บนเวที “สร้างโอกาสทางการศึกษา สร้างกำลังคนทักษะสูงก้าวสู่อนาคต” ช่วง Teacher Talks & Shares บอกเล่าเรื่องราวของครูทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง เมื่อวันที่ 3 เมษายน 2569 ณ อาคารอิมแพ็คฟอรั่ม เมืองทองธานี ครูมะยมเล่าว่า จากวันแรกของการทำงาน จนถึงวันนี้ หน้าที่และความรับผิดชอบที่มีต่อ “นักศึกษาทุน” ได้ค่อย ๆ เปลี่ยนมุมมองของครูคนหนึ่ง ให้มองการศึกษา ชีวิต และศักยภาพของผู้เรียน แตกต่างไปจากเดิมโดยสิ้นเชิง

“เราเรียนรู้ว่าการดูแลนักศึกษาต้องใช้หัวใจ เพื่อ ‘เข้าใจ’ ซึ่งพูดได้ว่าทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูงเปลี่ยนมายด์เซ็ตของเราไปตลอดชีวิต วันนี้เราตระหนักว่า ‘ครู’ เป็นได้มากกว่าผู้สอน แต่สามารถเป็น ‘พี่เลี้ยงของชีวิต’ ให้กับนักศึกษาได้”   

สำหรับครูมะยม ‘ทุน’ นี้ไม่ได้เปลี่ยนแค่ชีวิตของนักศึกษา แต่ยังเปลี่ยนครู และยกระดับทั้งวิทยาลัยไปพร้อมกัน ผ่านองค์ความรู้ แนวคิด และระบบการติดตามดูแลนักศึกษาอย่างต่อเนื่อง จนหลายแห่งสามารถพัฒนาโครงสร้างการจัดการเรียนการสอนและระบบดูแลผู้เรียนสายอาชีพให้เข้มแข็งขึ้นอย่างเป็นรูปธรรม

หนึ่งในภาพสะท้อนที่ชัดเจนที่สุด คือการพัฒนาหลักสูตรร่วมกับสถานประกอบการ ซึ่งทำให้การเรียนรู้ไม่ได้แยกขาดจากโลกการทำงาน แต่เชื่อมโยงเข้าหากันอย่างเป็นระบบ นักศึกษาจึงได้เรียนรู้จากประสบการณ์จริง และสามารถก้าวเข้าสู่การทำงานได้ทันทีหลังสำเร็จการศึกษา กลายเป็นหลักประกันสำคัญของโอกาสในชีวิตและความมั่นคงในอนาคต

อย่างไรก็ตาม เบื้องหลังความสำเร็จของนักศึกษาหนึ่งคน ไม่เคยเป็นหน้าที่ของใครเพียงลำพัง “สิ่งสำคัญคือความร่วมมือที่ทำให้เรารู้ว่าเราไม่ได้อยู่ลำพัง” ตั้งแต่ผู้บริหารที่ร่วมลงพื้นที่ค้นหาและเข้าใจชีวิตของนักศึกษา คณาจารย์ นักจิตวิทยา ทีมหนุนเสริม ไปจนถึงคณะทำงานของ กสศ. รวมถึงเพื่อนนักศึกษาในวิทยาลัย

ทุกฝ่ายล้วนเป็น “ซัพพอร์ตเตอร์” ที่ช่วยประคับประคอง ให้เด็กคนหนึ่งก้าวผ่านอุปสรรคไปจนถึงวันที่เรียนจบ มีงานทำและมีเส้นทางชีวิตที่มั่นคง

“ทั้งหมดนี้จะเป็นไปไม่ได้เลย ถ้าไม่มี ‘ความร่วมมือ’ ที่คอยย้ำเตือนถึงครูที่หน้างานเสมอว่าเราไม่ได้อยู่ลำพัง ทุกฝ่ายล้วนคือ ‘ซัพพอร์ตเตอร์’ คนสำคัญ ซึ่งทำให้งานที่ดูเหมือนจะยากเย็น หนักหนา และเหน็ดเหนื่อย ผ่านพ้นได้สำเร็จ” ครูมะยมกล่าว

ประสบการณ์ตลอดหลายปีที่ผ่านมา จึงเปรียบเสมือนกระบวนการ “ตกตะกอน” ที่ทำให้ครูมะยมเห็นชัดว่า เมื่อครูดูแลนักศึกษาด้วยหัวใจ พร้อมพัฒนาทั้งความรู้ ทักษะอาชีพ และทักษะชีวิต ควบคู่กับการสร้างเครือข่ายการเรียนรู้ร่วมกับสถานประกอบการ ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น “ไม่ใช่เพียงความสำเร็จทางการศึกษา” แต่คือ “ความเปลี่ยนแปลงของชีวิตคนหนึ่ง” ซึ่งไม่อาจประเมินค่าได้ด้วยตัวเลขใด 

และนั่นคือเหตุผลที่ครูมะยมยืนยันกับตัวเองว่า “เราจะตั้งมั่นในแนวทางนี้ต่อไปตลอดชีวิตการเป็นครูที่เหลืออยู่”

กสศ. ขอขอบคุณ ‘ครูมะยม’ ชนัญพัทร์ โปธามูล รวมถึงครูและภาคีสถานศึกษาทุกแห่ง คณาจารย์ ทีมหนุนเสริม และผู้มีส่วนร่วมทุกภาคส่วนในโครงการทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ที่ร่วมกันออกไปค้นหาเด็กและเยาวชน เพื่อพาโอกาสทางการศึกษาไปถึงพวกเขา  แม้ในจุดที่โอกาสอาจไม่เคยเดินทางไปถึง

The post ครูชนัญพัทร์ โปธามูล: 8 ปีของการดูแลเด็ก ที่เปลี่ยนครูคนหนึ่งไปตลอดชีวิต first appeared on กสศ..

จุดเปลี่ยนสำคัญที่ทำให้เด็กคนหนึ่งซึ่งเรียนหนังสือไม่เก่งและไม่เคยมีความสุขในการเรียนตั้งแต่เด็กจนถึง ม.3 กลับมาสนใจการเรียนอย่างจริงจังอีกครั้ง คือการได้พบกับอาจารย์ที่ดีคอยดูแลเอาใจใส่ทั้งการเรียนการใช้ชีวิตอย่างอบอุ่น ถึงขึ้นทำให้เด็กคนนี้ตั้งใจว่าโตขึ้นจะเป็นครูเพื่อทำหน้าที่ถ่ายทอดความรู้สึกดีๆ ไปสู่นักเรียนเช่นเดียวกับที่เขาเคยได้รับตรงนี้ต่อไป

วันนี้เขาได้เดินตามเป้าหมายที่ตั้งใจได้สำเร็จทำหน้าที่เป็นครูสอนหนังสืออยู่บนดอย กลายเป็นที่รักของบรรดาลูกศิษย์ลูกหามากมายด้วยความมุ่งมั่นทุ่มเททั้งแรงกาย แรงใจ และทุนทรัพย์ส่วนตัว ปลุกปั้นจนนักเรียนหลายคนสามารถไปคว้ารางวัลทางด้านศิลปะทั้งวาดรูป ร้องเพลง ในหลายเวที และปีนี้มูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหาจักรี ร่วมกับกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา(กสศ.) สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา กระทรวงศึกษาธิการ และกระทรวงการต่างประเทศ ได้มอบรางวัล “ครูยิ่งคุณ” ให้กับ ครูชัยยศ สุขต้อ จากโรงเรียนบ้านยางเปา อ.อมก๋อย จ.เชียงใหม่ ในฐานะครูผู้สร้างการเปลี่ยนแปลงในชีวิตลูกศิษย์ และเป็นผู้มีมีคุณูปการต่อวงการศึกษามีผลงานประจักษ์ชัดเจน

ครูชัยยศ เล่าย้อนถึงความมุ่งมั่นตั้งใจที่จะเป็นครูว่า เป็นเพราะได้เจอครูที่ดี ตอนนั้นอายุ 17 มาเรียนต่อ ปวช. สาขาวิชาวิจิตรศิลป์ รุ่นแรก ที่วิทยาลัยอาชีวศึกษาเชียงใหม่ ได้เจออาจารย์ที่ดีหลายคน มากอดคอพูดคุยให้ความอบอุ่นไม่ใช่แค่สอนหน้าห้องอย่างเดียว ตอนนั้นเราไม่มีเงิน มีแค่เสื้อสองตัว กางเกงตัวเดียว ไข่ ขนม ในห้อง อาจารย์ก็คอยถามไถ่ให้ความช่วยเหลือ ให้ทั้งความรู้ อบรมนิสัยใจคอ ให้เสื้อผ้า ทุนการศึกษา จนเขาอยากส่งต่อความรู้สึกดีๆ แบบนี้ไปให้กับเด็กนักเรียนคนอื่นบ้าง

“เป็นครูครั้งแรกเมื่อปี 2540 ที่โรงเรียนแม่โขง ตั้งอยู่บนดอยห่างจากตัวเมืองอมก๋อยไป 57 กม. ตอนนั้นถนนหนทางไม่ดี ต้องเดินอย่างเดียว แบกข้าวแบกน้ำเดินลัดป่าไป มีนักเรียนมาคอยรับถ้าเป็นผู้หญิงต้องเดินถึงสองวัน เราเดินไปก็ร้องไห้ไป แต่ก็อีกด้านก็มีมุมกลับคือเราได้เห็น ไก่ฟ้า นกเงือก มอส เฟิร์น เราเรียนศิลปะมาก็มองเห็นความงามตรงนี้ที่ไม่มีใครเห็น แต่เราเห็น เปลี่ยนมุมมองเป็นการคิดบวก” ครูชัยยศเล่า

เรียนวันธรรมดา และ วันเสาร์ อาทิตย์ก็จะพาเด็กมาสอนพิเศษ ทั้งศิลปะ ร้องเพลง ด้วยความหวังจะให้เด็กเดินไปข้างหน้าด้วยตัวเองอย่างมีสวัสดิภาพ และคุณธรรม เสริมด้วยการหาที่เรียน หาทุนให้นักเรียน แม้จะป่วยเป็นเก๊าต์ และ นิ่วในไต แต่ก็ไม่เคยทิ้งหน้าที่ยังต้องนอนสอนหนังสือเป็นเวลาเกือบ 4 เดือน

ครูชัยยศ เล่าให้ฟังว่า เริ่มจากการสอนศิลปะนักเรียนที่อยู่บนดอยพื้นที่ห่างไกล ส่วนใหญ่เป็นชาวเขา เขียนรูปไม่เป็น เราก็ค่อยๆ สอนจนทุกวันนี้แต่ละปีจะมีเด็กไปได้รางวัลศิลปหัตถกรรมนักเรียนเช่น รางวัลเหรียญทองภาพจิตรกรรมไทยสีเอกรงค์ หรือเด็กที่บางคนพูดไม่ชัดเพราะเป็นชาวเขาพูดไม่มีตัวสะกดเราก็ต้องมาสอนเรื่องการออกเสียงใหม่ผันเสียง แตะลิ้น ปิดปาก บางคนไม่เข้าใจความหมายเราก็ต้องแปลเป็นภาษากะเหรี่ยง จนไปได้รางวัลระดับต่างๆ บางคนต้องใช้เวลา 2-3 ปี กว่าจะบ่มให้ขึ้นเวทีได้

“นักเรียนที่นี่ไม่มีเงินมาตัวเปล่า อุปกรณ์ฝึกหัดไม่มีเราก็พยายามหา งบประมาณที่ได้รับก็ไม่เพียงพอต่อการฝึกฝน เราก็ต้องใช้เงินส่วนตัวออกไป อย่างตอนนั้นได้รางวัลครูสอนดีได้เงิน 2.5 แสนบาทก็เอาไปซื้ออุปกรณ์ให้นักเรียนไม่มีเอาเข้ากระเป๋าตัวเองเลย ซื้อโต๊ะปิงปอง 4 ตัวซื้อ ลำโพง ที่ทำทั้งหมดก็เพื่อนักเรียน นักเรียนชุมนุมเป็นกำลังใจของผม เราไม่มีสิทธิขี้เกียจแม้แต่วันเดียว นักเรียนจะเป็นตัวกระตุ้นผม” ครูชัยยศ

เราตั้งชุมนุม To Be Number One สร้างสรรค์ชีวิตและอาชีพ สอนทั้งปิงปอง ร้องเพลง ศิลปะทุกแขนง บางเรื่องอย่างเดินแบบเราไม่มีความรู้ก็ไปซื้อซีดีมาศึกษา เปิดยูทูบดู จนทุกวันนี้เด็กที่จบไปแล้วต้องกลับมาเยี่ยมเยียน ถามว่าภูมิใจไหมก็ภูมิใจแน่เพราะเขาจบออกไปไม่ลืมผมแน่ แต่มันมีทั้งความสุข ความทุกข์ ไม่ง่ายเพราะเราต้องทำงานเยอะเกิน กระดูกสันหลังมีปัญหา แต่เราก็มีความสุขที่เห็นเด็กจบออกไปบางคนกลับมาเป็นครูพิเศษ บางคนแวะกลับมาช่วยงาน

“รางวัลครูเจ้าฟ้าที่ได้รับเป็นสิ่งที่ปรุงใจให้แก่ผมได้แช่มชื่น แต่ถึงไม่ได้รางวัลผมก็จะทำอย่างนี้ต่อไป เพราะนอกจากรางวัลที่ได้รับแล้ว สิ่งที่ผมได้รับและแช่มชื่นหัวใจก็คือการได้เห็นนักเรียนเปลี่ยนแปลงตัวเอง และก็จะทำอย่างนี้ต่อไปเรื่อยๆ” ครูชัยยศกล่าว

The post ‘ชัยยศ สุขต้อ’ ผู้อุทิศตนทุ่มเทเพื่อนักเรียน ชีวิตครูดอย ไม่มีสิทธิขี้เกียจแม้แต่วันเดียว first appeared on กสศ..