แปลและเรียบเรียง : นงลักษณ์ อัจนปัญญา

เมื่ออุปกรณ์เทคโนโลยีรุ่นเก่าหรือตกรุ่น ซึ่งไม่เป็นที่ต้องการ กลายเป็นเครื่องมือสำคัญในการลบช่องว่างความเหลื่อมล้ำทางดิจิทัล (digital divide) ในอังกฤษ ในช่วงล็อคดาวน์

ทันทีที่รัฐบาลนายกรัฐมนตรีบอริส จอห์นสันส่งสัญญาณออกมาตรการล็อคดาวน์ครั้งที่สอง สิ่งที่คุณแม่เลี้ยงเดี่ยวอย่างมาร์ธา กังวลมากที่สุดก็คือการที่ลูกชายวัยกำลังซนทั้งสามคนของตนเองจะต้องกลับมาเรียนออนไลน์อีกครั้ง โดยที่บ้านยังคงไม่มีเครื่องคอมพิวเตอร์สักเครื่อง

โดยในการล็อคดาวน์รอบแรกเมื่อช่วงต้นปีที่แล้ว ลูกชายวัยประถมทั้งสามคนของมาร์ธาไม่สามารถเข้าถึงห้องเรียนออนไลน์ที่ทางโรงเรียนจัดให้ได้ แถมยังทำให้โดยตัดขาดช่องทางติดต่อกับเพื่อนๆ ในชั้นเรียน

แม้จะตระหนักถึงความจำเป็นที่จะต้องซื้อคอมพิวเตอร์หรือแท็บเล็ตมาใช้ แต่ด้วยรายได้ที่แทบจะไม่พอกินพอใช้ ทำให้ คุณแม่อย่างมาร์ธาจำเป็นนะต้องหาหนทางให้ลูกๆได้เข้าถึงอุปกรณ์เทคโนโลยีที่จำเป็นต่อการเรียน

ทั้งนี้ โชคดีว่า การค้นหาดังกล่าว นำมามาร์ธาให้พบกับ Catbytes หนึ่งในโครงการที่ริเริ่มของชุมชนในหลายพื้นที่ในการจัดการแจกจ่ายเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ไม่ใช้แล้ว ไปให้กับเด็กๆ หรือกลุ่มที่ได้รับผลกระทบจากภาค “ยากจนทางดิจิทัล” หรือ “Digital Poverty” ในช่วงที่เกิดวิกฤตการระบาดของโควิด -19 ครั้งใหญ่

“เด็กๆ มีความสุขมาก เพราะสามารถเดินหน้าเรียนและทำการบ้านได้แล้ว และที่้บ้านก็สามารถกลายเป็นห้องเรียนของเด็กๆ ได้เสียที” มาร์ธาแสดงความรู้สึกหลังสามารถดำเนินการขอยืมเครื่องคอมพิวเตอร์จาก ห้องสมุดเทคโนโลยีของ Catbytes (Catbytes’Tech Library)

สถานการณ์ของมาร์ธา ไม่ต่างอะไรกับอีกหลายครัวเรือนในอังกฤษ ที่ต้องเผชิญหน้ากับภาวะยากจนทางดิจิล โดยจากการประมาณการณ์ของ Ofcom พบว่า เกือบๆ 1 ใน 10 ของครอบครัวในอังกฤษ ซึ่งรวมถึงเด็กนักเรียนมากถึง 1.8 ล้านคน ไม่มีคอมพิวเตอร์หรือแท็บเล็ต ใช้ที่บ้าน

ขณะเดียวกัน มีเด็กเพียง 900,000 คนที่สามารถเข้าถึงอินเตอร์เน็ตที่บ้าน อีกทั้งการเข้าถึงนั้นยังเป็นเป็นการเข้าถึงผ่านเครือข่ายโทรศัพท์สมาร์ทโฟน

สื่อท้องถิ่นรายงานว่า นักเรียนหลายคนในอังกฤษต้องเผชิญกับความยากลำบากในการเรียนออนไลน์ หลังต้องล็อคดาวน์ประเทศหลายครั้ง ซึ่งแม้ภาครัฐจะให้คำมั่นในการจัดหาแล็ปท็อปมากกว่า 1 ล้านเครื่องเพื่อช่วยให้เด็กเรียนออนไลน์ รวมถึงปรับกฎให้ยืดหยุ่นด้วยการอนุญาตให้เด็กที่ไม่มีคอมพิวเตอร์สามารถเดินทางไปเรียนหนังสือที่โรงเรียนได้ตามความจำเป็น

อย่างไรก็ตาม ในท้ายที่สุดแล้วก็ยังมีเด็กที่ไม่สามารถเข้าเรียนในห้องเรียนออนไลน์หรือห้องเรียนปกติได้อีกเป็นจำนวนมากทั้งนี้ ผู้เชี่ยวชาญด้านการศึกษาและมูลนิธิองค์กรทั้งหลายกล่าวเตือนว่าการที่ครอบครัวยากจนรายได้น้อยยังคงประสบปัญหาความเหลื่อมล้ำด้านเทคโนโลยีดิจิทัลถือเป็นอันตรายที่เสี่ยงต่อการทำให้ความเหลื่อมล้ำทางการศึกษากว้างมากขึ้น

Kate Anstey หัวหน้าโครงการการกุศลเพื่อเด็กยากจน อย่าง Child Poverty ActionGroup ได้ออกมาเร่งให้ทางการลงมือดำเนินการโดยอาศัยบทเรียนจากการปิดโรงเรียนในช่วงล็อกดาวน์ครั้งแรกเมื่อปีที่แล้วมาปรับใช้ เพื่อลดจำนวนนักเรียนที่ต้องออกจากห้องเรียนเพราะโรงเรียนปิดเหลืออยู่ในระดับน้อยหรือไม่เหลือเลย

“สิ่งที่เราได้ยินได้เห็นมาก็คือ เหล่าเด็กนักเรียนพยายามเขียนบทความส่งบนโทรศัพท์เด็กๆ เข้าคิวต่อแถวใช้อุปกรณ์ที่มีอยู่เครื่องเดียวในบ้าน และพ่อแม่ยอมตื่นนอนแต่เช้าตรู่เพื่อมานั่งคัดลอกเอกสารตำราเรียนของลูกๆ” Kate กล่าว

เป็นเรื่องน่ายินดีว่า หน่วยงานอย่าง Catbytes เป็นหนึ่งในหน่วยงานเพื่อสังคมหลายสิบแห่งที่ภาคธุรกิจในพื้นที่ร่วมมือกับชุมชนดำเนินการบริจาคและส่งต่อคอมพิวเตอร์หรือแท็บเล็ตทีไมใช้แล้ว กระจายอยู่ตามเมืองต่างๆ ทั่วประเทศอังกฤษ เพื่อแก้ปัญหาช่องว่างความเหลื่อมล้ำของการขาดแคลนอุปกรณ์ที่เกิดขึ้น

Cat Smith อาสาสมัครรายหนึ่งของกลุ่ม Lambeth Tech Aid ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนเม.ย. ปี 2020 ที่ผ่านมากล่าวว่า จำนวนผู้ที่ขาดแคลนคอมพิวเตอร์มีอยู่ก่อนแล้ว เพียงแต่จำนวนดังกล่าวเพิ่มสูงขึ้นอย่างมากในช่วงไม่กี่สัปดาห์หลังจากโรงเรียนต้องปิดตัวลง

ด้าน Nina Porter ผู้ดำเนินการของโครงการ Levep Up ซึ่งมุ่งบริจาคแบ่งปันแล็ปท็อปเครื่องเก่าในย่าน East Surrey กล่าวว่า สายโทรศัพท์ของโครงการแทบระเบิดในช่วง 2-3 สัปดาห์ที่ผ่านมา หรือนับตั้งรัฐบาลประกาศใช้มาตรการล็อคดาวน์

ทั้งนี้ องค์กรหลายแห่งเปิดเผยว่า รู้สึกตกใจอย่างมากับปริมาณความต้องการที่พุ่งสูงขึ้นโดยโรงเรียนบางแห่งเรียกร้องขออุปกรณ์มากกว่า 100 เครื่องให้กับเด็กนักเรียนที่ไม่มีอุปกรณ์ หรือมีอุปกรณ์ไม่พอต่อความจำเป็นใช้งานที่บ้าน

นอกจากจะเป็นแนวทางในการช่วยแก้ปัญหาเฉพาะหน้าด้านอุปกรณ์การเรียนของเด็กแล้ว โครงการขององค์กรตามพื้นที่ต่างๆ ทั่วอังกฤษ ยังช่วยคลี่คลายปัญหาด้านสิ่งแวดล้อมที่เรื้อรังมานาน อย่าง “ขยะเทคโนโลยี” หรือ Tech Waste ในอีกทางหนึ่งด้วยเนื่องจาก แทนที่คอมพิวเตอร์เครื่องเก่าที่ไม่ใช่งานแล้วจะโดนทิ้งให้เป็นซากขยะ โครงการเหล่านี้ก็ไปรวบรวมคอมพิวเตอร์ซึ่งไม่เป็นที่ต้องการเหล่านี้มาจัดการซ่อมแซมบำรุงสภาพขึ้นมาใหม่ เพื่อนำกลับมาใช้งาน

Ugo Vallauri จากกลุ่ม The Restart Project องค์กรการกุศลที่จัดการเรืองการซ่อมและการนำกลับมาใช้ใหม่ของคอมพิวเตอร์ ซึ่งได้ร่วมมือกับโครงการบริจาคคอมพิวเตอร์หลายแห่งทั่วอังกฤษกล่าวว่า สิ่งที่เกิดขึ้นแสดงให้เห็นว่ามีหลายสิ่งที่คนในชุมชนสามารถทำได้ภายใต้ทรัพยากรที่มีอยู่แล้วในชุมชนเอง

และแม้ว่า อุปกรณ์เทคโนโลยีที่บริจาคมานี้จะไม่ได้อยู่ในสภาพสมบูรณ์ 100% แต่การที่สามารถมีแท็บเล็ต หรือ คอมพิวเตอร์สักเครื่องไว้ใช้งานย่อมสร้างความแตกต่างมหาศาลให้กับเด็ก เยาวชนและครอบครัว

Simon Howatson ประธานบริหาร Rebuyer บริษัทที่นำอุปกรณ์เทคโนโลยีกลับมาใช้งานใหม่ ภายใต้ความร่วมมือกับองค์กรการกุศล Donate Digital ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษกล่าวว่า อุปกรณ์เทคโนโลยีที่ไม่เป็นที่ต้องการเหล่านี้ คือสิ่งจำเป็นของคนอีกกลุ่มหนึ่งในสังคม โดยในช่วงทดลองทำโครงการ ครูใหญ่คนหนึ่งเดินมาหาตนและกล่าวว่า มีหลายครอบครัวยืนร้องไห้อยู่หน้าประตูบ้านทันทีที่ได้เห็นอุปกรณ์มือสองเหล่านี้

“นั่นหมายความว่า อุปกรณ์เทคโนโลยีเหล่านี้มีความหมายต่อพวกเขามากมายนัก” Simon กล่าว

ที่มา : Unwanted tech helps bridge ‘digital divide’ in lockdown Britain

The post อังกฤษฟื้นชีวิตคอมพิวเตอร์เก่า เพื่อส่งต่อให้เด็กที่ขาดแคลน first appeared on กสศ..

แปลและเรียบเรียง : นงลักษณ์ อัจนปัญญา

รัฐบาลอังกฤษปันงบพิเศษมูลค่า 650 ล้านปอนด์ (ราว 25,400 ล้านบาท) ให้แก่โรงเรียนทั่วประเทศเพื่อจัดหา ติวเตอร์ หรือ ครูพิเศษ ไว้สอนเด็กนักเรียนที่ขาดเรียนไปในช่วงปิดโรงเรียนเพราะ COVID-19

สื่อท้องถิ่นในอังกฤษ รายงานว่า งบประมาณพิเศษนี้ เป็นส่วนหนึ่งของแผนช่วยเหลือสนับสนุนด้านการศึกษามูลค่า 1,000 ล้านปอนด์ และเป็นส่วนหนึ่งของแผนเรียนพิเศษแห่งชาติ 1 ปี (One-year National Tutoring Programme) โดยมีเป้าหมายเพื่อช่วยเหลือเด็กนักเรียนด้อยโอกาสและยากจน ให้สามารถเรียนพิเศษได้ในราคาถูก โดยที่ทางโรงเรียนจะได้รับงบประมาณสนับสนุนจากภาครัฐในการจัดหาติวเตอร์และจัดทำคาบเรียนพิเศษ

ตัวแทนจากกระทรวงศึกษาธิการอังกฤษกล่าวว่า งบประมาณดังกล่าว เป็นหลักประกันว่า เด็กนักเรียนทุกคน ไมว่าจะมีอายุเท่าไร และอาศัยอยู่ที่ไหน จะได้รับการศึกษา โอกาส และผลสำเร็จทางการศึกษา ตามที่สมควรได้รับ ซึ่งการสอนพิเศษ โดยติวเตอร์ผู้ชำนาญการเป็นวิธีแก้ไขที่ได้รับการพิสูจน์ยืนยันแล้วว่ามีประสิทธิภาพ โดยเฉพาะสำหรับเด็กๆ จากครอบครัวยากจนและด้อยโอกาส

ทั้งนี้ ข้อมูลจากกระทรวงศึกษาธิการ ระบุว่า แผนการติวเตอร์ จะเริ่มต้นขึ้นภายในภาคเรียนการศึกษาหน้าคือ เดือนกันยายนเป็นต้น และเป็นโครงการระยะยาวครอบคลุมปีการศึกษา 2020-2021 และตั้งเป้าให้เกิดการปฎิรูประบบการศึกษา ซึ่งจะเป็นการป้องกันไม่ให้เด็กนักเรียนรุ่นนนี้ได้รับผลกระทบจากการระบาดของโรค COVID-19 

สำหรับเงินอุดหนุนจากภาครัฐที่ให้กับทางโรงเรียนจะทำให้โรงเรียนรัฐจ่ายเงินเพื่อการเรียนพิเศษของเด็กๆ ลดลงอยู่ที่ 12 ปอนด์ต่อชั่วโมง (ราว 470 บาท) จากราคาเฉลี่ยของค่าติวพิเศษในปัจจุบันซึ่งอยู่ที่ประมาณ 50 ปอนด์ต่อชั่วโมง (ราว 1,956 บาท) 

ก่อนหน้านี้ เมื่อช่วงต้นเดือนที่ผ่านมา นายกรัฐมนตรีบอริส จอห์นสัน ของอังกฤษ ได้จัดงบ 1,000 ล้านปอนด์สำหรับช่วยเหลือด้านการศึกษา โดยเป็นไปตามคำมั่นสัญญาที่ได้ให้ไว้ว่า รัฐบาลจะดำเนินทุกวิถีทาง เพื่อให้เด็กนักเรียนหลายแสนคนทั่วประเทศจากครอบครัวยากจน เรียนหนังสือตามทันเพื่อนๆ ที่สามารถเรียนออนไลน์ หรือเรียนทางไกลได้ในช่วงปิดโรงเรียนหลายเดือนที่ผ่านมา 

“ผมจะทำทุกอย่างที่สามารถทำได้เพื่อให้เด็กๆ ได้กลับมาเรียนที่โรงเรียนอีกครั้งตั้งแต่เดือนกันยายนนี้เป็นไปต้นไป และรัฐบาลจะเดินหน้าผลักดันแผน ชั้นเรียนพิเศษให้เกิดขึ้นให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้” นายกรัฐมนตรีบอริส จอห์นสัน กล่าว 

ความเคลื่อนไหวครั้งนี้ ได้รับเสียงสนับสนุนจากหลายฝ่าย โดยเฉพาะ จากทางโรงเรียนและสถาบันการศึกษาหลายแห่ง ที่มองว่า ความร่วมมือที่เกิดขึ้นจะช่วยให้เด็กนักเรียนเข้าถึงติวเตอร์มืออาชีพ ในการทำความเข้าใจบทเรียนที่ขาดหายไปเพราะโรงเรียนปิด

ขณะที่ กองทุนเพื่อการศึกษาอย่าง Education Endowment Fund (EEF) ให้คำมั่นว่า จะช่วยเป็นสื่อกลางในการคัดสรรจัดหาติวเตอร์คุณภาพดีให้กับทางเรียน พร้อมเตรียมให้ความช่วยเหลือในด้านอืนที่จำเป็นต่อการสนับสนุนการเรียนของเด็กนักเรียนทั่วอังกฤษ

ทั้งนี้ ผลการศึกษาวิจัยหลายฉบับก่อนหน้่านี้พบว่า การเรียนพิเศษ แบบ 1:1 หรือ จัดกลุ่มติวขนาดเล็ก ถือเป็นหนึ่งในวิธีการที่มีประสิทธิภาพมากที่สุด และได้ผลลัพธ์ที่คุ้มค่าที่สุดในการยกระดับทักษะและความรู้ความสามารถของผู้เรียน กระนั้น ด้วยต้นทุนการเรียนพิเศษที่ค่อนข้างสูง โดยในแต่ละปี  อุตสาหกรรมติวเตอร์ของประเทศมีมูลค่าสูงถึง 2,000 ล้านปอนด์ (ราว 78,000 ล้านบาท) ทำให้เด็กน้กเรียนยากจน และด้อยโอกาสส่วนใหญ่ ไม่สามารถเข้ารับการเรียนเสริม หรือ ติวพิเศษได้

Sir Peter Lampl หนึ่งในคณะกรรมการของ EEF กล่าวว่า ความช่วยเหลือจากภาครัฐในการจัดหาติวเตอร์มืออาชีพให้แก่นักเรียนยากจนของอังกฤษนับตั้งแต่ช่วงฤดูร้อนนี้เป็นต้นไป นับเป็นความก้าวหน้าที่ยิ่งใหญ่ อีกทั้ง โครงการนี้ยังถือเป็นโอกาสสำคัญที่ไม่เพียงแต่จะช่วยบรรเทาความเสียหายที่เกิดจากการปิดโรงเรียนเพราะ COVID-19 เท่านั้น แต่ยังจะมีส่วนในการสร้างระบบการศึกษาที่เสมอภาคเท่าเทียมในอนาคตอีกทางหนึ่งด้วย  

อย่างไรก็ตาม บทบรรณาธิการของหนังสือพิมพ์ The Guardian เขียนแสดงความเห็นระบุว่า แม้จะเป็นแนวคิดนโยบายด้านการศึกษาที่น่าชื่นชม เนื่องจากส่งผลดีต่อเด็กนักเรียนยากจน แต่ก็อดแสดงความวิตกกังวลไม่ได้ว่า การเร่งรีบเกินไปก็อาจเสี่ยงทำให้โครงการดังกล่าวประสบความล้มเหลวได้

โดยบทบรรณาธิการ มองว่า การตัดสินในของรัฐบาลอังกฤษสะท้อนให้เห็นความเอาใจใส่ของภาครัฐที่มีต่อเด็กนักเรียนจากครอบครัวยากจนและด้อยโอกาสในสังคม ซึ่งมีรายงานหลายฉบับออกมายืนยันแล้วว่า กลุ่มเด็กนักเรียนเหล่านี้เป็นผู้ได้รับผลกระทบรุนแรงที่สุดจากการที่ต้องปิดโรงเรียนเพราะ COVID-19

ดังนั้น การจัดสรรติวเตอร์ หรือ ครูสอนพิเศษ จึงเป็นสิ่งจำเป็น เพื่อช่วยให้เด็กกลุ่มนี้ สามารถเรียนทันตามเพื่อนๆ ในชั้นเรียนที่สามารถเรียนออนไลน์จากบ้านในช่วงที่ต้องปิดโรงเรียนได้

กระนั้น การจัดการจัดสรรและสรรหา ติวเตอร์ ให้ทั่วถึงไม่ใช่เรื่องง่าย จำเป็นต้องใช้เวลาในการวางแผนโครงการให้ดีๆ ไม่ว่าจะเป็น ระยะเวลาในการเรียนเสริม หรือจำนวนติวเตอร์ที่ควรจัดเป็น 1:1 หรือ 1: กลุ่มเล็กๆ โดยมีกุญแจสำคัญอยู่ที่ การที่ภาครัฐฯ ต้องเร่งหารือกับทางโรงเรียนเพื่อมองหาสถานที่ จำนวนเด็ก และช่วงเวลาที่เหมาะสม ซึ่งจะช่วยให้ การใช้เงินภาษีในครั้งนี้ให้เกิดประโยชน์ได้สูงสุด

ที่มา :

• Government to fund private tutors for English schools
• English schools to get £1bn to help pupils catch up after lockdown
• The Guardian view on tutors for all: easier said than done

The post รัฐบาลอังกฤษปันงบพิเศษ จัดหาติวเตอร์สอนเด็กนักเรียนที่ขาดเรียนไปในช่วงปิดโรงเรียนเพราะ COVID-19 first appeared on กสศ..