ในฐานะตัวแทนจากประเทศไทย ดร.ไกรยส ภัทราวาท ผู้จัดการกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) และ ดร.อุดม วงษ์สิงห์ ผู้อำนวยการสำนักพัฒนาคุณภาพครูและสถานศึกษา ได้เข้าร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในเวทีดังกล่าว โดยผู้จัดการ กสศ. เป็นตัวแทนขึ้นนำเสนอ “โครงการครูรัก(ษ์)ถิ่น” ซึ่งเป็นกลไกสำคัญในการขับเคลื่อนการลดความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาด้วยฐานข้อมูลเชิงประจักษ์ (Evidence-based) เพื่อแก้ปัญหาการขาดแคลนครูที่ส่งผลกระทบต่อชุมชนในพื้นที่ห่างไกลและเปราะบางที่สุดของประเทศไทย

วิกฤตในโรงเรียนขนาดเล็ก-พื้นที่ห่างไกลที่ยังคงอยู่ 

ผู้จัดการ กสศ. ได้นำเสนอข้อมูลความท้าทายของระบบการศึกษาไทยในพื้นที่ห่างไกล โดยอ้างอิงงานวิจัยที่จัดทำโดยธนาคารโลก (World Bank) และสถาบันวิจัยเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา กสศ. ในปี 2563 ซึ่งพบว่า ประเทศไทยมีโรงเรียนขนาดเล็ก (Small protected schools) จำนวน 1,155 แห่ง ที่ไม่สามารถควบรวมได้ แม้โรงเรียนเหล่านี้จะมีข้อได้เปรียบในด้านอัตราส่วนครูต่อนักเรียนที่ต่ำกว่า (1:9.5 เทียบกับค่าเฉลี่ยระดับชาติที่ 1:14) แต่กลับต้องเผชิญกับข้อจำกัดสำคัญ คืออัตราส่วนครูต่อห้องเรียนที่ต่ำมาก เพียงร้อยละ 0.91 เมื่อเทียบกับร้อยละ 1.38 ในโรงเรียนทั่วไป

ปัญหาดังกล่าวทวีความรุนแรงขึ้นจากข้อจำกัดเชิงพื้นที่และการโยกย้ายกำลังคนที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง โรงเรียนขนาดเล็กส่วนใหญ่มักตั้งอยู่ในพื้นที่ชายแดนหรือพื้นที่ห่างไกล ครูจากในเมืองที่ถูกส่งไปปฏิบัติงานในพื้นที่เหล่านี้ มักประสบความยากลำบากในการดำรงชีวิตและการทำงาน ส่งผลให้เมื่อครบระยะเวลาปฏิบัติงานประมาณ 2 ปี ครูจำนวนไม่น้อยเลือกขอย้ายออกจากโรงเรียนเหล่านี้

โครงการครูรัก(ษ์)ถิ่น ทางออกขจัดความยากจนในชั่วอายุคน

เพื่อลดช่องว่างการขาดแคลนครูในโรงเรียนขนาดเล็กและพื้นที่ห่างไกล กสศ. ได้พัฒนากลไกการผลิตครู “ระบบปิด” (Closed system) โดยตั้งเป้าจัดหานักศึกษาครูให้ได้อย่างน้อย 1 ใน 4 ของความต้องการในพื้นที่ โครงการครูรัก(ษ์)ถิ่นมุ่งเป้ามอบทุนการศึกษาให้กับนักเรียนจากครัวเรือนยากจนในชุมชนท้องถิ่นที่ต้องการครู เพื่อพัฒนาศักยภาพความเป็นครูและกลับไปปฏิบัติงานในพื้นที่ของตนเอง เนื่องจากสถาบันผลิตครูตั้งอยู่ใกล้กับโรงเรียนกลุ่มเป้าหมาย จึงมีความเข้าใจอย่างลึกซึ้งทั้งในด้านวัฒนธรรม บริบทของโรงเรียน และวิถีชีวิตของชุมชนที่นักศึกษาผู้รับทุนจะกลับไปทำงาน

นอกจากนี้ ดร.ไกรยส ยังเน้นย้ำถึงผลกระทบเชิงบวกทางเศรษฐกิจและสังคมที่สำคัญ โดยชี้ว่า การมีรายได้ที่มั่นคงจากวิชาชีพครูจะช่วยให้นักศึกษาทุนสามารถพาครอบครัวก้าวพ้นความยากจนได้ภายในชั่วอายุคน (One generation) ในระยะต่อไป กสศ. มีเป้าหมายขยายการสนับสนุนไปสู่สาขาวิชาเฉพาะทางต่าง ๆ เช่น การศึกษาพิเศษ เพื่อให้ระบบการผลิตครูสามารถตอบโจทย์ความต้องการของพื้นที่ได้อย่างครอบคลุมยิ่งขึ้น

การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างประชากรและความต่อเนื่องของภาคนโยบาย

ดร.ไกรยส ได้ยกประเด็นความท้าทายด้านโครงสร้างประชากร โดยชี้ว่า ประเทศไทยกำลังก้าวเข้าสู่สังคมสูงวัย (Ultra-aged society) ท่ามกลางจำนวนประชากรวัยทำงานที่ลดลง ขณะที่สัดส่วนผู้สูงอายุเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ซึ่งแนวโน้มดังกล่าวอาจกลายเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่ส่งผลให้จำนวนผู้เข้าสู่วิชาชีพครูลดลง อีกทั้งงบประมาณภาครัฐยังมีแนวโน้มถูกจัดสรรไปยังภารกิจด้านอื่นมากขึ้น

เพื่อเตรียมรับมือกับสถานการณ์ดังกล่าว ดร.ไกรยส ได้เน้นย้ำถึงความจำเป็นเร่งด่วนในการวางยุทธศาสตร์การผลิตและพัฒนาครูอย่างเป็นระบบ ทั้งในช่วงก่อนและระหว่างการบรรจุ ในระยะ 5–10 ปีข้างหน้า โดยในปัจจุบัน กสศ. อยู่ระหว่างการสำรวจภาระงานที่ครูต้องรับผิดชอบนอกเหนือจากการสอนจนเกินสมดุล เพื่อนำข้อมูลเชิงประจักษ์ไปเสนอต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการโดยตรง

อย่างไรก็ตาม ดร.ไกรยส ย้ำว่า การขับเคลื่อนนโยบายด้านครูจำเป็นต้องอาศัย “ความต่อเนื่องของภาคนโยบายและการเมือง” เพื่อให้มาตรการต่าง ๆ สามารถดำเนินไปได้อย่างต่อเนื่อง แม้จะมีการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองตามวาระของรัฐบาลไทยก็ตาม

บนเวทีเดียวกันนี้ ผู้จัดการ กสศ. ยังได้ร่วมเสวนากับตัวแทนด้านการศึกษาระดับโลก ซึ่งต่างเห็นพ้องและกล่าวยกย่องแนวทางของ กสศ. ว่าเป็นต้นแบบที่สำคัญ

• Lars Sondergaard หัวหน้านักเศรษฐศาสตร์ด้านการศึกษา ประจำภูมิภาคเอเชียตะวันออกและแปซิฟิกของ World Bank ตั้งข้อสังเกตว่า การจัดการศึกษาที่มีคุณภาพจะต้องใช้งบประมาณสูง แต่ประเทศรายได้ปานกลางส่วนใหญ่ในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกกลับลงทุนด้านการศึกษาไม่ถึง 4% ของ GDP พร้อมเสนอให้รัฐบาลปรับมุมมองจากการมุ่งเน้น “ปัจจัยนำเข้า” ไปสู่ “ผลลัพธ์” โดยมองว่าการศึกษาไม่ใช่การบริโภค แต่คือการลงทุนที่สำคัญ ทั้งนี้ยังได้ชื่นชมการดำเนินงานของ กสศ. ว่าเป็นตัวอย่างของโครงการที่ใช้ฐานข้อมูลเชิงประจักษ์ ซึ่งช่วยให้หน่วยงานด้านการศึกษาสามารถอธิบายความคุ้มค่าต่อภาคการคลังได้อย่างชัดเจน พร้อมทั้งชักชวนให้ประเทศต่าง ๆ ยกระดับการผลิตครูตั้งแต่ต้นทางให้เป็นโครงสร้างพื้นฐานระดับชาติ
• Ruby Bernardo ประธานสหภาพครู (Alliance of Concerned Teachers) ประเทศฟิลิปปินส์ สะท้อนภาพวิกฤตการขาดแคลนครูที่มีจำนวนสูงถึง 147,000 คน โดยระบุว่าครู 9 ใน 10 คนมีรายได้ต่ำกว่าค่าครองชีพพื้นฐาน และต้องเผชิญกับภาระงานที่เกินขอบเขตหน้าที่ พร้อมย้ำว่าวิกฤตครูทั่วโลกไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นผลจากนโยบาย และการลงทุนในตัวครูจำเป็นต้องเกิดขึ้นอย่างเป็นรูปธรรม
• Leah Olsson รองประธานสหภาพการศึกษาแห่งออสเตรเลีย (Australian Education Union) รัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย เปิดเผยว่า ปัจจุบันมากกว่า 3 ใน 4 ของโรงเรียนในออสเตรเลียกำลังเผชิญภาวะขาดแคลนบุคลากร และมีครูถึง 56% ตัดสินใจลาออกจากวิชาชีพเนื่องจากภาระงานที่สูงเกินไป พร้อมทิ้งท้ายว่า “สภาพแวดล้อมการทำงานของครู คือสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ของเด็ก หากปราศจากสิ่งนี้ โรงเรียนก็เป็นเพียงตึกเปล่า”
• Mike Thiruman เลขาธิการสหภาพครูสิงคโปร์ (Singapore Teachers Union) ประเทศสิงคโปร์ ชี้ให้เห็นว่าวิกฤตครูในปัจจุบันมีความเชื่อมโยงกับการตัดสินใจเชิงนโยบาย พร้อมยกตัวอย่างความสำเร็จของสิงคโปร์ที่มีการสนับสนุนเงินเดือนเต็มจำนวนให้แก่นักศึกษาครูระหว่างการศึกษา โดยเน้นย้ำว่า ภาวะหมดไฟ (Burnout) ของครูไม่ควรถูกมองเป็นเรื่องปกติ และควรให้ความสำคัญกับ 4 ปัจจัยหลัก ได้แก่ ค่าตอบแทน (Wages) ความก้าวหน้าในสายอาชีพ (Work prospects) สวัสดิภาพ (Wellbeing) และการทำงานร่วมกับครูอย่างใกล้ชิด

การเสวนาในครั้งนี้ได้ตอกย้ำประเด็นสำคัญของ GEM Report 2026 ที่เพิ่งเปิดตัว ซึ่งเน้นย้ำเรื่องความเสมอภาคและการขับเคลื่อนจากทุกภาคส่วน โดยการนำเสนอกลไกเชิงระบบจากโครงการ “ครูรัก(ษ์)ถิ่น” ได้สะท้อนให้เห็นว่า การวางแผนกำลังคนที่ยืดหยุ่น ยั่งยืน และสอดคล้องกับบริบทของท้องถิ่นอย่างแท้จริง คือแนวทางสำคัญในการสร้างหลักประกันสู่อนาคตของการศึกษาทั้งในประเทศไทยและในระดับภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก

The post กสศ. นำเสนอ “ครูรัก(ษ์)ถิ่น” บนเวที Asia-Pacific Regional Forum ในฐานะกลไกเชิงระบบ แก้วิกฤตขาดแคลนครูในโรงเรียนขนาดเล็กและพื้นที่ห่างไกล first appeared on กสศ..

สำนักข่าวเอพี (AP) รายงานว่า ปัญหาการขาดแคลนครูได้รับการหยิบยกขึ้นมาพูดถึงอีกครั้ง หลังจากที่โรงเรียนทั่วสหรัฐฯ ทยอยเปิดโรงเรียนให้นักเรียนกลับสู่ห้องเรียนในช่วงฤดูใบไม้ร่วงปีนี้ แต่โรงเรียนหลายแห่งพบว่า ถึงจะให้นักเรียนกลับมาเรียนที่ห้องเรียนได้ สุดท้ายกลับไม่มีครูรับหน้าที่สอน เพราะการระบาดของโควิด-19 ทำให้ครูเลือกที่จะเกษียณอายุและลาออกเพิ่มมากขึ้นหลายเท่าตัว เนื่องจากไม่สามารถแบกรับความเครียดและภาวะกดดันที่เกิดขึ้นได้

วิชาที่ขาดแคลนครูมากที่สุดยังคงเป็นวิชาคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ การศึกษาพิเศษ และภาษา ขณะที่โรงเรียนที่มีปัญหาขาดแคลนครูมากที่สุดยังคงเป็นโรงเรียนรัฐบาล โดยโรงเรียนส่วนใหญ่ต่างประกาศรับสมัครครูไม่จำกัดจำนวน รวมถึง ครูพิเศษ (ติวเตอร์) และผู้ช่วยสอนทั้งหลาย เพื่อหวังจัดการกับปัญหาเฉพาะหน้าสำคัญอย่างการฟื้นฟูภาวะสูญเสียการเรียนรู้ที่หายไปให้กลับคืนมา โดยมีครูส่วนหนึ่งตัดสินใจผันตัวเองไปมุ่งสอนออนไลน์เต็มตัว เพราะไม่มั่นใจที่จะกลับมาสอนที่โรงเรียน

ทั้งนี้ เขตการศึกษาต่างๆ ทั่วสหรัฐฯ ต่างรายงานปัญหาการขาดแคลนครูไปให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง รวมถึงกระทรวงศึกษาธิการในพื้นที่ได้รับทราบ โดยในเทนเนสซี นิวเจอร์ซีย์ และเซาท์ดาโกตา มีรายงานว่า โรงเรียนแห่งหนึ่งครูไม่พอ และต้องเปิดเทอมพร้อมประกาศรับสมัครครูกว่า 120 ตำแหน่ง ขณะที่ในรัฐเท็กซัส เขตการศึกษาหลักๆ ในเมืองฮิวส์ตันและวาโก มีรายงานว่า มีการเปิดรับสมัครครูหลายร้อยตำแหน่งตั้งแต่เมื่อช่วงต้นปีที่ผ่านมา

ขณะเดียวกัน มีรายงานว่า โรงเรียนหลายแห่งทั่วประเทศจำเป็นต้องปิดการเรียนการสอนเพราะจำนวนครูไม่เพียงพอ

รายงานระบุว่า โรงเรียนในชุมชนอีสต์พอยต์ รัฐมิชิแกน จำเป็นต้องปรับระบบการเรียนการสอนด้วยการเปลี่ยนให้เด็กนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นกลับไปเรียนออนไลน์เมื่อช่วงต้นเดือนตุลาคม เนื่องจากขาดครูผู้สอน ส่วนเขตการศึกษาเล็กๆ แห่งหนึ่งทางตอนเหนือของกรุงดีทรอยต์ยังคงเปิดรับครู 43 ตำแหน่ง โดยคิดเป็นอัตราส่วนถึง 1 ใน 4 ของครูทั้งหมด

แคทลีน ไคนิทซ์ (Caitlyn Kienitz) โฆษกหญิงของเขตการศึกษานี้กล่าวว่า ทันทีที่มีรายงานว่าครูระดับมัธยมต้นในพื้นที่พร้อมใจกันลาออกหลายสิบชีวิตเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ทางเขตการศึกษาก็ตัดสินใจเริ่มชั้นเรียนออนไลน์ทันที เพื่อหลีกเลี่ยงการใช้ครูที่ไม่มีประสบการณ์มาสอนแทน โดยยอมรับว่า ถึงจะไม่ใช่วิธีจัดการที่ดีที่สุด แต่อย่างน้อยก็ทำให้มั่นใจได้ว่าเด็กนักเรียนจะได้รับความรู้จากครูที่มีวุฒิรับรองการสอนในแต่ละสาขาวิชา

“ไม่ใช่ว่าใครก็สอนได้ เราต้องการครูที่สามารถสอนและส่งต่อความรู้ให้ลูกศิษย์ทั้งหลายได้จริง ดังนั้นการคัดสรรและตรวจสอบให้แน่ใจว่าคนที่เราเลือกมีวุฒิครูเฉพาะทางจึงเป็นสิ่งจำเป็น” ไคนิทซ์กล่าว

ทั้งนี้ จากผลการสำรวจนักการศึกษาจำนวน 2,690 คน เมื่อเดือนมิถุนายนที่ผ่านมา โดยสมาคมการศึกษาแห่งชาติ (National Education Association) พบว่า ครู 32% ระบุชัดว่า การระบาดของโควิด-19 เป็นสาเหตุหลักที่ทำให้ตัดสินใจลาออกจากอาชีพครูเร็วกว่าที่คาดไว้ ขณะที่ผลการสำรวจของแรนด์ครอป (RAND Corp.) พบว่า โควิด-19 ทำให้บุคลากรครูมีความเครียดสูงและมีโอกาสเกิดภาวะซึมเศร้ามากกว่าผู้ใหญ่ในวิชาชีพอื่นๆ ถึง 3 เท่า

ลินดา ดาร์ลิง-แฮมมอนด์​ (Linda Darling-Hammond) ประธานคณะกรรมการการศึกษาแห่งรัฐแคลิฟอร์เนียกล่าวว่า ภาวะขาดแคลนครูนี้เป็นวาระระดับชาติที่ต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกภาคส่วนในการจัดการกับปัญหาที่เกิดขึ้น ท่ามกลางเขตการศึกษาหลายแห่งที่กำลังพยายามหาทางแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า

มีรายงานว่า เขตการศึกษาในพื้นที่เวสต์คอนทราคอสต้า (West Contra Costa) ของรัฐแคลิฟอร์เนีย กำลังพิจารณาจ้างครูวิชาคณิตศาสตร์จากนอกรัฐมาสอนทางออนไลน์ ในขณะที่ครูผู้ช่วยจะคอยดูแลนักเรียนในชั้นเรียนให้

โทนี โวลด์ (Tony Wold) รองผู้อำนวยการเขตการศึกษาพื้นที่เวสต์คอนทราคอสต้ากล่าวว่า เขตการศึกษากำลังเผชิญภาวะขาดแคลนแรงงานครูที่รุนแรงที่สุดที่เคยมีมา โดยมีตำแหน่งครูว่างถึง 50 อัตรา ซึ่งหมายความว่าจะมี 50 ชั้นเรียนที่ไม่มีครูประจำ นอกจากนี้ยังมีการเปิดรับครูผู้ช่วยสอนภาษาอังกฤษและครูสอนนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษอีก 100 ตำแหน่ง ทั้งยังขาดแคลนพนักงานทำความสะอาด พนักงานบริการด้านอาหาร และตำแหน่งอื่นๆ อีกมากมาย ซึ่งจำเป็นต่อการดำเนินการของโรงเรียน

ด้านแชนนอน ฮาเบอร์ (Shannon Haber) โฆษกหญิงของรัฐบาลท้องถิ่นรัฐแคลิฟอร์เนียเปิดเผยว่า นับสถิติแค่กรุงแอลเอ ซึ่งถือเป็นเขตการศึกษาที่ใหญ่ที่สุดในรัฐแคลิฟอร์เนีย และมีนักเรียนกว่า 600,000 คน ก็พบว่า แอลเอมีตำแหน่งครูว่างมากกว่า 500 ตำแหน่ง เพิ่มขึ้นจากปี 2020 ถึง 5 เท่า

แม้โรงเรียนหลายแห่งจะพยายามหาตัวแทน เช่น ครูพิเศษ (ติวเตอร์) เข้ามาช่วยแก้ปัญหาชั่วคราว แต่จำนวนครูพิเศษ หรือผู้ช่วยฝึกสอนก็อยู่ในภาวะขาดแคลนเช่นกัน โดยพบว่าจากจำนวนผู้สมัครกว่า 1,000 คน ที่ยื่นสมัครสอนในเขตการศึกษาทางตอนกลางของรัฐแคลิฟอร์เนีย (มีนักเรียนอยู่ทั้งหมด 70,000 คน) มีเพียง 1 ใน 4 ของตัวแทนครูที่มีคุณสมบัติผ่านเกณฑ์

ภาวะขาดแคลนครูทำให้ครูที่ยังอยู่ในระบบต้องรับหน้าที่เพิ่มขึ้น ส่งผลให้ครูเหล่านี้ตกอยู่ในภาวะเหนื่อยล้าและหมดไฟในการทำงานอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งเป็นสาเหตุหลักๆ ให้ครูหลายคนตัดสินใจลาออก ซ้ำเติมภาวะขาดแคลนครูให้รุนแรงยิ่งขึ้นไปอีก

ทั้งนี้ สำนักข่าวเอพีรายงานว่า ปัจจัยเรื่องเงินเดือนครูไม่ใช่ปัญหาหลักของสถานการณ์ขาดแคลนครูในขณะนี้อีกต่อไป เห็นได้จากการที่เขตการศึกษาต่างๆ ทั่วสหรัฐฯ ได้รับงบประมาณอัดฉีดสนับสนุนจากรัฐบาลส่วนกลางและรัฐบาลท้องถิ่นในการจ้างครูและพนักงานเพิ่มเติมในอัตราที่ค่อนข้างสูง เมื่อเทียบกับเงินเดือนในสาขาอาชีพอื่นๆ แต่ปัญหาหลักกลับอยู่ที่การมีคนสมัครงานไม่เพียงพอ

ไมค์ เกลเบอร์ (Mike Ghelber) ผู้ช่วยผู้กำกับเขตการศึกษาในโมรองโกกล่าวว่า “เราประกาศรับสมัครกว่า 200 ตำแหน่ง แต่ดูเหมือนว่าอุปสงค์จะมากกว่าอุปทาน ไม่ใช่ผู้สมัครที่แย่งกันหางาน แต่เป็นตำแหน่งงานต่างหากที่ต้องการคนอย่างเร่งด่วน ดูเหมือนคนส่วนใหญ่จะเข็ดขยายและไม่อยากสอนในยุคโควิด-19 และไม่ใช่แค่ตำแหน่งครูเท่านั้น ตำแหน่งบุคลากรต่างๆ ในโรงเรียน ทั้งผู้ช่วยด้านการศึกษาพิเศษ ผู้ดูแล ภารโรง คนงานที่โรงอาหารก็หายากเช่นกัน”

สำหรับเขตการศึกษาโมรองโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งมีนักเรียนอยู่ 8,000 คนนั้น ได้ทุ่มเทประกาศรับสมัครงานผ่านทุกช่องทาง ตั้งแต่หนังสือพิมพ์ วิทยุ และโซเชียลมีเดีย แถมครูยังแนบข้อความเขียนว่า “Now Hiring” ลงในกล่องอาหารกลางวันของนักเรียน เพื่อกระจายข่าวสารอีกด้วย

ขณะเดียวกัน เพื่อแก้ปัญหาขาดแคลนครู ทำให้ทางโรงเรียนต้องขยายขนาดชั้นเรียนให้ใหญ่ขึ้น ดังเช่นที่เขตการศึกษาเมานท์ ไดอะโบล ยูนิไฟด์ (Mount Diablo Unified School District) รัฐแคลิฟอร์เนีย ได้เริ่มทำ โดยเขตนี้มีจำนวนนักเรียนมากถึง 28,000 คน ทำให้ผู้บริหารตัดสินใจเพิ่มนักเรียนประถมต่อชั้นเรียนเป็น 32 คนต่อห้อง ซึ่งเป็นจำนวนนักเรียนมากที่สุดที่ชั้นประถมจะสามารถมีได้ และกลายเป็นภาระหนักให้กับครูผู้สอนที่ต้องรับมือกับเด็กจำนวนมากขึ้น

นอกจากนี้ อีกหนึ่งปัญหาที่น่ากังวลก็คือภาวะขาดแคลนครูอาจทำให้โรงเรียนหลายแห่ง โดยเฉพาะโรงเรียนในเขตยากจน ตัดสินใจจ้างครูที่ไม่ผ่านเกณฑ์มาตรฐานมาสอน ทำให้คุณภาพทางการศึกษาของสหรัฐฯ ได้รับผลกระทบเชิงลบในระยะยาว

ที่มา : COVID-19 creates dire US shortage of teachers, school staff

The post โควิด-19 ทำสหรัฐฯ เผชิญวิกฤตขาดแคลนครู-บุคลากรทางการศึกษา first appeared on กสศ..