทางนี้นอกจากจะเป็นการประยุกต์จากตัวแบบที่ประสบความสำเร็จในต่างประเทศ อีกด้านหนึ่งยังมาจากการกระเทาะจากการทำงานของโรงเรียนในเครือข่ายของไทยเอง”</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">ดร.อุดม กล่าวอีกว่า การประยุกต์จากงานวิจัยที่ได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติเข้ากับการสำรวจข้อมูลโดยครู ผู้ปกครอง และนักเรียน ได้ช่วยให้แนวทางการพัฒนาคุณภาพโรงเรียนทั้งระบบ (whole school approach) เข้าใกล้ความเป็นจริงมากขึ้น แนวการพัฒนาคุณภาพโรงเรียนทั้งระบบนี้ หมายถึง การพัฒนาโรงเรียนอย่างเป็นระบบด้วยการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วนในโรงเรียน และการมีส่วนร่วมของผู้ปกครองอย่างแยบยล เพื่อยกระดับคุณภาพการเรียนรู้ คุณลักษณะ และความประพฤติของนักเรียน โดยอาศัยภารกิจ 3 ด้าน ในการผลักดัน คือ</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">หนึ่ง-การบริหารจัดการ เช่น การวิเคราะห์ข้อมูลสารสนเทศ การวางแผน การปฏิบัติตามแผน และการประเมินผล สอง-การจัดการเรียนการสอนที่ครอบคลุมการจัดการหลักสูตรและกิจกรรมเสริมหลักสูตร และสาม-การสนับสนุนสภาพแวดล้อมและสิ่งต่างๆ ที่เอื้อให้เกิดการเรียนรู้ของนักเรียน </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">“เราไม่หวังพลิกฝ่ามือในปีเดียว แต่อาจจะเป็น 2-3 ปี ซึ่งน่าจะพอเห็นอะไรบางอย่างที่บ่งชี้ได้ว่า ต่อไป กสศ. จะสนับสนุนโรงเรียนด้วยรูปแบบไหนได้บ้าง </span></p>
<p><img decoding="async" class="alignnone wp-image-22660 size-full" src="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/10/IMG_6318.jpg" alt="" width="1200" height="800" srcset="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/10/IMG_6318.jpg 1200w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/10/IMG_6318-300x200.jpg 300w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/10/IMG_6318-768x512.jpg 768w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/10/IMG_6318-750x500.jpg 750w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/10/IMG_6318-272x182.jpg 272w" sizes="(max-width: 1200px) 100vw, 1200px" /></p>
<p><span style="font-weight: 400;">“กรอบแนวคิดของโรงเรียนที่จะพัฒนาตนเองได้จะต้องมีองค์ประกอบ เช่น มาตรการระดับโรงเรียน เครื่องมือช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการบริหารจัดการ เชื่อมโยงกับมาตรการในระดับชั้นเรียน ทั้งหมดจะต้องมีตัวช่วยคือ ‘โค้ช’ ที่จะช่วยสนับสนุนให้เกิดกระบวนการ เพื่อให้ระบบต่างๆ ในโรงเรียนหมุนไปได้ และยังเติมเข้าไปได้อีกตามศักยภาพของโรงเรียน</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">“โรงเรียนในขนาดเดียวกันทั่วประเทศ 8,000 โรง จะอยู่ในเครือข่ายเรา 10 เปอร์เซ็นต์ หรือประมาณ 700-800 โรง ซึ่งเราหวังให้เกิดผลในอนาคตทั้งหมด การทำงานของเราจะจับมือกันไป ไม่ว่าเด็กจะจบไปกี่รุ่นก็ตาม แต่เราก็ยังเป็นครูกันต่อไป” ดร.อุดม กล่าว </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">ถึงที่สุดแนวทางนี้มุ่งหวังผลลัพธ์สุดท้าย คือความยั่งยืน ซึ่งคาดหวังว่าโรงเรียนจะสามารถพัฒนาตนเองไปได้ทั้งระบบ โดยโครงการนี้มีความคาดหวังขั้นต่ำเพียงโรงเรียนลุกขึ้นมาพัฒนาตนเองได้ และนโยบายจากหน่วยงานต้นสังกัดอาจจะมีผลเพียงเล็กน้อยหากโรงเรียนตั้งใจจะทำอยู่แล้ว และคาดหวังด้วยว่าครูจะสามารถมีทักษะที่จำเป็นในการจัดการเรียนรู้ และท้ายที่สุดเกิดเครือข่ายการเรียนรู้ร่วมกันในระดับโรงเรียน ระหว่างครู ระหว่างชั้นเรียน ระหว่างผู้บริหาร</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">สำหรับแก่นแกนของผลลัพธ์การเรียนรู้ (learning outcome) ที่ ดร.อุดม นำเสนอคือทักษะที่สำคัญ ได้แก่ ทักษะการวิเคราะห์ การแก้ปัญหา และวิพากษ์อย่างมีวิจารณญาณ ทักษะการคิดสร้างสรรค์ ทักษะการสื่อสาร ทักษะอาชีพ ทักษะชีวิต </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">ดังที่ครูในเครือข่ายของ กสศ. ได้ร่วมกันถอดบทเรียนมากมายโดยจับสาระสำคัญอย่างกระชับที่สุดได้ว่า “เด็กอยากมาโรงเรียน ครูสนุกกับการสอน” ขณะเดียวกันเด็กนักเรียนจะได้มีคุณลักษณะอันพึงประสงค์ คือ มีวินัย มีความซื่อสัตย์ และมีจิตสาธารณะ </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">ในตอนท้าย ดร.อุดม วงษ์สิงห์ นำเสนอตัวอย่างครู แอนเดรีย ซาฟิราคู (Andria Zafirakou) ซึ่งเป็นครูสอนวิชาศิลปะและสิ่งทอ โรงเรียนชุมชนแออัดอัลเพอร์ตัน กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ อันเป็นพื้นที่ที่มีอัตราการก่ออาชญากรรมสูงที่สุดในลอนดอน เด็กนักเรียนส่วนใหญ่มีพ่อแม่เป็นผู้อพยพ โดยพบว่าเธอไม่เพียงแต่สอนในโรงเรียนเท่านั้น แต่ยังช่วยชี้นำเด็กในเขตยากจนที่สุดของประเทศและช่วยเหลือเด็กที่มีปูมหลังที่หลากหลาย โดยเธอสามารถสนทนาพื้นฐานได้ถึง 35 ภาษา</span></p>
<figure id="attachment_22666" aria-describedby="caption-attachment-22666" style="width: 2560px" class="wp-caption alignnone"><img decoding="async" loading="lazy" class="wp-image-22666 size-full" src="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/10/copy-of-andria_11-scaled.jpg" alt="" width="2560" height="1707" srcset="https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/10/copy-of-andria_11-scaled.jpg 2560w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/10/copy-of-andria_11-300x200.jpg 300w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/10/copy-of-andria_11-1400x934.jpg 1400w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/10/copy-of-andria_11-768x512.jpg 768w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/10/copy-of-andria_11-1536x1024.jpg 1536w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/10/copy-of-andria_11-2048x1366.jpg 2048w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/10/copy-of-andria_11-750x500.jpg 750w, https://www.eef.or.th/wp-content/uploads/2020/10/copy-of-andria_11-272x182.jpg 272w" sizes="(max-width: 2560px) 100vw, 2560px" /><figcaption id="caption-attachment-22666" class="wp-caption-text">ภาพจาก globalteacherprize.org</figcaption></figure>
<p><span style="font-weight: 400;">วิธีการทำงานของเธอคือ ทำงานร่วมกับเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นเพื่อป้องกันเด็กที่มีความเสี่ยงจากการรวมตัวกันของกลุ่มอันธพาล แนะนำให้เด็กรู้จักชมรมมวยเพื่อใช้ในการป้องกันตัว โดยไม่ใช้กำลังและทักษะนี้ไปก่อปัญหานอกพื้นที่ </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">แอนเดรีย เชื่อว่าระบบการเรียนรู้ที่ดี ต้องการทีมแกนนำ (leadership team) มีสมาชิกจากทั้งในโรงเรียนและนอกโรงเรียน เพราะเด็กๆ ต้องการผู้ใหญ่ที่เป็นต้นแบบให้เด็กเข้าใจอาชีพต่างๆ จนกระทั่งสามารถช่วยเสริมแรงบันดาลใจต่อการเรียนเพื่ออนาคตของตนเอง มีความริเริ่มสร้างสรรค์ ที่สำคัญรูปแบบการเรียนรู้เพื่อพัฒนาความสร้างสรรค์ต้องเริ่มตั้งแต่ยังเล็ก </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">จากตัวอย่างเล็กๆ ที่กล่าวมาแสดงให้เห็นว่า การพัฒนาทักษะการจัดการเรียนการสอนของครู กับการร่วมมือกันของโรงเรียนและชุมชน จะช่วยโอบรับเด็กนักเรียนในกลุ่มเสี่ยงที่จะหลุดจากระบบ และยังช่วยพัฒนาศักยภาพของเด็กนักเรียนได้ ด้วยการร่วมมือกันระหว่างครู โรงเรียน และชุมชน ถึงที่สุดเป้าหมายไม่ใช่สิ่งอื่นไกลเท่ากับการลดความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาให้เกิดขึ้นจริง</span></p>
<p>&nbsp;</p><p>The post <a href="https://www.eef.or.th/udom-wongsingh/">ดร.อุดม วงษ์สิงห์: เด็กๆ จะพัฒนา ถ้าครู โรงเรียน และชุมชนจับมือกัน</a> first appeared on <a href="https://www.eef.or.th">กสศ.</a>.</p>]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
