‘น้องแจ๋ว’ น.ส.พรญาณี สมดี นักศึกษาทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูงรุ่น 1 ชั้น ปวช 1 สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศ วิทยาลัยการอาชีพปากช่อง จ.นครราชสีมา ดีกรีเกรดเฉลี่ย 4.00 บอกว่า อย่างแรกที่ทำในการรับมือกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นตอนนี้ คือไม่ออกจากบ้านไปเที่ยวไหน และใช้เวลาไปกับการเตรียมความพร้อมสำหรับการเรียนชั้น ปวช. 2 ให้มากที่สุด

“ตอนนี้เรามีเวลาว่าง มีแล็ปท็อปเพียงเครื่องเดียวก็สามารถทำประโยชน์ได้มากมาย สำหรับหนูมันเป็นช่วงเวลาสำหรับศึกษาเรื่องราวที่สนใจ โดยเฉพาะบทเรียนในระดับชั้น ปวช.2 เช่นครูบอกว่าเทอมหน้าจะมีเรียน PHP คือการสร้างเว็บขายของ หนูก็จะเข้าไปดูจากที่เขาสอนออนไลน์ ทำความเข้าใจว่าต้องเขียนโปรแกรมยังไง ซึ่งก็ทำให้เราพอมีพื้นฐานเบื้องต้นติดตัวไว้”

น้องแจ๋ว ยังเล่าให้ฟังอีกว่า อย่างวิชาคณิตศาสตร์ในเทอมหน้านี้จะต้องเรียนแคลคูลัส ตัวเองอยากรู้ว่ามันคืออะไรก็ใช้เวลานี้เข้าไปดูไปศึกษา แล้วก็ทำกับวิชาอื่น ๆ ด้วย หนูคิดว่าการเตรียมตัวไว้ก่อนจะมีประโยชน์มากตอนที่เริ่มเรียนจริง”

น้องแจ๋ว กล่าวต่อไปว่า สื่อออนไลน์ทำให้เราหาความรู้ได้จากทุกที่ทุกเวลา สามารถศึกษาวิชาที่จะเรียนล่วงหน้าได้ง่ายขึ้น ด้วยการสอนในยูทูปที่มีตั้งแต่ขั้นพื้นฐาน หากเราทำความเข้าใจไว้ก่อนได้ ตอนที่เรียนปฏิบัติจริงก็จะทำได้เร็วขึ้น แต่สิ่งที่สำคัญไม่แพ้กันคืออาจารย์ที่ปรึกษา เพราะก่อนจะรู้ว่าควรศึกษาอะไร อาจารย์ซึ่งติดต่อกันผ่านทางสื่อออนไลน์อยู่เสมอ จะเป็นผู้ให้คำแนะนำว่าต่อไปจะมีสอนวิชาใด แล้วเราควรเตรียมตัวอย่างไร

หลังจากที่ได้ศึกษาเบื้องต้นมาแล้ว ยังสามารถนำไปแลกเปลี่ยนกับเพื่อนได้อีกด้วย โดยใช้วิธีแคปจอลงกลุ่มแล้วแบ่งกันอ่าน ชวนกันแสดงความคิดเห็น ถือเป็นการนำสื่อออนไลน์มาใช้ประโยชน์ในช่วงที่ออกจากบ้านไปพบปะกันไม่ได้ช่วงโรคโควิด-19 กำลังระบาด

แชร์ความรู้ให้ครอบครัว คนใกล้ชิด รู้ทันโรคโควิด-19

เช่นเดียวกับ ‘ฟิล’ นายปิยะพงษ์ ชาติเวียง นักศึกษาทุนนวัตกรรมสายอาชีพรุ่นที่ 1 ชั้น ปวส.1 สาขาวิชาอาหารและโภชนาการ วิทยาลัยเทคนิคลำพูน จ.ลำพูน เล่าว่า ตัวเองได้รับผลกระทบจากสถานการณ์การระบาดของโควิด-19 โดยตรง เนื่องจากต้องยกเลิกการฝึกงาน รวมถึงการเรียนภาคฤดูร้อนที่วิทยาลัยต้องหยุดกิจกรรมลงไปทั้งหมดทันที

“สิ่งที่ผมทำได้ตอนนี้คืองดออกจากบ้าน ถ้าจำเป็นก็ต้องสวมหน้ากากอนามัย และล้างมือด้วยแอลกอฮอล์เจลบ่อย ๆ ผมมองว่าสิ่งที่ผมสามารถทำประโยชน์ได้ในตอนนี้คือ นำความรู้ความสามารถและทักษะการเข้าถึงข้อมูลข่าวสารในอินเตอร์เน็ตมาเผยแพร่ให้คนรอบตัวเข้าใจ เพราะผมเข้าถึงข้อมูลได้กว้างกว่า ผมก็นำความรู้ตรงนั้นมาแนะนำคนในครอบครัวให้เขาได้รู้วิธีปฏิบัติตัวที่ถูกต้อง รวมถึงติดตามข่าวสารอย่างมีสติ พิจารณาก่อนปักใจเชื่อว่าข้อมูลใดเป็นจริงหรือเป็นเฟคนิวส์” น้องฟิล แชร์กิจกรรมระหว่างอยู่บ้าน

อีกด้านหนึ่ง น้องฟิล บอกว่า ยังได้ใช้เวลาว่างไปกับการออกกำลังกายเพื่อสร้างภูมิคุ้มกันให้กับตนเอง โดยเน้นออกกำลังกายในบ้าน แค่มีพื้นที่เล็ก ๆ พอสำหรับการวิดพื้น กระโดดตบ หรือยืดเหยียดกล้ามเนื้อขยับร่างกายให้พอได้เหงื่อทุกวัน ทั้งยังแนะนำให้คนรอบตัวปฏิบัติตาม เพราะนอกจากร่างกายที่แข็งแรงแล้ว การออกกำลังกายยังช่วยคลายความเครียด หรือความอึดอัดที่ต้องอยู่แต่ในบ้านได้ด้วย ถือเป็นอีกวิธีที่ทุกคนสามารถนำไปใช้ได้

ไม่เพียงเท่านั้นเด็กหนุ่มอย่างน้องฟิล ยังให้ความสำคัญกับการนำช่วงเวลาที่ต้องอยู่แต่บ้านมาศึกษาสถานที่ฝึกงานแต่ละแห่งว่าเป็นอย่างไร สอบถามประสบการณ์จากรุ่นพี่แล้วเก็บข้อมูลไว้ให้มากที่สุด ทั้งในด้านสภาพแวดล้อม การทำงาน กฎระเบียบต่าง ๆ หรือลักษณะของลูกค้าที่จะได้พบ จากนั้นก็นำมาเตรียมตัวและฝึกฝนตัวเองไว้ให้พร้อมมากที่สุด เพื่อเตรียมตัวหลังจากโรคระบาดโควิด-19 เริ่มสงบลงและสถานการณ์กลับเข้าสู่ภาวะปกติ

The post พลิกวิกฤตโควิด-19 ทบทวนตำราเรียนล่วงหน้า ปรับสมดุลชีวิต นักศึกษาทุนนวัตกรรมฯ first appeared on กสศ..

“งานครัวสอนผมว่าความชำนาญไม่มีทางลัด แต่จะเกิดได้เมื่อเราฝึกฝนและหมั่นทำซ้ำทุกๆ วัน ผมจึงมองว่าความสำเร็จหรือการก้าวข้ามตัวเองไปได้ทุกครั้ง มันคือหลักฐานที่สามารถภูมิใจได้ว่าเราใช้เวลาเรียนรู้กับสิ่งที่เรารักมากขนาดไหน”  

แนวคิดจาก ปิยะพงษ์ ชาติเวียง หรือ ‘ฟิล’ นักศึกษาทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง รุ่น 1 สาขาวิชาอาหารและโภชนาการ วิทยาลัยเทคนิคลำพูน เล่าถึงมุมมองต่อวิชาชีพที่เขาร่ำเรียนอยู่ในระดับ ปวส.1 และยังเป็นงานพิเศษที่ช่วยให้เขาสามารถแบ่งเบาภาระทางบ้าน พร้อมเก็บเกี่ยวประสบการณ์ในสายงานที่ตนรักได้ 

ความธรรมดาที่โดดเด่น

ฟิลบอกว่า สมัย ม.ต้นเขาเป็นเด็กที่ไม่มีอะไรเด่น ไม่มีแรงจูงใจในการเรียน เพราะยังหาตัวเองไม่เจอ จนเริ่มเข้าเรียนในระดับชั้น ปวช. ในสาขาวิชาที่ตนสนใจ เมื่อนั้นเองที่รู้สึกว่า
“เหมือนบางอย่างในตัวได้ถูกปลุกขึ้นมา” 

“ผมเริ่มตั้งใจกับการเรียนตั้งแต่ตอนนั้น รู้สึกว่าเราต้องต่อสู้ ต้องดิ้นรน ต้องพยายามเพื่อทำในสิ่งที่เราเลือก ที่เราอยากทำให้ดี เราถึงจะพาตัวเองไปสู่ความสำเร็จได้”

สายใยครอบครัวสู่สายอาชีพ

ครอบครัวของฟิลมีกัน 4 คน คือแม่ผู้เป็นเสาหลักทำงานหาเงินเข้าบ้าน ขณะที่พ่อเป็นเสาหลักอีกต้นคอยรับหน้าที่ดูแลน้องชายที่เป็นออทิสติก วัยเด็กฟิลจึงใกล้ชิดกับพ่อผู้ชื่นชอบการเป็นพ่อครัวทำอาหารให้ทุกคนในบ้านได้กิน เขาเลยได้ซึมซับวิชาจากการเป็นลูกมือพ่อ ลองหัดทำเอง

ด้วยคำแนะนำแรงสนับสนุนจากครอบครัว ถึงชั้นประถม ฟิลก็สามารถทำอาหารง่ายๆ กินเองและหลายครั้งก็แบ่งให้คนในบ้านได้ลองชิมด้วย 

“ความรักในการทำอาหารของผมมีพื้นฐานมาจากครอบครัว มันเป็นหัวข้อพูดคุยของเราเสมอเวลาที่อยู่พร้อมหน้า ทุกครั้งที่ทำงานในครัวจึงเหมือนกับว่าผมได้นึกถึงบรรยากาศความผูกพันที่เกิดขึ้นในบ้านเรา ผมจึงเลือกเรียนด้านนี้ อยากเป็นคนทำอาหารให้ครอบครัวได้กินกันพร้อมหน้าพร้อมตา มีความสุขด้วยกันไปอีกนานๆ สิ่งนี้คือแรงผลักให้ผมไม่เคยรู้สึกท้อ และอยากประสบความสำเร็จในอาชีพให้ได้” ฟิลกล่าวถึงแรงบันดาลใจของเขา

การเรียนสายอาชีพ
“ปฏิบัติ” ก่อนแล้วค่อยทฤษฎี

เมื่อรู้แล้วว่าต้องไปทางไหน เขาก็ไม่ลังเลที่จะมุ่งเดินไปทางนั้น ประกอบกับการสนับสนุนจากทางบ้าน ทำให้เขาแน่ใจว่าการเลือกเรียน ปวช. ในสายงานเกี่ยวกับอาหาร คือเส้นทางที่เหมาะกับเขา ตอนที่จบ ม.3 เขาตัดสินใจเรียนต่อสายอาชีพอย่างมั่นใจ เพราะรู้แล้วว่าตนเองชอบและต้องการเรียนอะไร 

เพราะข้อดีของการเรียนสายอาชีพคือการได้ฝึกความอดทน ขัดเกลาวินัยในตัวเอง  ได้พบผู้คนที่ต่างและหลากหลาย ทั้งครูและเพื่อนๆ ที่สนใจในสิ่งเดียวกัน หมกมุ่นในเรื่องเดียวกัน นั่นทำให้ฟิลแทบไม่ต้องปรับตัวเลยกับการเรียนในระดับ ปวช.  

และการออกไปทำงานข้างนอกนั้น เป็นบทเรียนสำคัญของการเรียนสายอาชีพ ทำให้เขาได้ทำความเข้าใจกับโลกข้างนอกวิทยาลัย มากกว่าที่คนวัยเดียวกันจะได้รับ

“การเรียนสายอาชีพเป็นหลักสูตรที่เน้นการปฏิบัติมากๆ มันไม่มีทางลัด ต้องทำซ้ำๆ เก็บเกี่ยวประสบการณ์จนชำนาญ ไม่ใช่แค่รู้ทฤษฎีก็สามารถทำได้ โดยเฉพาะถ้าเป็นเรื่องของการทำอาหารยิ่งต้องอาศัยการทดลอง พลิกแพลง มันมีทั้งเรื่องของประวัติศาสตร์ การส่งต่อความรู้ ขณะเดียวกันก็เป็นศาสตร์ที่ไม่มีจุดสิ้นสุด ต้องเรียนรู้ต่อไปเรื่อยๆ เพราะมีความรู้ใหม่เกิดขึ้นทุกวันและต่อยอดได้ไม่รู้จบ นอกจากนี้การที่ได้ไปทำงาน 2-3 วันต่อสัปดาห์ ยังเป็นการเปิดโลกทัศน์ ทำให้เราได้เห็นอะไรมากกว่าคนรุ่นเดียวกันที่เขายังไม่เคยทำงาน ตรงนี้เป็นสิ่งที่หาไม่ได้เลยจากในห้องเรียนครับ” 

จุดผกผันที่เกือบจะไม่ได้เรียนต่อ

อีกเหตุผลหนึ่งที่ฟิลเลือกเส้นทางนี้คือ หากวันหนึ่งครอบครัวไม่มีกำลังส่งเสียให้เรียนต่อ การเรียนสายอาชีพจะเป็นหลักประกันว่าเขามีวิชาติดตัว สามารถนำไปประกอบอาชีพได้ทันที 

“แม่ผมมีรายได้ต่อเดือนไม่มากนัก แต่ก็พอส่งเสียให้เรียนมาได้ตลอด แต่การเรียนยิ่งสูงก็ยิ่งต้องใช้เงินมากขึ้น ผมเลยมองว่าเรียนสายอาชีพพอเราเรียนจบก็ทำงานได้เลย หรือหากไม่ได้เรียนต่อ การมีทักษะอาชีพที่สนใจติดตัวจะช่วยให้เรามีช่องทางมากกว่าเรียนสายสามัญซึ่งต้องต่อให้ถึงระดับปริญญา เพราะในการเรียนสายอาชีพ เราได้ลงมือปฏิบัติซ้ำๆ ทุกวัน ได้ฝึกงานมีประสบการณ์ ยิ่งเป็นสิ่งที่เราถนัดด้วยแล้ว ยิ่งหมายความว่าเราสามารถทำงานได้จริงๆ”

และแล้วสิ่งที่คิดก็เกือบจะเป็นจริง เมื่อช่วงที่เรียนจบปวช. สถานการณ์การเงินในบ้านของฟิลเริ่มไม่ค่อยดีนัก  

‘มันคือการตัดสินใจที่ยากลำบาก ใจผมอยากเรียนต่อไปให้สูงที่สุด แต่พอเห็นว่าแม่ต้องทำงานหนักมากเพื่อหาเงินให้ผมเรียน เลยคิดว่าจะหยุดเรียนไว้ก่อนเพื่อไปทำงานเก็บเงิน แล้วค่อยกลับมาเรียนต่อทีหลัง’

แต่ด้วยคำแนะนำจากอาจารย์ ที่ให้ลองสมัคร ‘ทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง’
ซึ่งอาจารย์บอกว่าเป็นทุนที่เหมาะกับเขา ทั้งในด้านทุนการศึกษา และด้านความมุ่งมั่นที่เขาอยากจะเรียนสายอาชีพ

“ผมใช้เวลาไม่นานยื่นสมัครเป็นนักศึกษาทุน จึงได้เรียนต่อ ได้มีประสบการณ์ที่ดีทั้งในด้านการเรียน การทำงานพิเศษ และสังคมดีๆ ที่ผมได้รับตลอดเวลาเกือบ 1 ปีที่ผ่านมา”

ความภูมิใจกับ ‘อาชีพที่เลือกแล้ว’

ถึงวันนี้ “ฟิล” ได้ผ่านประสบการณ์การเรียนในสายอาชีพเข้าสู่ปีที่ 4 แล้ว แม้จะยังไม่ได้ทำงานเต็มตัว แต่ขาข้างหนึ่งของเขาก็ก้าวเข้าไปสู่สายงานที่สนใจ และเลือกด้วยตนเอง โดยพูดอย่างเต็มปากว่าเขา ‘รัก’ ที่จะเรียนและทำงานด้านอาหารต่อไปจนกว่าจะถึงวันที่ประสบความสำเร็จ

“การเรียนสายอาชีพทำให้ผมมีประสบการณ์ทำงานในร้านอาหารตั้งแต่สมัยเรียน ปวช. จนถึงตอนนี้ที่เรียน ปวส.1 ผมรู้สึกโชคดีที่ได้เริ่มต้นเรียนรู้การทำงานจริงๆ มาเป็นระยะเวลาหนึ่งแล้ว มีชั่วโมงงานและประสบการณ์ในระดับหนึ่ง ถึงแม้จะเป็นแค่ช่วงเริ่มต้น แต่มันสำคัญมาก เพราะการทำงานด้านอาหารมันต้องสังเกต ฝึกฝน ทำซ้ำในทุกขั้นตอน การได้ปฏิบัติจริงมันช่วยให้ความเข้าใจในงานมีเพิ่มขึ้นทุกวัน”

ซึ่งฟิลได้ทำให้เราเห็นว่าการศึกษาที่มีประสิทธิภาพนั้น ต้องเริ่มจากสิ่งที่เราอินและเรียนรู้ ผ่านการลงมือ แล้วค่อยๆ ตอกความรักลงไป 2 ฟอง เติมความมุ่งมั่นลงไปอีก 4 ช้อนโต๊ะ ผสมผสานด้วยการฝึกฝนจริงอีก 200 กรัม คลุกเคล้าให้เข้ากันอย่างพอดี ก็จะเป็นการเรียนรู้ที่สนุกและไม่มีที่สิ้นสุด 

เป็น 1 ในไอดอลจาก “โครงการทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง” ที่มุ่งเน้นในการสร้างโอกาสทางการศึกษาให้เยาวชนจากครอบครัวที่ขาดแคลนทุนทรัพย์จากร้อยละ 20 ของประเทศ ได้เรียนต่อในสายอาชีพ นำทักษะความรู้เฉพาะทางมาใช้ทำงานได้จริง

ร่วมสร้างโอกาสทางการศึกษา
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.)
www.eef.or.th/donate/
ธนาคารกรุงไทย สาขาซอยอารีย์
เลขที่ : 172-0-30021-6
บัญชี : กสศ.มาตรา 6(6) – เงินบริจาค

The post การเรียนสายอาชีพไม่มีทางลัด – “ฟิล ปิยะพงษ์” นศ.ทุนนวัตกรรมฯ first appeared on กสศ..

“บทเรียนจากการฝึกงานคือแหล่งความรู้ที่สำคัญมากๆ เราได้เข้าไปทำงานกับรุ่นพี่หรือหัวหน้างานที่อยู่ในสายงานจริงๆ ตรงนั้นสอนให้เราฝึกฝนปรับตัวให้ทำงานร่วมกับคนอื่นได้ ให้เราเข้าใจวิธีปฏิบัติที่ไม่ได้แค่จำลองอยู่ในห้องเรียน”

การที่เด็กคนหนึ่งต้องแยกจากครอบครัวมาใช้ชีวิตอยู่เพียงลำพังนั้น ‘ไม่มีอะไรง่าย’ โดยเฉพาะการเข้าไปเรียนในโรงเรียนประจำตั้งแต่ชั้น ม.1 ซึ่งต้องปรับตัวกับสิ่งแวดล้อมและสังคมที่แตกต่าง แต่ประสบการณ์ที่ได้รับก็กลับกลายเป็นเหมือนเบ้าหลอมให้เธอมีแง่มุมความคิดที่โตกว่าวัย ทั้งหลักสูตรที่เรียนยังช่วยสั่งสมทัศนคติที่ดี ให้เธอรักใน ‘การเรียนสายอาชีพ’ ที่เธอบอกว่า “ทุกสิ่งที่จำเป็นของรากฐานการเติบโตเป็นผู้ใหญ่ ล้วนมาจากประสบการณ์การฝึกงานในสายอาชีพทั้งหมด”

เจ้าของเรื่องราวที่เรากล่าวถึงคือ ‘น้องเนม’ รุ่งธิดา นุพอ นักเรียนทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ชั้น ปวส.1 แผนกวิชาการจัดการโลจิสติกส์ สาขางานการจัดการคลังสินค้า วิทยาลัยเทคนิคลำพูน เธอเล่าว่าใช้ชีวิตวัยเด็กกับครอบครัวของเธอที่ ต.บ้านหลวง อ.จอมทอง จ.เชียงใหม่ จนถึงคราวต้องเรียนต่อชั้น ม.1 ความขัดสนในฐานะการเงินของทางบ้าน ก็ทำให้เธอต้องไปเรียนต่อที่ ‘โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 26’ ที่ อ.ป่าซาง จ.ลำพูน

ช่วงเวลานั้นเองที่น้องเนมได้รับประสบการณ์ชีวิตหลายอย่าง และเป็นสถานที่บ่มเพาะให้เธอได้ค้นพบความสนใจของตนเอง อันได้แก่ ‘การเรียนรู้ในงานสายอาชีพ’

พบความสนใจในการเรียนสายอาชีพ

น้องเนมเล่าว่า ชีวิตในโรงเรียนประจำได้สอนให้รู้จักรับผิดชอบตัวเองตั้งแต่เด็ก ขัดเกลาทักษะด้านสังคมให้สามารถปรับตัวเข้ากับผู้คนที่แตกต่าง รวมถึงปลูกฝังให้เธอมีทัศนคติว่า ‘ต้องเติบโตขึ้นในทุกๆ วันอย่างมีเป้าหมาย’ ซึ่งตรงนี้หลักสูตรของโรงเรียนราชประชาฯ คือสิ่งที่ช่วยให้เธอพบตัวเองได้เร็ว

หลักสูตรที่เนมว่าคือ ‘การจัดการศึกษาและอบรมวิชาสามัญและวิชาชีพ’ ไปพร้อมกัน คือในวันจันทร์ พุธ ศุกร์ จะเรียนตามหลักสูตรสายสามัญ ขณะที่วันอังคารกับพฤหัส จะได้ไปเรียนสายวิชาชีพที่วิทยาลัยการอาชีพป่าซาง และเมื่อจบชั้น ม.6 ก็จะได้รับวุฒิการศึกษาทั้งสองสาย

“ตอนได้เรียนสายอาชีพควบไปด้วยช่วง ม.ปลาย ทำให้เรารู้ว่ามีการเรียนที่สามารถได้ทั้งความรู้และประสบการณ์จากการปฏิบัติ ซึ่งเราชอบการเรียนลักษณะนี้ จึงตั้งเป้าหมายไว้ว่าจะเรียนต่อสายอาชีพ” น้องเนมอธิบายจุดเริ่มต้นของการเลือกเรียนสายอาชีพ

‘ทุนนวัตกรรมฯ’ ช่วยต่อยอดความสนใจ
และทำให้รู้ว่า ‘เลือกเดินถูกทาง’

เมื่อรู้แล้วว่าต้องเดินต่อไปทางไหน เธอก็มุ่งแสวงหาโอกาสให้ตนเอง แล้วเธอก็ได้มีโอกาสรู้จักกับ ‘ทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง’ ที่ช่วยคลายความกังวลเรื่องทุนการศึกษา และมอบโอกาสให้เธอได้รับประสบการณ์ในการเรียนสายอาชีพอย่างที่ตั้งใจไว้

“ด้วยความที่เราอยากดูแลครอบครัวและต้องห่างบ้านมาตั้งแต่เด็ก ทำให้อยากเรียนจบและทำงานได้เร็ว ๆ แต่งานที่ทำจะต้องเป็นสิ่งที่เลี้ยงดูตนเองและครอบครัวได้ด้วย เราจึงมองว่าการเรียนในสาขาวิชาเฉพาะจะทำให้เติบโตได้ไว มองเห็นเส้นทางการประกอบอาชีพในอนาคตที่ชัดเจน ดังนั้นการได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง จึงเหมือนว่าเป็นโอกาสที่เข้ามาในจังหวะที่เหมาะสม”  

น้องเนมบอกว่า การเรียนในระดับ ปวส. ยิ่งทำให้รู้ว่าตัวเองเลือกเดินมาถูกทาง เพราะถึงแม้ตอนเรียน ปวช. จะเน้นในภาคปฏิบัติเหมือนกัน แต่ก็ยังอยู่แค่ในวิทยาลัย ความรู้บางอย่างที่เรียนมานั้นยังไม่เห็นภาพจริงว่าจะเอามาใช้อย่างไร แต่พอมาเรียน ปวส. ได้ฝึกงานจริง ก็ทำให้เข้าใจการประสานทฤษฎีเข้ากับการลงมือทำ โดยเฉพาะในสาขาวิชาการจัดการคลังสินค้า ที่ต้องอาศัยประสบการณ์และความชำนาญเป็นสำคัญ

“บทเรียนจากการฝึกงานคือแหล่งความรู้ที่สำคัญมากๆ เราได้เข้าไปทำงานกับรุ่นพี่หรือหัวหน้างานที่อยู่ในสายงานจริง ๆ ตรงนั้นสอนให้เราฝึกฝนปรับตัวให้ทำงานร่วมกับคนอื่นได้ ให้เราเข้าใจวิธีปฏิบัติที่ไม่ได้แค่จำลองอยู่ในห้องเรียน แล้วมันรวมถึงการฝึกวินัย ความอดทน ความรับผิดชอบ และความตรงต่อเวลา ซึ่งเป็นสิ่งที่จำเป็นต่อการทำงานและการเติบโตเป็นผู้ใหญ่ทั้งหมด”

นอกจากนี้ เธอยังกล่าวต่อไปว่า การเรียนในสายอาชีพช่วยตอกย้ำให้เธอรู้สึกภูมิใจในตนเอง นั่นเพราะได้มีโอกาสแสดงทักษะความสามารถให้คนอื่นเห็น ซึ่งมันคือความสุขทุกครั้ง ที่ตนเองสามารถรับผิดชอบงานในสถานประกอบการได้จริง โดยน้องเนมย้ำอีกครั้งว่า “การได้เรียนและฝึกงานควบคู่กันไป มันเหมือนการการันตีกลายๆ ว่า ถ้าเราเรียนจบไปแล้ว เราจะเข้าไปทำงานร่วมกับคนอื่นได้แน่นอน”

อีกหนึ่งเรื่องราวของนักเรียนทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ที่พบว่าการเรียนสายอาชีพคือ ‘เส้นทางที่ใช่’ และอยากบอกเล่าถึงสิ่งที่เธอได้รับจากการฝึกงานไปพร้อมกับการเรียนที่เธอค้นพบ ซึ่งเธอเชื่อว่าอาจจะเป็นประโยชน์สำหรับเพื่อนๆ หรือน้องๆ ที่อาจจะกำลังเลือกเส้นทางในการเรียนของตนในช่วงเวลานี้  

ร่วมสร้างโอกาสทางการศึกษา
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.)
www.eef.or.th/donate/
ธนาคารกรุงไทย สาขาซอยอารีย์
เลขที่ : 172-0-30021-6
บัญชี : กสศ.มาตรา 6(6) – เงินบริจาค

The post ‘เรียนสายอาชีพ ให้ทั้งความรู้และประสบการณ์ภาคปฏิบัติ’ first appeared on กสศ..

น้องยูโร-วุฒิพงษ์ วงศ์พิบุลรัตนา ปวส.1 แผนกวิชาเมคคาทรอนิกส์และหุ่นยนต์
วิทยาลัยเทคนิคเชียงใหม่

น้องยูโร-วุฒิพงษ์ วงศ์พิบุลรัตนา ปวส.1 แผนกวิชาเมคคาทรอนิกส์และหุ่นยนต์ วิทยาลัยเทคนิคเชียงใหม่ เล่าให้ฟังว่า ปกติเป็นเด็กตั้งใจเรียนผลการเรียนช่วง ม.5 ม.6 อยู่ที่ประมาณ 3.90 กว่า จนมาเข้าปวส.1 ซึ่งเริ่มต้นยังเป็นวิชาพื้นฐาน ไม่ยากมากเกรดเฉลี่ยเทอมแรกจึง​ได้ 4.00

ส่วนตัวมองว่าเทคนิคสำคัญที่ทำให้ได้เกรดดีอยู่ที่การตั้งใจเรียนในห้องเรียนเป็นหลัก เพราะถ้าตั้งใจทำความเข้าใจเนื้อหาในห้องเรียนแล้วทุกอย่างก็จะอยู่ในหัวหมด แทบไม่ต้องไปอ่านหนังสือ พอใกล้สอบเราก็ค่อยไปอ่านเพิ่มเติมเอาตอนนั้น เวลาอ่านหนังสือแล้วไม่เข้าใจก็ไปปรึกษาอาจารย์หรือเสิร์ชหาข้อมูลในอินเตอร์เน็ต

ยูโร เล่าให้ฟังอีกว่า ฐานะทางบ้านไม่ดีนัก ครอบครัวรับจ้างรายวัน แต่หลังจากได้รับทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง จาก กสศ. ก็ทำให้ชีวิตส่วนตัวและชีวิตการเรียนดีขึ้นโดยทุกวันนี้ไม่ต้องขอเงินพ่อแม่ใช้แล้ว ปัจจุบันตอนนี้อาศัยอยู่กับพี่จะเสียแค่ค่าเดินทาง ค่ากิน ที่เราต้องมาบริหารให้พอต่อการใช้จ่ายและเก็บออมไว้ในอนาคต

“ทุน กสศ. ได้ให้ประโยชน์หลายอย่างทั้งค่าเรียน ค่ากินอยู่ บางครั้งก็ช่วยเหลือที่บ้าน ทำให้ตัวเองสบายขึ้น ที่บ้านสบายขึ้นไม่ต้องคอยมากังวลว่าจะหาเงินจากไหนไปเรียน เพราะก่อนหน้านี้สมัยยังไม่ได้ทุนก็ต้องไปหางานทำพิเศษ เช่น ช่วยยกของ ลงโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ที่สำคัญคือตั้งใจจว่าจะเก็บเงินไว้ส่วนหนึ่งเพื่อเรียนต่อปริญญาตรีในอนาคตสาขาที่เกี่ยวข้องกับเมคาทรอนิกส์แ ละหุ่นยนต์” ยูโร กล่าวอย่างภูมิใจ

ด้าน ‘หนุ่มเครือ’ ​ชาวแม่ฮ่องสอน นักศึกษาชั้น ปวส.1 สาขาโลจิสติกส์ วิทยาลัยเทคนิคลำพูน แม้จะออกตัวว่าเรียนไม่เก่งแต่หากย้อนไปดูเกรดเฉลี่ยที่ผ่านมาตั้งแต่ ปวช.1 วิทยาลัยการอาชีพนวมินทรราชินีแม่ฮ่องสอน จนถึงปัจจุบันจะเห็นว่าได้เกรดเฉลี่ย 4.00 มาตลอด

หนุ่มเครือ เล่าให้ฟังถึงเทคนิคการเรียนให้ได้คะแนนดีว่า ​เริ่มจากประเด็นสำคัญคือตั้งใจฟังครูสอนในห้องเรียนหากครูบอกประเด็นที่จะให้ทำงานส่งหรือประเด็นที่จะออกข้อสอบก็จะต้องกลับไปอ่านทบทวนเพิ่มเติมทันที

‘หนุ่มเครือ’ ชาวแม่ฮ่องสอน นักศึกษาชั้น ปวส.1
สาขาโลจิสติกส์ วิทยาลัยเทคนิคลำพูน

อย่างไรก็ตาม หากประเด็นไหนไม่เข้าใจก็จะไปถามเพื่อนให้ช่วยอธิบายหากยังไม่เข้าใจก็ไปหาครูให้ช่วยอธิบาย
หรือเสิร์ชข้อมูลในอินเตอร์เน็ต ซึ่งน้องยูโร ถ่อมตนว่า​มีเพื่อนที่เก่งกว่าเยอะแต่เขาอาจพลาดบางวิชาทำให้ไม่ได้เกรดเฉลี่ย 4.00 เวลาจะสอบเราก็จะนัดติวหนังสือกัน

“หลัง​ได้รับทุนจากกสศ. แล้วชีวิตเปลี่ยนไปเป็นอย่างมาก ทุกวันนี้ไม่ต้องขอเงินจากพ่อแม่แล้ว นอกจากค่ากินอยู่ ค่าเดินทางและค่าใช้จ่ายในการเรียนอื่นๆ แล้วผมก็จะแบ่งเงินส่วนหนึ่งไว้เป็นเงินเก็บสำหรับเรียนต่อปริญญาตรีเพราะตอนนี้ผมยังไม่ได้สัญชาติไทย พ่อแม่เป็นชาวไทยใหญ่ หากเรียนจบปริญญาตรีก็จะสามารถไปขอสัญชาติไทยได้ ตอนนี้เลยต้องเก็บเงินเพื่อที่จะเรียนต่อปริญญาตรีให้ได้” หนุ่มเครือ กล่าวอย่างมีหวัง

ด้าน น้องธี-ธีรเดช นิลนัน นักศึกษา ปวส.1 เจ้าของผลงานเกรดเฉลี่ย 4.00 จากวิทยาลัยเทคโนโลยีพณิชยการปากช่อง สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศ ​เล่าให้ฟังว่า สำหรับเทคนิคการเรียนส่วนตัวในการทำคะแนนให้ดีคือตั้งใจเรียน เวลาอาจารย์สั่งงานก็จะพยายามทำให้เสร็จตามกรอบเวลาไม่วอกแวกกับสิ่งแวดล้อม

สิ่งสำคัญคือตั้งใจเรียนในห้อง สำหรับการเรียนในห้องเรียนหากไม่เข้าใจก็ต้องรีบถามอาจารย์เพราะมีโอกาสแค่ครั้งเดียวหากปล่อยไปแล้วไม่เข้าใจก็จะไม่เข้าใจไปตลอด การเรียนในสายอาชีพต้องเน้นปฏิบัติ ต้องฟังสิ่งที่อาจารย์สอน วิธีการต่างๆ ให้เข้าใจการทำงานอย่างแท้จริง

ธีรเดช นิลนัน นักศึกษา ปวส.1
วิทยาลัยเทคโนโลยีพณิชยการปากช่อง สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศ

“เมื่อกลับไปบ้านก็อ่านทบทวนบทเรียนที่อาจารย์สอน แต่ไม่ถึงกับต้องอ่านตลอดเวลา เพราะสมองจะรับเยอะเกินไป ต้องมีช่วงผ่อนคลายบ้างเล่นเกมส์บ้าง พอใกล้สอบก็กลับมาอ่านอีกรอบ อีกด้านหนึ่งก็ต้องหาความรู้เพิ่มเติมตอนนี้อยากเรียนภาษาอังกฤษเพิ่มแต่ต้องรอให้มีเวลามากกว่านี้” น้องธี
ระบุเช่นนั้น

น้องธี กล่าวอีกว่า​ หลังจากได้รับทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ของ กสศ. ทำให้ชีวิตดีขึ้นทั้งการเรียน ไม่ต้องขอเงินที่บ้านใช้ สามารถ​จ่ายค่ากินอยู่ ค่าเดินทาง ออกค่าย ส่วนหนึ่งก็เก็บออมไว้เพื่อเรียนต่อปริญญาตรี อีกส่วนเก็บไว้รักษาพยาบาลเพราะเคยเป็นฝีในสมองตอนนี้หายแล้วแต่ต้องไปหาหมอทุกสามเดือน

“อยากฝากถึงทุกคนที่ได้รับทุนของ กสศ.ว่าเมื่อได้รับทุนแล้วก็ต้องรับผิดชอบในหน้าที่ของตัวเอง ต้อง​ตั้งใจเรียน อาจมีผ่อนคลายบ้าง เล่นเกมส์บ้าง แต่ก็ต้องรู้จักแบ่งเวลาด้วย“ น้องธี แสดงความห่วงใยถึงผู้รับทุนคนอื่นๆ

สุดท้าย น้องแจ๋ว-พรญาณี สมดี จากปวช.1 วิทยาลัยเทคโนโลยีพณิชยการปากช่อง สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศ ที่แจ๋วสมชื่อได้เกรดเฉลี่ย 4.00 ในเทอมนี้ ด้วยความมุ่งมั่นตั้งใจเรียนจะใช้เวลาหลังเลิกเรียนและทำธุระส่วนตัวเสร็จเรียบร้อยมานั่งทบทวนบทเรียนจนถึง ตีสอง และตื่นเช้ามาอ่านอีกรอบเพราะตอนเช้าเป็นเวลาที่สมองจดจำบทเรียนได้ดี

เวลาเรียนในห้องเรียนก็จะนั่งหน้าตลอด เพราะจะได้มีโอกาสได้ถามครูเวลาไม่เข้าใจ ถ้าเราเขินไม่กล้าถามครูก็จะไม่มีโอกาสได้ถาม ต้องใช้โอกาสนี้​ เมื่อมีงานที่ต้องทำก็ต้องทำส่งให้ครบตามกำหนด เวลาอยู่กับเพื่อนก็อาจมีติวหนังสือกับเพื่อนด้วย เพราะจะทำให้เราเข้าใจบทเรียนได้ง่ายขึ้น

“โตขึ้นอยากเป็นโปรแกรมเมอร์หรือเป็นครู เพราะจะได้สอนหนังสือเด็กๆ ให้เด็กมีโอกาสดีๆ เหมือนหนูที่ได้รับโอกาสจากกองทุน กสศ. ก็อยากส่งต่อโอกาสนี้ไปให้เด็กคนอื่น ๆ ซึ่งเวลานี้อยากเรียนให้สูงที่สุดเท่าที่จะทำได้” น้องแจ๋ว กล่าวย้ำ

น้องแจ๋ว-พรญาณี สมดี จากปวช.1
วิทยาลัยเทคโนโลยีพณิชยการปากช่อง สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศ

​น้องแจ๋ว เล่าให้ฟังด้วยว่า เมื่อได้ทุนจาก กสศ. ​ทำให้​ทุกวันนี้ไม่ต้องขอเงินที่บ้านใช้
แบ่งเบาภาระได้เยอะ เพราะคุณพ่อเสียตั้งแต่ยังเล็ก คุณแม่ต้องดูแลพี่ชายที่รถล้มขาเสียจนพิการ
ต้องดูแลคุณตาคุณยายที่แก่มาก แต่คุณแม่ก็บอกว่าให้เก็บเงินไว้เรียนต่อด้วย
ทำให้ต้องใช้เงินอย่างประหยัดที่สุดและตั้งใจเรียนให้เต็มที่เพื่อกลับมาตอบแทนสังคมในอนาคตและดูแลครอบ
ครัวให้ดีที่สุด

The post พิสูจน์แล้ว!เคล็ดไม่ลับเด็กหัวกะทิ 4.00 นร.ทุนนวัตกรรมฯ ถึงลำบากก็ไม่ใช่ปัญหา first appeared on กสศ..

ตัวอย่างความสำเร็จจากนักเรียนสายอาชีพเกิดขึ้นมากมาย ไม่ใช่มีแต่ด้านลบเพียงอย่างเดียว เหมือนอย่าง ธวัช ธนันชัย ห้างหุ้นส่วนจำกัด ธวัชแมชชีนเทค ชาวอำเภอลี้ จังหวัดลำพูน อดีตนักเรียนสายอาชีวะ แผนกช่างกล ร่วมแชร์เรื่องราวชีวิตระหว่างเรียนสายอาชีพจนประสบความสำเร็จสูงสุดในชีวิต กลายเป็นเถ้าแก่เจ้าของโรงงานกัดกลึงขนาดใหญ่ ในจังหวัดลำพูน ผ่านเวที “ปลุกพลัง สร้างโอกาสแห่งอนาคต กับทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง” ที่วิทยาลัยเทคนิคลำพูน จังหวัดลำพูน

ธวัช ขึ้นเวทีจับไมค์ เปิดใจเล่าว่า บางคนเกิดมาคาบช้อนเงินช้อนทอง แต่ผมเกิดมาคาบจอบกับเสียมออกมา ชีวิตเรียนอยู่โรงเรียนวัด พักอาศัยอยู่วัด ตื่นเช้ามาออกไปซื้อตับซื้อปลาทูให้แมวกิน หลวงพ่อให้ค่าขนม 20 บาท เดินไปเรียนทุกวันจนจบชั้น ม.3 ก่อนได้โควต้าไปเรียนต่อที่วิทยาลัยเทคนิคลำพูน ในช่วงระหว่างเรียนยังรับจ้างส่งหนังสือพิมพ์ ย่างข้าววัดที่เหลือจำนวนมากนำมาตากแห้งขาย

ช่วงปี 2538 ได้ทุนมูลนิธิกตเวทิน ได้รับทุนปีละ 10,000 บาท จำนวน 2 ปี ขณะเรียนอยู่วิทยาลัยเทคนิคลำพูน แผนกช่างกล ทั้งระดับปวช. และ ปวส. จนมีโอกาสไปเรียนต่อที่ช่างกลปทุมวัน กรุงเทพฯ ไปในนามนักเรียนทุนหวังว่าจบออกมาจะได้เป็นครูสอนหนังสือ

ธวัช บอกว่า ตอนนั้นปี 2540 ดันเกิดวิกฤตค่าเงินบาทลอยตัว ทุนต่างๆที่ได้รับถูกยกเลิกหมด ไม่รู้จะไปเรียนที่ไหนจะกลับบ้านให้ชาวบ้านสมน้ำหน้าหรือ? เลยไปทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟตามร้านอาหารต่างๆอดทนเพื่อวันข้างหน้า และโทรหาหลวงพ่อที่วัดที่เคยอาศัยอยู่ หลวงพ่อช่วยส่งเงินมาให้เดือนละ 2,000 บาท จนจบการศึกษา

กระทั่งจบออกมาเป็นครูอยู่วิทยาลัยเทคนิคลำพูน มาสอนหนังสืออยู่ 7 ปี 4 เดือน 16 วัน แต่ไม่มีเปิดสอบบรรจุแม้แต่วันเดียว เลยล้มเหลวกับชีวิตไม่ได้เป็นข้าราชการ สุดท้ายตัดสินใจลาออก ขณะนั้นทำงานได้เงินเดือน 6,300 บาท

“ก่อนตัดสินใจไปขอเงินพ่อ 80,000 บาท พ่อไปกู้เงินจากธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์ (ธกส.) มาให้ นำมาลงทุนซื้อเครื่องกลึงทันที มาทำเองนับปี ปัจจุบันมีลูกน้องและนักศึกษาฝึกงาน 60 คน มีเครื่อง CNC หรือ เครื่องอัตโนมัติกัด กลึง เครื่องละ 2.4 ล้านบาท จำนวน 14 เครื่อง ในโรงงานยังมีฟาร์มวัว เป็ด หมูป่า ปลา ไก่ และข้าว” เถ้าแก่ใหญ่เล่า

ธวัช เผยเคล็ดลับความสำเร็จในการเรียนสายอาชีพว่า ความสำเร็จมี 3 ข้อสำคัญ 1.ซื่อสัตย์ ต้องซื่อสัตย์กับตัวเอง เมื่อตัวเองสัญญาว่าจะทำอะไรต้องทำให้ได้ตามนั้น แม้ส่วนตัวจะเรียนจะไม่เคยติด 1 ใน 10 แต่เกรดเฉลี่ยไม่เคยต่ำกว่า 3.00 ส่วนตัวมองว่าทุนมี 2 แบบ 1.ทุนเรียนดี และ2.เรียนดีแต่ยากจน ถ้าเราเรียนเราซื่อสัตย์กับตัวเองเกรดเราไม่มีปัญหาแน่นอน อ่านหนังสือ เรียน ทำงาน ทำการบ้าน นี่คือการซื้อสัตย์กับตัวเอง

ส่วน 2.ขยัน ขยันอย่างไร เสาร์อาทิตย์รับจ้างทำงานทุกอย่าง ปลูกข้าว ปลูกลำไย ในขณะที่เพื่อนวางแผนไปเที่ยว แต่เราเลือกกลับบ้านไปรับจ้างทำงาน และ3.อดทน ครูบาอาจารย์เคยด่าผม “ความรู้เท่าหางอึ่ง เอ็งจะไปทำอะไรได้” เลยตอบอาจารย์ไปว่า “ขอบคุณที่อาจารย์เตือนสติผม” และหลักการมีอย่างเดียว “คิดแล้วทำ แล้วทำให้มันมีความสุข”

สุดท้าย ธวัช ฝากถึงนักเรียนทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง กสศ.ว่า เผื่อวันข้างหน้านักศึกษาอาชีวะทุกคนจะได้เป็นนายจ้าง เป็นเจ้าของโรงงาน ขอฝากข้อคิด 1 ประโยคถึงน้องๆว่า “ทำงานต้องได้เงิน จ่ายเงินต้องได้งาน”

The post แปรความลำบาก สู่เถ้าแก่เจ้าของโรงงาน 33 ล้าน อดีตนักเรียนอาชีวะ ตอกย้ำสายอาชีพตอบโจทย์แรงงาน first appeared on กสศ..

อาชีพเชฟ อาจจะเป็นอาชีพของใครหลายคน เช่นเดียวกับ สุกัญญา ขันสวะ หรือ ‘ฮิปเตอร์’ นักศึกษาชั้น ปวส.1 คหกรรม สาขาอาหารและโภชนาการ วิทยาลัยเทคนิคลำพูน จังหวัดลำพูน ที่อยากมีโอกาสทำงานในห้องครัว คอยทำอาหารให้ลูกค้า หรือมีร้านอาหารเล็กๆเป็นของตัวเองสักครั้งในชีวิต

สุกัญญา ดีกรีนักเรียนทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง จากกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) ผู้หลงใหลรสชาติอาหารไทยและชื่นชอบการทำอาหารตั้งแต่เด็กจนโต ศึกษาตำรับตำราทำอาหารจากห้องเรียน ยามว่างยังเปิดดูวิธีการทำผ่านสื่อต่างๆ โดยเฉพาะรายการ “มาสเตอร์เชฟประเทศไทย” (MasterChef Thailand) อีกตัวอย่างรายการทำอาหารที่เด็กคนนี้ใช้เป็นแรงผลักดันตัวเอง เพื่อนำไปสู่ ‘เชฟมือทอง’ ในอนาคต

แววเชฟอาหารเริ่มเฉิดฉายตั้งแต่เรียนอยู่ชั้น ปวช. สุกัญญา มักเป็นตัวแทนแผนกคหกรรมลงแข่งขันทำอาหารอยู่ประจำ คว้ารางวัลสร้างชื่อเสียงให้สถานศึกษาจนโด่งดังเป็นที่ยอมรับ เช่น รางวัลชนะเลิศ ระดับสถานศึกษา, รางวัลชนะเลิศ ระดับจังหวัด,รองชนะเลิศอันดับ 1 ระดับภาค

อีกรางวัลที่สุกัญญารู้สึกภาคภูมิใจที่สุด รองชนะเลิศอันดับ 2 ระดับชาติ เป็นการแข่งขันทักษะวิชาชีพ ประเภทวิชาคหกรรม สาขาวิชาอาหารและโภชนาการ ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ปีการศึกษา 2562 จัดโดยสำนักงานคณะกรรมการอาชีวศึกษา (สอศ.) ณ จังหวัดสุราษฏร์ธานี จากการทำเมนูแสร้งว่ากุ้งปลาดุกฟู ขนมจีนน้ำพริก และตบท้ายเมนูลูกชุบ

“ส่วนตัวถนัดทำอาหารไทยมากที่สุด เช่น แกงเขียวหวาน ขนมจีน ฯลฯ ยิ่งช่วงเรียนต้องฝึกฝนทำอาหารอย่างสม่ำเสมอ” สุกัญญาบอกความถนัด

สุกัญญา พาย้อนเล่าก่อนได้รับทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูงว่า ช่วงเรียนชั้นปวช.1-3 หลังเลิกเรียนประมาณ 3 โมง ต้องรีบไปรับจ้างขายของที่ตลาดค่าจ้าง 100 บาท เสร็จจากขายของไปรับจ้างเฝ้าร้านล้างชามก๋วยเตี๋ยวได้วันละ 120 บาท ประมาณ 3 ทุ่มไปรับจ้างคัดของเก่าต่อ แล้วกลับเข้าบ้านอีกครั้งประมาณ 5 ทุ่ม ส่วนวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ ทำงานอยู่ในห้าง big c แผนกอาหาร ได้ค่าจ้างชั่วโมงละ 39 บาท ชีวิตทำแบบนี้มานาน 3 ปีจนส่งเสียตัวเองเรียนจบชั้น ปวช.

“จริงๆ จะไม่เรียนต่อ ปวส.แล้ว เพราะหาเงินมาจ่ายค่าเทอมไม่ไหว เงินที่ได้มาตอนทำงานไม่เหลือสักบาท เราทุ่มลงไปกับตอนเรียน ปวช. หมดเลย เงินบางส่วนต้องใช้จ่ายดูแลยายด้วย ส่วนพ่อไม่รู้ว่าเป็นใครหนูไม่เคยเห็นหน้า แม่เพิ่งเสียชีวิตไปประมาณปีกว่า” สุกัญญาระบุ

สุกัญญา เล่าอีกว่า อาจารย์จึงมานั่งคุยอยากให้กลับมาเรียนต่อ หลังทราบว่าจะหยุดเรียนอยู่แค่ชั้น ปวช. วันนั้นครูบอกว่ามีทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ของ กสศ. คุณสมบัติเราก็ตรงกับเงื่อนไขหลักเกณฑ์ของทุนนี้ วันนั้นมาจนถึงวันนี้เราได้รับโอกาสทางการศึกษาอีกครั้ง ได้กลับเข้าสู่รั้วสถานศึกษาเหมือนเพื่อนอีกหลายคน ถ้าไม่มีทุนการศึกษาคงทำได้เพียงอย่างเดียวคือหยุดเรียน

“ตอนนี้ตั้งเป้าหมายไว้ว่าถ้าเรียนจบ ปวส. แล้วไม่มีทุนเรียนต่อระดับปริญญาตรี อาจต้องพักเรียน 1 ปี ออกไปทำงานเก็บเงินแล้วกลับมาสมัครเรียนใหม่ เนื่องจากส่วนตัวคาดหวังไว้อยากเป็นครูสอนทำอาหาร หรือเชฟอาหารในอนาคต” นักเรียนทุนฯ ระบุ

ก่อนจบบทสนทนา สุกัญญา บอกว่า ถ้าเรียนจบแล้วอาหารเมนูแรกที่อยากทำให้ยายทานคือเมนู ‘สลัดไก่อบ’

เช่นเดียวกับ ปรวิทย์ แซ่จาง หรือ ‘ว่าง’ นักศึกษาชั้น ปวส.1 คหกรรม สาขาอาหารและโภชนาการ วิทยาลัยเทคนิคลำพูน จังหวัดลำพูน ฝันอยากเป็นดาราเรียนคณะนิเทศศาสตร์หวังปูทางเข้าสู่วงการบันเทิง สุดท้ายชีวิตพลิกผันด้วยฐานะทางบ้านลำบาก จนต้องเบนเข็มชีวิตตัวเองสู่การเรียนคหกรรมทำอาหาร จนตอนนี้ชื่นชอบทำอาหารเป็นชีวิตจิตใจ กลายเป็นความฝันที่ต้องตะกายชีวิตสู่ ‘เชฟอาหาร’

ปรวิทย์ เป็นนักเรียนทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ของกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา ตามหลักเกณฑ์เงื่อนไขทุนทุกอย่าง หลังจากเรียนจบชั้นม.6 โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 26 จังหวัดลำพูน ทำให้ต้องตื่นตัวเรียนรู้การเรียนสายอาชีพมากกว่าเพื่อนที่เรียนสายอาชีพในระดับ ปวช.มาก่อนหน้านี้

“ทำอาหารก็เข้าวงการบันเทิงได้เหมือนกัน หนูเชื่ออย่างนั้น ทุกวันนี้เห็นมีรายการทำงานอาหารที่เกี่ยวกับวงการบันเทิงหลายอย่างเหมือนกัน ถ้ามีรายการแข่งขันทำอาหารจะลองลงแข่งดู อยากเรียนรู้ประสบการณ์ว่าตื่นเต้นขนาดไหน” นักเรียนทุนฯ กล่าว

ปรวิทย์สารภาพว่า ฝีมือการทำอาหารยังไม่ดีเท่าที่ควร โดยเฉพาะอาหารประเภทต้ม ตุ๋น นึ่ง ที่ต้องตั้งฝึกฝนให้หนักกว่าเดิม ส่วนประเภททอด และผัด อันนี้พอทำได้ การทำอาหารทำแล้วมีความสุข เป็นศิลปะ ทั้งการจัดหน้าตาอาหาร ลีลาการปรุง ทุกอย่างต้องใช้ความตั้งใจ นอกจากอาหารอร่อยแล้วการบริการพูดคุยกับลูกค้าต้องใส่ใจด้วย ทำให้ลูกค้าที่มาทานอาหารรู้สึกเป็นครอบครัวเดียวกับเรา

“ขอขอบคุณทุนนี้ที่เข้ามาช่วยสร้างโอกาสทางการศึกษา ตอนแรกคิดว่าคงต้องไปทำงานรับจ้างปลูกผัก ปลูกพริก เหมือนสมัยก่อน ในเมื่อได้รับโอกาสเลยตั้งใจว่าหลังเรียนจบ ปวส. จะเรียนปริญญาตรีต่อทันทีต้องไปถึงให้ได้ โดยใช้เงินออมเงินที่เก็บไว้จากทุนการศึกษาที่ได้รับ” ปรวิทย์แชร์ความรู้สึก

The post บันไดสู่‘เชฟมือทอง’ดีกรีแชมป์ทำอาหารระดับชาติ กับโอกาสการศึกษาใหม่ในชีวิต first appeared on กสศ..

ถึงแม้ไม่มีบัตรประชาชนแสดงตัวตนความเป็นคนไทยเหมือนเพื่อน ๆ ‘หนุ่มเครือ’ เด็กไร้สัญชาติไทย ชาวจังหวัดแม่ฮ่องสอน นักศึกษาชั้น ปวส.1 สาขาโลจิสติกส์ วิทยาลัยเทคนิคลำพูน จังหวัดลำพูน แต่นั่นไม่ใช่เงื่อนไขขวางทางเรียน กลับกันยังการันตีความรู้จากผลการเรียนเกรดเฉลี่ย 4.00 ทุกภาคเรียน ตั้งแต่ระดับชั้น ปวช.1-3 สมัยศึกษาอยู่วิทยาลัยการอาชีพนวมินทรราชินีแม่ฮ่องสอน

ปัจจุบันหนุ่มเครือถือบัตรประจำตัวคนไร้สัญชาติหรือบัตรสีชมพู ซึ่งได้รับทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ของกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) จึงหอบหิ้วตัวเองมาเรียนต่อที่วิทยาลัยเทคนิคลำพูนแห่งนี้ โดยตั้งเป้าหมายผลการเรียนปีนี้ที่เกรดเฉลี่ย 4.00 เช่นเดิม

แววผู้นำสะดุดตาครูอาจารย์ ทำให้หนุ่มเครือ ถูกเลือกให้เป็น ‘ผู้จัดการคลังน้ำดื่ม’ ตรา ‘วิทยาลัยเทคนิคลำพูน’ ทำหน้าที่จัดแจงออเดอร์น้ำดื่มส่งลูกค้าตามร้านค้า สหกรณ์วิทยาลัยฯ สร้างรายได้เข้าวิทยาลัยฯอย่างเป็นกอบเป็นกำ หนุ่มเครือ กล่าวยอมรับว่า ช่วงแรกๆเครียด บางทีนอนอยู่ดึกๆลูกค้าโทรมาสั่ง เข้าแถวก็โทรมา เรียนก็โทรมาสั่ง ตอนนี้เลยชินแล้ว

หนุ่มเครือ เล่ากระบวนการทำงานว่า ช่วงวันจันทร์และวันพุธ ทางโรงผลิตน้ำจะนำน้ำมาส่งที่โรงเรียน ซึ่งวิทยาลัยฯจ้างโรงงานข้างนอกผลิต ส่งครั้งละ 250 แพ็ค เราต้องนับว่าส่งครบหรือไม่ทุกครั้ง ทุกวันจะรับออเดอร์ลูกค้าทางไลน์และโทรศัพท์ เมื่อลูกค้าต้องการน้ำจนทราบจำนวนชัดเจนแล้ว จะให้สมาชิกที่เป็นเพื่อนนักศึกษาช่วยจัดเตรียมสินค้าให้ลูกค้า แยกหน้าที่ทำชัดเจน ผ่านระบบต้นน้ำกับปลายน้ำ โดยต้นน้ำทำหน้าที่ขนน้ำขึ้นรถเข็นไปส่งยังปลายน้ำที่มีหน้าที่นับจำนวนแพ็คน้ำว่าครบถ้วนหรือไม่และเก็บเงินจากลูกค้า เฉลี่ยจะส่งน้ำประมาณ 80 แพ็คต่อวัน และจะแถมให้ลูกค้า 1 แพ็ค เพื่อจูงใจลูกค้า

“ผู้จัดการมีหน้าที่ทำรายรับ-รายจ่ายคลังน้ำ เช็คสินค้าคงเหลือ รับออเดอร์จากลูกค้า แบ่งงานให้กับสมาชิก บางทีก็มีน้ำหาย หรือส่งเกินไปบ้าง ถ้าขาดหรือหายไปจะแจ้งครูทันที การทำงานนี้เราต้องละเอียดรอบครอบ” หนุ่มเครือ กล่าว

ขณะที่รายได้จากการขายน้ำเงินทั้งหมดจะถูกส่งเข้า วิทยาลัยฯ แล้วทุกช่วงก่อนปิดภาคเรียนอาจารย์จะนำรายได้ทั้งหมดมาปันผลให้กับเด็กๆ เฉลี่ยแบ่งตามการทำงานหากใครทำมากก็ได้มาก ส่วนใครทำน้อยก็ได้เงินน้อย หนุ่มเครือมองว่านั่นคือการออมเงินเก็บไปในตัว

“หน้าที่ผู้จัดการคลังน้ำในวิทยาลัย ฯ ยังสามารถประยุกต์ใช้กับการเรียนสาขาโลจิสติกส์อย่างลงตัวได้อีก เพราะโลจิสติกส์คือกระบวนการขนส่ง กระบวนจัดการคลัง สมมติว่าสัปดาห์นี้น้ำเหลือจำนวนมาก ต่อไปจะไม่สั่ง หากเหลือน้อยจะสั่งเพิ่ม สังเกตจากความต้องการของลูกค้าว่าความต้องการคล่องตัวแค่ไหน จะรู้ว่าช่วงไหนควรสั่งสินค้า ที่สำคัญมั่นใจว่าเมื่อเรียนสาขาโลจิสติกส์จบอนาคตมีงานรองรับแน่นอน” หนุ่มเครือ ระบุ

หนุ่มเครือ กล่าวขอบคุณทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูงว่า ทุนนี้เข้ามาช่วยเติมเต็มฝันให้ได้เรียนต่ออีกครั้ง เพราะที่ผ่านมาตั้งแต่เรียนอยู่ชั้น ปวช.1-3 ต้องทำงานหารายได้พิเศษจากการรับจ้างรำฟ้อนเมืองผสมพม่า รำลิเกไทใหญ่ สังกัดคณะม่านคำ มาตลอด เนื่องจากครอบครัวที่บ้านลำบาก แต่ถ้าไม่ได้ทุนนี้จริงๆก็จะไม่หยุดเรียนจะหางานทำคู่ไปด้วยไม่หยุดเรียนแน่นอน และตั้งเป้าหมายต้องเรียนให้ถึงระดับปริญญาตรี

“ทุกวันนี้ทำได้แค่ถือบัตรเลข 0 หรือผู้ไร้สัญชาติไทยเท่านั้น ผมขอสัญชาติไทยไปแล้วแต่ไม่รู้จะได้เมื่อไหร่ ตอนนี้อยากได้มากๆเลย แม้จะเก่งแค่ไหนแต่ถ้าไม่มีสัญชาติไทยก็ไม่ได้ทำงานอยู่ดี เราเห็นตัวอย่างจากรุ่นพี่หลายคนก็ไม่มีบริษัทไหนรับเข้าทำงานเลย ตอนนี้ผมถือบัตรเลข 0 อยู่ ยังรอคอยความหวังว่าจะได้เลข 13 หลักสักครั้งในชีวิต” หนุ่มเครือ กล่าวอย่างมีหวัง

The post ก้าวข้ามเงื่อนไขบัตรเลข0! ผู้จัดการคลังน้ำ(สมัครเล่น) ตำรานอกห้องเรียน ตั้งเป้าเกรดเฉลี่ย 4.00 first appeared on กสศ..

ในเวที “ปลุกพลัง สร้างโอกาสแห่งอนาคต กับทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง”เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้ แบ่งปันประสบการณ์ กับผู้บริหาร ครู อาจารย์สถานศึกษาสายอาชีพ และนักเรียนทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง จัดโดยกองทุนเพื่อความเสมอภาคการศึกษา (กสศ.) ณ วิทยาลัยเทคนิคลำพูน จังหวัดลำพูน ระหว่างวันที่ 17-18 สิงหาคม 2562 จบลงอย่างสนุกสนานคับคั่งด้วยสาระความรู้สอดแทรกเข้าไปกับกิจกรรมมากมาย

ตลอดระยะเวลา 2 วัน นพ.สุภกร บัวสาย ผู้จัดการกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) พร้อมด้วย ผศ.ดร.ปานเพชร ชินิทร คณะอนุกรรมการกำกับทิศทางโครงการทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง รศ.ดร.สันติ ตันตระกูล ผู้ทรงคุณวุฒิ ผศ.ดร.สมชาย หมื่นสายญาติ ผู้ทรงคุณวุฒิ รศ.ดร.ณรงค์ มั่งคั่ง ผู้ทรงคุณวุฒิ นายแสวง ทาวดี ผู้อำนวยการวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีลำพูน และนายวัชรพงศ์ ฝั้นติ๊บ ผู้อำนวยการวิทยาลัยเทคนิคลำพูน ต่างคลุกคลีร่วมวงกิจกรรมกับนักศึกษาอย่างใกล้ชิด

กิจกรรมในวันนี้ กลุ่มนักศึกษาร่วมทำกิจกรรมสร้างความรู้จัก กสศ. ผ่านการเป่าลูกโป่งสีขาวและเขียวแล้วนำมาประดิษฐ์เป็นคำว่า กสศ. ซึ่งวิทยาลัยทั้ง 3 แห่ง ประกอบด้วย 1.วิทยาลัยเทคนิคลำพูน 2.วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีลำพูน และ3.วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีเชียงใหม่ ต่างมุ่งมั่นสามัคคีทำจนสำเร็จตามเวลาที่กำหนด หลังจากได้ตัวอักษรครบแล้ว วิทยากรจึงให้นักศึกษาเขียนความรู้สึกลงบนลูกโป่งสีเขียว แสดงความรู้สึกถึง กสศ. หลายคนจับปากกาบรรจงเขียน เช่นข้อความว่า ‘ขอบคุณที่ทำให้เด็กด้อยโอกาสได้โอกาส’ ‘ขอบคุณพี่ๆที่มาให้ความรู้ในระยะเวลาตลอด 2 วัน’ ‘ขอบคุณสำหรับโอกาสทางการศึกษาที่ทำให้ผมมีการศึกษาในวันนี้’ ฯลฯ

ส่วนลูกโป่งสีขาวเขียนความรู้สึกถึงครู อาจารย์ เช่น ‘ขอบคุณครูขวัญวิมาร ครูดุจดวงตา’ ‘ขอบคุณครู’ฯลฯ เมื่อเขียนเสร็จนักศึกษาทุกคนจะนำลูกโป่งใบนั้นไปให้คนที่นักศึกษาอยากมอบให้มากที่สุด

ในช่วงสุดท้ายกิจกรรมเวทีฯนี้ นพ.สุภกร กล่าวทิ้งท้ายก่อนปิดกิจกรรมว่า หลังจากนี้ขอให้นักเรียนทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูงเริ่มวางแผนชีวิต ขอให้เด็กๆตั้งเป้าหมายชีวิตและพยายามทำไปให้ถึงจุดหมาย เช่นเดียวกับอาจารย์ที่กำลังจะสร้างชีวิตเด็กทุกคน เรามีนักเรียนทุนฯรุ่น1 จำนวน 2,053 คน ถือเป็นครอบครัวใหญ่มาก

“ถ้าเด็กเหล่านี้ประสบความสำเร็จถือว่ากลุ่มใหญ่และเกิดประโยชน์มาก ทั้งจะทำให้การเรียนสายอาชีพได้รับการยอมรับจากสังคม ถ้าเราทำสำเร็จ ต่อไปครอบครัวมีคนนับหมื่น ซึ่งจะเป็นก้าวสำคัญของการปฏิรูปการศึกษา และเป็นความสำเร็จในการยอมรับสายอาชีพของสังคมในไม่ช้า” นพ.สุภกร กล่าว

The post นร.ทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ขอส่งความรู้สึกผ่าน ‘ลูกโป่ง’ แทนคำขอบคุณถึง กสศ. first appeared on กสศ..

เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2562 ที่วิทยาลัยเทคนิคลำพูน จังหวัดลำพูน กองทุนเพื่อความเสมอภาคการศึกษา (กสศ.) จัดเวที “ปลุกพลัง สร้างโอกาสแห่งอนาคต กับทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง” เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้ แบ่งปันประสบการณ์ กับผู้บริหาร ครู อาจารย์สถานศึกษาสายอาชีพ และนักเรียนทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง โดยมี นพ.สุภกร บัวสาย ผู้จัดการกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) พร้อมด้วย ผศ.ดร.ปานเพชร ชินิทร คณะอนุกรรมการกำกับทิศทางโครงการทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง รศ.ดร.สันติ ตันตระกูล ผู้ทรงคุณวุฒิ ผศ.ดร.สมชาย หมื่นสายญาติ ผู้ทรงคุณวุฒิ รศ.ดร.ณรงค์ มั่งคั่ง ผู้ทรงคุณวุฒิ นายแสวง ทาวดี ผู้อำนวยการวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีลำพูน และนายวัชรพงศ์ ฝั้นติ๊บ ผู้อำนวยการวิทยาลัยเทคนิคลำพูน และคณะครูอาจารย์ เข้าร่วมกิจกรรม

จากนั้น นพ.สุภกร ได้กล่าวทักทายพูดคุยกับนักเรียนทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ทั้งหมด 162 คน จากวิทยาลัย 3 แห่ง ประกอบด้วย
1.วิทยาลัยเทคนิคลำพูน
2.วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีลำพูน
3.วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีเชียงใหม่
ทำให้บรรยากาศเวทีเป็นไปอย่างคึกคักสนุกสนาน

สำหรับเวที “ปลุกพลัง สร้างโอกาสแห่งอนาคต กับทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง” จัดขึ้นระหว่างวันที่ 17-18 สิงหาคม 2562 ณ วิทยาลัยเทคนิคลำพูน จังหวัดลำพูน ตลอดช่วง 2 วัน อัดแน่นไปด้วยกิจกรรมสาระต่างๆมากมายทั้งกิจกรรมฝั่งกลุ่มผู้อำนวยการ ครู อาจารย์ สถานศึกษาสายอาชีพ เช่น Life coach…พลิกความคิด เปิดมุมมองการพัฒนานักศึกษาสายอาชีพ โดยผู้ทรงคุณวุฒิจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี เป็นต้น

ส่วนกิจกรรมของกลุ่มนักศึกษาทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง มีกิจกรรม Group Dynamic team building เป็นต้น ทั้งหมดนี้เป็นแค่น้ำจิ้ม ยังมีเนื้อหาสาระกิจกรรมที่อัดแน่นเพื่อคณะผู้อำนวยการ ครู อาจารย์ และนักเรียน ตลอด 2 วัน

The post เริ่มแล้ว ! เวที ‘ปลุกพลัง สร้างโอกาสแห่งอนาคต กับทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง’ คึกคักนักเรียนทุน ฯ แห่ร่วมกิจกรรม first appeared on กสศ..