เป้าหมายสำคัญของ Learning City คือ การลดความเหลื่อมล้ำให้คนในพื้นที่ ทั้งเด็กด้อยโอกาสและผู้ที่เข้าไม่ถึงการศึกษา ซึ่งเมืองแห่งการเรียนรู้จะเป็นเครื่องมือที่ช่วยในการจัดการศึกษาเชิงพื้นที่ (Area-based Education: ABE) เชื่อมโยงไปสู่กลไกระดับจังหวัด ทำให้ทุกคนเข้าถึงการเรียนรู้ได้ง่ายยิ่งขึ้น 

ในช่วงแรก ดร.ชเวอุนซิล (Choi Un Shil) Expert Advisory คณะกรรมการเมืองแห่งการเรียนรู้ของยูเนสโก ประเทศเกาหลีใต้ ได้พูดถึงหลักการดำเนินงาน Learning City ในประเทศเกาหลีใต้ไว้ว่า ‘เรียนรู้ด้วยกัน อยู่ร่วมกัน และสร้างความรักไปด้วยกัน’ ทั้งนี้ เทรนด์ของ Learning City ในเกาหลีใต้มีอยู่ 4 รูปแบบด้วยกัน ได้แก่ 1) การเรียนรู้โดยไม่แบ่งแยก มีเป้าหมายให้กลุ่มผู้พิการให้เข้าถึงการเรียนรู้อย่างเท่าเทียม 2) การทำให้สถานที่รอบศูนย์การเรียนรู้กลายเป็นแหล่งเรียนรู้ของทุกคน เช่น ทำให้ร้านหนังสือเป็นศูนย์รวมการเรียนรู้ควบคู่ไปกิจกรรมอื่น ๆ ได้ 3) โครงการส่งเสริมการเรียนรู้และความเข้าใจในการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลให้กับกลุ่มเปราะบาง ได้แก่ กลุ่มผู้สูงอายุ กลุ่มผู้พิการ และกลุ่มคนที่อยู่ในพื้นที่ห่างไกล และสุดท้าย 4) โรงเรียนทักษะชีวิต ซึ่งออกแบบมาสำหรับกลุ่มคนที่มีอายุ 50 ปีขึ้นไป ทำให้ได้พบช่องทางการประกอบอาชีพใหม่ ๆ และขณะนี้กำลังได้รับความนิยมอย่างมาก เนื่องจากเป็นกลุ่มประชากรที่มีเพิ่มมากขึ้นโดยเฉพาะในเขตเมืองหลวง 

นอกจากนี้ยังมีอีกหลายปัจจัยที่ทำให้ Learning City หรือเมืองแห่งการเรียนรู้เป็นไปอย่างยั่งยืน ทั้งเรื่องโครงสร้างพื้นฐานที่เอื้อต่อการเข้าถึงศูนย์การเรียนรู้ ผลักดันให้เกิด พ.ร.บ.การเรียนรู้ตลอดชีวิต ให้ไปอยู่ในแผนแม่บท การออกกฎต่าง ๆ ที่จะช่วยส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิต และสร้างความร่วมมือตั้งแต่ระดับจังหวัดจนถึงระดับหมู่บ้าน ตลอดจนการไปศึกษาดูงานการจัดการ Learning City ในต่างประเทศด้วย 

ดร.ชเวอุนซิล กล่าวว่า เกาหลีใต้ยังมีการแลกเปลี่ยนข้อมูลและแนวทางการดำเนินงานเมืองแห่งการเรียนรู้จากบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย ซึ่งบาหลีมุ่งมั่นกับการพัฒนามนุษย์เป็นอย่างมาก โดยดัชนีชี้วัดที่สำคัญคือคุณภาพของการเรียนรู้ตลอดชีวิต 

หลังจากการเล่าถึง Learning City ในเกาหลีใต้ ได้มีการเสวนาแลกเปลี่ยนและถอดบทเรียนประสบการณ์จากต่างเมืองที่ผู้ร่วมเสวนาได้เดินทางไปแลกเปลี่ยนเก็บเกี่ยวจากบาหลี โดยมีการเสวนาภายใต้หัวข้อ ‘เมืองแห่งการเรียนรู้: ประสบการณ์จากบาหลี (Bali Manifesto)’ ประกอบไปด้วย รองศาสตราจารย์ ดร.ปุ่น เที่ยงบูรณธรรม รองผู้อำนวยการฝ่ายแผนและยุทธศาสตร์องค์กร บพท. ศุภวิชญ์ สุวรรณมณี ผู้อำนวยการสำนักการศึกษา เทศบาลนครยะลา ธันว์ธิดา วงศ์ประสงค์ ผู้อำนวยการสำนักพัฒนานวัตกรรมเพื่อสร้างโอกาสการเรียนนรู้ กสศ. และ อิษฏ์ ปักกันต์ธร รักษาการหัวหน้าฝ่ายพัฒนากลไกและเครือข่ายบูรณาการเชิงพื้นที่ สำนักพัฒนาการเรียนรู้เชิงพื้นที่ กสศ. ดำเนินรายการโดย รองศาสตราจารย์ ดร.ผณินทรา ธีรานนท์ ผู้ช่วยอธิการบดี มหาวิทยาลัยพะเยา

ทั้งนี้ การแลกเปลี่ยนกับต่างแดนทำให้เห็นเทรนด์การเรียนรู้ตลอดชีวิต หรือ Life Long Learning เช่น ความเป็นอยู่ที่ดี (Well-being) การผลักดันให้เกิดผู้เรียนรู้ (Learner) และแพลตฟอร์มการเรียนรู้ (Knowledge Platform) เนื่องจากในเมืองหนึ่งประกอบด้วยกลุ่มคนที่หลากหลาย ดังนั้นจึงต้องสร้างช่องทางหรือแหล่งการเรียนรู้ที่หลากหลาย เพื่อให้ตอบโจทย์ผู้คนได้ เช่น แหล่งเรียนรู้ใกล้บ้าน เป็นต้น 

สิ่งที่จะทำให้บรรลุเป้าหมายการเป็นเมืองแห่งการเรียนรู้ได้อย่างแท้จริง คือการร่วมมือกันของภาคีเครือข่ายและแรงสนับสนุนจากหลายภาคส่วน (Networking and Supporting) และอีกประเด็นหนึ่งที่ควรให้ความสำคัญคือ การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (Climate Change) เนื่องจากเป็นเรื่องที่ส่งผลกับวิถีชีวิต ต่อมาคือปัจจัยทางเศรษฐกิจ (Economic) ซึ่งเป็นเรื่องที่ส่งผลกระทบโดยตรงกับความเหลื่อมล้ำในการเรียนรู้ อีกปัจจัยคือ การวิจัย (Research) เพื่อหาแนวทางสร้างการเรียนรู้อย่างยั่งยืน และสุดท้ายคือ นโยบาย (Policy) ที่จะต้องผลักดันให้ครอบคลุมในทุกระดับ

นอกจากนี้ภายในงานได้รับเกียรติจาก ซาจิเอะ คุมาโนะ (Sachie Kumano) Staff Member of SDGs and ESD Promotion Division of Okayama City, RCE Okayama, Japan นำเสนอ ‘การศึกษาเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน เมืองโอคายามะ ประเทศญี่ปุ่น’ หรือ Learning City ของประเทศญี่ปุ่น โดยพูดถึงเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (Sustainable Development Goals: SDGs) และการศึกษาเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน (Education for Sustainable Development: ESD) ในเมืองโอคายามะที่เกิดขึ้นจากการสร้างความร่วมมือและการมีส่วนร่วมของผู้เกี่ยวข้องหลายฝ่าย นอกจากนี้ยังได้รับการส่งเสริมจากท้องถิ่นอย่างเทศบาล โดยมีการจัดตั้งฝ่ายส่งเสริม SDGs และ ESD ขึ้นมาโดยเฉพาะ มีการใช้กลวิธีการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนเป็นฐาน ผ่านศูนย์การเรียนรู้ชุมชนและโรงเรียนพันธมิตรของยูเนสโก

ในด้านการเงิน ศูนย์การเรียนรู้ได้รับการสนับสนุนจากองค์กรภายใต้การดูแลของโอคายามะ นำไปสู่การทำกิจกรรมการเรียนรู้ที่ยั่งยืนทั้งหมด 30 กิจกรรม มีการส่งเสริมการพัฒนาอย่างยั่งยืนภายในชุมชนท้องถิ่น รวมถึงการให้รางวัล ‘Good ESD Practice’ เพื่อสร้างขวัญและกำลังใจแก่ผู้ปฏิบัติงาน กระทั่งการขยายฐาน ESD ให้แพร่หลายมากยิ่งขึ้น นอกจากนี้ยังเปิดให้ภาคธุรกิจและองค์กรทางเศรษฐกิจเข้ามามีส่วนร่วมในการสนับสนุนโครงการ ไปจนถึงการสร้างความร่วมมือทั้งในระดับชาติและระดับนานาชาติ

ซาจิเอะ คุมาโนะ กล่าวโดยสรุปว่า ESD เน้นการปลูกฝังให้ประชาชนตระหนักถึงสิ่งแวดล้อมชุมชน มีการโปรโมตส่งเสริมการเรียนรู้อย่างยั่งยืนผ่านชุมชน และทำงานร่วมกันกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียหลากหลายฝ่าย 

ทั้งนี้ การเสวนาในประเด็นถัดมาคือ แผนในอนาคตของเมืองแห่งการเรียนรู้ในประเทศไทย โดยผู้ร่วมเสวนาได้แลกเปลี่ยนมุมมองกันว่า ต้องส่งเสริมการเรียนรู้ในทุกช่วงวัย และควรส่งเสริมให้กว้างกว่าในเขตรั้วโรงเรียน ซึ่งจะต้องใช้กลไกการจัดการศึกษาเชิงพื้นที่ เป็นแกนกลางเชื่อมระหว่างการศึกษา เศรษฐกิจ และชุมชน กับหลายภาคส่วนในจังหวัด 

ธันว์ธิดา กล่าวว่า การส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิตต้องมีหลักประกันทั้งในแง่การสร้างงาน สร้างอาชีพ และสร้างเศรษฐกิจ จนท้ายที่สุดจะต้องสลายการเรียนรู้ทั้งในและนอกระบบ โดยสร้างให้ทุกพื้นที่เป็นแหล่งเรียนรู้ และต้องไม่ละเลยกลุ่มคนที่ยากลำบาก ทั้งทางด้านการศึกษา รายได้ สวัสดิการ เพื่อให้ทุกคนเป็นพลังให้กับเมือง ดังนั้นจะต้องออกแบบกระบวนการเรียนรู้ที่มอบความสุขให้กับผู้เรียนได้ทั้งกระบวนการ 

อีกด้านหนึ่ง การกำหนดนโยบายจะต้องเริ่มต้นจากคนในพื้นที่ เพื่อให้ตอบโจทย์เป้าหมายชีวิตและการพัฒนาของพื้นที่นั้น ๆ รวมถึงตอบโจทย์ผู้เรียนรู้ด้วย ดังนั้นทุกคนจึงต้องสวมบทบาทผู้กำหนดนโยบายไปในตัว ดังกรณีของเทศบาลนครยะลาที่ได้จัดประชุมสภาประชาชนขึ้น เพื่อระดมความคิดนวัตกรรมพัฒนาเมืองยะลา ในโครงการ Yala Learning City โดยให้ประชาชนเข้ามามีส่วนร่วมในการกำหนดนโยบาย นอกจากนี้ยังมีการให้ทุนสนับสนุนการเรียนรู้ เพื่อให้เกิดการพัฒนาเมืองอีกด้วย

อย่างไรก็ตาม การทำแผนการพัฒนาการเรียนรู้ตลอดชีวิต หรือแผนการสร้าง Learning City เป็นสิ่งสำคัญเป็นอย่างมาก เนื่องจากจะช่วยให้ติดตามการดำเนินงานได้ เพราะแม้จะมีองค์กรที่คอยทำงานช่วยเหลือทางด้านการศึกษาในมิติต่าง ๆ อย่าง กสศ. บพท. และอีกหลายองค์กร แต่เมืองแห่งการเรียนรู้จะต้องยืนได้ด้วยตัวเอง จากการมีแผนงานที่ดี

The post ‘Learning City’ บทเรียนจากต่างเมือง ลดความเหลื่อมล้ำ ขับเคลื่อนการศึกษาเชิงพื้นที่ first appeared on กสศ..

ศ.ดร.สมพงษ์ จิตระดับ ประธานอนุกรรมการส่งเสริมและพัฒนาเยาวชนและประชากรวัยแรงงานนอกระบบ และกรรมการบริหาร กสศ. กล่าวถึงความสำคัญของการบูรณาการความร่วมมือในการทำงานดูแลช่วยเหลือเด็กและเยาวชนว่า กสศ. มีสองบทบาทที่สำคัญคือ ‘การลดความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาผ่านการทำงานเชิงพื้นที่’ และ ‘การปฏิรูปการศึกษา’ โดยเฉพาะในการทำงานร่วมกับหน่วยงานเชิงพื้นที่จะนำไปสู่องค์ความรู้ใหม่ ๆ ที่ตอบโจทย์สำคัญของการจัดการศึกษาเสมอภาค

สำหรับสาเหตุของความเหลื่อมล้ำทางการศึกษา เบื้องต้นมีสององค์ประกอบหลัก ประการแรกมาจากผู้ปกครองหรือครอบครัว ประการที่สองคือสถานศึกษา จากการศึกษาวิจัยและลงพื้นที่ในหลายส่วนของประเทศพบข้อเท็จจริงที่บ่งชี้ว่า ครอบครัวของเด็กที่หลุดจากระบบการศึกษาจำนวนมากเป็นครอบครัวที่เด็กอาศัยอยู่กับปู่ย่าตายาย หรือเป็นครอบครัวแหว่งกลาง และมีอีกไม่น้อยที่เป็นครอบครัวพ่อแม่เลี้ยงเดี่ยว โดยปัจจัยที่ทำให้เด็กหลุดจากระบบเพิ่มขึ้นคือเมื่อเจอกับสถานการณ์โควิด-19 ผลสำรวจระบุว่ารายได้เฉลี่ยของครอบครัวเด็กกลุ่มนี้อยู่ที่ประมาณเดือนละ 1,044 บาทต่อเดือน หรือเฉลี่ยเพียงวันละ 34 บาท เมื่อเป็นเช่นนี้ผู้ปกครองส่วนใหญ่จึงตัดสินใจให้ลูกหลานออกจากโรงเรียนมากขึ้น ถ้าทางสถานศึกษาหรือท้องถิ่นไม่ช่วยเหลือเด็กกลุ่มนี้ จำนวนเด็กหลุดจากระบบจะยิ่งเพิ่มขึ้นต่อเนื่อง ส่วนที่หลุดจากระบบไปแล้วก็แทบไม่มีทางกลับมาเรียนหรือเข้าสู่กระบวนการพัฒนาตนเองได้อีก และด้วยการติดตามที่ทำได้ยาก หลายครั้งที่พากลับมาได้ เด็กเยาวชนเหล่านี้ก็สูญเสียช่วงเวลาสำคัญของพัฒนาการไปแล้ว

“คำตอบที่ต้องหาให้พบในการแก้โจทย์การศึกษา คือต้องสร้างหลักประกันโอกาสทางการศึกษาให้เด็กได้เรียนจนจบ และก้าวข้ามช่วงชั้นไปได้ เครือข่ายระดับจังหวัดถือเป็นต้นแบบของงานด้านการศึกษาที่ผลจากการทำงานของ กสศ. พบว่าถ้าจังหวัดจัดการตนเองได้ การตามหาเด็กและออกแบบกระบวนการดูแลช่วยเหลือจะทำได้ดียิ่งว่าระบบคัดกรองใด ๆ ซึ่งในหลายพื้นที่แสดงให้เห็นแล้วว่า การทำงานโดยบูรณาการหน่วยงานในจังหวัดสามารถช่วยให้เด็กกลุ่มนี้รอดจากการหลุดจากระบบได้ถึง 80%

“จังหวัดลำปาง มีมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง เป็นหน่วยประสานความร่วมมือให้แต่ละองค์กรมาทำงานร่วมกัน และสามารถจัดตั้งเป็นสมัชชาการศึกษาจังหวัด ถือเป็นกุญแจในการไขปัญหาการศึกษาที่จะทำให้การทำงานเดินไปข้างหน้า เราได้เห็นตัวอย่างของการพัฒนาศูนย์เด็กปฐมวัย ที่มีการฝึกอบรมครูผู้ช่วยให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น มีการให้คำปรึกษาแนะนำและดึงความร่วมมือผู้ปกครองเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของการร่วมทำงานกับครูในศูนย์เด็ก มีตัวอย่างของการที่ผู้นำท้องถิ่นเห็นความสำคัญเรื่องการศึกษา ช่วยดำเนินนโยบายของสมัชชาการศึกษาให้ก้าวไปได้เร็วขึ้น มีผู้อำนวยการโรงเรียน ผู้อำนวยการเขตพื้นที่การศึกษา มีภาคเอกชนที่ทุกฝ่ายพร้อมเข้ามาทำงานในบทบาทที่ตนถนัด และพร้อมส่งต่อเคสเด็กเสี่ยงหลุดหรือหลุดจากระบบมาแล้วให้ไปถึงมือของหน่วยงานที่ชำนาญในปัญหานั้น ๆ เหล่านี้คือการหลอมรวมเอาความหลากหลายแตกต่างมาประกอบขึ้นเป็นเครือข่าย จนเป็นพลังสำคัญของการเปลี่ยนแปลงและปฏิรูปการศึกษาในจังหวัด ซึ่งลำปางแสดงให้เห็นเป็นรูปธรรมแล้ว”

รศ.ดร.ซุกรี หะยีสาแม อนุกรรมการจัดการศึกษาเชิงพื้นที่เพื่อลดความเหลื่อมล้ำ กสศ. กล่าวถึงการจัดการศึกษาเชิงพื้นที่ซึ่งจะเป็นคำตอบของการลดความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาว่า การทำงานในหลายพื้นที่ทำให้เห็นว่าแนวโน้มการทำงานในมิติเชิงพื้นที่และความพยายามดูแลกันในจังหวัดเริ่มมีมากขึ้น สำหรับ กสศ. ซึ่งทำงานกับเด็กเยาวชนกลุ่มด้อยโอกาส 15% ล่างสุดของประเทศ จำเป็นต้องมีวิธีการที่ต่างออกไป เราต้องมีเครื่องมือที่ช่วยค้นหาว่าเด็กเยาวชนกลุ่มนี้อยู่ที่ไหน มีตัวเลขที่ชัดเจนในทุกช่วงชั้นการศึกษา นับตั้งแต่ปฐมวัยไปจนถึงการศึกษาในระดับที่สูงกว่าภาคบังคับ แล้วทำให้ระบบสามารถประคับประคองดูแลกลุ่มเป้าหมายได้ในลักษณะปัญหาที่แตกต่างกัน เพื่อให้ผ่านไปจนถึงปลายทางการศึกษาได้สำเร็จ

เด็กนอกระบบการศึกษามองเห็นได้ยาก การจัดการดูแลจำเป็นต้องใช้วิธีที่ไม่เหมือนกับเด็กในระบบ สิ่งที่ กสศ. ร่วมกับภาคีเครือข่ายในการจัดการศึกษาให้เสมอภาคถึงเด็กทุกคน คือทำระบบให้เล็กลงในระดับจังหวัด หรือเล็กลงไปอีกถึงในระดับตำบลและหมู่บ้าน ซึ่งจะทำให้มองเห็นเด็กเหล่านี้ได้ชัดเจนขึ้น เพราะคนที่รู้ เข้าใจ สัมผัสความรู้สึกร่วมไปด้วยกับเด็กเยาวชนเหล่านั้น ก็คือคนในพื้นที่ การทำงานเชิงพื้นที่จึงสำคัญ เมื่อไหร่ที่เราสามารถออกแบบระบบภายในจังหวัด ให้เด็กทุกคนโดยเฉพาะกลุ่มด้อยโอกาส 15% ล่างสุดเข้าถึงการศึกษาที่มีคุณภาพและช่วยเหลือดูแลตัวเองได้ ผลสำเร็จจะประกอบเป็นภาพใหญ่ในระดับประเทศตามมา

“ประเด็นสำคัญของการทำงานเชิงพื้นที่ ประการแรกต้องช่วยกันพัฒนาแนวทางหรือกลไกเชื่อมการทำงานในจังหวัดที่เป็นรูปแบบเฉพาะ ตามคุณลักษณะของพื้นที่ บางแห่งมีท้องถิ่นเป็นแกนนำ บางแห่งใช้ภาคประชาสังคม บางแห่งมีสถาบันการศึกษาเป็นแกนนำ ประการต่อมาคือพัฒนาระบบสารสนเทศให้เชื่อมโยงกันระหว่างหน่วยงาน สามารถเข้าถึงฐานข้อมูลและมีวิธีนำข้อมูลไปใช้ร่วมกันได้ เนื่องจากข้อมูลจะช่วยประชาสัมพันธ์ความร่วมมือให้ไปถึงคนในจังหวัดที่มีใจอยากเห็นความเปลี่ยนแปลงด้านการศึกษา แล้วการบูรณาการภายในก็จะชัดเจนมากขึ้น และนำไปสู่การเกิดขึ้นของนวัตกรรม เทคนิค เครื่องมือใหม่ ๆ มาช่วยจัดการศึกษาที่ตอบโจทย์พื้นที่หนึ่ง ตำบลหนึ่ง หรือจังหวัดหนึ่ง และสุดท้ายเครื่องมือและนวัตกรรมนี้จะเป็นโมเดลที่ขยายต่อไปถึงพื้นที่อื่น ๆ”

ผศ.ดร.วิยดา เหล่มตระกูล คณบดีคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง กล่าวว่า ในนามสมัชชาการศึกษานครลำปาง ขอขอบคุณทุกภาคส่วนที่รวมพลังกันจัดการศึกษาเชิงพื้นที่ในจังหวัดลำปางให้ประสบความสำเร็จ การทำงานบูรณาการเรียนรู้สู่ ‘จังหวัดจัดการตนเอง’ ที่ลำปาง คือการประกอบการทำงานจากหน่วยงานเล็ก ๆ จนเป็นระบบดูแลช่วยเหลือเด็กเยาวชนด้อยโอกาสขนาดใหญ่ ซึ่งจะจุดประกายให้เกิดความร่วมมือที่กว้างออกไป ถือเป็นการปฏิรูปการศึกษาเพื่ออนาคตของคนทั้งจังหวัด

“โครงสร้างสมัชชาการศึกษาจังหวัดลำปาง ได้เชื่อมโยงการทำงานเข้ากับ กสศ. เพื่อครอบคลุมเด็กเยาวชนทุกช่วงวัยและทุกกลุ่มเป้าหมาย ตั้งแต่งานของสำนักพัฒนาหลักประกันโอกาสทางการศึกษาภายใต้โครงการจัดสรรเงินอุดหนุนนักเรียนยากจนพิเศษ ที่จะค้นหาและติดตามเด็กกลับเข้าสู่ระบบ และส่งต่อไปยังความช่วยเหลือที่เหมาะสม ต่อมาคือโครงการพัฒนาระบบสารสนเทศเพื่อการดูแลช่วยเหลือนักเรียนผ่านฐานข้อมูลของ กสศ. ซึ่งสำรวจผ่านบุคลากรในสถานศึกษาต้นสังกัดและคณะทำงานภาคส่วนอื่น ๆ ส่วนที่สามคืองานของสำนักพัฒนาคุณภาพครูและสถานศึกษาผ่านโครงการครูรัก(ษ์)ถิ่น และโรงเรียนพัฒนาตนเอง (TSQP) ซึ่งทำให้เกิดโอกาสของการระดมเครือข่ายการพัฒนาครูในพื้นที่ร่วมกัน และสามารถส่งต่อการจัดการเรียนรู้ที่มีคุณภาพและเหมาะสมกับบริบทโรงเรียน และสี่คืองานของสำนักพัฒนานวัตกรรมเพื่อสร้างโอกาสทางการเรียนรู้ ที่นำไปสู่การเกิดขึ้นของแหล่งฝึกอาชีพในชุมชน และขยายเป็นศูนย์เรียนรู้ให้กับพื้นที่ชุมชนอื่น ในฐานะโมเดลการพัฒนาชุมชนที่ประสบความสำเร็จในการสร้างระบบนิเวศชีวิตที่เหมาะกับคนทุกช่วงวัย นอกจากนี้ทางสมัชชาการศึกษาลำปางยังได้ทบทวนถึงการขยายบทบาทการทำงานโดยจะเพิ่มจำนวนสมาชิก และวางระบบโครงสร้างที่สามารถรองรับส่วนงานที่กำลังจะขยายไปพร้อมกับภาคีเครือข่ายที่เพิ่มขึ้น” ดร.วิยดา กล่าว

The post สมัชชาการศึกษานครลำปาง จับมือ กสศ. ไขกุญแจลดเหลื่อมล้ำด้วย “การศึกษาเชิงพื้นที่” เดินหน้าผสานเครือข่ายการเรียนรู้ มุ่งสู่จังหวัดจัดการตนเอง first appeared on กสศ..