?ครูยิ่งคุณ ?

ลำพังแค่การอบรมสอนหนังสือเด็กนักเรียนปกติก็ไม่ใช่เรื่องง่ายแล้ว ยิ่งหากต้องมาสอนเด็กนักเรียนที่มีความบกพร่องด้านต่างๆ ยิ่งจำเป็นต้องมีความรู้เฉพาะด้าน และใช้ความมุ่งมั่นตั้งใจเป็นพิเศษเพื่อพัฒนาแก้ไขปัญหาของเด็กแต่ละรายให้สามารถกลับมาใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับคนอื่นในสังคมได้ตามปกติ

คล้ายกับความเชื่อของ คุณครูอาภัสรา ตังคกุลวิวิช ผู้อำนวยการศูนย์การศึกษาพิเศษมหาจักรีสิรินธร จังหวัดนครนายก ที่ยืนหยัดมาตลอดว่า “เด็กทุกคนพัฒนาได้” และเป็นแรงขับให้เดินหน้าทำงานด้านนี้มาอย่างแข็งขันต่อเนื่อง จนได้รับรางวัล “ครูยิ่งคุณ” จากมูลนิธิรางวัลครูเจ้าฟ้ามหาจักรี ร่วมกับกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา(กสศ.) สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา กระทรวงศึกษาธิการ และกระทรวงการต่างประเทศ เพื่อยกย่องเชิดชูเกียรติครูผู้สร้างความเปลี่ยนแปลงให้กับลูกศิษย์ และแวดวงการศึกษา

“สิ่งที่ยึดถือมาตั้งแต่แรกคือความตั้งใจจะเป็นครูที่ดี ตัวดิฉันเองไม่ได้จบจากคณะศึกษาศาสตร์ ไม่ได้จบวิทยาลัยครู แต่จบมนุษยศาสตร์ แรงบันดาลใจเกิดจากที่เราได้ไปอยู่กับนักเรียน นักเรียนเป็นครูของเราคนหนึ่ง อีกส่วนหนี่งคือความสำนึกย้อนกลับไปถึงวันรับพระราชทานปริญญาบัตรจาก ร.9 ซึ่งทรงสอนให้เราเสียสละ สอนให้เราใช้ความรู้ความสามารถอย่างเต็มที่ พระองค์สอนเราทุกอย่าง เป็นแรงขับทำให้เราคิดว่าเราต้องทำได้ พอไปเห็นเด็ก เราก็มั่นใจว่าเราทำได้” ครูอาภัสราระบุ

ครูอาภัสรา เล่าให้ฟังว่า เริ่มบรรจุรับราชการครั้งแรกเป็นครูสอดเด็กบพร่องทางสายตาที่ จ.สุราษฎร์ธานี ก่อนจะย้ายมากสอนคนบกพร่องทางการได้ยินและบกพร่องทางสติปัญญาที่ จ.นครสวรรค์อยู่เกือบ 15 ปี ก่อนจะมาเป็นผู้อำนวยการศูนย์การศึกษาพิเศษมหาจักรีสิรินธร จังหวัดนครนายก โดยงานทั้งหมดก็จะเกี่ยวข้องกับการสอน 9 ประเภท ทั้ง บกพร่องทางการเห็น ทางสติปัญญา ทางการได้ยิน ทางร่างกายการเคลื่อนไหว ทางสุขภาพ การเรียนรู้ ทางพฤติกรรมอารมณ์ ทางการสื่อสาร ออทิสติก และ พิการซ้อน

“ทีแรกกังวลว่าจะสอนได้ไหม แต่ตอนนั้นอายุยังน้อยยี่สิบกว่า ก็รู้สึกสนุก ท้าทาย เปลี่ยนบริบทตัวเราจากที่เป็นคนกรุงเทพฯ ไปอยู่สุราษฎร์ สมัย 30 กว่าปีที่แล้วแต่ก็ไม่ได้คิดถึงบ้าน เด็กอยู่กับเราทุกวัน มีปิดเทอมใหญ่ถึงจะกลับบ้านเราถึงจะได้กลับกรุงเทพฯครั้งหนึ่ง ถามท้อไหมก็ไม่นะเป็นความท้าทายเพราะเราจบเอกภาษาไทย เราก็ต้องได้ใช้วิชากับเด็กทุกวันเป็นสิ่งที่เด็กต้องเรียนรู้” ครูอาภัสรากล่าว

ทั้งนี้ ตอนนั้นยังถือว่าโชคดีที่เด็กบกพร่องทางสายตายังพูดได้ ดังนั้นจึงไม่มีอุปสรรคเรื่องภาษา แค่เปลี่ยนจากตัวอักษรปกติ เป็นอักษรเบรลล์ เราก็เรียนรู้ไปกับเด็ก ซึ่งไม่ได้ยาก เราก็สนุกไปกับมันใช้สายตาอ่านได้ ไม่ต้องใช้มืออ่าน อย่างเขียนเราก็ใช้ เสลท สไตลัส หรือ เบรลเลอร์ ถ้าใช้สองอย่างนี้ได้ก็สอนได้สบายมาก ความอยากอาจจะอยู่ตรงที่มีความพิการซ้ำซ้อนอย่างหูหนวกและตาบอด แต่ถ้าหูหนวกอย่างเดียวก็ใช้ภาษามือได้ แค่การเรียนรู้อะไรที่เป็นนามธรรมจะค่อนข้างยากต้องทำให้เป็นรูปธรรม

ครูอาภัสรา มองว่า สิ่งที่ทำให้ภูมิใจคือการได้เห็นเด็กมีพัฒนาการที่ดีขึ้นในระดับที่สามารถเรียนต่อได้ ทั้งโรงเรียนปกติ หรือบางคนก็ไปเรียนต่อในโรงเรียนเฉพาะทางอย่างโรงเรียนสำหรับคนบกพร่องทางการได้ยิน หรือ บกพร่องทางสติปัญญา บางคนได้เรียนจนจบปริญญาตรีมีงานทำ รับราชการไม่เป็นภาระสังคม เราภูมิใจว่าลูกของเราไม่เคยสร้างปัญหา สร้างภาระ แต่บางกรณีที่รุนแรงเรื่องเรียนต่ออาจจะลำบากก็จะไปฝึกอาชีพ มีการแข่งขันได้รางวัลระดับชาติ ซึ่งรางวัล

ในฐานะผู้อำนวยการศูนย์ฯ บทบาทก็เปลี่ยนแปลงไป ต้องหันไปทำเรื่องพัฒนาครู ส่งเสริมพัฒนาเขาส่งเขาเรียนต่อไปอบรม บางอย่างเราก็ต้องสอนเพราะประสบการณ์สอนเรามากกว่า ถึงจะเปลี่ยนบทบาท แต่ก็ไม่ทิ้งความเป็นครู เรายังใส่สิ่งที่เรามีให้เกิดครูรุ่นใหม่ ส่งครูไปเรียนต่อเพื่อพัฒนาหลักสูตรด้านนี้โดยตรง เพราะเราจะพัฒนาแบบสเปะสะปะไม่ได้เมื่อเขาเรียนเสร็จก็จะกลับมาพัฒนาเด็กของเรา

ปัจจุบันทางศูนย์มีครู 14 คน ดูแลนักเรียนที่เดินทางมายังศูนย์ประมาณ 50 คนและอีกส่วนต้องไปดูแลตามบ้านในพื้นที่รวมประมาณ 100 คน ซึ่งเสียงสะท้อนจากผู้ปกครองจะเห็นว่ามีเสียงตอบรับที่ดี เขาเห็นพัฒนาการลูกหลานที่ดีขึ้น เราหยิบลูกเขามาสอนทำให้งดงามขึ้น ได้เรียนต่อ ได้ทำงาน ใช้ชีวิตในสังคมได้

ครูอาภัสรา กล่าวเสริมว่า ปัจจุบันต้องทำงานประสานกับภาคส่วนต่างๆ เพื่อสร้างความร่วมมือในการพัฒนาเด็กเช่น ได้รับการสนับสนุนจากเอกชน เรื่องการทำโครงการ “อาชาบำบัด” ส่งเด็กไปที่ฟาร์มสัปดาห์ละครั้งโดยเน้นเด็กออสทิสติกที่มีปัญหาพฤติกรรมเพราะเด็กไฮเปอร์เขาจะมีภาวะอื่นผสมเราต้องทำให้นิ่งต้องแก้ไปทีละจุด หรือโครงการ “ธาราบำบัด” ด้วยการทำสระว่ายน้ำที่ได้รับการสนับสนุนจากเอกชนจนสระว่ายน้ำใกล้สร้างเสร็จ จากเดิมที่ต้องไปสระข้างนอกสัปดาห์ละครั้งหากมีสระของตัวเองก็สามารถใช้ได้ทุกวัน

“ทั้งหมดเรามีวามตั้งใจจริง มีความเชื่อว่าเด็กทุกคนพัฒนาได้ ครูจะต้องเป็นนักคิดเป็นนักออกแบบ จึงมีความเชื่อเสมอว่า เด็กทุกคนพัฒนาได้ และจากที่เห็นเด็กมีความสำเร็จก็เป็นการยืนยันว่าเราคิดไม่ผิด ต้องทำสิ่งนี้ไปตลอด ปลูกฝังสิ่งนี้ เด็กของเราต้องพัฒนาได้ ส่วนใครจะพัฒนาได้มากได้น้อยหรือใช้เวลาสั้นยาวแตกต่างกัน ตรงนี้ไม่ใช่ปัญหาต้องมีวิธีการเป้าหมายระยะสั้นระยะยาว” ครูอาภัสรากล่าว

The post จากความเชื่อ “เด็กทุกคนพัฒนาได้” ช่วยมุ่งมั่นเป็นครูสอนเด็กบกพร่อง first appeared on กสศ..

“ผมเองก็เป็นคนในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ เกิดที่นี่ โตที่นี่ก็พอจะเข้าใจว่า เรื่องความกล้าหรือการไปอยู่รวมกับคนอื่นค่อนข้างลำบาก ทั้งเรื่องอาหาร ศาสนาล้วนมีผล กลัวว่าหากไปอยู่ที่อื่นแล้วเขาจะรู้สึกไม่พร้อมอยู่ในพื้นที่จะมีความพร้อมมากกว่า แต่พอเราไปจัดการเรียนการสอนในระบบทวิภาคี จัดระบบตรงนี้ให้พร้อมเขาก็อยู่ได้”

อาจารย์อำนาจ สมทรง ครูชำนาญการพิเศษ หัวหน้าแผนกช่าง วิทยาลัยการอาชีพปัตตานี เจ้าของรางวัลครูยิ่งคุณ ประจำปี 2562 จากมูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหาจักรี กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา กระทรวงศึกษาธิการ และกระทรวงการต่างประเทศ ที่ได้มอบรางวัลเพื่อเชิดชูเกียรติ ความเสียสละ และสร้างคุณูปการต่อวงการศึกษา เริ่มต้นเล่าให้ฟังถึงความมุ่งมั่นตั้งใจกับการขับเคลื่อนการเรียนการสอนที่นอกจากพัฒนาหลักสูตรการเรียนการสอนรองรับความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นอีกด้านหนึ่งยังต้องหาโอกาส และเสริมสร้างความมั่นใจให้กับนักเรียนในการจบออกไปทำงานทั้งในและนอกพื้นที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

เราต้องสร้างแรงบันดาลใจให้กับเด็กมากว่าปกติเพราะในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ เรื่องการเรียนรู้ ความสามารถ เรายังต้องหาวิธีการเรียนรู้เพิ่มเติมให้เด็กเพื่อที่จะสามารถแข่งขันทั้งตลาดงานอาชีพ ตลาดวิชาการ เด็กจะมีอุปสรรคทั้งเรื่องภาษา ในฐานะครูผู้สอนก็ต้องหาโอกาส หาเวทีต่างๆ เพื่อเปิดประสบการณ์ให้กับนักเรียน

อาจารย์อำนาจ อธิบายว่า ในแง่วิชาการจะเห็นว่าด้วยข้อจำกัดเด็กเราจะมีคะแนนน้อยกว่าที่อื่น ทำให้ต้องทำหลักสูตรเพื่อเพิ่มสมรรถนะ ทักษะทางวิชาชีพ เพิ่มโอกาสให้เด็กเราพัฒนาก้าวไปอีกขั้นหนึ่ง และการทดลองนี้ก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าเด็กในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ ไม่ได้ด้อยกว่าภาคอื่นถ้าเราพัฒนาเขาได้อย่างถูกต้อง เด็กของวิทยาลัยก็สามารถไปชนะการแข่งขันระดับชาติในเวทีต่างๆ อย่างต่อเนื่อง

ปัจจุบันวิทยาลัยได้เปิดหลักสูตรการช่างอากาศยานเป็นที่เรียบร้อย จากเดิมที่เคยเป็นโปรเจ็คท์อยู่ในงบประมาณจัดการเรียนการสอนจากศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ (ศอ.บต.) และพัฒนาจนทางสำนักงานคณะกรรมการสถานศึกษาได้จัดทำหลักสูตร เปิดการเรียนการสอนเป็นช่างอากาศยานเรียบร้อย โดยมีระบบทวิภาคีร่วมมือกับโรงงานประกอบเครื่องบินเล็กที่สระบุรี เด็กที่จบไปสาขานี้ก็จะไปทำงานในสถานประกอบการที่เกี่ยวกับการผลิตชิ้นส่วนอากาศยาน หรือโรงงานทั่วไปได้ หรือจะไปประกอบอาชีพอิสระส่วนตัวได้

ทั้งหมดถือเป็นกลุ่มทางเลือกให้เขามีทางเลือก อีกทั้งปัจจุบันภาครัฐให้ความสำคัญกับเรื่องอากาศยาน โดยจะมีท่าอากาศยานเปิดตัวอีกหลายแห่ง รวมถึงทางใต้ที่เบตง ซึ่งเมื่อเปิดแล้วก็จะมีงานเพิ่มขึ้นบริษัทต่างๆ ก็จะมาเปิดในพื้นที่ตามมาคนในพื้นที่ก็จะได้โอกาสตรงนี้ ทั้งเรื่องภาษา ขนบธรรมเนียมประเพณีอยู่ ตรงนี้เป็นทางเลือกที่เราจะต้องทำให้เด็กไว้ใจ เชื่อใจ มั่นใจ

23 ปีในอาชีพความเป็นครูเราภูมิใจที่ได้เห็นเด็กในพื้นที่จบออกไปมีอนาคตที่ดี มีงานดีๆ เด็กส่วนใหญ่เป็นมุสลิม 95 เปอร์เซ็นต์ ความภูมิใจยังอยู่ที่เราดึงเด็กกลุ่มนี้ให้เขามาเรียนสายอาชีพและจบออกไปพัฒนาประเทศ หลายคนไม่อยากเรียนสายสามัญก็มีทางเลือกมาตรงนี้ หลายคนได้จบออกไปอยู่ฐานขุดเจาะน้ำมัน หลายคนไปสอนหนังสือต่อที่กรุงเทพฯ

“ผมเป็นคนจังหวัดนราธิวาส มีครอบครัวอยู่ที่จังหวัดยะลา และรับราชการอยู่จังหวัดปัตตานีเดินทางไปกลับจังหวัดยะลาปัตตานีทุกวันๆ ละ 37 กิโลเมตร ทำงานจังหวัดปัตตานีกลับมานอนยะลา ไม่ได้คิดจะไปไหนเพราะอยากกลับมาพัฒนาพื้นที่ใน3จังหวัดชายแดนภาคใต้ ส่วนตัวไม่คิดจะไปฝ่ายบริหารแม้จะมีคนจีบ แต่เสียดายความรู้และตั้งใจจะขอเกษียณในฐานะครูผู้สอน โดยตั้งปณิธานขอเป็นครูตลอดชีวิต”

สำหรับรางวัลครูยิ่งคุณที่ได้รับถือเป็นที่สุดของชีวิต ถือเป็นที่ภาคภูมิใจ ซึ่งการพิจารณาที่มาจากสภาพจริง จากที่ได้สัมภาษณ์ลูกศิษย์ ครู เพื่อนร่วมงาน ผู้บังคับบัญชา บุคคลภายนอก ซึ่งน่าจะเป็นการสะท้อนให้เห็นถึงการมุ่งมั่นตั้งใจทำงานที่ผ่านมาตลอด 23 ปี จึงถือได้ว่าเป็นรางวัลที่ภาคภูมิใจที่สุด

The post ครูยิ่งคุณ ตั้งมั่นปณิธานขอเป็นครูตลอดชีวิต เพิ่มโอกาสทางเลือกจังหวัดชายแดนใต้ first appeared on กสศ..

จุดเปลี่ยนสำคัญที่ทำให้เด็กคนหนึ่งซึ่งเรียนหนังสือไม่เก่งและไม่เคยมีความสุขในการเรียนตั้งแต่เด็กจนถึง ม.3 กลับมาสนใจการเรียนอย่างจริงจังอีกครั้ง คือการได้พบกับอาจารย์ที่ดีคอยดูแลเอาใจใส่ทั้งการเรียนการใช้ชีวิตอย่างอบอุ่น ถึงขึ้นทำให้เด็กคนนี้ตั้งใจว่าโตขึ้นจะเป็นครูเพื่อทำหน้าที่ถ่ายทอดความรู้สึกดีๆ ไปสู่นักเรียนเช่นเดียวกับที่เขาเคยได้รับตรงนี้ต่อไป

วันนี้เขาได้เดินตามเป้าหมายที่ตั้งใจได้สำเร็จทำหน้าที่เป็นครูสอนหนังสืออยู่บนดอย กลายเป็นที่รักของบรรดาลูกศิษย์ลูกหามากมายด้วยความมุ่งมั่นทุ่มเททั้งแรงกาย แรงใจ และทุนทรัพย์ส่วนตัว ปลุกปั้นจนนักเรียนหลายคนสามารถไปคว้ารางวัลทางด้านศิลปะทั้งวาดรูป ร้องเพลง ในหลายเวที และปีนี้มูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหาจักรี ร่วมกับกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา(กสศ.) สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา กระทรวงศึกษาธิการ และกระทรวงการต่างประเทศ ได้มอบรางวัล “ครูยิ่งคุณ” ให้กับ ครูชัยยศ สุขต้อ จากโรงเรียนบ้านยางเปา อ.อมก๋อย จ.เชียงใหม่ ในฐานะครูผู้สร้างการเปลี่ยนแปลงในชีวิตลูกศิษย์ และเป็นผู้มีมีคุณูปการต่อวงการศึกษามีผลงานประจักษ์ชัดเจน

ครูชัยยศ เล่าย้อนถึงความมุ่งมั่นตั้งใจที่จะเป็นครูว่า เป็นเพราะได้เจอครูที่ดี ตอนนั้นอายุ 17 มาเรียนต่อ ปวช. สาขาวิชาวิจิตรศิลป์ รุ่นแรก ที่วิทยาลัยอาชีวศึกษาเชียงใหม่ ได้เจออาจารย์ที่ดีหลายคน มากอดคอพูดคุยให้ความอบอุ่นไม่ใช่แค่สอนหน้าห้องอย่างเดียว ตอนนั้นเราไม่มีเงิน มีแค่เสื้อสองตัว กางเกงตัวเดียว ไข่ ขนม ในห้อง อาจารย์ก็คอยถามไถ่ให้ความช่วยเหลือ ให้ทั้งความรู้ อบรมนิสัยใจคอ ให้เสื้อผ้า ทุนการศึกษา จนเขาอยากส่งต่อความรู้สึกดีๆ แบบนี้ไปให้กับเด็กนักเรียนคนอื่นบ้าง

“เป็นครูครั้งแรกเมื่อปี 2540 ที่โรงเรียนแม่โขง ตั้งอยู่บนดอยห่างจากตัวเมืองอมก๋อยไป 57 กม. ตอนนั้นถนนหนทางไม่ดี ต้องเดินอย่างเดียว แบกข้าวแบกน้ำเดินลัดป่าไป มีนักเรียนมาคอยรับถ้าเป็นผู้หญิงต้องเดินถึงสองวัน เราเดินไปก็ร้องไห้ไป แต่ก็อีกด้านก็มีมุมกลับคือเราได้เห็น ไก่ฟ้า นกเงือก มอส เฟิร์น เราเรียนศิลปะมาก็มองเห็นความงามตรงนี้ที่ไม่มีใครเห็น แต่เราเห็น เปลี่ยนมุมมองเป็นการคิดบวก” ครูชัยยศเล่า

เรียนวันธรรมดา และ วันเสาร์ อาทิตย์ก็จะพาเด็กมาสอนพิเศษ ทั้งศิลปะ ร้องเพลง ด้วยความหวังจะให้เด็กเดินไปข้างหน้าด้วยตัวเองอย่างมีสวัสดิภาพ และคุณธรรม เสริมด้วยการหาที่เรียน หาทุนให้นักเรียน แม้จะป่วยเป็นเก๊าต์ และ นิ่วในไต แต่ก็ไม่เคยทิ้งหน้าที่ยังต้องนอนสอนหนังสือเป็นเวลาเกือบ 4 เดือน

ครูชัยยศ เล่าให้ฟังว่า เริ่มจากการสอนศิลปะนักเรียนที่อยู่บนดอยพื้นที่ห่างไกล ส่วนใหญ่เป็นชาวเขา เขียนรูปไม่เป็น เราก็ค่อยๆ สอนจนทุกวันนี้แต่ละปีจะมีเด็กไปได้รางวัลศิลปหัตถกรรมนักเรียนเช่น รางวัลเหรียญทองภาพจิตรกรรมไทยสีเอกรงค์ หรือเด็กที่บางคนพูดไม่ชัดเพราะเป็นชาวเขาพูดไม่มีตัวสะกดเราก็ต้องมาสอนเรื่องการออกเสียงใหม่ผันเสียง แตะลิ้น ปิดปาก บางคนไม่เข้าใจความหมายเราก็ต้องแปลเป็นภาษากะเหรี่ยง จนไปได้รางวัลระดับต่างๆ บางคนต้องใช้เวลา 2-3 ปี กว่าจะบ่มให้ขึ้นเวทีได้

“นักเรียนที่นี่ไม่มีเงินมาตัวเปล่า อุปกรณ์ฝึกหัดไม่มีเราก็พยายามหา งบประมาณที่ได้รับก็ไม่เพียงพอต่อการฝึกฝน เราก็ต้องใช้เงินส่วนตัวออกไป อย่างตอนนั้นได้รางวัลครูสอนดีได้เงิน 2.5 แสนบาทก็เอาไปซื้ออุปกรณ์ให้นักเรียนไม่มีเอาเข้ากระเป๋าตัวเองเลย ซื้อโต๊ะปิงปอง 4 ตัวซื้อ ลำโพง ที่ทำทั้งหมดก็เพื่อนักเรียน นักเรียนชุมนุมเป็นกำลังใจของผม เราไม่มีสิทธิขี้เกียจแม้แต่วันเดียว นักเรียนจะเป็นตัวกระตุ้นผม” ครูชัยยศ

เราตั้งชุมนุม To Be Number One สร้างสรรค์ชีวิตและอาชีพ สอนทั้งปิงปอง ร้องเพลง ศิลปะทุกแขนง บางเรื่องอย่างเดินแบบเราไม่มีความรู้ก็ไปซื้อซีดีมาศึกษา เปิดยูทูบดู จนทุกวันนี้เด็กที่จบไปแล้วต้องกลับมาเยี่ยมเยียน ถามว่าภูมิใจไหมก็ภูมิใจแน่เพราะเขาจบออกไปไม่ลืมผมแน่ แต่มันมีทั้งความสุข ความทุกข์ ไม่ง่ายเพราะเราต้องทำงานเยอะเกิน กระดูกสันหลังมีปัญหา แต่เราก็มีความสุขที่เห็นเด็กจบออกไปบางคนกลับมาเป็นครูพิเศษ บางคนแวะกลับมาช่วยงาน

“รางวัลครูเจ้าฟ้าที่ได้รับเป็นสิ่งที่ปรุงใจให้แก่ผมได้แช่มชื่น แต่ถึงไม่ได้รางวัลผมก็จะทำอย่างนี้ต่อไป เพราะนอกจากรางวัลที่ได้รับแล้ว สิ่งที่ผมได้รับและแช่มชื่นหัวใจก็คือการได้เห็นนักเรียนเปลี่ยนแปลงตัวเอง และก็จะทำอย่างนี้ต่อไปเรื่อยๆ” ครูชัยยศกล่าว

The post ‘ชัยยศ สุขต้อ’ ผู้อุทิศตนทุ่มเทเพื่อนักเรียน ชีวิตครูดอย ไม่มีสิทธิขี้เกียจแม้แต่วันเดียว first appeared on กสศ..

ครูราชทาน นิ่มนวล ครูวิทยาศาสตร์จากโรงเรียนบางชัน (ปลื้มวิทยานุสรณ์) นับเป็นหนึ่งใน 17 คนที่ได้รับรางวัลครูยิ่งคุณ ในปี 2562 จากมูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหาจักรี ร่วมกับกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา(กสศ.) สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา กระทรวงศึกษาธิการ และกระทรวงการต่างประเทศ เพื่อเชิดชู “ครู” ที่เปรียบเสมือนแม่พิมพ์ ผู้สร้างการเปลี่ยนแปลงแก่ชีวิตลูกศิษย์ ผู้สร้างคุณูปการต่อการศึกษา ที่สำคัญเป็นแรงบันดาลใจแก่เพื่อนครูด้วยกัน

จากผลงานการสอนที่พัฒนาหลักสูตรสาระเพิ่มเติม นอกจากหลักสูตรปกติโดยเน้นให้เด็กได้คิดวิเคราะห์ทดลองแก้ปัญหาในรูปแบบโครงการวิทยาศาสตร์จนได้รับการพิจารณาว่าเป็นครูผู้สร้างการเปลี่ยนแปลงในชีวิตลูกศิษย์และเป็นผู้มีคุณูปการต่อวงการศึกษาในช่วงเวลาเกือบ 20 ปีที่ทำหน้าที่ตรงนี้

“ผมใช้วิธีการสอนแบบโครงงานมากว่า 10 ปี คล้ายกับการทำวิทยานิพนธ์ให้เด็กมาเสนอชื่อ ซึ่งชื่อเรื่องนั้นจะต้องไม่ลอกใครมา มีการตรวจชื่อเรื่องทุกอันถามว่าเหนื่อยไหมถ้าสอนเป็นก็จะไม่เหนื่อย เราต้องสอนเรื่องที่เด็กเขาอยากรู้ เมื่อเขาสนใจ มีทัศนคติเชิงบวกกับเราก็ทำงานง่าย สิ้นปีการศึกษาก็จะให้เด็กจัดแสดงผลงานเป็นนิทรรศการยืนพรีเซนต์ประจำบอร์ด มีชิ้นงานที่ทำการทดลองกันมา” ครูราชทานกล่าว

อีกด้านหนึ่งตอนนี้ทางโรงเรียนได้ทำ MOU ร่วมกับสถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ NARIT ซึ่งได้รับกล้องดูดาวมาทำให้เกิดความคล่องตัวมากขึ้น แต่อีกด้านหนึ่งก็ยังมีเด็กอนุบาล ป.1-ป.3 ตลอดจนเด็กพิเศษ ที่ไม่สามารถมาร่วมกิจกรรมดูดาวในช่วงเวลากลางคืนได้ หรือการจะพาเด็กไปทัศนศึกษาที่ท้องฟ้าจำลองก็ต้องใช้ครูจำนวนมากในการดูแลเด็กกลุ่มนี้ ทำให้เด็กกลุ่มนี้ขาดโอกาสเรียนรู้

จนนำมาสู่การสร้างศูนย์การเรียนรู้ดาราศาสตร์ 3 ห้องจากฝีมือเด็กนักเรียน ห้องหนึ่งเป็นท้องฟ้าจำลอง ซึ่งเป็นเจ้าแรกในประเทศไทย ที่สร้างด้วยกระบวนการ STEM (แนวทางการจัดการศึกษาที่บูรณาการวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิศวกรรมและคณิตศาสตร์ โดยเน้นการนำความรู้ไปใช้แก้ปัญหาในชีวิตจริง) ของนักเรียน เริ่มตั้งแต่ตัวโดม เครื่องฉาย ระบบเสียงเซอร์ราว ไฟบรรยากาศ ซึ่งนักเรียนจะเป็นนักวิจัยตัวน้อยช่วยกันหาวัสดุออกแบบเชิงวิศวกรรมว่าชิ้นไหนดีไม่ดีอย่างไร อีกสองห้องเป็นห้องนิทรรศการดาวเคราะห์และห้องนิทรรศการดาวฤกษ์ ที่เนื้อหาสามารถปรับเปลี่ยนได้

ครูราชทาน อธิบายเพิ่มเติมว่า สไตล์การสอนจะเน้นให้เด็กคิดเอง ไม่ใช่แค่หยิบยื่นอะไรให้เด็ก ซี่งครูจะทำหน้าที่อำนวยความสะดวก เมื่อเจอปัญหาก็จะต้องศึกษา ค้นคว้า ทดสอบอย่างไร ซึ่งเป็นการน้อมนำพระราชดำรัส ร.9 ที่ทรงสอนให้เบ็ดไม่ใช่ให้ปลา เราก็สอนวิธีการให้เขาไปค้นหาคำตอบด้วยตัวเอง แต่เราไม่ได้บอกว่าท้ายที่สุดแล้วผลจะออกมาอย่าไง ซึ่งการสอนนอกจาก ระบบ STEM แล้วยังนำเรื่องของศิลปะเข้ามาประยุกต์เพิ่มเติม เป็น A-STEM อีกด้วย

“การออกแบบจะต้องมีศิลปะเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย ขณะที่วิทยาศาสตร์ก็จะเป็นการเรียนรู้จากการปฏิบัติ ทดสอบ ทดลอง หาคำตอบ แม้ครูจะรู้คำตอบอยู่เต็มอกแต่ต้องไม่บอกเด็ก ถ้าเราทำแบบนี้ไม่ได้ก็จะไม่ม่ีนักวิจัย ไม่มีอินโนเวชั่น (innovation) ใหม่ๆ เกิดขึ้น แม้ตอนแรกจะเตรียมการสอนยาก แต่เมื่อทำได้ไปสักระยะจะรู้สึกสบาย สนุก ทุกวันนี้ผมสนุกกับการทำงาน ผมชอบเห็นเด็กที่นำความรู้ไปใช้ในชีวิตประจำวันได้จริงมากกว่าเห็นเด็กได้เกรดสี่สามสอง” ครูราชทานระบุ

ส่วนข้อดีของการให้เด็กคิดในระบบนี้คือเด็กจะทำในสิ่งที่ชอบที่ถนัด ถ้าเด็กไม่ชอบแล้วเราไปยัดในสิ่งที่เด็กไม่อยากได้มันก็ยาก ดังนั้นในแต่ละปีครูก็จะมีสิ่งแปลกใหม่ให้เรียนรู้ร่วมกันไปกับเด็ก อย่างก่อนหน้านี้ 7-8 ปีที่แล้วเด็กเคยคิดเครื่องไล่ยุงพลังงานแสงอาทิตย์ ทุกวันนี้เราเริ่มเห็นมีเครื่องดังกล่าวขายใน LAZADA แต่ตอนนั้นเราไม่ได้ต่อยอดในเชิงธุรกิจ หรือระบบโซลาร์เซลล์ไล่งู อุโมงค์โอโซน ที่ออกมาในช่วงไข้หวัด 2009 ระบาด กระจกเคลือบสีธรรมชาติที่ใช้ผลิตพลังงานไฟฟ้า

กระบวนการคิดสิ่งเหล่านี้เด็กจะเสนอมาว่าอยากทำอะไร เช่น อยากทำโซลาร์เซลล์ เราก็ถามต่อไปว่าทำมาจากอะไร เด็กบอกทำมาจากซิลิกา เมื่อไม่มีโรงงานก็ไปค้นคว้าหาวิธีทำสิ่งที่ต้องใช้คือกระจกโปร่งแสงนำไฟฟ้าเราก็เจอทางตัน เพราะเราสร้างไม่ได้ก็ต้องหาวิธีการอื่น ถึงจะทำไม่สำเร็จเราก็ต้องทำโครงการเพื่อให้รู้ว่าทำไม่สำเร็จเพราะอะไร สิ่งที่ได้ก็จะเป็นการคิดค้นไปพร้อมกับเด็ก เด็กบางคนจบไปแล้วก็ยังมาปรึกษาเรื่องโปรเจ็คท์ โครงงาน เพราะที่ปรึกษาเขาอาจให้คำตอบที่ไม่ตรงความต้องการของเขา เขาก็อยากคุยกับเรา

ครูราชทาน เล่าให้ฟังว่า ตนเองไม่ใช่คนที่จบเรียนสายวิทย์จึงรู้ว่าวิทย์มันยาก เรารู้มาได้ทุกวันนี้จากการเรียนรู้ ต้องสอนให้ลูกศิษย์ของผมเรียนรู้สิ่งที่ยากๆ จากกระบวนการที่ผมรับรู้มา ต้องค้นคว้า ทุกวันนี้เราเรียนรู้ง่ายจากดร.กูเกิ้ล จากครูยูทูบ แต่เราต้องสอนเด็กว่าไม่ใช่หามาแล้วลิ้งค์แรกจะเป็นลิ้งค์ที่ถูกต้องเสมอไป เราต้องกลั่นกรองดูเครื่องหมาย ไลค์ อันไลค์ เพราะบางเว็บมีการหลอกเพื่อเรียกยอดไลก์

“จากที่มุ่งมั่นตั้งใจสอนหนังสือเด็กด้วยวิธีที่คิดว่าดีที่สุดกับเด็กทำให้มีความภาคภูมิใจ แต่ความภาคภูมิใจก็ตีค่าไม่ได้ มันรู้สึกอิ่มใจเหมือนน้ำตาจะไหลอยู่คนเดียว เมื่อเห็นนักเรียนที่ประสบความสำเร็จ มันตื้นตันเพราะเสียใจร้องไห้ แต่เป็นความภูมิใจที่เห็นว่าลูกเรามาได้ไกลขนาดนี้ ตรงนี้เป็นสิ่งที่เติมเต็มผมตลอด ที่ทำมาเหนื่อยตรงนี้ก็เป็นแรงขับเคลื่อนให้ผมทำงานอยู่ได้ และที่ได้รางวัลก็ภาคภูมิใจแต่สิ่งที่ได้มากกว่านั้นคือเห็นสิ่งที่เด็กๆ เขียนถึง เช่นบางคนอยากเป็นครูเหมือนผมมันทำให้รู้สึกตื้นตัน การศึกษาจะไปได้ไกลครูต้องมีจิตวิญญาณ แต่จิตวิญญาณสร้างไม่ได้ บอกต่อไม่ได้ ต้องสัมผัสด้วยตัวเอง” ครูราชทานทิ้งท้าย

The post เจาะมุมคิด “ครูราชทาน” เจ้าของรางวัลครูยิ่งคุณ จิตวิญญาณสร้างไม่ได้ ต้องสัมผัสด้วยตัวเอง first appeared on กสศ..

“รางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหาจักรี” เป็นรางวัลระดับนานาชาติ เพื่อเชิดชู “ครู” ที่เปรียบเสมือนแม่พิมพ์ ผู้สร้างการเปลี่ยนแปลงแก่ชีวิตลูกศิษย์ ผู้สร้างคุณูปการต่อการศึกษา สร้างประโยชน์แก่สังคมและชุมชน ที่สำคัญเป็นแรงบันดาลใจแก่เพื่อนครูด้วยกัน ในปี 2562 ก่อนหน้านี้มูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหาจักรี ร่วมกับกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา(กสศ.) สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา กระทรวงศึกษาธิการ และกระทรวงการต่างประเทศ

ประกาศรายชื่อครูรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้าฯ ครั้งที่ 3 จำนวน 11 คน มีคนไทย 1 คน คือ ครูสุเทพ เท่งประกิจ โรงเรียนบ้านคลองน้ำใส อ.กาบัง จ.ยะลา

ขณะเดียวกันยังประกาศรายชื่อครูรางวัลคุณากรอีก 2 คน คือดาบตำรวจคณิต ช่างเงิน ครูใหญ่โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนบ้านแม่กลองคี ต.โมโกร อ.อุ้มผาง จ.ตาก และครูปุณยาพร ผิวขำ โรงเรียนหนองแวงวิทยาคม ต.หนองสูงใต้ อ.หนองสูง จ.มุกดาหาร

เส้นทางชีวิตครูของครูสุเทพ กว่าจะได้รางวัลเจ้าฟ้าฯ ไม่ใช่เรื่องง่าย กว่า 15 ปี ที่เสียสละชีวิตเพื่อส่งเสริมการศึกษาเด็กและเยาวชนในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ พื้นที่เสี่ยงและแสนจะอันตราย แต่ ครูสุเทพ กล้ายืนหยัดทำหน้าที่แม่พิมพ์ของชาติ เพราะ “เข้าใจ” ถึงชีวิตเด็กที่ฐานะยากจนและขาดความรู้ หากทอดทิ้งเด็กเหล่านี้ไป อนาคตชีวิตเด็กเหล่านี้จะลงเอยเช่นไร

ชีวิตในวัยเด็กของครูสุเทพ ไม่ต่างจากเด็กในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ฐานะทางบ้านยากจน และ ขาดโอกาสทางการศึกษา แต่ด้วยใจรักดี จึงทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย เพื่อส่งตัวเองให้ได้เรียนหนังสือ ด้วยการเป็น ช่างรับจ้างก่อสร้าง หลังเลิกเรียน ดังนั้นเมื่อมาเป็นครูจึงตั้งใจเอาความรู้และประสบการณ์ “อาชีวะ” มาสอนแก่เด็กๆในพื้นที่ให้มีทั้งความรู้จากตำราและความรู้จากประสบการณ์ชีวิต จึงจัดตั้ง “ศูนย์การเรียนรู้ทฤษฎีใหม่” และ “ศูนย์ช่างเศรษฐกิจพอเพียง” จนวันนี้เด็กจำนวนมากรู้จัก “พัฒนา” ตัวเอง จากวิชาความรู้ปกติที่ครูสุเทพสอนผนวกกับอาชีพเสริมไปยกระดับคุณภาพชีวิตให้ดีขึ้น

แต่ช่วงแรกๆที่ครูสุเทพเข้ามาในพื้นที่ (สีแดง) ต้องฝ่าฝันอุปสรรคนานับประการ เพราะความเหลื่อมล้ำทางรายได้และการศึกษาในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้สูงมาก พ่อแม่ผู้ปกครอง หรือแม้แต่ตัวเด็กเองต่างคิดเพียงว่า “เรียนแล้วจะได้อะไร?” เด็กบางคนอยากเดินตามรอยพ่อแม่ คือ ยึดอาชีพกรีดยาง หรือ มีความสุขกับการนั่งพูดคุยกับเพื่อนฝูงตามร้านน้ำชา หรือ เลี้ยงนกกรงหัวจุก จึงไม่มีเด็กคนไหนอยากมาโรงเรียน !

การชักจูงให้ผู้ปกครองส่งเสริมเด็กให้มาโรงเรียนจึงเป็นเรื่องยากมาก ครูสุเทพ จึงเริ่มเดินไปพูดคุยตามบ้านทีละหลัง แนะนำเด็กให้มาเรียนต่อ เริ่มจากการศึกษานอกโรงเรียน (กศน.) มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา แรกๆมีเพียงไม่กี่คนสนใจ จนลูกศิษย์กลุ่มแรกเรียนจบมาเป็นครู หรือ บางคนเรียนวิชาปกติไม่เก่ง แต่ได้อาชีพเสริมทางช่าง ทั้งช่างไฟฟ้า ช่างอิเล็กทรอนิกส์ หรือช่างก่อสร้าง และมีความรู้ภาษาอังกฤษบ้างเล็กน้อย จึงสามารถเข้าไปทำงานในประเทศมาเลเซีย จึงทำให้ชุมชนเริ่มเข้าใจแล้วว่า มาโรงเรียนแล้วได้อะไร?

สิ่งที่คุณครูสุเทพ ทุ่มเทเริ่มเห็นผล หน่วยงานภาครัฐต่างๆเข้ามาช่วยส่งเสริมสนับสนุน เพราะเห็นถึงความกล้า ไม่กลัวอันตราย หรือ ถูกขับไล่จากคนมุสลิม แต่สิ่งที่ครูสุเทพ ตั้งใจทำให้เด็กในพื้นที่มีอาชีพมีรายได้และมีชีวิตที่ดีขึ้น คือ “เกราะคุ้มครอง” แม้แต่สถานการณ์ที่ลูกศิษย์ ติดบัญชีดำถูกฝ่ายความมั่นคงจับตัว ครูสุเทพ ยังกล้าเอาตำแหน่งหน้าที่การงานไปประกันตัวให้ เพราะให้ความสำคัญอนาคตเด็ก จึงไม่แปลกเหตุใด ครูสุเทพ ได้ใจชุมชน

ความใจบุญหรือความเสียสละที่น่ายกย่องของ ครูสุเทพ คือ ถึงขนาดเปิดกระเป๋าสตางค์ วางทิ้งไว้บนโต๊ะห้องพักครู พร้อมกับบอก เด็กๆว่าใครไม่มีเงินกินข้าวมาหยิบเงินได้ที่โต๊ะครู ดังนั้นไม่ว่าครูสุเทพ จะเดินไปตรงไหนของชุมชนมีแต่คนให้ความเคารพศรัทธา ทักทายและพูดคุยได้อย่างสนิทใจด้วย ภาษามาลายู ที่น้อยคนนักจะทำได้

ครูสุเทพ นับเป็นครูที่ “เข้าถึง” แก่นแท้กับการแก้ปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้ ด้วยปรัชญา “เข้าใจ เข้าถึง พัฒนา” ศาสตร์พระราชาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 อย่างแท้จริง

เสมอว่า ในความไม่มีโอกาสย่อมมีโอกาสอยู่เสมอ ยิ่งเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆที่เกิดในครอบครัวยากจน แต่ด้วยหัวใจที่ไม่ท้อแท้ต่อชะตาชีวิต เกิดเป็นคนต้องดิ้นสู้ “อยากสูงต้องเขย่ง อยากเก่งต้องขยัน” ประโยคเตือนใจตั้งแต่เด็กๆ ที่ผลักดันให้มีความเพียรสอบชิงทุนการศึกษาของรัฐบาลมาโดยตลอด

ดังนั้นตลอดชีวิตครูจึงซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ในหลวงรัชกาลที่ 9 จึงอยากตอบแทนพระคุณของพระองค์ท่าน “ครูของแผ่นดิน” ด้วยการอุทิศชีวิตเป็นครูสอนหนังสือให้เด็ก หรือ ลูกศิษย์ในตำบล หรือ หมู่บ้านเล็กๆ ห่างไกลความเจริญได้เข้าถึงโอกาสทางการศึกษา

เด็กที่อยู่ในชนบทห่างไกลยากมากที่จะเท่าทันทั้งความรู้หรือเทคโนโลยี เทียบเท่ากับเด็กในเมือง เด็กบางคนในชนบทต้องขี่จักรยานนับสิบกิโลเมตรเพื่อไปโรงเรียน หรือ บางคนเรียนจบออกมาแล้วยังมืดบอด เพราะไม่รู้ว่าจะสอบระบบ O-Net ได้อย่างไร เพราะปัญหาความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาเริ่มต้นในชุมชน นั้นคือเหตุผลทำไม “ครูปุณยาพร” กลับมาสอนหนังสือที่บ้านเกิด

โรงเรียนที่ครูปุณยาพรอยู่ ไม่มีอุปกรณ์การเรียนการสอนอันทันสมัย ครูหนึ่งคนต้องสอน 6 วิชา ดังนั้นการเรียนการสอนของโรงเรียนแห่งนี้ต่างจากที่อื่นๆ คือ ครูต้องทำให้เด็กรู้จักใช้ “เครื่องมือ” เพื่อไปแสวงหาความรู้ เสริมทักษะ และสร้างกระบวนการเรียนรู้แบบตลอดชีวิตนอกห้องเรียน และ เมื่อเห็นช่องทางหรือโอกาสจากภายนอก ทางโรงเรียนจะรีบสนับสนุนเด็กทันที เช่น โควต้าไปเรียนต่อ หรือ โครงการต่างๆ ที่ภาครัฐหรือภาคเอกชนหยิบยื่นให้ต้องรีบคว้า

สำหรับเทคนิคการสอนเพื่อให้เด็กใส่ใจการเรียน คือ ต้องซื้อใจเด็ก การเรียนการสอนต้องไม่วิชาการมากไป เพราะ “เด็กชอบเล่น ผสม เรียน” จึงต้องเปลี่ยนวิธีการสอนไปเรื่อยๆ เป็นครูต้องปรับตัวเข้าหาเด็กไม่ใช่ให้เด็กปรับตัวเข้าหาครู จะสอนแต่หลักวิชาการอย่างเดียวไม่ได้ ต้องผลิตนวัตกรรมการเรียนการสอนใหม่ๆอยู่เสมอ แม้ต้องใช้เงินส่วนตัว หรือ เวลาพักผ่อนช่วงวันหยุด ครูปุณยาพร ยังเปิดบ้านพักครูตัวเองเป็น “โรงเรียน” ให้ความรู้แก่เด็กๆทั้งเรื่องเรียนหรือเรื่องส่วนตัวตลอดเวลา

ทุกวันนี้เด็กที่จบจากโรงเรียนหนองแวงวิทยาคม โรงเรียนระดับตำบลเล็กๆ ห่างไกล แต่สอบเข้าเรียนในระดับอุดมศึกษาชั้นนำ มีฐานการงานที่ดี และ ยังย้อนกลับมาทดแทนบุญคุณบ้านเกิด โดยมีครูปุณยาพร เป็นคนต้นแบบ จึงเป็นเหตุผลทำไมครูบ้านนอกตัวเล็กๆคนนี้จึงได้รับรางวัลคุณากร

The post ‘เส้นทางสู่รางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหาจักรี’ ครูผู้เสียสละกว่า 15 ปีพลิกฟื้นการศึกษาสามจังหวัดชายแดนใต้ first appeared on กสศ..

เมื่อวันที่ 30 พ.ค.ที่หอสมุดคุรุสภา มูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหาจักรี ร่วมกับกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา กระทรวงศึกษาธิการ และกระทรวงการต่างประเทศ แถลงข่าวเปิดรายชื่อครูรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหาจักรี ครั้งที่ 3 ประจำปี 2562 

ดร.กฤษณพงศ์ กีรติกร ประธานมูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหาจักรี กล่าวว่า รางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหาจักรี เป็นรางวัลเพื่อเชิดชูการทำงานของครู โดยครูผู้ได้รับพระราชทานรางวัลมาจากการคัดเลือกของกระทรวงศึกษาธิการในอาเซียนและติมอร์-เลสเต ทั้ง 11 ประเทศ โดยมีคุณสมบัติเป็นครูผู้สร้างการเปลี่ยนแปลงแก่ชีวิตของลูกศิษย์และมีคุณูปการต่อวงการศึกษา ประเทศละ 1 คน ซึ่งจะมีการคัดเลือกสุดยอดครู 2 ปีครั้ง

ดร.กฤษณพงศ์ กล่าวว่า สำหรับของพระราชทานรางวัล ประกอบด้วย เหรียญรางวัล ประกาศนียบัตร โล่ เข็มเชิดชูเกียรติทองคำ และเงินรางวัล รางวัลละ 10,000 เหรียญสหรัฐ มีกำหนดพิธีพระราชทานรางวัลในวันที่ 15 ต.ค. 2562 พร้อมกับประชุมวิชาการนานาชาติเพื่อเชื่อมร้อยการเรียนรู้การทำงานของครูในอาเซียนและติมอร์-เลสเต โดยมีรายชื่อครูรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหาจักรี ครั้งที่ 3 ปี 2562 ดังนี้

หมายเหตุ : สามารถดูรายละเอียดรายชื่อครูทั้งหมดได้ที่ www.PMCA.or.th

The post เปิดสุดยอดครูรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหาจักรี สร้างการเปลี่ยนแปลงแก่ชีวิตศิษย์ first appeared on กสศ..