เด็กเล็ก 1 ใน5 ไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ เหตุครอบครัวยากจนต้องทำงาน มีแนวโน้มเกิดภาวะไม่พร้อมเรียน-หลุดนอกระบบตั้งแต่เล็ก กสศ. ชี้ครูปฐมวัยคือหัวใจช่วยบ่มเพาะเด็กกลุ่มนี้ เปิดรับสถาบันอุดมศึกษาเพื่อพัฒนาข้อเสนอ “ปฏิรูประบบการผลิตและพัฒนาครูปฐมวัย ผู้ดูแลเด็ก และครูผู้ช่วย” หาทางออกแก้เหลื่อมล้ำตั้งแต่ปฐมวัย

เมื่อวันที่ 1 ส.ค.2562 รศ.ดร.ดารณี อุทัยรัตนกิจ คณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) กล่าวว่า จากการสำรวจสถานการณ์เด็กและสตรีในประเทศไทย พ.ศ. 2558-2559 ของสำนักงานสถิติแห่งชาติ พบว่า เด็กอายุระหว่าง 0-4 ปี ในประเทศไทยมากกว่า 1 ใน 5 คนไม่ได้อยู่กับพ่อแม่แม้พ่อแม่ยังมีชีวิตอยู่ เนื่องจากครอบครัวยากจนต้องทำมาหากินทั้งคู่ จึงต้องฝากลูกไว้กับปู่ย่าตายายหรือสมาชิกคนอื่นๆของครอบครัวในจังหวัดบ้านเกิด สิ่งที่เกิดขึ้นคือ ผลกระทบเรื่องภาวะไม่พร้อมเรียนรวมถึงการหลุดออกนอกระบบตั้งแต่วัยเยาว์ ในระยะยาวหากแก้ไม่ได้ เด็กกลุ่มนี้ก็จะเข้าสู่วัฏจักรความยากจนข้ามชั่วคน เพราะเข้าไม่ถึงการศึกษา หรือได้รับการศึกษาที่มีคุณภาพต่างกัน

“ด้วยสภาพดังกล่าวศูนย์พัฒนาเด็กเล็กจึงเป็นหนึ่งในทางเลือกของครอบครัวกลุ่มนี้ในการดูแลเด็กๆเพราะไม่มีค่าใช้จ่ายหรือถ้ามีก็นับว่าน้อยมาก โดยปัจจุบันประเทศไทยมีเด็กปฐมวัย อายุ 2-6 ปี อยู่ในความดูแลของศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จำนวน 829,645 คน และเด็กปฐมวัย อายุ 3-6 ปี เรียนในระดับอนุบาลจำนวน 1,813,711 คน ซึ่งจากข้อมูลสถานการณ์การพัฒนาเด็กปฐมวัย ของกระทรวงสาธารณสุข (สธ.) พบว่า เด็กปฐมวัย ตั้งแต่แรกเกิดจนถึงก่อนอายุ 6 ปีบริบูรณ์ มีพัฒนาการล่าช้าถึง 30% ของเด็กในกลุ่มอายุดังกล่าว” รศ.ดร.ดารณี กล่าว

รศ.ดร.ดารณี กล่าวว่า เรื่องนี้ถือเป็นภาวะวิกฤติของการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ของประเทศเพราะ การลงทุนพัฒนาในเด็กปฐมวัยถือเป็นการลงทุนที่คุ้มค่าให้ผลตอบแทนกลับคืนในอนาคต 7-10 เท่า จากข้อมูลของงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาเด็กปฐมวัย พบหนึ่งในปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อการพัฒนาเด็กปฐมวัย คือ คุณภาพของครูปฐมวัย ผู้ดูแลเด็ก และครูผู้ช่วย กสศ.จึงจัดทำโครงการวิจัยเพื่อพัฒนาข้อเสนอในการปฏิรูประบบการผลิตและพัฒนาครูปฐมวัย ผู้ดูแลเด็ก และครูผู้ช่วย ซึ่งเปิดโอกาสให้คณะบุคคล สถาบันอุดมศึกษา สถาบันวิชาการ และหน่วยงานที่มีความสนใจ และมีความเชี่ยวชาญ ด้านการผลิตและพัฒนาครูปฐมวัย ผู้ดูแลเด็ก และครูผู้ช่วย มาร่วมวิจัยและพัฒนาข้อเสนอการปฏิรูประบบการผลิตและพัฒนาครู ฯ

โดยคำตอบที่มุ่งหวังจากงานวิจัย มี 4 ประเด็นหลัก คือ
1.จัดทำแนวทางการพัฒนาหลักสูตรในการผลิตครูปฐมวัย ผู้ดูแลเด็ก และครูผู้ช่วย
2.จัดทำแนวทางการพัฒนาครูปฐมวัย ผู้ดูแลเด็ก และครูผู้ช่วย
3.จัดทำข้อเสนอในการปฏิรูประบบการผลิตและพัฒนาครูปฐมวัย ผู้ดูแลเด็ก และครูผู้ช่วย
4.จัดทำข้อเสนอต่อกสศ.เกี่ยวกับการพัฒนาสถาบันต้นแบบในการผลิตและพัฒนาครูปฐมวัย ผู้ดูแลเด็ก และครูผู้ช่วย

สำหรับ ผู้สนใจสามารถยื่นข้อเสนอโครงการได้ตั้งแต่วันนี้จนถึง 8 สิงหาคม 2562 หรือสอบถามเพิ่มเติมได้ที่ 095 532 8839 ในวันและเวลาราชการ 

“ข้อมูลที่เราอยากเห็น คือ ทำอย่างไรจะเกิดระบบการผลิตครูที่มีคุณภาพ ตั้งแต่กระบวนการคัดกรองรับนิสิต นักศึกษาเพื่อให้ได้คนที่มีคุณลักษณะพฤติกรรมเหมาะสมในการเป็นครูปฐมวัยเข้ามาเรียนครู การออกแบบหลักสูตรการเรียนการสอน การอบรมพัฒนา กระบวนการบ่มเพาะคุณลักษณะของครูปฐมวัย ตลอด 4 ปี เพื่อให้ได้ครูปฐมวัยที่จะไปทำงานพัฒนาการเรียนรู้ของเด็กที่มีความแตกต่างกันตามบริบทท้องถิ่นได้” กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ กสศ. กล่าว

รศ.ดร.ดารณี กล่าวว่า นอกจากทำงานกับเด็กแล้ว ยังต้องทำงานกับพ่อแม่ ปู่ย่า ตายาย ชุมชน การจัดการศึกษาปฐมวัยสำคัญมาก โดยเฉพาะโลกยุคปัจจุบันเทคโนโลยียิ่งทันสมัย สภาพสังคมที่เปลี่ยนไป จะมีเด็กกลุ่มเสี่ยงเพิ่มมากขึ้น อาทิ เด็กยากจน ด้อยโอกาส เด็กพิการ เด็กพัฒนาการช้า เด็กออทิสติก ดังนั้นหากเด็กๆได้รับโอกาสในการเข้าถึงการเตรียมความพร้อมทางการศึกษาที่ดีกับครูปฐมวัยที่มีคุณภาพจะช่วยให้มีชีวิตที่ดีขึ้น ไม่ต้องอยู่ในวงจรความเหลื่อมล้ำไปตลอดชีวิต

The post กสศ.เปิดรับสถาบันอุดมศึกษาเพื่อพัฒนา ‘ปฏิรูประบบการผลิตและพัฒนาครูปฐมวัย ผู้ดูแลเด็กและครูผู้ช่วย’ first appeared on กสศ..

แม้ความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาจะเป็นปัญหาที่มีมาอย่างช้านาน และเป็นปัญหาที่หากจะแก้ไขให้หมดไปอย่างยั่งยืนนั้น จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องอาศัยกระบวนการทำงานความร่วมมือจากหลากหลายหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง แนวคิดหนึ่งในการแก้ปัญหานี้คือแก้ด้วยกระบวนการเก็บข้อมูลเชิงพื้นที่ ก่อนจะจัดสรรเงินอุดหนุนให้ตรงกับปัญหาซึ่งนักเรียนกำลังเผชิญอยู่จริง

จากข้อมูลรายจ่ายการศึกษาแห่งชาติ พบว่าในโรงเรียนหนึ่งจะมีนักเรียนที่มาจากครอบครัวยากจน เฉลี่ยรายได้ไม่ถึง 3,000 บาท ต่อเดือน หรือไม่ถึง 36,000 บาทต่อปี ครอบครัวเหล่านี้ต้องแบกรับรายจ่ายการศึกษา คิดเป็น 22% ของรายได้ ซึ่งสูงกว่าครอบครัวที่มีฐานะร่ำรวยที่รับภาระเพียง 6% ของรายได้ หรือเฉลี่ยแล้วคือต้องรับภาระมากกว่าถึงเกือบ 4 เท่า อันเป็นสาเหตุให้เด็กกลุ่มที่มาจากครอบครัวฐานะยากจนมีแนวโน้มออกจากโรงเรียนกลางคัน หรือหลุดจากระบบการศึกษา เป็นจำนวนเฉลี่ยปีละกว่า 670, 000 คน

ขณะที่ประเทศไทยมีงบประมาณช่วยเหลือนักเรียนยากจน ที่เรียกว่าเงินอุดหนุนปัจจัยพื้นฐานสำหรับนักเรียนยากจนในสถานศึกษา แบบเท่ากันทุกคน แต่ในความเป็นจริง นักเรียนแต่ละคนหรือในแต่ละพื้นที่การศึกษาต่างมีปัญหาและความต้องการที่แตกต่างกัน การช่วยเหลือในลักษณะดังกล่าวจึงอาจจะยังไม่ตรงจุด
.
รศ.ดร.ชัยยุทธ ปัญญสวัสดิ์สุทธิ์ หัวหน้าโครงการพัฒนาระบบการจัดการทรัพยากรเพื่อพัฒนาสุขภาพและการศึกษาของนักเรียน อาจารย์ประจำคณะเศรษฐศาสตร์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (มธ.) อธิบายว่า ที่ผ่านมามีการเก็บข้อมูลการศึกษาทั่วประเทศในเชิงภาพรวมมาโดยตลอด ช่วยให้เกิดมิติที่แตกต่างในการแก้ปัญหาและเป็นประโยชน์ต่อการคาดการณ์ทิศทางการแก้ปัญหาทางการศึกษาในอนาคต
.
แต่โดยสรุปแล้ววิธีดังกล่าว ยังมีจุดอ่อนอยู่มาก เนื่องจากทำได้เพียงแสดงทิศทางของปัญหา ไม่สามารถเจาะลึกในลักษณะการกระจายรายได้ของประชากรในแต่ละพื้นที่ อันเป็นปัจจัยหลักของความเหลื่อมล้ำทางการศึกษา
.
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และมหาวิทยาลัยนเรศวร จึงทำการวิจัยจนได้ข้อเสนอเชิงนโยบาย เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพการจัดสรรงบประมาณให้เป็นไปตามอุปสงค์ (Demand-side Financing) ตรงตามความต้องการของนักเรียนเป็นรายบุคคล ในบริบทพื้นที่แตกต่างกัน เพื่อแบ่งเบาภาระค่าใช้จ่ายด้านการศึกษาและบรรเทาอุปสรรคการมาเรียน
.
โครงการดังกล่าว เริ่มต้นที่โรงเรียนในสังกัด สพฐ. กับโครงการ ‘เงินอุดหนุนช่วยเหลือนักเรียนยากจนพิเศษอย่างมีเงื่อนไข’ โดยให้ สพฐ. เป็นหน่วยงานแรกในการปฏิรูปกระบวนการจัดสรรงบประมาณ เพื่อลดความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาแก่นักเรียนที่ยากจนในระบบการศึกษา

รศ.ดร.ชัยยุทธ ระบุว่า การเก็บข้อมูลเชิงพื้นที่ เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เห็นว่ามิติของแต่ละพื้นที่มีความแตกต่าง ซึ่งหมายถึง ต้องการวิธีการแก้ปัญหาที่ไม่เหมือนกัน ขณะเดียวกัน ด้วยบริบททางสังคมของประชากร ที่ต่างกันด้วยสภาพแวดล้อม ทรัพยากร ความเจริญของเทคโนโลยี การกระจายงาน ทำให้พบอีกด้วยว่า สาเหตุที่ทำให้เด็กต้องออกจากโรงเรียนกลางคันหรือตกหล่นจากการศึกษาภาคบังคับมีความแตกต่างกันไปด้วย

“มิติของพื้นที่ ในที่นี้ หมายถึงลักษณะเฉพาะของแต่ละชุมชนหรือท้องถิ่น แม้กระทั่งองค์กรภาครัฐในแต่ละพื้นที่เอง ก็ยังมีบทบาทในการสนับสนุนการศึกษาที่ต่างกันไปตามแนวทางของภูมิภาคนั้น ๆ ซึ่งการนำวิธีการเจาะลึกข้อมูลในแต่ละพื้นที่อย่างละเอียดมาใช้ จะทำให้มองเห็นภาพดังกล่าวได้ชัดเจนขึ้น

ที่ผ่านมา การเก็บข้อมูลแบบเก่า ทำให้เกิดปัญหาอีกด้วยว่า บางครัวเรือนมีผู้ได้รับสิทธิ์ในบ้านเดียวกันสองคนขึ้นไป จึงได้รับสิทธิ์มากกว่าครอบครัวอื่น เช่น ผู้ด้อยโอกาสมากกว่าสองคนที่อยู่ในบ้านเดียวกัน หรือมีทั้งเด็กด้อยโอกาส ผู้สูงอายุที่ได้รับเบี้ยคนชรา หรือบ้างเป็นผู้พิการ ครอบครัวเหล่านี้ก็จะได้รับสิทธิ์ที่ซ้อนทับกัน แต่ด้วยการเก็บข้อมูลแบบเจาะลึกลงไปเป็นครัวเรือน ทำให้รัฐมีข้อมูลเชิงลึกช่วยในการวางแผนจัดสรรเงินสวัสดิการ เนื่องจากธรรมชาติของประชากรเองมีการย้ายถิ่นที่อยู่ตามความจำเป็นทางอาชีพ หรือด้วยความจำเป็นทางการศึกษา จึงไม่สามารถยึดถือรายชื่อตามบันทึกในทะเบียนบ้านได้

การเก็บข้อมูลเชิงพื้นที่ยังมีบทบาทโดยตรงต่อโครงการเงินอุดหนุนนักเรียนยากจนพิเศษอย่างมีเงื่อนไขในการส่งเสริมการทำงานของรัฐ โดยแต่เดิมที่ สพฐ. ได้วางแผนงานโดยมองโครงสร้างการศึกษาของเด็กทั้งประเทศโดยรวม ทำให้การจัดสรรเงินอุดหนุนในแต่ละพื้นที่การศึกษายังช่วยเหลือเด็กได้ไม่เต็มเม็ดเต็มหน่วย เนื่องจากจำนวนเด็กด้อยโอกาสในแต่ละพื้นที่มีไม่เท่ากัน การจัดสรรเงินสวัสดิการจึงใช้วิธีเกลี่ยให้แต่ละจังหวัดโดยแบ่งเป็นเปอร์เซ็นต์” อาจารย์ประจำคณะเศรษฐศาสตร์ มธ. กล่าว
.
รศ.ดร.ชัยยุทธ อธิบายอีกว่า ด้วยวิธีการเดิม สพฐ.จะแบ่งโควตาให้จังหวัดหนึ่งไม่เกิน 40% นั่นหมายถึงทุกจังหวัดจะได้เงินอุดหนุนเท่ากันทั้งหมด ขณะที่แต่ละจังหวัดมีเด็กด้อยโอกาสจำนวนไม่เท่ากัน ทำให้จังหวัดที่มีเด็กยากจนเยอะก็จะเข้าถึงสิทธิ์ได้น้อยลง ปัญหาจึงไปตกที่โรงเรียน เช่นบางโรงเรียนมีเด็กยากจน 100 คน แต่เขาได้สิทธิ์ที่จัดสรรสำหรับเด็กแค่ 40 คน ก็ต้องเอาเงินสำหรับเด็ก 40 คนไปเกลี่ยให้เด็กอีก 60 คนด้วย เพราะยังไม่มีข้อมูลเจาะลึกในระดับจังหวัด จึงกลายเป็นปัญหาความเหลื่อมล้ำชัดเจนในการมอบเงินสวัสดิการ เท่ากับว่าจังหวัดที่มีเด็กยากจนน้อยกว่าเขาก็ได้รับไปเต็มหมด สามารถจัดสรรให้เด็กได้มากกว่า
.
ดังนั้นการเก็บข้อมูลเชิงลึก ในระดับพื้นที่ จึงมีความสำคัญมากต่อการจัดสรรความช่วยเหลือให้ตรงกับกลุ่มเป้าหมาย สามารถแก้ปัญหาความเหลื่อมล้ำได้ตรงจุดกว่า

The post งานวิจัยเชิงพื้นที่ ตอบโจทย์แก้การศึกษาเหลื่อมล้ำตรงจุด first appeared on กสศ..

ด้วยข้อจำกัดด้านสถานที่ตั้ง ซึ่งอยู่ในบริเวณตะเข็บชายแดนทั่วประเทศ ส่งผลให้โรงเรียนในสังกัดกองบัญชาการตำรวจตระเวนชายแดนที่มีอยู่ทั้งหมด 218 แห่ง ส่วนใหญ่ตั้งอยู่บนพื้นที่ห่างไกล ทุรกันดาร บนภูเขา ดอยสูง พื้นที่ป่า ฯลฯ โรงเรียนตชด.บางแห่ง การเดินทางยากลำบากจนอาจกล่าวได้ว่า เป็นไปไม่ได้เลยที่รถยนต์ธรรมดาจะสามารถเข้าไปถึงพื้นที่ได้ในช่วงฤดูฝน ขณะที่ฤดูร้อน ถนนเส้นเดิมจะกลายเป็นฝุ่นหนา

พล.ต.ต.พันธุ์พงษ์ สุขศิริมัช รอง ผบช.ตชด. เล่าว่า สภาพเส้นทางของโรงเรียนหลายแห่ง กลายเป็นบททดสอบความแข็งแกร่งของครูตชด. ไปโดยปริยาย โรงเรียนตชด.ที่ตั้งอยู่ในจุดที่เดินทางได้อย่างยากลำบากที่สุดเท่าที่ได้รับรายงานมานั้น ตั้งอยู่ในพื้นที่กองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 13 ค่ายพระพุทธยอดฟ้า การเดินทางเข้าไปในพื้นที่ สามารถทำได้ 3 วิธี คือวิธีแรก ทางอากาศด้วยเฮลิคอปเตอร์บินข้ามพื้นที่ป่าเข้าไป วิธีที่สอง คือ ต้องเดินเท้าเพราะไม่มีทางรถยนต์ไปตามเส้นทาง ฝ่าพื้นที่ป่าและต้องพักค้างแรมกลางทาง กว่าจะถึงเขตชุมชน ต้องใช้เวลา 3 วัน

วิธีที่สาม คือ นั่งรถข้ามเขตแดนไปยังฝั่งสาธารณรัฐแห่งสหภาพพม่า แล้วต้องวกกลับเข้ามายังฝั่งประเทศตามเส้นทางสัญจรที่ต้องขออนุญาตชนกลุ่มน้อยกระเหรี่ยงผ่านเส้นทางที่ตัดผ่านพื้นที่ยึดครองเพื่อกลับมาฝั่งประเทศไทย

“แต่ถึงเส้นทางจะลำบากขนาดนั้น ครูในโรงเรียนก็ไม่เคยย่อท้อ โดยเฉพาะครูที่เป็นตชด.หญิง ที่กระตือรือล้นในการทำงานในพื้นที่มาก แม้แต่ละครั้งที่เข้าเมืองต้องใช้เวลาเดินเท้าถึงสามวัน” พล.ต.ต.พันธุ์พงษ์ กล่าว

The post ครูตชด. ไม่ย่อท้อต่ออุปสรรค first appeared on กสศ..

อุดมการณ์อันแน่วแน่มิอาจมีสิ่งใดมาฉุดรั้งได้ เหมือนเช่น ครูจิตราพัชร ถาอุปชิต ครูโรงเรียนมัธยมตลาดใหญ่วิทยา จังหวัดขอนแก่น อุทิศเวลาหลังเลิกเรียน และวันหยุดเดินทางออกเยี่ยมบ้านเด็กๆนักเรียนอย่างขะมักเขม้น ครูท่านนี้เชื่อว่าการเดินทางครั้งนี้จะไปเติมไปสร้างโอกาสให้กับเด็กด้อยโอกาส อย่างน้อยช่วยเด็ก ๆ กลับสู่ห้องเรียนตามวัยอันสมควร

ครูจิตราพัชร เล่าให้ฟังว่า ช่วงระยะเวลาที่ผ่านมาครูตระเวนออกเยี่ยมบ้านเด็กนักเรียนอย่างเข้มข้นไม่ว่าช่วงหลังเลิกงาน วันหยุด เราเดินทางไปจนทำให้เข้าใจปัญหาเด็กแต่ละคนล้วนแตกต่างกันออกไป หลายปัญหาส่อกระทบถึงการศึกษา บางคนเสี่ยงหมดอนาคตลงอย่างไม่น่าเชื่อ

ตัวอย่างนักเรียนบางคนที่โรงเรียน ครูพบพฤติกรรมเวลามาเรียนไม่ยอมพูดจากับเพื่อนๆครูเลยสงสัยว่าเด็กคนนี้มีปัญหาหนักใจทางบ้าน หรือเกิดปัญหาอะไร แต่พอหลังจากครูได้ลงไปเยี่ยมบ้านพบผู้ปกครองของเด็ก จนกระทั่งทราบว่า เด็กคนนี้ไปทำงานหารายได้พิเศษช่วยแบ่งเบาภาระทางบ้าน เนื่องจากครอบครัวหนักใจไม่มีเงินส่งลูกไปโรงเรียน จนกระทบทำให้เด็กเก็บตัวเงียบไม่ยอมพูดจา

“ข้อมูลก่อนหน้านี้ชี้ให้เห็นว่าการเดินทางลงไปเยี่ยมบ้านพูดคุยกับผู้ปกครองทำให้เรารู้ปัญหาจริงๆ บางครั้งเราไม่ได้เดินทางไปพบด้วยตัวเองก็ไม่เคยรู้ปัญหาอะไรเลย ดังนั้นการลงไปพื้นที่จริงๆทำให้เราเห็นสภาพปัญหาสารพัดและเป็นปัญหาจริงที่เกิดขึ้นในสังคม ซึ่งมีเหตุผลแตกต่างกันออกไป” ครู รร.มัธยมตลาดใหญ่วิทยา ระบุ

ครูจิตราพัชร ย้ำว่า ถ้าครูไม่เข้าไปช่วยไปเห็นสภาพปัญหานั้นอาจทำให้เด็กคนนึงหมดอนาคตสูญเสียโอกาสทางการเรียนและอื่นๆไปอีกมากมาย นักเรียนหลายคนได้รับโอกาสจากครูหลายอย่างเพียงแค่ครูทุกคนลงพื้นที่ไปหาพวกเขา เด็กบางคนพ่อแม่ไม่มีเงินทองแต่อย่างน้อยเราก็สามารถเข้าไปดึงเด็กกลุ่มนั้นกลับเข้าระบบการศึกษาได้ แม้ไม่มีเงินแต่ครูพยายามหารายได้เสริมให้เด็กๆ บางครั้งเด็กยอมจมกับปัญหาเพียงคนเดียว ไม่มีใครให้คำปรึกษา ฉะนั้นการเข้าไปช่วยเหลือมันทำให้เรารู้สึกภูมิใจที่ได้ช่วยเด็กกลับสู่ทางที่ถูกต้องเหมาะสม

สำหรับความรู้สึกนั้น มันยากอธิบายได้บางครั้งต้องลองลงพื้นที่เองถึงจะเข้าใจ ยอมรับดีใจได้เป็นส่วนหนึ่งช่วยเหลือติดตามเด็กเหล่านี้กลับเข้าสู่ห้องเรียนเช่นเดิม ถามว่ามันลำบากไหมในการเดินทางไปเยี่ยมบ้านเด็ก หรือเพิ่มภาระงานให้ครูไหม มันไม่ได้รู้สึกแบบนั้นเลย ถึงแม้การเดินทางอาจมีความลำบากบ้างสบายบ้าง แต่เมื่อแลกกับสิ่งที่ครูได้มาคือเด็กนักเรียนถือว่าคุ้มค่าที่สุด หลังได้ช่วยเหลือลูก ๆ ของครูกลับสู่ห้องเรียน

“มันไม่ใช่ภาระมันทำให้เราได้มีโอกาสพบปะผู้ปกครอง รับทราบปัญหามากกว่า เพราะครูถือเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตเด็กเช่นกัน ปกติเด็กนักเรียนส่วนใหญ่จะอยู่ที่โรงเรียนมากกว่าอยู่บ้าน จะอยู่บ้านแค่ช่วงเย็นหลังเลิกเรียนและวันหยุด เวลาที่เหลืออยู่โรงเรียนมากกว่า จึงมองว่าเป็นเรื่องดีมากกว่าทำให้ครูทราบปัญหาเด็กทุกคนเพื่อช่วยเหลือตรงจุด” ครูจิตราพัชร กล่าว

ครูจิตราพัชร เสริมก่อนจบว่า รูปแบบการคัดกรองนักเรียนของ กสศ. ช่วยลดความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาได้ เพราะทุนการศึกษาที่ กสศ.มอบให้กับเด็กขาดแคลนทุนทรัพย์จะเข้าไปพยุงฝันและโอกาสไว้ ถึงเงินไม่เยอะแต่มีค่ามากสำหรับเด็ก สร้างโอกาสให้เด็กอีกหลายคน ที่สำคัญทำให้ครูรู้ว่านักเรียนที่เสี่ยงหลุดจากระบบการศึกษา ไม่มีทุนเรียน เราต้องรีบหยิบยื่นโอกาสช่วยเหลือทันที

“นักเรียนเป็นลูก ๆ ของเรา บางครั้งระยะทางยากลำบาก แต่มันสร้างโอกาสเพิ่มความฝันด้านการเรียนให้เด็ก ๆ ครูถือว่าเป็นเรื่องคุ้มค่าสำหรับครูหนึ่งคนที่ทำหน้าที่สอนหนังสือนักเรียนทุกคน” ครูจิตราพัชร เล่าอย่างภูมิใจ

#ครูฮีโร่ #จดหมายลาครู #กสศเปิดประตูสู่โอกาส #คืนน้องสู่ห้องเรียน

The post อุปสรรคไม่ใช่ปัญหา ‘นักเรียนเป็นลูก ๆ ของเรา’ first appeared on กสศ..

ขึ้นชื่อว่า ‘เรือจ้าง’ คำว่า ‘เหนื่อย’ เห็นจะเป็นเรื่องสุดท้ายที่ครูทุกคนจะบ่นถึง อาชีพนี้มีเพียงเป้าหมายเดียวที่เด็ดเดี่ยวคือส่ง ‘ลูกศิษย์’ ให้ถึงฝั่งอย่างน้อยจบการศึกษาภาคบังคับ 15 ปี นั่นจึงไม่ใช่ ‘ภาระ’ สำหรับครูผู้ทุ่มเททุกอย่างเพื่อเด็กนักเรียนสักคน

สมมาตรวรัชญ์ วงศ์อนุสกุล ครูโรงเรียนโชติคุณะเกษมบ้านเมืองงาม จังหวัดเชียงใหม่ นับเป็น ‘พ่อพิมพ์’ คนนึงที่ตระเวนออกไปเยี่ยมบ้านเด็กนักเรียนหรือครูอีกหลาย ๆ คน ถึงลำบากแต่ไม่เคยหวั่นไหวยอมถอย ยังมุ่งหน้าเดินทางไปบ้านเด็กนักเรียนต่อไป

ครูสมมาตรวรัชญ์ เล่าให้ฟังว่า การลงพื้นที่ไปเยี่ยมบ้านนักเรียนเป็นเครื่องมือหนึ่งที่ช่วยค้นหาเด็กกลุ่มเสี่ยงหลุดจากระบบการศึกษา เพราะเมื่อมีระบบการคัดกรองนักเรียนของ กสศ. มันทำให้ครูรับรู้สถานะสภาพความจริงว่าเด็กแต่ละคนยากจน ขาดโอกาสแค่ไหน ทั้งเรื่องคุณภาพชีวิต ที่อยู่อาศัย แถมยังได้รู้จักครอบครัว เกิดความสนิทสนมกลมเกลียวระหว่างครูกับผู้ปกครอง ซึ่งจะเป็นช่องทางบรรเทาปัญหาเร่งด่วนได้ทันเมื่อเกิดปัญหา

สำทับประโยชน์การเยี่ยมบ้านเด็กอีกว่า นั่นไม่ใช่แค่การเก็บข้อมูลเพื่อกรอกลงระบบ แล้วได้รับทุนการศึกษา แต่ยังช่วยเพิ่มเรื่องความเสมอภาคให้กับเด็กกลุ่มนี้อีกหลายอย่าง เหมือนเช่นเด็กนักเรียนคนนึงที่โรงเรียนจะไม่มาเรียนหนังสือแล้ว เนื่องจากมีภาระต้องเลี้ยงดูน้อง ช่วยปู่หักข้าวโพดหารายได้ แม้ทางโรงเรียนจะมีรถรับ-ส่ง

เรื่องราวดูคลี่คลายลงหลังจากที่ครูได้เข้าไปเยี่ยมบ้านทำให้ทุกวันนี้เด็กคนนั้นได้เรียนหนังสือต่อเหมือนเพื่อนคนอื่น ผ่านทุนอุดหนุนจาก กสศ. เพราะอย่างน้อยไม่ต้องกังวลเรื่องเงินอีกต่อไป ผลสัมฤทธิ์อีกประการคือข้อมูล ครูจะมีฐานข้อมูลสำคัญของนักเรียนที่สามารถใช้ประโยชน์และนำไปบูรณาการงานได้อีกหลายด้าน

ครูสมมาตรวรัชญ์ บอกด้วยว่า การเข้าไปเยี่ยมบ้านไม่ใช่ภาระสำหรับครู แต่เชื่อหรือไม่ว่าพ่อแม่ของเด็กนักเรียนแต่ละคนดีใจมาก เขาไม่ได้มีอะไรให้เราพิเศษแต่บางคนหิ้วลิ้นจี่ เงาะ ฟัก มาคอยต้อนรับ เพราะพวกเขาดีใจเห็นโรงเรียนมาช่วยพวกเขามาสอบถามมาแวะหา มันจึงไม่เป็นภาระเงื่อนไขใดเลย ถึงแม้ครูจะเดินทางลำบากแค่ไหนก็ต้องเข้าไป บางครั้งยังไปนอนพักอยู่บ้านเด็กเพราะระยะทางเดอนทางลำบาก ครูทุกคนยินดีที่จะไปหาและไปช่วยเด็ก

“คณะครูที่โรงเรียนภูมิใจ และผมก็ภูมิใจมาก เราได้ไปเยี่ยมบ้านเด็ก ทุกวันนี้วางแผนกับเพื่อนครูตลอดว่าจะไปเยี่ยมบ้านเด็กคนไหน จุดไหน ครูทุกคนไม่มีใครอิดออดเลย มันดีมากนักสำหรับครูที่ไปบ้านเด็ก เห็นปัญหาจริง ๆ แม้งบประมาณลงไปเยี่ยมบ้านเด็กมันจะน้อยนิด แต่ครูทกุคนยินดีบางครั้งไม่คุ้มค่าน้ำมัน แต่ครูทุกคนเดินทางไปด้วยหัวใจจริง ๆ” ครูโรงเรียนโชติคุณะเกษมบ้านเมืองงาม เล่าความรู้สึก

ครูสมมาตรวรัชญ์ ยืนยันถึงเงินอุดหนุนจาก กสศ.ที่ให้กับเด็กนักเรียนว่า ถามว่ามันน้อยไหมมันอาจน้อยในสายตาคนมีฐานะมีเงินทองใช้อยู่แล้ว แต่สำหรับเด็กยากจนคนนึงถือว่า มีคุณค่าสำหรับพวกเขาอย่างมหาศาล อย่างเงิน 800 บาทสามารถใช้ประคองชีวิตได้หลายอย่าง สิ่งเหล่านี้เองเข้าไปเพิ่มโอกาสอย่างแท้จริง

The post ครูเดินทางด้วย ‘หัวใจ’ จึงไม่ใช่ ‘ภาระ’สำหรับครู first appeared on กสศ..

ทุกครั้งที่ออกตระเวนเยี่ยมบ้านเด็กนักเรียนของครูทั่วประเทศกว่า 4 แสนคน ในสังกัด สพฐ. อปท. ตชด. เกิดเรื่องราวระหว่างทางมากมายหลายอย่าง แต่เป็นเรื่องราวดี ๆ สร้างความรู้สึกอิ่มเอมใจกับครูเหล่านี้เสียสละเป็นฟันเฟืองเล็ก ๆ หอบหิ้วโอกาสเข้าไปยังพื้นที่ห่างไกลทุรกันดาร ในฐานะเรือจ้างยังคงแจวเรือต่อไปทุกเส้นทาง ปลายทางมีเด็กจำนวนมหาศาลรอคอยความหวัง ที่ครูทุกคนจะเข้ามาเติมแสงสว่าง โดยเฉพาะโอกาสทางการศึกษา

เหมือนเช่น ด.ญ.เจนนี่ ยอดพรม ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านวังแคน จังหวัดขอนแก่น ผู้รอคอยความหวังโอกาสการศึกษา ด้วยพื้นฐานครอบครัวยากจนกลายเป็นอุปสรรคทางการเรียน นั่นหมายถึงอนาคตของเด็ก 1 คน ที่กำลังเติบโตและอยู่ในช่วงวัยเรียนอาจริบหรี่ลงอย่างไร้ค่า ทั้งที่ความจริงสิ่งนี้ไม่ควรเกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย

สภาพเพิงพักเก่าๆหลังคามุงด้วยหญ้าแฝก บางจุดมีช่องโหว่เบ้อเร่อ ผนังบ้านทำจากป้ายไวนิลโฆษณาถูกดัดแปลงเป็นวัสดุประกอบพอบังแดดบังลมไร้ความแข็งแรง ถึงสภาพบ้านย่ำแย่แค่ไหนโทรมแค่ไหน อย่างน้อยเกือบ 10 ชีวิต ถูกอัดอยู่ในเพิงหลังนี้

พรนภา กมลปรีดี ครูโรงเรียนบ้านวังแคน จังหวัดขอนแก่น บอกว่า ด.ญ.เจนนี่ ยอดพรม ตอนนี้อายุ 9 ปีเป็นนักเรียนทุนเสมอภาค ของ กสศ. ครอบครัวของน้องพ่อแม่แยกทางกันนานแล้ว ต่างคนต่างไปมีครอบครัวใหม่ทิ้งเจนนี่ไว้กับตายายตั้งแต่น้องเรียนอยู่ชั้นอนุบาล 2

“สิ่งที่กังวลตอนนี้น้องเจนนี่กำลังโต และเป็นผู้หญิงน่าตาดี จึงห่วงเรื่องความปลอดภัยโดยเฉพาะกลางคืน เพราะบ้านไม่ได้แข็งแรงมิดชิด แถมหลังคาบ้านยังรั่วเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่ ฝนตกแต่ละครั้งต้องทนมองอยู่เช่นนั้น ไม่มีเงินทองไปซ่อมแซมเปลี่ยนใหม่ ทุกคนจึงยอมรับสภาพชีวิตที่เกิดขึ้น” ครูพรนภา กล่าว

ตอนนี้เจนนี่อยากได้หลังคาบ้านใหม่ ฝนตกมาทีไรสร้างความลำบากให้กับครอบครัวตลอดเวลา บางครั้งข้าวของเปียกปอนจากเม็ดฝนที่รุมกระหน่ำลงมาอย่างหนัก ครอบครัวเจนนี่ต้องจำนนต่อสิ่งที่เกิดขึ้น ได้แต่หวังรอเวลาฝนหยุดเท่านั้น

“รายได้ของยายและตามาจากการเก็บผัก เก็บหอยในแม่น้ำชีไปขายตามตลาด รายได้ไม่แน่นอน เฉลี่ย 200-300 บาท แต่ไม่ได้ทำทุกวันเนื่องจากร่างกายอาจไม่เอื้อต่อการทำงาน โดยเฉพาะยายในวัย 56 ปี ที่ป่วยเป็นอัมพาตครึ่งตัวตั้งแต่ช่วงล่างลงไปนานกว่า 7 ปีแล้ว ตาจำต้องรับเป็นเสาหลักสำคัญหาเงินมาจุนเจือครอบครัว ประคองความฝันของเด็กคนนี้ที่อยากเป็นครูสอนหนังสือในอนาคต” ครูพรนภา ฉายภาพ

ถึงฐานะครอบครัวลำบาก แต่เจนนี่ยังมานะกตัญญูตื่นมาหุงข้าว ดูแลยายทุกวัน ช่วยเหลืองานบ้านแบ่งเบาภาระทุกอย่างพอที่เด็กตัวเล็กๆจะทำได้ ช่วงวันหยุดเจนนี่จะตามไปช่วยยายขายของที่ตลาด เจนนี่ได้เงินไปโรงเรียนเพียงวันละ 5 บาท ถ้าวันไหนไม่มีเงินเท่ากับเจนนี่ไม่มีเงินไปโรงเรียน

ครูพรนภา ยังเล่าเสริมว่า เจนนี่เป็นเด็กนักเรียนที่มีความเป็นจิตอาสา มีผลการเรียนอยู่ในระดับที่ดี ลายมือสวย เป็นคนช่างพูด ชอบเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เจนนี่หวังอยากเรียนในระดับที่สูงขึ้น แต่ด้วยครอบครัวมีฐานะยากจน ยายของเจนนี่จึงคิดว่าคงให้เรียนจบแค่ในระดับชั้นประถมศึกษา 6 แค่นี้ก็ดีใจมากแล้ว

The post เปิดปฎิบัติการเยี่ยมบ้าน ลดจดหมายลาครู first appeared on กสศ..

“ครูตอนนี้ผมอยากได้หลังคาบ้าน ไม่ต้องเอาหลังคาดี ๆ แค่หลังคาหญ้าแฝกก็ได้” คำพูดจาก ด.ช.อานนท์ ผ่องจิตรอำไพ นักเรียนชั้นป.2 โรงเรียนสาขานุเซะโปล้ จังหวัดตาก บอกถึงความต้องการช่วยเหลือเร่งด่วนผ่าน พรทิพย์ ไชยโยธา ครูโรงเรียนนุเซะโปล้ จังหวัดตาก

หลังจาก ครูพรทิพย์ พร้อมครูกัลยารัตน์ ชาวเขียววงศ์ และครูอโณทัย ลาภมีศรีสุข ร่วมกันออกเดินทางลงพื้นที่เยี่ยมบ้าน ด.ช.อานนท์ ในตำบลแม่จันทร์ อำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก สิ่งแรกที่ครูพบต้องตกใจกับสภาพบ้านที่ทรุดโทรม โดยเฉพาะหลังคาบ้านไม่สามารถใช้กันแดดกันฝนได้เลย ห้องน้ำ ไฟฟ้า ประปาไม่มี จุดเทียนเป็นแสงสว่างมาตลอด

“ครอบครัวเด็กอยู่กัน 3 คนไม่มีห้องน้ำใช้มานานแล้ว เวลาจะเข้าห้องน้ำแต่ละครั้งจะถือจอบแล้วเดินเข้าไปในป่า ครอบครัวอานนท์ทำแบบนี้เป็นประจำ ส่วนอาหารการกินของอานนท์เขาบอกกับครูว่า แค่มีน้ำปลา เกลือ พริกป่น ผงชูรส แค่นี้ก็กินกับข้าวได้แล้ว แต่อย่างที่โรงเรียนก็มีเด็กบางคนขอผงมาม่าที่เหลือเอาไปคลุกข้าวกินเหมือนกัน” ครูพรทิพย์ ระบุ

ครูพรทิพย์ เผยความกังวลว่า ตอนนี้เป็นห่วงเรื่องความปลอดภัยที่สุด เพราะบ้านที่อานนท์พักอาศัยไม่มีความแข็งแรงทดทานปลอดภัยแม้แต่น้อย สุ่มเสี่ยงพังลงมาได้ทุกเวลาโดยเฉพาะหลังคาบ้าน ช่วงหน้าฝนครอบครัวอานนท์ไม่เคยได้นอนบนบ้านต้องใช้ถุงกระสอบยางมาปูพื้นรองน้ำฝนที่หยดลงพื้นบ้าน จากนั้นแม่ต้องพาอานนท์และลูกคนเล็ก(วัยแบเบาะ) ไปนอนหลบฝนอยู่ใต้ถุนบ้านแทน แก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าได้มีเพียงเท่านี้

“ฐานะค่อนข้างลำบาก อานนท์ถือเป็นเด็กกลุ่มเปราะบางอย่างยิ่ง เสี่ยงต่อการหลุดจากระบบการศึกษา ขณะนี้ครูต้องเฝ้าดูแลอย่างใกล้ชิดเพราะไม่ใช่แค่ตัวอานนท์แค่คนเดียวในบ้านหลังนี้ แต่ยังมีเพื่อนคนอื่นๆของน้องที่ครูกังวลว่าจะขาดเรียนไปอีกเช่นกัน ถึงแม้อานนท์จะไม่ขาดเรียนหายไปก็ตามตอนนี้” ครูพรทิพย์ แสดงความห่วงใย

เช่นเดียวกับ เรื่องอุปกรณ์การเรียนทุกอย่างน้องขาดแคลนหมด รองเท้าจะใส่มาโรงเรียนยังไม่มี ยิ่งตอนนี้พ่อของอานนท์ไม่ได้อยู่ดูแลชีวิตเพิ่มความเสี่ยงไปอีกหลายเท่า เนื่องจากพ่อต้องไปรับจ้างทำงานนาน ๆ จะกลับมาสักครั้ง โชคดีหน่อยวันไหนไม่มีกับข้าวกินก็ไปอาศัยเพื่อนบ้านใกล้เคียงกินประทังชีวิตไป” ครูพรทิพย์ แสดงความกังวล

ครูพรทิพย์ กล่าวว่า การออกเยี่ยมบ้านครั้งนี้ทำให้เห็นคุณประโยชน์ในการออกไปเยี่ยมเด็กๆทุกคน จนบ้างครั้งไม่สามารถอธิบายได้ต้องมาเห็นด้วยตัวเองจะรู้และทราบปัญหาเด็กๆอย่างแท้จริง ซึ่งไม่ใช่เพียงอานนท์คนเดียวที่มีสภาพชีวิตความเป็นอยู่ขัดสน แต่ยังมีนักเรียนคนอื่นๆบนดอยอุ้มผางอีกจำนวนมากรอความช่วยเหลือ หรือได้รับโอกาสดี ๆ เหมือนเด็กในเมืองสักครั้งในชีวิต

The post เปิดปฏิบัติการเยี่ยมบ้าน ลดจดหมายลาครู first appeared on กสศ..

การออกเยี่ยมบ้านของคุณครูทั่วประเทศยังคงทำอย่างต่อเนื่อง สิ่งสำคัญของการออกเยี่ยมบ้านนอกเหนือจากทำความ รู้จักกับผู้ปกครอง รู้จักบ้านเด็กนักเรียนแล้ว ยังทำให้คุณครูรับทราบปัญหาแท้จริง เพื่อนำไปสู่การแก้ไขป้องกันเด็กหลุดออกนอกระบบการศึกษาได้ทันท่วงที

พัชรินทร์ เนื่องอ้น ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านเนินรัก พร้อมคณะครูในโรงเรียนบ้านเนินรัก จ.เพชรบุรี และเจ้าหน้าที่กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) ตระเวนเดินทางไปเยี่ยมบ้านเด็กนักเรียน ต.หนองชุมพลเหนือ อ.เขาย้อย จ.เพชรบุรี หนึ่งในบ้านเป้าหมายเป็นบ้านของ ด.ช.ปกรณ์เกียรติ แก้วจินดา หรือ น้องจิม อายุ 6 ปี นักเรียนชั้นป.1 โรงเรียนบ้านเนินรัก

เมื่อถึงจุดหมายพบเป็นบ้านลักษณะเพิงสังกะสีเก่า ผนังบ้านปะด้วยสังกะสีผุๆ ปลูกอยู่บนที่ดินญาติ บ้านไม่มีห้องน้ำต้องไปใช้ร่วมกับบ้านหลังอื่น ๆ ใช้น้ำบาดาล ไฟฟ้าไม่มี อาศัยพ่วงไฟฟ้าจากบ้านใกล้เคียงใช้เป็นครั้งคราว ส่วนการเดินทางไปโรงเรียน แม่จะขับรถจักรยานยนต์ไปส่งทุกวันระยะทางห่างประมาณ 7 กิโลเมตร

ผอ.โรงเรียนบ้านเนินรัก ระบุว่า ตอนนี้ ด.ช.ปกรณ์เกียรติ อาศัยอยู่กับแม่และพี่ชายรวม 3 คน ส่วนพ่อหย่าร้างกับแม่มาได้ 7 ปี มีรายได้หลักมาจากแม่รับจ้างต้มหมูวันละ 300 – 400 ตัว ในโรงฆ่าหมูใกล้บ้านมานานกว่า 7 ปี เฉลี่ยรายได้ต่อเดือนไม่ถึง 3,000 บาท ขึ้นอยู่กับสุขภาพในแต่ละวันด้วย จึงเกิดผลกระทบถึงสภาพความเป็นอยู่ในครัวเรือนไม่เพียงพอ

“ตอนนี้แม่ของปกรณเกียรติต้องนำรถจักรยานยนต์ไปจำนองไว้ 4,000 บาท ยอมเสียดอกเบี้ยสุดโหดถึงร้อยละ 10 ต่อเดือน เพื่อนำเงินมาใช้จ่ายในครอบครัวส่งลูกไปโรงเรียน และรักษาตัวเองจากอาการเจ็บป่วยที่ยังคงลุ่ม ๆ ดอน ๆ ไร้วี่แววจะหายในเร็ววันนี้ เธอยังทำงานหนักอยู่เหมือนเดิม”

ก่อนหน้านี้แม่ ด.ช.ปกรณ์เกียรติ ทำอาชีพเก็บขยะจนกระทั่งร่างกายได้รับการติดเชื้อที่ผิวหนังลุกลามไปถึงสมอง ต้องเข้ารับการรักษาตัวที่โรงพยาบาลอยู่นานกว่าครึ่งเดือน โชคดีได้รักษาผ่านการใช้สิทธิประกันสังคมช่วยผ่อนเบารายจ่ายไปได้มากพอสมควร

พัชรินทร์ เล่าด้วยว่า ล่าสุดแม่ของ ด.ช.ปกรเกียรติ เพิ่งออกจากโรงพยาบาลเมื่อต้นเดือนกรกฎาคม ที่ผ่านมา และหมอสั่งห้ามไปเก็บขยะอีก เกรงว่าจะกลับมาติดเชื้อเหมือนเดิม จนทำให้ตอนนี้ตอนกลายเป็นมนุษย์กินยาทุกวันหลากชนิด

“ฤทธิ์ของยาส่งผลทำให้แม่ของด.ช.ปกรณ์เกียรติ วิงเวียนหัว ร่างกายย่ำแย่ถดถอย และยังเป็นโรคฮีทสโตรกอยู่ประจำ ยิ่งตอนนี้อยู่ใกล้เตาต้มหมูมีไอร้อนตลอดเวลา ได้ทวีผลเสียส่งผลกระทบต่อสุขภาพอย่างหนัก บางครั้งต้องหยุดงานยอมขาดรายได้ไปอันเพราะสุขภาพไม่พร้อม” ผอ.โรงเรียนบ้านเนินรัก กล่าว

พัชรินทร์ กล่าวว่า ประโยชน์ในการลงไปเยี่ยมบ้านเด็กของคุณครูทั่วประเทศ ทำให้โรงเรียนรับทราบปัญหาเด็กอย่างแท้จริง อย่างเรื่องเร่งด่วนตอนนี้ครอบครัวของด.ช.ปกรณเกียรติ อยากได้รับการปรับปรุงบ้านให้แข็งแรงกว่าเดิมไม่จำเป็นต้องหรูหราแต่อย่างใด สิ่งสำคัญอีกอย่างเป็นเรื่องทุนการศึกษาของเด็ก เนื่องจากครอบครัวมีรายได้ไม่เพียงพอใช้จ่าย ผลพวงมาจากปัญหาสุขภาพลดทอนประสิทธิภาพการทำงานลงอย่างชัดเจน

#ครูฮีโร่ #จดหมายลาครู #กสศเปิดประตูสู่โอกาส #คืนน้องสู่ห้องเรียน

The post เปิดปฏิบัติการเยี่ยมบ้าน ลดจดหมายลาครู first appeared on กสศ..

บ้านผมยากจนครับแต่ไม่อายเพื่อน เพราะเราไม่ได้ขอเขากิน

ด.ช.ปรีชา จอดนอก หรือ ‘โอมาน’ นักเรียนชั้น ป.5 โรงเรียนชุมชนวันเสด็จ จังหวัดปทุมธานี บอกเล่าอย่างมั่นใจในตัวเอง

ทุกวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ เป็นเวลาที่โอมานต้องออกไปช่วยแม่เก็บขวดขาย หลังยึดอาชีพนี้มานานหลายปี แม้วันธรรมดาจันทร์-ศุกร์โอมานต้องไปโรงเรียน แต่แม่ยังคงตระเวนเก็บขวดคนเดียวเหมือนเช่นเคย โชคดีช่วงวันหยุดโอมานมาช่วยผ่อนแรงแม่ลงได้ไม่น้อยตามกำลังของเด็กผู้ชายที่พอทำไหว ช่วยบ้างเล่นบ้างตามประสาเด็กคนหนึ่ง

เส้นทางชีวิตโอมานจึงแตกต่างจากเพื่อนคนอื่น ๆในโรงเรียนเดียวกัน ยิ่งตอนนี้แม่โอมานออกไปทำงานรับจ้างนานร่วมเดือนยังไม่ได้กลับมา ทำให้โอมานต้องไปอาศัยอยู่กินนอนบ้านยายที่ปลูกใกล้เคียงกัน พร้อมลูกพี่ลูกน้องคนอื่นๆอีก 4 คนซึ่งอยู่ในวัยเรียนทั้งหมด ยายเองต่างอยู่สถานะลำบากไม่ต่างจากครอบครัวโอมาน นั่นทำให้วันนี้โอมานรู้สึกคิดถึงแม่อย่างมาก ในแง่เหตุผลความจำเป็นต้องออกไปรับจ้างหาเงินทำทุกอย่างนำมาใช้จ่ายในครอบครัว โอมานจึงยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้

“คิดถึงแม่ครับ ไม่รู้แม่ไปรับจ้างทำงานที่ไหนไม่ได้กลับบ้านมาหลายวันแล้ว ผมเลยไปนอนอยู่กับยายที่บ้านอีกหลัง อยากให้แม่กลับมาไวๆครับ แม่ก็ไม่ได้ติดต่อมาหาเลย” โอมาน สารภาพความรู้สึก

โอมาน รู้ดีว่าครอบครัวของตัวเองลำบากยากจน เงินทุกบาทที่ถูกควักออกจากกระเป๋าถูกใช้สอยอย่างมัธยัสถ์สมกับค่าเงินที่จ่ายไป ตอนนี้โอมานไม่ได้ออกไปเก็บขวดขายเหมือนทุกๆวันที่ผ่านมาเพราะแม่ไม่อยู่ สำหรับเงินไปโรงเรียนจึงกลายเป็นหน้าที่ยายควักจ่ายเป็นหลักในตอนนี้ ถึงแม้จะขัดสนก็ตาม

แม้วันนี้สภาพที่อยู่อาศัยที่ผนังดัดแปลงจากป้ายโฆษณา ยิ่งทรุดโทรมลงไปอีก ฝนตก หลังคาสังกะสีแทบจะกันฝนไม่ได้เลย เมื่อไม่มีผู้ใหญ่ดูแล แต่ที่นี่ก็เป็นบ้านในสายตาของเด็กคนหนึ่งเสมอ โอมานยังใช้ที่นี่เป็นที่นอนพักในบางเวลา เพื่อชดเชยความคิดถึงแม่

“เก็บของเก่าขวดเก่ากับแม่เหนื่อยครับ แต่ก็ไม่อายเพื่อนเหนื่อยยังไงก็ต้องสู้ต้องอดทน บ้านผมจนไม่ได้มีเงินทองอะไร เพื่อนสนิทผมบ้างคน บ้านรวยจะตาย แต่ผมไม่ได้อิจฉาอะไรเขา เราก็เป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม อยากให้ทุกคนที่เป็นเหมือนผมสู้ ๆ เรียนเก่ง ๆ จะได้มีอาชีพมีงานทำครับ” โอมาน ฝากถึงเพื่อน ๆ

โอมาน ยังบอกอีกว่า แม้ครอบครัวลำบากแต่ตัวเขาก็มีความฝันอยากเรียนให้จบปริญญาตรี อนาคตฝันอยากเป็น ‘นักฟุตบอล’อาชีพ ถึงที่บ้านจะไม่มีอะไรเลย แต่ก็ไม่หยุดที่จะพยายามสร้างอนาคตให้ตัวเอง สิ่งที่อยากได้ตอนนี้คืออยากมีเงินนำมาทำบ้านใหม่ให้แม่ จะได้ไม่ต้องลำบากไม่ต้องออกไปเดินเก็บขวดขาย ทุกวันนี้ บ้านไม่มีน้ำประปา ไม่มีไฟฟ้าใช้ ต้องออกไปอาบน้ำคลองทุกวันเหมือนกับคนในบ้าน ถ้ามีเงินแล้วตั้งใจอยากซื้อที่ดินให้แม่ปลูกข้าว ทำนา ปลูกผักสวนครัว ผมชอบปลูกผัก (หัวเราะ) เช่น ตะไคร้ หัวหอม ฯลฯ นั่นเป็นความฝันที่อยากทำให้ครอบครัว

“โตขึ้นผมอยากเป็นนักฟุตบอลเลี้ยงทุกคนในบ้านให้ได้ จะติดทีมชาติให้ได้ ตอนนี้ผมเป็นนักกีฬาฟุตบอลตัวจริงของโรงเรียนแล้ว เล่นตำแหน่งกองหลัง ตั้งใจซ้อมทุกวัน ทั้งตอนนี้ยังเป็นตัวแทนโรงเรียนชุมชนวัดเสด็จไปแข่งขันกับโรงเรียนอื่นเพื่อชิงถ้วยรางวัลด้วย” โอมาน บอกความสำเร็จแรกในชีวิต

โอมานค่อย ๆ สานอนาคตให้ตัวเอง แม้อายุยังน้อยแต่ตอนนี้ได้รับโอกาสฝึกทักษะอาชีพจากโรงเรียนชุมชนวัดเสด็จ เป็นช่างตัดผมให้กับเพื่อนๆ ในโรงเรียน ผ่านการฝึกสอนจากคุณครู ที่คอยประคบประหงมดูแลการตัดผมอย่างถูกต้องปลอดภัย ตอนนี้โอมานเลยเป็นช่างตัดผมขวัญใจเพื่อนๆไปเลย นั่นจะเป็นทักษะอาชีพที่โอมานได้รับติดตัวไป อย่างน้อยเมื่อจบการศึกษาชั้นม.3 หากหยุดเรียนต่อ ยังสามารถนำทักษะนี้ไปประกอบอาชีพได้

วิถีชีวิตน้องโอมานกำลังสะท้อนถึงความตั้งใจ มานะ อดทน เลือกที่จะลิขิตชีวิตตัวเอง ไม่ยอมจำนนต่อชะตา และล่าสุดข่าวดีที่ทำให้โอมานกลับมาร่าเริงยิ้มแย้มอีกครั้ง แม่กลับบ้านมาหาโอมานแล้ว…

#กสศเปิดประตูสู่โอกาส #โอมาน #คืนน้องสู่ห้องเรียน

The post ไม่ยอมจำนนต่อโชคชะตา! ‘โอมาน’ เด็กน้อยขอใฝ่ดี first appeared on กสศ..

หลายพื้นที่คุณครูยังตระเวนเดินทางไปเยี่ยมบ้านเด็กๆ แม้บางเส้นทางลำบากท้าทายความตั้งใจคุณครูทุกเวลา แต่ไม่สามารถทลายความมานะครูลงได้ ปณิธานอันแรงกล้าของคุณครูจึงเดินทางไปยังบ้านเด็ก ๆ นักเรียนได้ตามเจตนาที่ตั้งไว้

ครั้งนี้คุณครูโรงเรียนโชติคุณะเกษมบ้านเมืองงาม จังหวัดเชียงใหม่ เดินทางไปเยี่ยมบ้านเด็ก ๆนักเรียน หลังพบปัญหาเด็กขาดเรียนและประสบปัญหาทางฐานะครอบครัวอย่างหนัก ทำให้คณะครูต้องเดินทางไปเยี่ยมบ้านสอบถามคุณภาพชีวิต รวมถึงหาช่องทางช่วยเหลือตามความจำเป็น เนื่องจากที่ผ่านมาพบว่าเด็กหลายคนต้องขาดเรียนไปเพราะฐานะที่บ้านไม่มีเงินเพียงพอมาโรงเรียน จนต้องเสี่ยงหลุดจากระบบการศึกษา

สมมาตรวรัชญ์ วงศ์อนุสกุล ครูโรงเรียนโชติคุณะเกษมบ้านเมืองงาม จังหวัดเชียงใหม่ เล่าให้ฟังขณะลงพื้นที่ว่า คณะครูโรงเรียนโชติคุณะเกษมบ้านเมืองงาม จังหวัดเชียงใหม่ กำลังเดินทางไปเยี่ยมบ้านของ ด.ญ.ปริชญา จ่าทอ หรือ นฦบวย (ภาษาลาหู่-มูเซอ) ตอนนี้กำลังศึกษาอยู่ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนโชติคุณะเกษมบ้านเมืองงาม ปัจจุบันน้องอาศัยอยู่บ้านป่าแขม ตำบลท่าตอน อำเภอแม่อาย จังหวัดเชียงใหม่ อาศัยอยู่กับปู่ อายุ 80 ปี และน้อง รวม 3 ชีวิต

“ส่วนพ่อแม่ของน้องนักเรียนคนนี้แยกทางกันไปนานหลายปีมากแล้ว พวกเขาทิ้งนฦบวยกับน้องที่ต้องอาศัยอยู่กับปู่เพียงลำพัง ทุกวันนี้คุณปู่ของนฦบวยกำลังเผชิญความยากลำบากเป็นอย่างมาก เนื่องจากต้องออกไปหารายได้เพื่อมาเลี้ยงดูนฦบวยกับน้องที่อยู่เพียงคนเดียว วันไหนโชคร้ายบางวันปู่ก็ไม่มีงาน ยอมรับสภาพทำให้ขาดรายได้เพื่อมาจุนเจือครอบครัว แต่ปู่ของนฦบวยไม่หยุดแค่นั้น พยายามหารายได้อีกช่องทางหนึ่ง คือรับจ้างทำไร่ข้าวโพด” ครูสมมาตรวรัชญ์ บอกขณะลงพื้นที่เยี่ยมบ้าน

ครูสมมาตรวรัชญ์ ระบุอีกว่า นฦบวยบอกกับคุณครูว่าเห็นภาพปู่ทำงานหนักหาเลี้ยงคนในครอบครัวอยู่คนเดียวจนรู้สึกสงสารปู่ นั่นทำให้นฦบวยต้องขอลาหยุดเรียนเพื่อไปช่วยปู่ปลูกข้าวโพด และเลี้ยงน้อง ส่วนวันไหนที่ไปโรงเรียนหลังจากเลิกเรียนแล้วนฦบวยต้องกลับมาทำงานบ้านทุกอย่างสารพัด ไม่ว่าจะเป็น กวาดบ้าน ถูบ้าน ซักผ้า สอนการบ้านน้อง ช่วยปู่ทำกับข้าว ให้อาหารไก่ และรดน้ำผัก

ครูสมมาตรวรัชญ์ บอกว่า ปัจจุบันบ้านที่นฦบวยอาศัยอยู่มีสภาพทรุดโทรมอย่างหนักแตกต่างจากรูปถ่าย ฝาบ้านทำจากไม้ไผ่ หลังคามุงด้วยหญ้าคา มีห้องนอนหนึ่งห้อง โรงครัวอีกหนึ่งหลัง น้ำที่ใช้อุปโภคบริโภค บางวันน้ำก็ไม่ไหล ส่วนการเดินทางมาโรงเรียน โชคดีมีรถโรงเรียนรับส่งซึ่งไม่เสียค่าใช้จ่าย จึงทำให้นฦบวยได้มีโอกาสเรียนหนังสือ เด็กคนนี้มีความหวังต้องการสร้างอนาคตที่ดีแก่ครอบครัวของนฦบวยเอง

The post เปิดปฏิบัติการเยี่ยมบ้าน ลดจดหมายลาครู first appeared on กสศ..