จากการออกแบบของ Starfish Academy ซึ่งทำงานร่วมกับกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) ได้สร้างต้นแบบเพื่อให้เป็นตัวอย่างสำหรับโรงเรียนต่างๆ ที่จะสามารถนำไปประยุกต์ ออกแบบกล่องการเรียนรู้ของตัวเองที่ตอบโจทย์ความต้องการของนักเรียนในระดับชั้นต่างๆ และสอดรับกับสภาพบริบทของแต่ละพื้นที่ที่แตกต่างกันไป

โรงเรียนบ้านดง จ.ลำพูน ถือเป็นอีกตัวอย่างความสำเร็จในการใช้ Learning Box ในช่วงการแพร่ระบาดของเชื้อ COVID-19 รอบที่ผ่านมา วันเพ็ญ อินต๊ะขัติย์ ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านดง เล่าให้ฟังว่า ช่วงที่ต้องหยุดเรียนเพราะโควิดได้แจก Learning Box ให้เด็กทุกคนตั้งแต่ชั้นอนุบาลถึง ป.6 โดยรวม 3 วิชาหลัก  ภาษาไทย คณิตศาสตร์ ภาษาอังกฤษ

ภายใน Learning Box จะประกอบไปด้วย อุปกรณ์เครื่องเขียน ปากกา สมุด ดินสอ สี​ ไม้บรรทัด ยางลบ ​แบบฝึกหัดของทางกระทรวง ประยุกต์รวมกับแผ่นใบงาน ที่เคยไปฝึกอบรมกับทาง Starfish Academy  ที่ให้เด็กได้คิดด้วยตัวเองว่าอยากจะหาความรู้เรื่องอะไร แล้วไปทดลองเขียนหาสาเหตุเกิดจากอะไร วิธีการค้นคว้า ค้นคว้าอย่างไร ​รวม 30-40 ชุด แบ่งออกเป็นช่วงชั้นต่างๆ อนุบาล ป.1-3 และ ป.4-6

ครูประจำชั้นลงติดตามผลพื้นที่ทุกสัปดาห์
ปรับเนื้อหาให้สอดคล้องกับความสามารถของเด็ก

สำหรับปัญหาที่พบคือผู้ปกครองส่วนใหญ่เป็นกลุ่มชาติพันธุ์อ่านเขียนภาษาไทยได้น้อย ทำให้ต้องใช้กลไกให้ครูประจำชั้นลงไปช่วยติดตามผล ให้คำแนะนำสัปดาห์ละครั้ง โดยรวมกลุ่มเด็กบ้านที่อยู่ในละแวกเดียวกันมาอธิบายพร้อมกัน 5-6 คน ส่วนบ้านเด็กที่แยกห่างไกลออกไปครูจะไปเยี่ยมบ้านเป็นรายบุคคล โดยมีครู 10 คน ดูแลนักเรียนทั้งหมด 197 คน

การเรียนรู้ของเด็กแต่ละคนจะไม่เหมือนกันอยู่ที่การออกแบบของคุณครู เช่น เด็กบางคนเรียนรู้ไว ก็จะได้ปรับชุดการเรียนเพิ่ม ส่วนเด็กที่เรียนช้าครูก็จะปรับให้ง่ายขึ้นในรอบสัปดาห์ถัดไป​และในส่วนของ Steam Design Process เด็กจะได้เรียนรู้เรื่องที่อยากเรียนเช่น ในพื้นที่เด็กอยากรู้เรื่องปลูกลำไย ทอผ้ากระเหรี่ยง ก็จะไปสอบถามจากผู้ปกครอง คนในชุมชนและออกแบบการเรียนรู้ของตัวเองนอกจากวิชาปกติ

อุดช่องทางพื้นที่ไกลสัญญาณดาวเทียม
กลไกรุ่นพี่สอนน้องในหมู่บ้าน

“Learning Box ที่นำมาใช้ถือว่าได้ผลดีทีเดียว เพราะในพื้นที่ไม่สามารถเรียนแบบออนแอร์ได้ ผู้ปกครองไม่มีจานดาวเทียมที่บ้าน มีโทรศัพท์มือถือแต่ไม่มีเงินเติมอินเตอร์เน็ต กล่องนี้ก็ได้เข้าไปช่วยทำให้การเรียนรู้ของเด็กไม่ขาดช่วง อาจไม่ได้ผลเท่ากับมาเรียนที่โรงเรียนแต่ก็ถือว่ามีความก้าวหน้า จากการสำรวจกว่า 60% การเรียนรู้ดีขึ้น โดยนอกจากครูที่จะลงไปช่วยดูแลเด็กทุกสัปดาห์แล้ว ในพื้นที่ก็จะมีรุ่นพี่มัธยม ที่หากน้องคนไหนมีปัญหาก็ให้รุ่นพี่ช่วยอธิบายได้”​

ผอ.รร.บ้านดง อธิบายเพิ่มเติมว่า การระบาดรอบใหม่ โรงเรียนยังเปิดการเรียนการสอนได้ปกติ ​​จึงยังไม่ได้ใช้รูปแบบ Learning Box มาเสริมให้กับนักเรียน โดยยังคงรักษาความเข้มงวดในการคัดกรอง ตรวจวัดอุณหภูมิ ติดตามประวัติการเดินทางของนักเรียนผู้ปกครองเพื่อเฝ้าระวัง ไม่ให้เกิดกการแพร่ระบาดในโรงเรียน

รร.บ้านป่าเหมือด การเรียนไม่สะดุด
ปัดฝุ่น Learning Boxใช้อีกรอบทันที

อีกด้านหนึ่ง โรงเรียนบ้านป่าเหมือด อ.ดอยสะเก็ด จ.เชียงใหม่ ซี่งตั้งอยู่ในพื้นที่ที่มีคำสั่งให้ต้องปิดเรียนเพราะการระบาดของเชื้อโควิดรอบใหม่ แต่ด้วยประสบการณ์ที่เคยใช้ Learning Box ได้ผลในการแพร่ระบาดรอบที่แล้ว ทำให้รอบนี้สามารถปัดฝุ่นนำกลับมาใช้ในรอบใหม่​​ตั้งแต่เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา ซึ่งเป็นกล่องเดียวกันกับที่เด็กทุกคนตั้งแต่อนุบาลถึงป.6 ​เคยได้รับ เพียงแต่ปรับเปลี่ยนใบงานและรายละเอียดกิจกรรมในกล่องใหม่ ให้เหมาะสมกับความต้องการของเด็กแต่ละช่วงวัย

ครูพิมพ์-วรรณพิศา พฤกษมาศ ครูอนุบาล 3 รร.บ้านป่าเหมือด  มองว่า จุดเด่นของ Learning Box ก็คือเด็กจะถือไปเรียนที่ไหน ในห้องเรียน นอกห้องเรียน  ไม่จำกัดเวลา ไม่จำกัดสถานที่พกพาไปได้หมด ช่วงโควิดระบาดปิดเรียนเด็กก็นำไปใช้ที่บ้าน เปิดเรียนก็นำมาใช้ที่โรงเรียน จนรอบใหม่ก็นำกลับไปใช้ที่บ้านได้อีกรอบ  

สำหรับอุปกรณ์ใน Learning Box จะมีความแตกต่างกันในแต่ละระดับชั้น ซึ่งไม่ได้มีเพียงแค่อุปกรณ์ ดินสอ ปากกา สีไม้ สีเมจิก ไม้บรรทัด ยางลบ คัตเตอร์ กรรไกร กาว เข็มเย็บผ้า ด้าย ​แต่บางชั้นเรียนจะมีอุปกรณ์อื่นเสริมของใช้ส่วนตัวเพื่อความปลอดภัยช่วงโควิด​ทั้ง ผ้าเช็ดมือ คู่ไปกับใบงานที่จะบูรณาการวิชาต่างๆ ​ให้เด็กได้เรียนรู้ผ่านกิจกรรมที่กำหนด  

ตั้งกลุ่มไลน์ อัดคลิปให้ผู้ปกครองช่วยลูกหลานที่บ้าน
แก้ปัญหาในพื้นที่อ่านภาษาไทยไม่ได้

ประสบการณ์จากการใช้ Learning Box รอบที่แล้ว ผู้ปกครองจำนวนมากเป็นไทยใหญ่อ่านภาษาไทยไม่ได้ จึงไม่สามารถช่วยดูบุตรหลานให้ทำใบงานได้ รอบนี้ครูพิมพ์จึงเปลี่ยนเป็นการอัดคลิปเสียง และคลิปวีดีโอ ว่าใบงานแต่ละเรื่องต้องทำอย่างไร ให้ผู้ปกครองช่วยดูแลตรงไหนบ้าง และส่งผ่านไปทางไลน์กลุ่ม

โดยในห้องเรียนอนุบาลที่สอนมี 23 คน ผู้ปกครองมีมือถือและอินเตอร์เน็ตใช้ 22 คน ส่วนหนึ่งคนที่ไม่มีก็ให้ผู้ปกครองที่บ้านอยู่ติดกันช่วยประสานงานให้​วิธีนี้ถือว่าได้ผลดีผู้ปกครองเข้ามามีส่วนร่วมมากกว่ารอบก่อน โดยเฉพาะรอบนี้คุณครูไม่สามารถเข้าไปในหมู่บ้านได้เพราะชาวบ้านเกรงว่ามีความเสี่ยงที่จะนำเชื้อเข้าไปติดในหมู่บ้านได้ “ไลน์” จึงกลายเป็นช่องทางเสริมสำหรับการใช้ Learning Box  

สำหรับกิจกรรมแบบฝึกหัดใน Learning Box  ครูแต่ละห้องจะคิดขึ้นมาเองให้เหมาะสมกับนักเรียนเพราะแต่ละห้องมีรายละเอียด ข้อจำกัดที่แตกต่างกัน  จากนั้นครูก็จะมา PLC ร่วมกันดูว่าใครมีปัญหาตรงไหนควรเสริมตรงไหน หรือนำแบบอย่างจากครูคนอื่นมาปรับใช้กับของตัวเองได้อย่างไร โดยใบงานจะเป็นการบูรณาการทั้ง คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ ภาษาไทย ศิลปะ การออกแบบของเล่นจากเศษวัสดุเหลือใช้ที่อยู่ในบ้าน

“เมื่อเด็กทำเสร็จผู้ปกครองก็จะถ่ายรูปส่งมาในกลุ่มไลน์ ทุกคนก็จะได้เห็นได้เรียนรู้ร่วมกัน มีคอมเมนต์ ให้ฟีดแบ็ก อธิบายเสริม เสร็จแล้วก็รวมเป็นแฟ้มผลงานว่าทำไปถึงระดับไหน เก็บไว้ในระบบ “สตาร์ฟิช คลาส” จบเทอมการศึกษาก็จะปริ้นท์เป็นรีพอร์ตออกมาให้ผู้ปกครอง ซึ่งห้องครูพิมพ์ผู้ปกครองให้ความร่วมมือดีมากถึง 90%”

กระตุ้นพัฒนาการสร้างสรรค์ และมีวินัย
Learning Box เสริมการเรียนรู้ได้ทุกที่ทุกเวลา

การระบาดของโควิดรอบนี้จึงไม่ได้เป็นปัญหาสำหรับการเรียนรู้มากนักเพราะมีประสบการณ์แล้ว Learning Box ช่วยให้ห้องเรียนเคลื่อนที่ไปพร้อมกับเด็กๆ จากเดิมที่เคยคิดว่าการเรียนต้องอยู่แต่ในห้อง แต่พอได้มาเห็นเขาวาดรูป ออกแบบของเล่น ทำกิจกรรมชุมนุม หรือนอกเวลาเรียนเขาก็เอา Learning Box ประยุกต์ใช้กับกิจกรรมอื่นได้  

“เขาสามารถใช้อุปกรณ์ในกล่องไปเพิ่มการเรียนรู้ได้ เราเห็นพัฒนาการของเขาเกิดขึ้น มีการสร้างสรรค์ผลงานเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เด็กได้ใช้ประโยชน์จริง มีความรับผิดชอบมากขึ้น มีวินัยในตัวเอง จุดสำคัญคือครูที่จะต้องคอยอำนวยความสะดวกให้เขาว่าอยากได้อะไร ทำให้กล่องนี้นำไปสู่ทักษะการเรียนรู้ เป็น​กล่องที่เสริมการเรียนรู้ได้ทุกที่เวลา อยู่ที่การออกแบบร่วมกันของครูและนักเรียน” ​ครูพิมพ์ กล่าวทิ้งท้าย

ร่วมสร้างโอกาสไปกับ
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.)
www.eef.or.th/donate/
ธนาคารกรุงไทย สาขาซอยอารีย์
เลขที่ : 172-0-30021-6
บัญชี : กสศ.มาตรา 6(6) – เงินบริจาค

The post ปิดช่องว่างพื้นที่ห่างไกล สร้างเสริมการเรียนรู้ได้ ทุกที่เวลา first appeared on กสศ..

‘น้องแจ๋ว’ น.ส.พรญาณี สมดี นักศึกษาทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูงรุ่น 1 ชั้น ปวช 1 สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศ วิทยาลัยการอาชีพปากช่อง จ.นครราชสีมา ดีกรีเกรดเฉลี่ย 4.00 บอกว่า อย่างแรกที่ทำในการรับมือกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นตอนนี้ คือไม่ออกจากบ้านไปเที่ยวไหน และใช้เวลาไปกับการเตรียมความพร้อมสำหรับการเรียนชั้น ปวช. 2 ให้มากที่สุด

“ตอนนี้เรามีเวลาว่าง มีแล็ปท็อปเพียงเครื่องเดียวก็สามารถทำประโยชน์ได้มากมาย สำหรับหนูมันเป็นช่วงเวลาสำหรับศึกษาเรื่องราวที่สนใจ โดยเฉพาะบทเรียนในระดับชั้น ปวช.2 เช่นครูบอกว่าเทอมหน้าจะมีเรียน PHP คือการสร้างเว็บขายของ หนูก็จะเข้าไปดูจากที่เขาสอนออนไลน์ ทำความเข้าใจว่าต้องเขียนโปรแกรมยังไง ซึ่งก็ทำให้เราพอมีพื้นฐานเบื้องต้นติดตัวไว้”

น้องแจ๋ว ยังเล่าให้ฟังอีกว่า อย่างวิชาคณิตศาสตร์ในเทอมหน้านี้จะต้องเรียนแคลคูลัส ตัวเองอยากรู้ว่ามันคืออะไรก็ใช้เวลานี้เข้าไปดูไปศึกษา แล้วก็ทำกับวิชาอื่น ๆ ด้วย หนูคิดว่าการเตรียมตัวไว้ก่อนจะมีประโยชน์มากตอนที่เริ่มเรียนจริง”

น้องแจ๋ว กล่าวต่อไปว่า สื่อออนไลน์ทำให้เราหาความรู้ได้จากทุกที่ทุกเวลา สามารถศึกษาวิชาที่จะเรียนล่วงหน้าได้ง่ายขึ้น ด้วยการสอนในยูทูปที่มีตั้งแต่ขั้นพื้นฐาน หากเราทำความเข้าใจไว้ก่อนได้ ตอนที่เรียนปฏิบัติจริงก็จะทำได้เร็วขึ้น แต่สิ่งที่สำคัญไม่แพ้กันคืออาจารย์ที่ปรึกษา เพราะก่อนจะรู้ว่าควรศึกษาอะไร อาจารย์ซึ่งติดต่อกันผ่านทางสื่อออนไลน์อยู่เสมอ จะเป็นผู้ให้คำแนะนำว่าต่อไปจะมีสอนวิชาใด แล้วเราควรเตรียมตัวอย่างไร

หลังจากที่ได้ศึกษาเบื้องต้นมาแล้ว ยังสามารถนำไปแลกเปลี่ยนกับเพื่อนได้อีกด้วย โดยใช้วิธีแคปจอลงกลุ่มแล้วแบ่งกันอ่าน ชวนกันแสดงความคิดเห็น ถือเป็นการนำสื่อออนไลน์มาใช้ประโยชน์ในช่วงที่ออกจากบ้านไปพบปะกันไม่ได้ช่วงโรคโควิด-19 กำลังระบาด

แชร์ความรู้ให้ครอบครัว คนใกล้ชิด รู้ทันโรคโควิด-19

เช่นเดียวกับ ‘ฟิล’ นายปิยะพงษ์ ชาติเวียง นักศึกษาทุนนวัตกรรมสายอาชีพรุ่นที่ 1 ชั้น ปวส.1 สาขาวิชาอาหารและโภชนาการ วิทยาลัยเทคนิคลำพูน จ.ลำพูน เล่าว่า ตัวเองได้รับผลกระทบจากสถานการณ์การระบาดของโควิด-19 โดยตรง เนื่องจากต้องยกเลิกการฝึกงาน รวมถึงการเรียนภาคฤดูร้อนที่วิทยาลัยต้องหยุดกิจกรรมลงไปทั้งหมดทันที

“สิ่งที่ผมทำได้ตอนนี้คืองดออกจากบ้าน ถ้าจำเป็นก็ต้องสวมหน้ากากอนามัย และล้างมือด้วยแอลกอฮอล์เจลบ่อย ๆ ผมมองว่าสิ่งที่ผมสามารถทำประโยชน์ได้ในตอนนี้คือ นำความรู้ความสามารถและทักษะการเข้าถึงข้อมูลข่าวสารในอินเตอร์เน็ตมาเผยแพร่ให้คนรอบตัวเข้าใจ เพราะผมเข้าถึงข้อมูลได้กว้างกว่า ผมก็นำความรู้ตรงนั้นมาแนะนำคนในครอบครัวให้เขาได้รู้วิธีปฏิบัติตัวที่ถูกต้อง รวมถึงติดตามข่าวสารอย่างมีสติ พิจารณาก่อนปักใจเชื่อว่าข้อมูลใดเป็นจริงหรือเป็นเฟคนิวส์” น้องฟิล แชร์กิจกรรมระหว่างอยู่บ้าน

อีกด้านหนึ่ง น้องฟิล บอกว่า ยังได้ใช้เวลาว่างไปกับการออกกำลังกายเพื่อสร้างภูมิคุ้มกันให้กับตนเอง โดยเน้นออกกำลังกายในบ้าน แค่มีพื้นที่เล็ก ๆ พอสำหรับการวิดพื้น กระโดดตบ หรือยืดเหยียดกล้ามเนื้อขยับร่างกายให้พอได้เหงื่อทุกวัน ทั้งยังแนะนำให้คนรอบตัวปฏิบัติตาม เพราะนอกจากร่างกายที่แข็งแรงแล้ว การออกกำลังกายยังช่วยคลายความเครียด หรือความอึดอัดที่ต้องอยู่แต่ในบ้านได้ด้วย ถือเป็นอีกวิธีที่ทุกคนสามารถนำไปใช้ได้

ไม่เพียงเท่านั้นเด็กหนุ่มอย่างน้องฟิล ยังให้ความสำคัญกับการนำช่วงเวลาที่ต้องอยู่แต่บ้านมาศึกษาสถานที่ฝึกงานแต่ละแห่งว่าเป็นอย่างไร สอบถามประสบการณ์จากรุ่นพี่แล้วเก็บข้อมูลไว้ให้มากที่สุด ทั้งในด้านสภาพแวดล้อม การทำงาน กฎระเบียบต่าง ๆ หรือลักษณะของลูกค้าที่จะได้พบ จากนั้นก็นำมาเตรียมตัวและฝึกฝนตัวเองไว้ให้พร้อมมากที่สุด เพื่อเตรียมตัวหลังจากโรคระบาดโควิด-19 เริ่มสงบลงและสถานการณ์กลับเข้าสู่ภาวะปกติ

The post พลิกวิกฤตโควิด-19 ทบทวนตำราเรียนล่วงหน้า ปรับสมดุลชีวิต นักศึกษาทุนนวัตกรรมฯ first appeared on กสศ..

“บทเรียนจากการฝึกงานคือแหล่งความรู้ที่สำคัญมากๆ เราได้เข้าไปทำงานกับรุ่นพี่หรือหัวหน้างานที่อยู่ในสายงานจริงๆ ตรงนั้นสอนให้เราฝึกฝนปรับตัวให้ทำงานร่วมกับคนอื่นได้ ให้เราเข้าใจวิธีปฏิบัติที่ไม่ได้แค่จำลองอยู่ในห้องเรียน”

การที่เด็กคนหนึ่งต้องแยกจากครอบครัวมาใช้ชีวิตอยู่เพียงลำพังนั้น ‘ไม่มีอะไรง่าย’ โดยเฉพาะการเข้าไปเรียนในโรงเรียนประจำตั้งแต่ชั้น ม.1 ซึ่งต้องปรับตัวกับสิ่งแวดล้อมและสังคมที่แตกต่าง แต่ประสบการณ์ที่ได้รับก็กลับกลายเป็นเหมือนเบ้าหลอมให้เธอมีแง่มุมความคิดที่โตกว่าวัย ทั้งหลักสูตรที่เรียนยังช่วยสั่งสมทัศนคติที่ดี ให้เธอรักใน ‘การเรียนสายอาชีพ’ ที่เธอบอกว่า “ทุกสิ่งที่จำเป็นของรากฐานการเติบโตเป็นผู้ใหญ่ ล้วนมาจากประสบการณ์การฝึกงานในสายอาชีพทั้งหมด”

เจ้าของเรื่องราวที่เรากล่าวถึงคือ ‘น้องเนม’ รุ่งธิดา นุพอ นักเรียนทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ชั้น ปวส.1 แผนกวิชาการจัดการโลจิสติกส์ สาขางานการจัดการคลังสินค้า วิทยาลัยเทคนิคลำพูน เธอเล่าว่าใช้ชีวิตวัยเด็กกับครอบครัวของเธอที่ ต.บ้านหลวง อ.จอมทอง จ.เชียงใหม่ จนถึงคราวต้องเรียนต่อชั้น ม.1 ความขัดสนในฐานะการเงินของทางบ้าน ก็ทำให้เธอต้องไปเรียนต่อที่ ‘โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 26’ ที่ อ.ป่าซาง จ.ลำพูน

ช่วงเวลานั้นเองที่น้องเนมได้รับประสบการณ์ชีวิตหลายอย่าง และเป็นสถานที่บ่มเพาะให้เธอได้ค้นพบความสนใจของตนเอง อันได้แก่ ‘การเรียนรู้ในงานสายอาชีพ’

พบความสนใจในการเรียนสายอาชีพ

น้องเนมเล่าว่า ชีวิตในโรงเรียนประจำได้สอนให้รู้จักรับผิดชอบตัวเองตั้งแต่เด็ก ขัดเกลาทักษะด้านสังคมให้สามารถปรับตัวเข้ากับผู้คนที่แตกต่าง รวมถึงปลูกฝังให้เธอมีทัศนคติว่า ‘ต้องเติบโตขึ้นในทุกๆ วันอย่างมีเป้าหมาย’ ซึ่งตรงนี้หลักสูตรของโรงเรียนราชประชาฯ คือสิ่งที่ช่วยให้เธอพบตัวเองได้เร็ว

หลักสูตรที่เนมว่าคือ ‘การจัดการศึกษาและอบรมวิชาสามัญและวิชาชีพ’ ไปพร้อมกัน คือในวันจันทร์ พุธ ศุกร์ จะเรียนตามหลักสูตรสายสามัญ ขณะที่วันอังคารกับพฤหัส จะได้ไปเรียนสายวิชาชีพที่วิทยาลัยการอาชีพป่าซาง และเมื่อจบชั้น ม.6 ก็จะได้รับวุฒิการศึกษาทั้งสองสาย

“ตอนได้เรียนสายอาชีพควบไปด้วยช่วง ม.ปลาย ทำให้เรารู้ว่ามีการเรียนที่สามารถได้ทั้งความรู้และประสบการณ์จากการปฏิบัติ ซึ่งเราชอบการเรียนลักษณะนี้ จึงตั้งเป้าหมายไว้ว่าจะเรียนต่อสายอาชีพ” น้องเนมอธิบายจุดเริ่มต้นของการเลือกเรียนสายอาชีพ

‘ทุนนวัตกรรมฯ’ ช่วยต่อยอดความสนใจ
และทำให้รู้ว่า ‘เลือกเดินถูกทาง’

เมื่อรู้แล้วว่าต้องเดินต่อไปทางไหน เธอก็มุ่งแสวงหาโอกาสให้ตนเอง แล้วเธอก็ได้มีโอกาสรู้จักกับ ‘ทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง’ ที่ช่วยคลายความกังวลเรื่องทุนการศึกษา และมอบโอกาสให้เธอได้รับประสบการณ์ในการเรียนสายอาชีพอย่างที่ตั้งใจไว้

“ด้วยความที่เราอยากดูแลครอบครัวและต้องห่างบ้านมาตั้งแต่เด็ก ทำให้อยากเรียนจบและทำงานได้เร็ว ๆ แต่งานที่ทำจะต้องเป็นสิ่งที่เลี้ยงดูตนเองและครอบครัวได้ด้วย เราจึงมองว่าการเรียนในสาขาวิชาเฉพาะจะทำให้เติบโตได้ไว มองเห็นเส้นทางการประกอบอาชีพในอนาคตที่ชัดเจน ดังนั้นการได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง จึงเหมือนว่าเป็นโอกาสที่เข้ามาในจังหวะที่เหมาะสม”  

น้องเนมบอกว่า การเรียนในระดับ ปวส. ยิ่งทำให้รู้ว่าตัวเองเลือกเดินมาถูกทาง เพราะถึงแม้ตอนเรียน ปวช. จะเน้นในภาคปฏิบัติเหมือนกัน แต่ก็ยังอยู่แค่ในวิทยาลัย ความรู้บางอย่างที่เรียนมานั้นยังไม่เห็นภาพจริงว่าจะเอามาใช้อย่างไร แต่พอมาเรียน ปวส. ได้ฝึกงานจริง ก็ทำให้เข้าใจการประสานทฤษฎีเข้ากับการลงมือทำ โดยเฉพาะในสาขาวิชาการจัดการคลังสินค้า ที่ต้องอาศัยประสบการณ์และความชำนาญเป็นสำคัญ

“บทเรียนจากการฝึกงานคือแหล่งความรู้ที่สำคัญมากๆ เราได้เข้าไปทำงานกับรุ่นพี่หรือหัวหน้างานที่อยู่ในสายงานจริง ๆ ตรงนั้นสอนให้เราฝึกฝนปรับตัวให้ทำงานร่วมกับคนอื่นได้ ให้เราเข้าใจวิธีปฏิบัติที่ไม่ได้แค่จำลองอยู่ในห้องเรียน แล้วมันรวมถึงการฝึกวินัย ความอดทน ความรับผิดชอบ และความตรงต่อเวลา ซึ่งเป็นสิ่งที่จำเป็นต่อการทำงานและการเติบโตเป็นผู้ใหญ่ทั้งหมด”

นอกจากนี้ เธอยังกล่าวต่อไปว่า การเรียนในสายอาชีพช่วยตอกย้ำให้เธอรู้สึกภูมิใจในตนเอง นั่นเพราะได้มีโอกาสแสดงทักษะความสามารถให้คนอื่นเห็น ซึ่งมันคือความสุขทุกครั้ง ที่ตนเองสามารถรับผิดชอบงานในสถานประกอบการได้จริง โดยน้องเนมย้ำอีกครั้งว่า “การได้เรียนและฝึกงานควบคู่กันไป มันเหมือนการการันตีกลายๆ ว่า ถ้าเราเรียนจบไปแล้ว เราจะเข้าไปทำงานร่วมกับคนอื่นได้แน่นอน”

อีกหนึ่งเรื่องราวของนักเรียนทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ที่พบว่าการเรียนสายอาชีพคือ ‘เส้นทางที่ใช่’ และอยากบอกเล่าถึงสิ่งที่เธอได้รับจากการฝึกงานไปพร้อมกับการเรียนที่เธอค้นพบ ซึ่งเธอเชื่อว่าอาจจะเป็นประโยชน์สำหรับเพื่อนๆ หรือน้องๆ ที่อาจจะกำลังเลือกเส้นทางในการเรียนของตนในช่วงเวลานี้  

ร่วมสร้างโอกาสทางการศึกษา
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.)
www.eef.or.th/donate/
ธนาคารกรุงไทย สาขาซอยอารีย์
เลขที่ : 172-0-30021-6
บัญชี : กสศ.มาตรา 6(6) – เงินบริจาค

The post ‘เรียนสายอาชีพ ให้ทั้งความรู้และประสบการณ์ภาคปฏิบัติ’ first appeared on กสศ..

ตัวอย่างความสำเร็จจากนักเรียนสายอาชีพเกิดขึ้นมากมาย ไม่ใช่มีแต่ด้านลบเพียงอย่างเดียว เหมือนอย่าง ธวัช ธนันชัย ห้างหุ้นส่วนจำกัด ธวัชแมชชีนเทค ชาวอำเภอลี้ จังหวัดลำพูน อดีตนักเรียนสายอาชีวะ แผนกช่างกล ร่วมแชร์เรื่องราวชีวิตระหว่างเรียนสายอาชีพจนประสบความสำเร็จสูงสุดในชีวิต กลายเป็นเถ้าแก่เจ้าของโรงงานกัดกลึงขนาดใหญ่ ในจังหวัดลำพูน ผ่านเวที “ปลุกพลัง สร้างโอกาสแห่งอนาคต กับทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง” ที่วิทยาลัยเทคนิคลำพูน จังหวัดลำพูน

ธวัช ขึ้นเวทีจับไมค์ เปิดใจเล่าว่า บางคนเกิดมาคาบช้อนเงินช้อนทอง แต่ผมเกิดมาคาบจอบกับเสียมออกมา ชีวิตเรียนอยู่โรงเรียนวัด พักอาศัยอยู่วัด ตื่นเช้ามาออกไปซื้อตับซื้อปลาทูให้แมวกิน หลวงพ่อให้ค่าขนม 20 บาท เดินไปเรียนทุกวันจนจบชั้น ม.3 ก่อนได้โควต้าไปเรียนต่อที่วิทยาลัยเทคนิคลำพูน ในช่วงระหว่างเรียนยังรับจ้างส่งหนังสือพิมพ์ ย่างข้าววัดที่เหลือจำนวนมากนำมาตากแห้งขาย

ช่วงปี 2538 ได้ทุนมูลนิธิกตเวทิน ได้รับทุนปีละ 10,000 บาท จำนวน 2 ปี ขณะเรียนอยู่วิทยาลัยเทคนิคลำพูน แผนกช่างกล ทั้งระดับปวช. และ ปวส. จนมีโอกาสไปเรียนต่อที่ช่างกลปทุมวัน กรุงเทพฯ ไปในนามนักเรียนทุนหวังว่าจบออกมาจะได้เป็นครูสอนหนังสือ

ธวัช บอกว่า ตอนนั้นปี 2540 ดันเกิดวิกฤตค่าเงินบาทลอยตัว ทุนต่างๆที่ได้รับถูกยกเลิกหมด ไม่รู้จะไปเรียนที่ไหนจะกลับบ้านให้ชาวบ้านสมน้ำหน้าหรือ? เลยไปทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟตามร้านอาหารต่างๆอดทนเพื่อวันข้างหน้า และโทรหาหลวงพ่อที่วัดที่เคยอาศัยอยู่ หลวงพ่อช่วยส่งเงินมาให้เดือนละ 2,000 บาท จนจบการศึกษา

กระทั่งจบออกมาเป็นครูอยู่วิทยาลัยเทคนิคลำพูน มาสอนหนังสืออยู่ 7 ปี 4 เดือน 16 วัน แต่ไม่มีเปิดสอบบรรจุแม้แต่วันเดียว เลยล้มเหลวกับชีวิตไม่ได้เป็นข้าราชการ สุดท้ายตัดสินใจลาออก ขณะนั้นทำงานได้เงินเดือน 6,300 บาท

“ก่อนตัดสินใจไปขอเงินพ่อ 80,000 บาท พ่อไปกู้เงินจากธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์ (ธกส.) มาให้ นำมาลงทุนซื้อเครื่องกลึงทันที มาทำเองนับปี ปัจจุบันมีลูกน้องและนักศึกษาฝึกงาน 60 คน มีเครื่อง CNC หรือ เครื่องอัตโนมัติกัด กลึง เครื่องละ 2.4 ล้านบาท จำนวน 14 เครื่อง ในโรงงานยังมีฟาร์มวัว เป็ด หมูป่า ปลา ไก่ และข้าว” เถ้าแก่ใหญ่เล่า

ธวัช เผยเคล็ดลับความสำเร็จในการเรียนสายอาชีพว่า ความสำเร็จมี 3 ข้อสำคัญ 1.ซื่อสัตย์ ต้องซื่อสัตย์กับตัวเอง เมื่อตัวเองสัญญาว่าจะทำอะไรต้องทำให้ได้ตามนั้น แม้ส่วนตัวจะเรียนจะไม่เคยติด 1 ใน 10 แต่เกรดเฉลี่ยไม่เคยต่ำกว่า 3.00 ส่วนตัวมองว่าทุนมี 2 แบบ 1.ทุนเรียนดี และ2.เรียนดีแต่ยากจน ถ้าเราเรียนเราซื่อสัตย์กับตัวเองเกรดเราไม่มีปัญหาแน่นอน อ่านหนังสือ เรียน ทำงาน ทำการบ้าน นี่คือการซื้อสัตย์กับตัวเอง

ส่วน 2.ขยัน ขยันอย่างไร เสาร์อาทิตย์รับจ้างทำงานทุกอย่าง ปลูกข้าว ปลูกลำไย ในขณะที่เพื่อนวางแผนไปเที่ยว แต่เราเลือกกลับบ้านไปรับจ้างทำงาน และ3.อดทน ครูบาอาจารย์เคยด่าผม “ความรู้เท่าหางอึ่ง เอ็งจะไปทำอะไรได้” เลยตอบอาจารย์ไปว่า “ขอบคุณที่อาจารย์เตือนสติผม” และหลักการมีอย่างเดียว “คิดแล้วทำ แล้วทำให้มันมีความสุข”

สุดท้าย ธวัช ฝากถึงนักเรียนทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง กสศ.ว่า เผื่อวันข้างหน้านักศึกษาอาชีวะทุกคนจะได้เป็นนายจ้าง เป็นเจ้าของโรงงาน ขอฝากข้อคิด 1 ประโยคถึงน้องๆว่า “ทำงานต้องได้เงิน จ่ายเงินต้องได้งาน”

The post แปรความลำบาก สู่เถ้าแก่เจ้าของโรงงาน 33 ล้าน อดีตนักเรียนอาชีวะ ตอกย้ำสายอาชีพตอบโจทย์แรงงาน first appeared on กสศ..

อาชีพเชฟ อาจจะเป็นอาชีพของใครหลายคน เช่นเดียวกับ สุกัญญา ขันสวะ หรือ ‘ฮิปเตอร์’ นักศึกษาชั้น ปวส.1 คหกรรม สาขาอาหารและโภชนาการ วิทยาลัยเทคนิคลำพูน จังหวัดลำพูน ที่อยากมีโอกาสทำงานในห้องครัว คอยทำอาหารให้ลูกค้า หรือมีร้านอาหารเล็กๆเป็นของตัวเองสักครั้งในชีวิต

สุกัญญา ดีกรีนักเรียนทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง จากกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) ผู้หลงใหลรสชาติอาหารไทยและชื่นชอบการทำอาหารตั้งแต่เด็กจนโต ศึกษาตำรับตำราทำอาหารจากห้องเรียน ยามว่างยังเปิดดูวิธีการทำผ่านสื่อต่างๆ โดยเฉพาะรายการ “มาสเตอร์เชฟประเทศไทย” (MasterChef Thailand) อีกตัวอย่างรายการทำอาหารที่เด็กคนนี้ใช้เป็นแรงผลักดันตัวเอง เพื่อนำไปสู่ ‘เชฟมือทอง’ ในอนาคต

แววเชฟอาหารเริ่มเฉิดฉายตั้งแต่เรียนอยู่ชั้น ปวช. สุกัญญา มักเป็นตัวแทนแผนกคหกรรมลงแข่งขันทำอาหารอยู่ประจำ คว้ารางวัลสร้างชื่อเสียงให้สถานศึกษาจนโด่งดังเป็นที่ยอมรับ เช่น รางวัลชนะเลิศ ระดับสถานศึกษา, รางวัลชนะเลิศ ระดับจังหวัด,รองชนะเลิศอันดับ 1 ระดับภาค

อีกรางวัลที่สุกัญญารู้สึกภาคภูมิใจที่สุด รองชนะเลิศอันดับ 2 ระดับชาติ เป็นการแข่งขันทักษะวิชาชีพ ประเภทวิชาคหกรรม สาขาวิชาอาหารและโภชนาการ ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ปีการศึกษา 2562 จัดโดยสำนักงานคณะกรรมการอาชีวศึกษา (สอศ.) ณ จังหวัดสุราษฏร์ธานี จากการทำเมนูแสร้งว่ากุ้งปลาดุกฟู ขนมจีนน้ำพริก และตบท้ายเมนูลูกชุบ

“ส่วนตัวถนัดทำอาหารไทยมากที่สุด เช่น แกงเขียวหวาน ขนมจีน ฯลฯ ยิ่งช่วงเรียนต้องฝึกฝนทำอาหารอย่างสม่ำเสมอ” สุกัญญาบอกความถนัด

สุกัญญา พาย้อนเล่าก่อนได้รับทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูงว่า ช่วงเรียนชั้นปวช.1-3 หลังเลิกเรียนประมาณ 3 โมง ต้องรีบไปรับจ้างขายของที่ตลาดค่าจ้าง 100 บาท เสร็จจากขายของไปรับจ้างเฝ้าร้านล้างชามก๋วยเตี๋ยวได้วันละ 120 บาท ประมาณ 3 ทุ่มไปรับจ้างคัดของเก่าต่อ แล้วกลับเข้าบ้านอีกครั้งประมาณ 5 ทุ่ม ส่วนวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ ทำงานอยู่ในห้าง big c แผนกอาหาร ได้ค่าจ้างชั่วโมงละ 39 บาท ชีวิตทำแบบนี้มานาน 3 ปีจนส่งเสียตัวเองเรียนจบชั้น ปวช.

“จริงๆ จะไม่เรียนต่อ ปวส.แล้ว เพราะหาเงินมาจ่ายค่าเทอมไม่ไหว เงินที่ได้มาตอนทำงานไม่เหลือสักบาท เราทุ่มลงไปกับตอนเรียน ปวช. หมดเลย เงินบางส่วนต้องใช้จ่ายดูแลยายด้วย ส่วนพ่อไม่รู้ว่าเป็นใครหนูไม่เคยเห็นหน้า แม่เพิ่งเสียชีวิตไปประมาณปีกว่า” สุกัญญาระบุ

สุกัญญา เล่าอีกว่า อาจารย์จึงมานั่งคุยอยากให้กลับมาเรียนต่อ หลังทราบว่าจะหยุดเรียนอยู่แค่ชั้น ปวช. วันนั้นครูบอกว่ามีทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ของ กสศ. คุณสมบัติเราก็ตรงกับเงื่อนไขหลักเกณฑ์ของทุนนี้ วันนั้นมาจนถึงวันนี้เราได้รับโอกาสทางการศึกษาอีกครั้ง ได้กลับเข้าสู่รั้วสถานศึกษาเหมือนเพื่อนอีกหลายคน ถ้าไม่มีทุนการศึกษาคงทำได้เพียงอย่างเดียวคือหยุดเรียน

“ตอนนี้ตั้งเป้าหมายไว้ว่าถ้าเรียนจบ ปวส. แล้วไม่มีทุนเรียนต่อระดับปริญญาตรี อาจต้องพักเรียน 1 ปี ออกไปทำงานเก็บเงินแล้วกลับมาสมัครเรียนใหม่ เนื่องจากส่วนตัวคาดหวังไว้อยากเป็นครูสอนทำอาหาร หรือเชฟอาหารในอนาคต” นักเรียนทุนฯ ระบุ

ก่อนจบบทสนทนา สุกัญญา บอกว่า ถ้าเรียนจบแล้วอาหารเมนูแรกที่อยากทำให้ยายทานคือเมนู ‘สลัดไก่อบ’

เช่นเดียวกับ ปรวิทย์ แซ่จาง หรือ ‘ว่าง’ นักศึกษาชั้น ปวส.1 คหกรรม สาขาอาหารและโภชนาการ วิทยาลัยเทคนิคลำพูน จังหวัดลำพูน ฝันอยากเป็นดาราเรียนคณะนิเทศศาสตร์หวังปูทางเข้าสู่วงการบันเทิง สุดท้ายชีวิตพลิกผันด้วยฐานะทางบ้านลำบาก จนต้องเบนเข็มชีวิตตัวเองสู่การเรียนคหกรรมทำอาหาร จนตอนนี้ชื่นชอบทำอาหารเป็นชีวิตจิตใจ กลายเป็นความฝันที่ต้องตะกายชีวิตสู่ ‘เชฟอาหาร’

ปรวิทย์ เป็นนักเรียนทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ของกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา ตามหลักเกณฑ์เงื่อนไขทุนทุกอย่าง หลังจากเรียนจบชั้นม.6 โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 26 จังหวัดลำพูน ทำให้ต้องตื่นตัวเรียนรู้การเรียนสายอาชีพมากกว่าเพื่อนที่เรียนสายอาชีพในระดับ ปวช.มาก่อนหน้านี้

“ทำอาหารก็เข้าวงการบันเทิงได้เหมือนกัน หนูเชื่ออย่างนั้น ทุกวันนี้เห็นมีรายการทำงานอาหารที่เกี่ยวกับวงการบันเทิงหลายอย่างเหมือนกัน ถ้ามีรายการแข่งขันทำอาหารจะลองลงแข่งดู อยากเรียนรู้ประสบการณ์ว่าตื่นเต้นขนาดไหน” นักเรียนทุนฯ กล่าว

ปรวิทย์สารภาพว่า ฝีมือการทำอาหารยังไม่ดีเท่าที่ควร โดยเฉพาะอาหารประเภทต้ม ตุ๋น นึ่ง ที่ต้องตั้งฝึกฝนให้หนักกว่าเดิม ส่วนประเภททอด และผัด อันนี้พอทำได้ การทำอาหารทำแล้วมีความสุข เป็นศิลปะ ทั้งการจัดหน้าตาอาหาร ลีลาการปรุง ทุกอย่างต้องใช้ความตั้งใจ นอกจากอาหารอร่อยแล้วการบริการพูดคุยกับลูกค้าต้องใส่ใจด้วย ทำให้ลูกค้าที่มาทานอาหารรู้สึกเป็นครอบครัวเดียวกับเรา

“ขอขอบคุณทุนนี้ที่เข้ามาช่วยสร้างโอกาสทางการศึกษา ตอนแรกคิดว่าคงต้องไปทำงานรับจ้างปลูกผัก ปลูกพริก เหมือนสมัยก่อน ในเมื่อได้รับโอกาสเลยตั้งใจว่าหลังเรียนจบ ปวส. จะเรียนปริญญาตรีต่อทันทีต้องไปถึงให้ได้ โดยใช้เงินออมเงินที่เก็บไว้จากทุนการศึกษาที่ได้รับ” ปรวิทย์แชร์ความรู้สึก

The post บันไดสู่‘เชฟมือทอง’ดีกรีแชมป์ทำอาหารระดับชาติ กับโอกาสการศึกษาใหม่ในชีวิต first appeared on กสศ..

ถึงแม้ไม่มีบัตรประชาชนแสดงตัวตนความเป็นคนไทยเหมือนเพื่อน ๆ ‘หนุ่มเครือ’ เด็กไร้สัญชาติไทย ชาวจังหวัดแม่ฮ่องสอน นักศึกษาชั้น ปวส.1 สาขาโลจิสติกส์ วิทยาลัยเทคนิคลำพูน จังหวัดลำพูน แต่นั่นไม่ใช่เงื่อนไขขวางทางเรียน กลับกันยังการันตีความรู้จากผลการเรียนเกรดเฉลี่ย 4.00 ทุกภาคเรียน ตั้งแต่ระดับชั้น ปวช.1-3 สมัยศึกษาอยู่วิทยาลัยการอาชีพนวมินทรราชินีแม่ฮ่องสอน

ปัจจุบันหนุ่มเครือถือบัตรประจำตัวคนไร้สัญชาติหรือบัตรสีชมพู ซึ่งได้รับทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ของกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) จึงหอบหิ้วตัวเองมาเรียนต่อที่วิทยาลัยเทคนิคลำพูนแห่งนี้ โดยตั้งเป้าหมายผลการเรียนปีนี้ที่เกรดเฉลี่ย 4.00 เช่นเดิม

แววผู้นำสะดุดตาครูอาจารย์ ทำให้หนุ่มเครือ ถูกเลือกให้เป็น ‘ผู้จัดการคลังน้ำดื่ม’ ตรา ‘วิทยาลัยเทคนิคลำพูน’ ทำหน้าที่จัดแจงออเดอร์น้ำดื่มส่งลูกค้าตามร้านค้า สหกรณ์วิทยาลัยฯ สร้างรายได้เข้าวิทยาลัยฯอย่างเป็นกอบเป็นกำ หนุ่มเครือ กล่าวยอมรับว่า ช่วงแรกๆเครียด บางทีนอนอยู่ดึกๆลูกค้าโทรมาสั่ง เข้าแถวก็โทรมา เรียนก็โทรมาสั่ง ตอนนี้เลยชินแล้ว

หนุ่มเครือ เล่ากระบวนการทำงานว่า ช่วงวันจันทร์และวันพุธ ทางโรงผลิตน้ำจะนำน้ำมาส่งที่โรงเรียน ซึ่งวิทยาลัยฯจ้างโรงงานข้างนอกผลิต ส่งครั้งละ 250 แพ็ค เราต้องนับว่าส่งครบหรือไม่ทุกครั้ง ทุกวันจะรับออเดอร์ลูกค้าทางไลน์และโทรศัพท์ เมื่อลูกค้าต้องการน้ำจนทราบจำนวนชัดเจนแล้ว จะให้สมาชิกที่เป็นเพื่อนนักศึกษาช่วยจัดเตรียมสินค้าให้ลูกค้า แยกหน้าที่ทำชัดเจน ผ่านระบบต้นน้ำกับปลายน้ำ โดยต้นน้ำทำหน้าที่ขนน้ำขึ้นรถเข็นไปส่งยังปลายน้ำที่มีหน้าที่นับจำนวนแพ็คน้ำว่าครบถ้วนหรือไม่และเก็บเงินจากลูกค้า เฉลี่ยจะส่งน้ำประมาณ 80 แพ็คต่อวัน และจะแถมให้ลูกค้า 1 แพ็ค เพื่อจูงใจลูกค้า

“ผู้จัดการมีหน้าที่ทำรายรับ-รายจ่ายคลังน้ำ เช็คสินค้าคงเหลือ รับออเดอร์จากลูกค้า แบ่งงานให้กับสมาชิก บางทีก็มีน้ำหาย หรือส่งเกินไปบ้าง ถ้าขาดหรือหายไปจะแจ้งครูทันที การทำงานนี้เราต้องละเอียดรอบครอบ” หนุ่มเครือ กล่าว

ขณะที่รายได้จากการขายน้ำเงินทั้งหมดจะถูกส่งเข้า วิทยาลัยฯ แล้วทุกช่วงก่อนปิดภาคเรียนอาจารย์จะนำรายได้ทั้งหมดมาปันผลให้กับเด็กๆ เฉลี่ยแบ่งตามการทำงานหากใครทำมากก็ได้มาก ส่วนใครทำน้อยก็ได้เงินน้อย หนุ่มเครือมองว่านั่นคือการออมเงินเก็บไปในตัว

“หน้าที่ผู้จัดการคลังน้ำในวิทยาลัย ฯ ยังสามารถประยุกต์ใช้กับการเรียนสาขาโลจิสติกส์อย่างลงตัวได้อีก เพราะโลจิสติกส์คือกระบวนการขนส่ง กระบวนจัดการคลัง สมมติว่าสัปดาห์นี้น้ำเหลือจำนวนมาก ต่อไปจะไม่สั่ง หากเหลือน้อยจะสั่งเพิ่ม สังเกตจากความต้องการของลูกค้าว่าความต้องการคล่องตัวแค่ไหน จะรู้ว่าช่วงไหนควรสั่งสินค้า ที่สำคัญมั่นใจว่าเมื่อเรียนสาขาโลจิสติกส์จบอนาคตมีงานรองรับแน่นอน” หนุ่มเครือ ระบุ

หนุ่มเครือ กล่าวขอบคุณทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูงว่า ทุนนี้เข้ามาช่วยเติมเต็มฝันให้ได้เรียนต่ออีกครั้ง เพราะที่ผ่านมาตั้งแต่เรียนอยู่ชั้น ปวช.1-3 ต้องทำงานหารายได้พิเศษจากการรับจ้างรำฟ้อนเมืองผสมพม่า รำลิเกไทใหญ่ สังกัดคณะม่านคำ มาตลอด เนื่องจากครอบครัวที่บ้านลำบาก แต่ถ้าไม่ได้ทุนนี้จริงๆก็จะไม่หยุดเรียนจะหางานทำคู่ไปด้วยไม่หยุดเรียนแน่นอน และตั้งเป้าหมายต้องเรียนให้ถึงระดับปริญญาตรี

“ทุกวันนี้ทำได้แค่ถือบัตรเลข 0 หรือผู้ไร้สัญชาติไทยเท่านั้น ผมขอสัญชาติไทยไปแล้วแต่ไม่รู้จะได้เมื่อไหร่ ตอนนี้อยากได้มากๆเลย แม้จะเก่งแค่ไหนแต่ถ้าไม่มีสัญชาติไทยก็ไม่ได้ทำงานอยู่ดี เราเห็นตัวอย่างจากรุ่นพี่หลายคนก็ไม่มีบริษัทไหนรับเข้าทำงานเลย ตอนนี้ผมถือบัตรเลข 0 อยู่ ยังรอคอยความหวังว่าจะได้เลข 13 หลักสักครั้งในชีวิต” หนุ่มเครือ กล่าวอย่างมีหวัง

The post ก้าวข้ามเงื่อนไขบัตรเลข0! ผู้จัดการคลังน้ำ(สมัครเล่น) ตำรานอกห้องเรียน ตั้งเป้าเกรดเฉลี่ย 4.00 first appeared on กสศ..

ในเวที “ปลุกพลัง สร้างโอกาสแห่งอนาคต กับทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง”เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้ แบ่งปันประสบการณ์ กับผู้บริหาร ครู อาจารย์สถานศึกษาสายอาชีพ และนักเรียนทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง จัดโดยกองทุนเพื่อความเสมอภาคการศึกษา (กสศ.) ณ วิทยาลัยเทคนิคลำพูน จังหวัดลำพูน ระหว่างวันที่ 17-18 สิงหาคม 2562 จบลงอย่างสนุกสนานคับคั่งด้วยสาระความรู้สอดแทรกเข้าไปกับกิจกรรมมากมาย

ตลอดระยะเวลา 2 วัน นพ.สุภกร บัวสาย ผู้จัดการกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) พร้อมด้วย ผศ.ดร.ปานเพชร ชินิทร คณะอนุกรรมการกำกับทิศทางโครงการทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง รศ.ดร.สันติ ตันตระกูล ผู้ทรงคุณวุฒิ ผศ.ดร.สมชาย หมื่นสายญาติ ผู้ทรงคุณวุฒิ รศ.ดร.ณรงค์ มั่งคั่ง ผู้ทรงคุณวุฒิ นายแสวง ทาวดี ผู้อำนวยการวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีลำพูน และนายวัชรพงศ์ ฝั้นติ๊บ ผู้อำนวยการวิทยาลัยเทคนิคลำพูน ต่างคลุกคลีร่วมวงกิจกรรมกับนักศึกษาอย่างใกล้ชิด

กิจกรรมในวันนี้ กลุ่มนักศึกษาร่วมทำกิจกรรมสร้างความรู้จัก กสศ. ผ่านการเป่าลูกโป่งสีขาวและเขียวแล้วนำมาประดิษฐ์เป็นคำว่า กสศ. ซึ่งวิทยาลัยทั้ง 3 แห่ง ประกอบด้วย 1.วิทยาลัยเทคนิคลำพูน 2.วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีลำพูน และ3.วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีเชียงใหม่ ต่างมุ่งมั่นสามัคคีทำจนสำเร็จตามเวลาที่กำหนด หลังจากได้ตัวอักษรครบแล้ว วิทยากรจึงให้นักศึกษาเขียนความรู้สึกลงบนลูกโป่งสีเขียว แสดงความรู้สึกถึง กสศ. หลายคนจับปากกาบรรจงเขียน เช่นข้อความว่า ‘ขอบคุณที่ทำให้เด็กด้อยโอกาสได้โอกาส’ ‘ขอบคุณพี่ๆที่มาให้ความรู้ในระยะเวลาตลอด 2 วัน’ ‘ขอบคุณสำหรับโอกาสทางการศึกษาที่ทำให้ผมมีการศึกษาในวันนี้’ ฯลฯ

ส่วนลูกโป่งสีขาวเขียนความรู้สึกถึงครู อาจารย์ เช่น ‘ขอบคุณครูขวัญวิมาร ครูดุจดวงตา’ ‘ขอบคุณครู’ฯลฯ เมื่อเขียนเสร็จนักศึกษาทุกคนจะนำลูกโป่งใบนั้นไปให้คนที่นักศึกษาอยากมอบให้มากที่สุด

ในช่วงสุดท้ายกิจกรรมเวทีฯนี้ นพ.สุภกร กล่าวทิ้งท้ายก่อนปิดกิจกรรมว่า หลังจากนี้ขอให้นักเรียนทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูงเริ่มวางแผนชีวิต ขอให้เด็กๆตั้งเป้าหมายชีวิตและพยายามทำไปให้ถึงจุดหมาย เช่นเดียวกับอาจารย์ที่กำลังจะสร้างชีวิตเด็กทุกคน เรามีนักเรียนทุนฯรุ่น1 จำนวน 2,053 คน ถือเป็นครอบครัวใหญ่มาก

“ถ้าเด็กเหล่านี้ประสบความสำเร็จถือว่ากลุ่มใหญ่และเกิดประโยชน์มาก ทั้งจะทำให้การเรียนสายอาชีพได้รับการยอมรับจากสังคม ถ้าเราทำสำเร็จ ต่อไปครอบครัวมีคนนับหมื่น ซึ่งจะเป็นก้าวสำคัญของการปฏิรูปการศึกษา และเป็นความสำเร็จในการยอมรับสายอาชีพของสังคมในไม่ช้า” นพ.สุภกร กล่าว

The post นร.ทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ขอส่งความรู้สึกผ่าน ‘ลูกโป่ง’ แทนคำขอบคุณถึง กสศ. first appeared on กสศ..

เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2562 ที่วิทยาลัยเทคนิคลำพูน จังหวัดลำพูน กองทุนเพื่อความเสมอภาคการศึกษา (กสศ.) จัดเวที “ปลุกพลัง สร้างโอกาสแห่งอนาคต กับทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง” เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้ แบ่งปันประสบการณ์ กับผู้บริหาร ครู อาจารย์สถานศึกษาสายอาชีพ และนักเรียนทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง โดยมี นพ.สุภกร บัวสาย ผู้จัดการกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) พร้อมด้วย ผศ.ดร.ปานเพชร ชินิทร คณะอนุกรรมการกำกับทิศทางโครงการทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง รศ.ดร.สันติ ตันตระกูล ผู้ทรงคุณวุฒิ ผศ.ดร.สมชาย หมื่นสายญาติ ผู้ทรงคุณวุฒิ รศ.ดร.ณรงค์ มั่งคั่ง ผู้ทรงคุณวุฒิ นายแสวง ทาวดี ผู้อำนวยการวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีลำพูน และนายวัชรพงศ์ ฝั้นติ๊บ ผู้อำนวยการวิทยาลัยเทคนิคลำพูน และคณะครูอาจารย์ เข้าร่วมกิจกรรม

จากนั้น นพ.สุภกร ได้กล่าวทักทายพูดคุยกับนักเรียนทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง ทั้งหมด 162 คน จากวิทยาลัย 3 แห่ง ประกอบด้วย
1.วิทยาลัยเทคนิคลำพูน
2.วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีลำพูน
3.วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีเชียงใหม่
ทำให้บรรยากาศเวทีเป็นไปอย่างคึกคักสนุกสนาน

สำหรับเวที “ปลุกพลัง สร้างโอกาสแห่งอนาคต กับทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง” จัดขึ้นระหว่างวันที่ 17-18 สิงหาคม 2562 ณ วิทยาลัยเทคนิคลำพูน จังหวัดลำพูน ตลอดช่วง 2 วัน อัดแน่นไปด้วยกิจกรรมสาระต่างๆมากมายทั้งกิจกรรมฝั่งกลุ่มผู้อำนวยการ ครู อาจารย์ สถานศึกษาสายอาชีพ เช่น Life coach…พลิกความคิด เปิดมุมมองการพัฒนานักศึกษาสายอาชีพ โดยผู้ทรงคุณวุฒิจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี เป็นต้น

ส่วนกิจกรรมของกลุ่มนักศึกษาทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง มีกิจกรรม Group Dynamic team building เป็นต้น ทั้งหมดนี้เป็นแค่น้ำจิ้ม ยังมีเนื้อหาสาระกิจกรรมที่อัดแน่นเพื่อคณะผู้อำนวยการ ครู อาจารย์ และนักเรียน ตลอด 2 วัน

The post เริ่มแล้ว ! เวที ‘ปลุกพลัง สร้างโอกาสแห่งอนาคต กับทุนนวัตกรรมสายอาชีพชั้นสูง’ คึกคักนักเรียนทุน ฯ แห่ร่วมกิจกรรม first appeared on กสศ..