นี่เป็นเพียงแค่ตัวอย่างความสำเร็จเล็กๆ ของการจับคู่ธุรกิจระหว่างคนต่างวัยในจังหวัดสกลนคร ที่นำจุดแข็งเรื่องภูมิปัญญาการจักสานของผู้เฒ่าผู้แก่ มาจับคู่กับวัยรุ่นที่มีทักษะด้านการตลาดและการขายสินค้าออนไลน์

ป้าพรรณ กล่อมใจ อายุ 62 ปี ซึ่งอาศัยช่วงเวลาว่างจากการทำนา มาทำงานจักสาน ทั้งตะกร้า ชะลอม สุ่ม ​ไปวางขายในตลาด เล่าให้ฟังว่า 

ทำงานจักสานมานานหลายปี แต่ส่วนใหญ่เป็นแบบเดิมๆ ที่ชาวบ้านใช้ในชีวิตประจำวัน 

จนกระทั่งทางมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร เข้ามาช่วยพัฒนา ยกระดับการขายสินค้าออนไลน์  ทำให้ได้ทำงานกับนักศึกษาจบใหม่ในพื้นที่ ซึ่งมีทักษะด้านการตลาด​  มองเห็นเทรนด์สินค้าว่าสินค้าชนิดไหนกำลังเป็นที่นิยม และหากปรับรูปแบบ เพิ่มลูกเล่นเข้าไป จะทำให้สินค้านั้นทันสมัย ตรงกับความต้องการของลูกค้ากลุ่มใหม่ๆ

“หลานๆ เขาจะมาบอกว่าสินค้านี้กำลังเป็นที่นิยม หรือบางครั้งเขาจะมาถามว่า ป้าทำแบบนี้แบบนั้นได้ไหม ปรับเพิ่มจากของที่เคยทำ เช่น ตะกร้าแบบธรรมดา เพิ่มขอบ เพิ่มขาได้ไหม ก็มาลองทำ ปรากฏว่าขายดี คนชอบ สั่งซื้อเข้ามาเรื่อยๆ แค่เดินขอบเพิ่มนิดหน่อยก็ดูดี ขายได้ราคาดีกว่าเดิม”

เติมความทันสมัยให้ของพื้นบ้าน
เพิ่มมูลค่า​พร้อมขยายฐานลูกค้า

ป้าพรรณมองว่า เดิมลูกค้าจะเป็นแค่ชาวบ้านด้วยกัน แต่ตอนนี้ลูกค้ามีทั้งคนต่างถิ่น นักท่องเที่ยวและคนทั่วไป  โดยมีหลานๆ ช่วยประสานทำการตลาดให้

ในฐานะนักการตลาด พรพิมล ศรีวิไล บัณฑิตจากมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร เล่าให้ฟังว่า หน้าที่หลักๆ ก็คือดูแลเรื่องการตลาด เริ่มจากสำรวจว่าสินค้าไหนกำลังเป็นที่นิยม จากนั้นก็ช่วยพัฒนาออกแบบให้ตรงกับความต้องการ  “สินค้าที่ขายดี คือสุ่มดักปลาที่ดัดแปลงทำเป็นโคมไฟ ลงทุนเพิ่มนิดหน่อยแต่ขายได้ราคาดีกว่าเดิมมาก พอไปวางขาย เจ้าของร้านอาหาร โรงแรม รีสอร์ทก็จะซื้อไปตกแต่งที่ร้านเรื่อยๆ สิ่งที่ทำจึงเป็นทั้งการเพิ่มมูลค่าสินค้าและขยายฐานกลุ่มลูกค้าให้กว้างขึ้น โดยเฉพาะการขายออนไลน์ ซึ่งทั้งหมดก็จะกลับมาเป็นรายได้ที่เพิ่มขึ้นให้กับคนในชุมชน”

“การจัดการธุรกิจชุมชน”
วิชาใหม่ที่ตั้งต้นจากประสบการณ์จริงของชุมชน​

ผศ.ดร.วศิน ด้วงพันธุ์ อาจารย์คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร อธิบายว่า ข้อจำกัดของชุมชนในการทำการตลาดออนไลน์คือ ชาวบ้านส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุ ไม่คุ้นเคยกับเทคโนโลยี หลายคนไม่มีโทรศัพท์มือถือ บางคนมีแต่ไม่เคยใช้โซเชียลมีเดีย นำมาสู่แนวคิดการจับคู่นักการตลาดรุ่นใหม่ ช่วงที่บัณฑิตหลายคนยังไม่มีงานทำในสถานการณ์โควิดมาช่วยทำการตลาด

นวัตกรรมที่เกิดขึ้นคือการคิดร่วมกันระหว่างชาวบ้านในทีมวิสาหกิจ  และกลุ่มนักศึกษา โดยมีทีมทำงานที่ประกอบไปด้วยอาจารย์ที่ปรึกษา นักศึกษา ชาวบ้าน ซึ่งจะทำงานร่วมกันตั้งแต่การเก็บข้อมูล วิเคราะห์จุดแข็ง จุดอ่อน โอกาส อุปสรรค เพื่อนำมาปรับปรุงต่อยอดการขายออนไลน์  โดยนักศึกษาจะเป็นผู้ถ่ายทอดความรู้ให้กับชาวบ้าน 

อีกความสำเร็จที่เกิดขึ้น คือการเชื่อมโยงผลลัพธ์ที่ได้กลับไปสู่มหาวิทยาลัย โดยนำความรู้ที่ได้จากโครงการสรุปเป็นบทเรียน พัฒนาเป็นหลักสูตรวิชา“การจัดการธุรกิจชุมชน” 

คาดหวังว่านักศึกษาจะนำความรู้ไปใช้ในการพัฒนาชุมชน หรือไปจับมือกับผู้ประกอบการท้องถิ่น  เพื่อต่อยอดทางการตลาดให้กับชุมชนและตัวนักศึกษาเอง อันถือเป็นการพัฒนาที่ยั่งยืนอีกแนวทางหนึ่ง

The post จับคู่ธุรกิจ เสริมจุดแข็งคนต่างวัย รีดีไซน์ผลิตภัณฑ์จักสานบุกตลาดออนไลน์ first appeared on กสศ..

คนแม่ทาพบว่าหัวใจของการพัฒนาเมืองคือ ทำอย่างไรให้ทุกคนได้อยู่ในสภาพแวดล้อมดีๆ ได้ประกอบอาชีพที่ยั่งยืนและปลอดภัย ซึ่งทุกคนเชื่อร่วมกันว่าพื้นฐานของชีวิตคือเรื่องสุขภาพ และส่วนหนึ่งของการรักษาสุขภาพที่ดีคือ ‘การกิน’ ทำให้จุดเริ่มต้นของการพัฒนามุ่งไปที่การสร้างวิถีเกษตรอินทรีย์ที่สมบูรณ์ และต้องส่งผลสะท้อนไปถึงคนทุกกลุ่มในชุมชนอย่างถ้วนทั่ว

คุณสราวุธ วงค์กาวิน ผู้ประสานงานเกษตรอินทรีย์แม่ทาออร์แกนิค 1 เล่าว่าตนเป็นเกษตรกรที่เข้ามาสานต่อการทำเกษตรอินทรีย์จากคนรุ่นพ่อ ผ่านการทดลองเรียนรู้ ลองผิดลองถูก จนเข้าใจว่าการทำเกษตรที่ยั่งยืนจะต้องมีความปลอดภัยและช่วยลดต้นทุนได้ในระยะยาว ที่สำคัญคือต้องมีแนวคิดในการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับวัตถุดิบ และสร้างระบบการจัดการให้ได้ตั้งแต่ต้นน้ำถึงปลายน้ำ

สิ่งที่คนในรุ่นของคุณสราวุธค้นพบคือ การทำให้ผลผลิตมีมูลค่าเต็มเม็ดเต็มหน่วยคือต้องลดการจัดการโดยพ่อค้าคนกลาง จึงได้ร่วมกันจัดตั้งทีมแม่ทาออร์แกนิค และสหกรณ์การเกษตรยั่งยืนแม่ทาขึ้น เพื่อเก็บข้อมูลต้นทุนการผลิต คำนวณผลผลิตว่ามีต้นทุนจริงเท่าไหร่ ต้องได้กำไรเท่าไหร่ ผู้ผลิตถึงจะอยู่ได้จริงๆ หมายถึงคนปลูกต้องคุ้มค่า และผู้บริโภคก็ต้องได้รับของดีในราคายุติธรรม

“เราต้องไม่ลืมว่าต้นทุนไม่ใช่แค่เก็บเกี่ยวแล้วนำไปขาย แต่มันมีค่าจัดการไปจนถึงปลายทางด้วยที่ต้องคิด ทีมของเราจึงทำหน้าที่รวบรวมผลผลิตทั้งผักและผลไม้อินทรีย์ของชุมชนทั้งหมด แล้วนำไปจำหน่ายในตลาดที่ไม่ไกลมากก่อน

“เมื่อจัดการเรื่องราคาได้สมเหตุสมผล สินค้าของเราก็เข้าถึงคนได้หลายกลุ่มยิ่งขึ้น เราอยากเปลี่ยนมุมมองให้คนเข้าใจว่าผักอินทรีย์ไม่ได้แพงเสมอไป นี่คือจุดเริ่ม ก่อนจะมองไปยังตลาดที่ไกลขึ้น ใหญ่ขึ้น สำหรับคนแม่ทาเรามีกลุ่มที่ทำผักผลไม้อินทรีย์กันมาจนชำนาญแล้ว สิ่งที่ระบบจะช่วยเสริมเข้าไปคือการวางแผนจัดการก่อนลงมือปลูก วันนี้ปลูกอะไร สัปดาห์หน้าปลูกอะไร จำนวนกี่ต้นๆ เพื่อให้ผลผลิตที่ได้เพียงพอสอดคล้องกับความต้องการของผู้บริโภค

“นี่คือเศรษฐกิจใหม่ที่เราวางระบบจัดการตั้งแต่การผลิตไปจนถึงตลาดปลายทาง ทุกคนในชุมชนต่างมีส่วนร่วม มีหน้าที่ของแต่ละคนแต่ละฝ่าย ไม่ใช่แยกกันทำแยกกันขายแข่งกันเอง แต่เราใช้พลังชุมชนที่มองร่วมกันไปยังตลาดที่ใหญ่กว่า ที่ที่ผลผลิตจะให้ผลตอบแทนคุ้มค่าและยั่งยืนกว่า”

ในทุกวิกฤตมีโอกาส ‘ตลาดออนไลน์’ ทำยอดขายโตขึ้น 300% ช่วง COVID-19

ความร่วมแรงร่วมใจและระบบจัดการที่ดี ทำให้พืชผักอินทรีย์ของชาวแม่ทาได้เข้าร่วมโครงการกับ ‘ท็อป ซุปเปอร์มาร์เก็ต’ จนเป็นที่นิยมของคนในวงกว้างมากขึ้น และมียอดขายที่เติบโตเป็นลำดับ ทว่า การมาถึงของ COVID-19 ที่สั่นสะเทือนระบบเศรษฐกิจไปทั่วโลก ก็เกือบทำให้สิ่งที่ชาวเกษตรอินทรีย์แม่ทาพยายามกันมาเกือบต้องจบลง

อย่างไรก็ตาม วิสาหกิจชุมชนแห่งนี้ได้แสดงให้เห็นถึงความสามารถในการปรับตัวอีกครั้ง โดยหันไปจับตลาดออนไลน์ และพบว่า ในยุคที่ผู้คนมีอำนาจสั่งการที่ปลายนิ้ว ‘โซเชียลมีเดีย’ ได้กลายมาเป็นตัวแปรสำคัญของโลกในวันนี้ไปแล้วอย่างถาวร

“จากช่วงที่ได้เข้าไปขายในท็อปส์ ยอดขายเรากำลังขึ้นไม่หยุด แต่พอ COVID-19 มา ไม่มีคนออกจากบ้าน ไม่มีใครเข้าห้าง ยอดเราดิ่งไปมากกว่า 70-80% ขายไม่ออก ผักเน่า แต่ข้อดีของคนแม่ทาคือบทเรียนที่สั่งสมมาสอนให้เราปรับตัวตลอดเวลา เราจึงหันมาคิดถึงการปรับตัวอีกครั้งแล้วมุ่งไปยังตลาดออนไลน์ ซึ่งกลายเป็นว่าแค่ไม่นานยอดขายออนไลน์กระโดดแซงหน้าท็อปส์ไป 300% อย่างน่าตกใจ คนสั่งกันที 5-10 กิโลฯ เราก็ขายได้เต็มที่ เปอร์เซ็นต์สูญเสียจากผักที่เหลือเน่าเสียแทบไม่มี

“ผมมองว่านี่คือวิถีการเปลี่ยนผ่านของโลก และคือสิ่งที่คนทำเกษตรกรรมต้องเปลี่ยนแปลง ด้วยระบบการจัดการ การวางระบบ การปรับเปลี่ยนผสมผสานวิถีดั้งเดิมให้เข้ากับเทคโนโลยีสมัยใหม่ เหล่านี้ไม่ใช่เพียงจะทำให้เกษตรกรลืมตาอ้าปากได้เท่านั้น แต่ยังหมายถึงโอกาสที่จะทำให้ผลผลิตเดินทางไปได้ทั่วประเทศ หรือเข้าไปแข่งขันในตลาดโลกได้ในอนาคต” ผู้ประสานงานเกษตรอินทรีย์แม่ทาออร์แกนิค 1 กล่าว

เมืองปลอดภัยที่ประกอบด้วยคนทุกรุ่น และพร้อมรองรับคนทุกที่

นายกองค์การบริหารส่วนตำบล แม่ทา 3 กนกศักดิ์ ดวงแก้วเรือน กล่าวว่า ความหมายของ ‘เศรษฐกิจใหม่’ ที่แม่ทา ไม่ได้มีแค่เกษตรอินทรีย์เพียงอย่างเดียว แต่มีอาชีพอื่นๆ ที่หลากหลาย เป็นระบบเศรษฐกิจหมุนเวียนหล่อเลี้ยงชุมชนด้วยหลักการเดียวกัน คือสร้างผลผลิตให้มูลค่าสูง เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ซึ่งในฐานะองค์กรปกครองท้องถิ่น เรามีหน้าที่วางเป้าหมายภาพใหญ่ให้ทุกคนมองไปในทางเดียวกัน

“อนาคตของเกษตรอินทรีย์คือระบบที่จะหนุนให้คนแม่ทาอยู่ได้ แล้วเชื่อมโยงไปถึงคนที่จะเข้ามาเรียนรู้ ท่องเที่ยว หรือค้าขาย นี่คือสิ่งที่จะทำให้เศรษฐกิจเติบโต สำคัญคือเราต้องจัดการให้เบ็ดเสร็จได้ในพื้นที่ ในเมื่อเรามีจุดเด่นที่อาหารสุขภาพ และมีต้นทุนสิ่งแวดล้อมที่ดี แม่ทาจึงมองเป้าหมายที่การสร้างเมืองสุขภาพครบวงจร ที่คนสามารถเข้ามาอยู่เพื่อดูแลสุขภาพ พักฟื้น พักผ่อน เรามีพื้นที่ปลอดภัย ทั้งอาหาร สิ่งแวดล้อม เป็นเมืองปลอดภัยด้วยวิถีอินทรีย์ 100%

“เป้าหมายการพัฒนาของเราจะไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง ทุกกลุ่มต้องได้รับประโยชน์ เข้าใจเป้าหมายของเมืองร่วมกัน ทั้งกลุ่มเกษตรกรวัย 60 ปีขึ้นไปซึ่งเป็นแหล่งภูมิปัญญาดั้งเดิม ไปจนถึงคนวัยกลางคนที่มีหน้าที่เชื่อมโยงคนทุกรุ่น และคนรุ่นใหม่ที่ชำนาญเทคโนโลยีซึ่งต้องเข้ามาหนุน มาทดแทนกลุ่มที่โรยราไป ที่แม่ทาเรามีคนกลุ่มนี้กลับมาอยู่บ้านมากขึ้นทุกปี การจะให้เขาเริ่มต้นกับการพัฒนาพื้นที่เกษตรอินทรีย์ตั้งแต่ต้นเป็นเรื่องลำบากอยู่ แต่ถ้าให้เขาเข้ามาร่วมมือกับคนรุ่นก่อนโดยใช้สิ่งที่เขามี ที่เขาถนัด คือเรื่องระบบหรือเทคโนโลยี แผนการสร้างงานสร้างอาชีพที่รวมคนทุกรุ่นไว้ด้วยกันก็เป็นไปได้มากขึ้น” นายก อบต. แม่ทา 3 กล่าวสรุป

ที่มาภาพ : เพจ กิจการเพื่อสังคม แม่ทา SE, เครือข่ายนิเวศน์ลุ่มน้ำแม่ทา, ผักออร์แกนิคแม่ทา

ร่วมสร้างโอกาสไปกับ
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.)
www.eef.or.th/donate/
ธนาคารกรุงไทย สาขาซอยอารีย์
เลขที่ : 172-0-30021-6
บัญชี : กสศ.มาตรา 6(6) – เงินบริจาค

The post แนวคิดพัฒนาเศรษฐกิจใหม่ สร้างเมือง(อาหาร)ปลอดภัยรองรับอนาคต first appeared on กสศ..

จากเกษตรกรที่เคยหาเลี้ยงชีพด้วยการปลูกพริกและผักขาย​ ​แต่การต้องพึ่งพาสารเคมี บางครั้งผลผลิตที่ออกมาก็ขายได้ ไม่คุ้มกับต้นทุนที่ลงไป  กลายเป็นการลงแรงที่สูญเปล่ามีแต่ต้องไปกู้หนี้ยืมสินเขามาใช้จ่าย

มาวันนี้  ป้าอี๊ด-สุภาพร สระทองขาว ​เริ่มต้นบุกเบิกธุรกิจเล็กๆ ​ขายชาสมุนไพร กล้วยกระจก และน้ำพริกสมุนไพรคั่วกล้วย ที่ทำให้มีรายได้ไว้ใช้จ่ายในครอบครัว​มากกว่าเดิม จนสามารถนำไปทยอยใช้หนี้ในอดีตได้แล้ว

จุดเปลี่ยนทั้งหมด​มาจากเรียนรู้จากการเข้าร่วมโครงการพัฒนาคุณภาพชีวิตเกษตรกรไทยพอใจในวิถีพอเพียงจังหวัดกาญจนบุรี ของสถานธรรมไท่ซิวเอี่ยน 1 ใน 74 โครงการทุนพัฒนาอาชีพและนวัตกรรมที่ใช้ชุมชนเป็นฐาน ของกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.)

นอกจากเป้าหมายเรื่องการแก้ไขปัญหาปากท้องให้กับชาวบ้านในพื้นที่ ซึ่งเผชิญกับความยากลำบากในฐานะทางเศรษฐกิจ อีกด้านหนึ่งยังส่งเสริมให้ผู้เข้าร่วมโครงการลดละเลิกการใช้สารเคมี นำพืชผักผลไม้ที่มีอยู่ในบ้านไปแปรรูปสร้างมูลค่า และหาช่องทางจัดจำหน่าย ผ่านการอบรมทักษะจากปราชญ์ชาวบ้านในพื้นที่

น้ำพริกสมุนไพรคั่วกล้วย สินค้าขายดีสูตรเด็ดป้าอี๊ด

ป้าอี๊ด เล่าให้ฟังว่า วิทยากรจะมาสอบถามว่าเราอยากทำอะไรซึ่งเดิมชอบทำอาหารเคยทำน้ำพริกอยู่บ้างแต่ทำตามใจชอบ ไม่ได้มีสูตร วิทยากรก็จะมาช่วยสอนสูตรออกมาให้ได้มาตรฐาน อย่างผลิตภัณฑ์ “น้ำพริกสมุนไพรคั่วกล้วย” ก็มาจากที่เราทำ “กล้วยกระจก” และมีกล้วยชิ้นเล็กๆ ที่ขนาดไม่ได้มาตรฐานเราก็เอามาป่นผสมไปในน้ำพริกสมุนไพร โดยดัดแปลงจาก​น้ำพริกปลาดุกฟู

พอเริ่มนำ “น้ำพริกสมุนไพรคั่วกล้วย” ไปวางขายคนก็ชอบ และสั่งซื้อมาเรื่อยๆ ถึงตอนนี้  โดยเฉพาะคนที่ทานมังสวิรัติ ก็จะนิยมสั่งมา โดยจะฝากวางขายที่ร้านค้าและขายออนไลน์ ซึ่งมีคนติดต่อเข้ามาทั้งสองช่องทาง

ส่วนชาสมุนไพรก็จะขายดี มีทั้งชาไมยราบ ที่ช่วยฆ่าเชื้อ แก้ปัญหาเรื่องกระเพาะปัสสาวะอักเสบ และชาอัญชัน ที่ช่วยเรื่องคอเลสเตอรอลและบำรุงสายตา ชาใบหม่อนที่มีสรรพคุณช่วยเรื่องเบาหวาน และไขมัน   

ผลิตภัณฑ์ทั้งหมดจะเน้นเรื่องสมุนไพรที่ปลูกแบบปลอดสารพิษ​ซึ่งแต่เดิมเคยปลูกพริก ปลูกผัก ตอนนี้ก็เปลี่ยนมาเป็นปลูกสมุนไพร เพราะจะได้ควบคุมคุณภาพได้สมุนไพรที่ปลอดสารพิษจริงๆ รายได้ก็มากกว่าเดิม สุขภาพก็ดีกว่าเดิม

อาชีพเสริมที่ช่วยสร้างรายได้และคุณค่าให้ตัวเอง

ไม่ต่างจาก “สุวรรณา ยิ้มศรีแพร” หรือ “พี่ไก่” ที่เคยรับจ้างตัดผักส่งตลาด มีรายได้ไม่แน่นอน แถมยังต้องเสี่ยงกับการสัมผัสสารพิษในแต่ละวัน ซี่งตอนนี้กำลังบุกเบิกธุรกิจของตัวเองด้วยการทำน้ำยาล้างจานจากธรรมชาติ แชมพูสระผม ครีมนวดผมพืชสมุนไพร และปลูกต้นอ่อนทานตะวันปลอดสารพิษ​

“พี่ไก่” ยื​นยันว่า ​ได้รับโอกาสในชีวิตมากขึ้นจากการเข้าร่วมโครงการ โดยก่อนหน้านี้เธอต้องเผชิญกับปัญหาหนี้สิน และเสี่ยงต่อสุขภาพที่ต้องสัมผัสสารเคมีในแปลงผัก ซึ่งทักษะและองค์ความรู้ที่ได้รับ ทำให้เกิดประโยชน์กับตัวเธอมากมาย มีรายได้เข้ามาเดือนละ 2,500 บาท

“เมื่อก่อนเราเหมือนกบในกะลา แต่กะลาได้ถูกเปิดแล้วให้เราได้มองโลกกว้างออกไป ได้รับการอบรมฝึกทักษะจากการเรียนรู้ในโครงการของกสศ.นี้  ชีวิตดีขึ้นจากเดิมที่เลี้ยงหลานอยู่บ้านก็มีอาชีพเสริม มีรายได้เข้ามาช่วยค่าใช้จ่ายในครัวเรือน  เรารู้สึกถึงความมีคุณค่ามากขึ้น” ผู้เข้าร่วมโครงการระบุ

 วัตถุดิบจากในชุมชนและปลอดสารพิษ เพื่อการพัฒนายั่งยืน

พาฝัน ไพรเกษตร ผู้ประสานงานโครงการระบุว่า ​ชีวิตของผู้เข้าร่วมโครงการ เขาจะมีแนวทาง หนทางมากขึ้น บางคนที่ไม่มีอาชีพ หรือมีอาชีพที่เสี่ยงต่อสุขภาพในระยะยาวต้องสัมผัสสารเคมีต่างๆ ได้มองเห็นลู่ทางในการทำมาหากิน โดยใช้ทรัพยากรที่มีในชุมชน ขายเองที่บ้าน เพื่อนบ้านก็มาซื้อ ที่สำคัญคือเอาไว้ใช้เองก็ลดค่าใช้จ่ายได้

​โดยทั้งหมดจะเน้นไปเรื่องผลิตภัณฑ์ปลอดสารพิษ การสอนทำปุ๋ยอินทรีย์ จุลินทรีย์ที่ใช้ในการเกษตร การแปรรูปและผลิตน้ำยาเอนกประสงค์ต่างๆ เพื่อใช้ในครัวเรือน ไม่ว่าจะเป็น น้ำยาล้างจาน จากมะกรูด และมะนาวปลอดสารพิษ แชมพู ครีมนวดผม จาก อัญชัญ สับปะรด ว่านหางจระเข้ ใบย่านาง และสบู่เหลวจากมะขามเปียก

รวมไปถึงการแปรรูปผลิตภัณฑ์จากผลไม้ในบ้านเรือน ทั้ง กล้วยกวน มะม่วงกวน และชาสมุนไพรธรรมชาติปลอดสารพิษต่างๆ เช่น อัญชัญอบแห้ง ถั่วดาวอินคา ใบหม่อน ชาไมยราบ

โดยผลิตภัณฑ์ที่ได้ มีทั้งเก็บไว้รับประทานเอง เผื่อแผ่เพื่อนบ้าน และนำไปบรรจุอยู่ในผลิตภัณฑ์ที่ดูมาตรฐานขายใน Facebook จนวันนี้ทางกลุ่มต่อยอดไปถึงการจดทะเบียนจัดตั้งเป็นวิสาหกิจชุมชนที่จะช่วยการการพัฒนาเป็นไปอย่างต่อเนื่องและยั่งยืน

ร่วมสร้างโอกาสไปกับ
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.)
www.eef.or.th/donate/
ธนาคารกรุงไทย สาขาซอยอารีย์
เลขที่ : 172-0-30021-6
บัญชี : กสศ.มาตรา 6(6) – เงินบริจาค

The post วัตถุดิบจากในชุมชนและปลอดสารพิษ เพื่อการพัฒนายั่งยืน first appeared on กสศ..

นายสมพงษ์ จิตระดับ ประธานอนุกรรมการกำกับทิศทางโครงการพัฒนาทักษะอาชีพสำหรับผู้ที่ขาดแคลนทุนทรัพย์และด้อยโอกาสที่ใช้ชุมชนเป็นฐาน กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) เปิดเผยว่า คนชายขอบ คนในชุมชน ถือเป็นกลุ่มคนสำคัญของประเทศที่จะมาร่วมคลายล็อก คลายปัญหาของประเทศ โดยพัฒนาวัตถุดิบที่มีในชุมชนเกิดเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพ หลากหลาย

ทั้งนี้ มีความเชื่อ อยู่  3 สิ่ง คือ 1.ชุมชนเป็นฐานสำคัญ เป็นแหล่งเรียนรู้ หล่อหลอม สร้างผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ และเชื่อมโยง ส่งต่อคนจากรุ่นสู่รุ่น ในขณะที่ กสศ.เข้าไปสนับสนุนงบประมาณ แม้จะ ไม่มาก แต่เป็นการให้โอกาสกับกลุ่มแรงงานนอกระบบ ผู้สูงอายุ ผู้พิการ แม่เลี้ยงเดี่ยว ผู้ต้องขัง ฯลฯ ที่สำคัญการพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพ

2.เชื่อว่าสินค้าเหล่านี้เป็น สัมมาอาชีวะ ที่มีคนรุ่นใหม่เข้ามาต่อยอดผสมผสานให้เกิด การพัฒนาสิ่งใหม่ และ 3.เป็นการคืนศักดิ์ศรีของคนในชุมชนที่สามารถสร้างองค์ความรู้ กำหนดชะตาชีวิตตนเอง และชุมชนได้เอง จากทรัพยากรที่ชุมชนมีอยู่แล้ว

 “ปี 2563 มีผู้ยื่นข้อเสนอโครงการพัฒนาทักษะอาชีพสำหรับผู้ที่ขาดแคลนทุนทรัพย์และด้อยโอกาสที่ใช้ชุมชนเป็นฐานมากว่า 700 โครงการ ผ่านการคัดเลือกจริง 130 กว่าโครงการ หลังจากการดำเนินการแล้ว จะถอดบทเรียนองค์ความรู้ต่างๆ เพื่อนำไปพัฒนาต่อยอด เรายืนยันเดินหน้าโครงการต่อไป เพราะสร้างโอกาสให้คนชายขอบ คนจน คนพิการ คนสูงอายุในชุมชน มีอาชีพ เป็นการคืนศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ให้ทุกคนอย่างเท่าเทียม เป็นการเปิดโอกาส และเติมเต็มคุณภาพชีวิตของมนุษย์อย่างมหาศาล” นายสมพงษ์  กล่าว

The post กสศ.มุ่งพัฒนาอาชีพช่วยคนชายขอบ คนในชุมชน ถือเป็นกลุ่มคนสำคัญของประเทศ first appeared on กสศ..