ทั้งนี้ วิเชษฐ์ ไทยทองนุ่ม นายกเทศมนตรีตำบลรือเสาะ อำเภอรือเสาะ จังหวัดนราธิวาส อธิบายว่า โครงการดังกล่าวจะเกิดขึ้นไม่ได้เลย ถ้าปราศจากความร่วมมือของภาคส่วนต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม และภาคีภายนอกต่างๆ ที่เข้ามาสนับสนุน โดยมีวัตถุประสงค์ร่วมกันคือต้องการให้ประชาชนมีงานทำ จะได้ไม่ต้องละทิ้งถิ่นฐานไปทำงานนอกพื้นที่ ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อครอบครัว 

โดย วิเชษฐ์ ขยายว่า “พื้นที่ชายแดนภาคใต้ มีกลุ่มสตรีมุสลิมที่เชี่ยวชาญการในการตัดเย็บ เราจึงใช้การตัดเย็บเสื้อผ้ามาเป็น ‘เครื่องมือ’ ในการส่งเสริมอาชีพตั้งแต่ปี 2552 จนถึงขนาดสร้างเป็นโรงงานอุตสาหกรรม (โรงงานแฮนด์อินแฮนด์) ขึ้นในพื้นที่เลย เมื่อเข้าอบรมเสร็จแล้วจะได้มีงานรองรับทันที ระยะแรกให้เอกชนเข้ามาบริหารจัดการ ใช้การตลาดนำการผลิต แต่ทำได้ 2-6 ปี บริษัทเอกชนก็ขอถอนตัว ด้วยเหตุผลด้านการตลาด และไม่มีผู้บริหารอยากลงมาทำงานในพื้นที่ชายแดนภาคใต้”

ด้วยเหตุนี้ คณะกรรมการอำนวยการจึงจัดตั้ง กลุ่มวิสาหกิจชุมชนแฮนด์อินแฮนด์รือเสาะ ขึ้นในปี 2559 และเปลี่ยนมาให้ชุมชนเป็นคนบริหารจัดการแทน เพื่อก่อให้เกิดความยั่งยืน แต่การตัดเย็บเสื้อผ้าต้องใช้ทักษะฝีมือค่อนข้างสูง วิทยาลัยชุมชนนราธิวาส จึงเห็น ‘โอกาส’ ในการเข้ามาช่วยพัฒนาทักษะฝีมือแรงงาน จึงเกิดเป็นโครงการแฮนด์อินแฮนด์รือเสาะ สร้างอาชีพ สร้างเศรษฐกิจชุมชนยั่งยืน นี้ขึ้นมา 

“ซึ่งในแต่ละปี มีนักศึกษาเข้าใหม่กว่า 1,000 คน ทุกคนต้องมีชุดพละไว้ทำกิจกรรม เมื่อก่อนเราสั่งจากที่อื่น แต่ปีนี้ก็สั่งจากโรงงานของเรา ถือว่าช่วยกัน ทั้งเสื้อสำหรับกีฬาสี เสื้อสำหรับทำกิจกรรมกลุ่ม เช่น การประชุมและการจัดกิจกรรมกีฬาของหน่วยงานต่างๆ ก็ให้สั่งที่นี่ทั้งสิ้น โดยส่วนตัวแล้ว ผมมองว่าถ้าหากชุมชนบริหารจัดการดีๆ โรงงานแห่งนี้ต้องไปต่อได้แน่นอน”

เมื่อโจทย์การทำงานชัด ก็ถึงเวลาเสริมทักษะด้านการประกอบอาชีพให้กลุ่มเป้าหมาย ซึ่งเป็นผู้ขาดแคลนทุนทรัพย์ ผู้ด้อยโอกาส คนว่างงาน และผู้ถือบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ จากพื้นที่ 9 หมู่บ้าน ในตำบลรือเสาะ จำนวน 60 คน ซึ่งเริ่มต้นด้วยกิจกรรมที่มีชื่อว่า ‘เก้าอี้ตัวแรก’ เพื่อค้นหาศักยภาพ ความสามารถ ความคาดหวัง และสร้างแรงบันดาลใจ ให้พวกเขาสามารถมุ่งไปสู่เป้าหมายที่ตั้งไว้ได้ 

โดย วิเชษฐ์ เล่าว่า “เราคาดหวังให้เขายกระดับจากเก้าอี้ตัวแรก ไปเป็นผู้ประกอบการ หรือเจ้าของแบรนด์ด้วยตัวเอง โดยไม่ต้องไปเปิดร้านใหม่ ไม่ต้องมีเครื่องจักรใหม่ ไม่ต้องไปลงทุนสร้างร้านของตัวเอง แต่ใช้พื้นที่ของแฮนด์อินแฮนด์เป็นฐานในการพัฒนาไปสู่การทำผลิตภัณฑ์อื่นๆ ต่อไป”

สำหรับหลักสูตรการตัดเย็บเสื้อผ้านั้น เนื่องจากกลุ่มเป้าหมายมีพื้นฐานการตัดเย็บเสื้อผ้าไม่เหมือนกัน คณะทำงานจึงออกแบบหลักสูตรโดยเริ่มตั้งแต่เรื่องชนิดของผ้า การออกแบบ วิธีใช้จักรอุตสาหกรรม การตัดเย็บเสื้อยืด การประกบผ้าแต่ละชิ้นเข้าเป็นตัวเสื้อ ไปจนถึงการเย็บเสื้อโปโลที่ต้องฝึกเย็บปกและรังดุม เป็นต้น ซึ่งหลังจากเรียนพื้นฐานจนคล่อง ก็จะส่งกลุ่มเป้าหมายแยกไปตามสายการผลิตต่างๆ 

อย่างไรก็ตาม เพื่อให้กลุ่มเป้าหมายสามารถประกอบอาชีพได้จริง หลังจากเรียนรู้หลักสูตรการเย็บผ้าครบ 180 ชั่วโมง คณะทำงานจะช่วยฝึกทักษะด้านการเป็นผู้ประกอบการ การตลาด และการตลาดออนไลน์เพื่อให้กลุ่มเป้าหมายเรียนรู้อย่างครบวงจรมากที่สุด 

ปัจจุบัน โรงงานแฮนด์อินแฮนด์มีพนักงานทั้งสิ้น 100 คน ซึ่งในจำนวนนี้เป็นกลุ่มเป้าหมายของโครงการ จำนวน 60 คน โดยมีทั้งพนักงานรายเดือนและรายวัน พนักงานรายวันจะมีรายได้จากค่าเย็บเป็นชิ้น เฉลี่ยชิ้นละ 18 บาท ถ้าหากคิดเป็นตัว ก็ตกตัวละ 35 บาท เฉลี่ยแล้วจะมีรายได้ 300-400 บาทต่อคน และต่อวัน จากที่ไม่เคยมีรายได้เลย

ด้าน สาคร ปานจีน รองผู้อำนวยการวิทยาลัยชุมชนนราธิวาส กล่าวถึงปัญหาที่พบเจอขณะดำเนินโครงการว่า ระหว่างที่กำลังจะเริ่มฝึกทักษะการตัดเย็บเสื้อผ้า ประเทศไทยก็ประสบกับสถานการณ์การแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโควิด-19 พอดี คณะทำงานจึงเปลี่ยนให้กลุ่มเป้าหมายไปฝึกเย็บหน้ากากอนามัยจากเศษผ้าแทน ซึ่งได้ค่าตอบแทนจากการเย็บชิ้นละ 2-3 บาท 

“เรียกได้ว่าเป็นการพลิกวิกฤติให้เป็นโอกาส จากเดิมที่เขาไม่มีรายได้ เพราะด้วยวิถีชีวิตของคนที่นี่ ผู้ชายจะออกไปทำสวน กรีดยาง ส่วนผู้หญิงจะอยู่บ้าน เช้าเย็นรับ-ส่งลูก กลางวันก็อยู่ว่างๆ แต่ทุกวันนี้ พวกเขามีรายได้เลี้ยงดูตัวเองและครอบครัว ไม่ปล่อยเวลาว่างไปโดยเปล่าประโยชน์ นอกจากนี้ การได้มาอยู่กับเพื่อนๆ ก็ยังเสริมสร้างความสัมพันธ์ของคนในชุมชนให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้นอีกด้วย”

นอกจาก นูรียานี แล้ว มายีด๊ะ บากา อายุ 35 ปี หนึ่งในกลุ่มเป้าหมาย ยังเล่าปิดท้ายอีกว่า สมัยก่อน เธอมีอาชีพแม่บ้าน อยู่ที่บ้านเฉยๆ รับจ้างเย็บผ้า รับจ้างตัดชุดได้ตัวละ 100-450 บาท ขึ้นอยู่กับความยากง่าย แต่ก็ไม่ได้มีงานสม่ำเสมอ มีรายได้เฉพาะช่วงเทศกาลที่คนต้องใส่ชุดคลุมยาวของชาวมุสลิมเท่านั้น จึงมาสมัครงานที่โรงงานแฮนด์อินแฮนด์ 

“ซึ่งหลังจากที่ได้เข้าร่วมโครงการนี้ ทำให้ฉันได้เรียนรู้เรื่องการตัดเย็บเสื้อผ้าแบบครบวงจร ทำให้มีรายได้เพิ่มเฉลี่ยเดือนละ 3,000-5,000 บาท ขึ้นอยู่กับยอดสั่งซื้อ และจำนวนที่แต่ละสายการผลิตทำได้ ทำให้ฉันมีรายได้สม่ำเสมอ มีเงินเก็บ และมีเงินซื้อของใช้ส่วนตัวได้มากขึ้น”

ทั้งนี้ ในอนาคต กลุ่มวิสาหกิจชุมชนแฮนด์อินแฮนด์รือเสาะ ได้วางเป้าหมายไปสู่การเป็น ‘โรงเรียนในโรงงาน’ เพื่อเป็น ‘พื้นที่กลาง’ ให้ทุกคนที่สนใจเรื่องการตัดเย็บเสื้อผ้าได้มาเรียนรู้ และฝึกฝีมือ จนสามารถนำไปประกอบอาชีพเลี้ยงตัวเองได้ในที่สุด ซึ่งก็น่าติดตามต่อว่าการต่อยอดในครั้งนี้ จะเป็นไปในทิศทางใดต่อไป

“เราคาดหวังให้เขายกระดับจากเก้าอี้ตัวแรก ไปเป็นผู้ประกอบการ หรือเจ้าของแบรนด์ด้วยตัวเอง โดยไม่ต้องไปเปิดร้านใหม่ ไม่ต้องมีเครื่องจักรใหม่ ไม่ต้องไปลงทุนสร้างร้านของตัวเอง แต่ใช้พื้นที่ของแฮนด์อินแฮนด์เป็นฐานในการพัฒนาไปสู่การทำผลิตภัณฑ์อื่นๆ ต่อไป” วิเชษฐ์ ไทยทองนุ่ม นายกเทศมนตรีตำบลรือเสาะ อำเภอรือเสาะ จังหวัดนราธิวาส

The post ‘เปลี่ยนงานอดิเรกให้เป็นรายได้’ วิทยาลัยชุมชนนราธิวาสผุดโครงการพัฒนาฝีมือตัดเย็บเสื้อให้กลุ่มสตรีฯ เพื่อสร้างรายได้เสริมให้กับครัวเรือน first appeared on กสศ..

เมื่อเห็นต้นทุนที่ต่อยอดไปสู่การสร้างอาชีพให้กับคนในชุมชนได้ วิทยาลัยชุมชนก็ได้ขยับเข้าไปรับสมัครกลุ่มเป้าหมายจากชุมชน โดยเจาะจงไปที่กลุ่มสตรีในอำเภอรือเสาะที่มีสถานะเป็นแรงงานนอกระบบ คนว่างงาน และผู้ถือบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ โดยมีข้อแม้ว่าคนที่เข้ามาสมัครจะต้องมีทักษะพื้นฐานด้านการตัดเย็บชุดพื้นเมืองมาก่อนแล้ว ซึ่งหลังจากผ่านการลงพื้นที่ โครงการก็ได้สมาชิกเข้ามาร่วมงานครบตามเป้าคือจำนวน 60 คน

จากนั้นโครงการก็ได้ออกแบบแนวทางการพัฒนาทักษะฝีมือให้กับกลุ่มสมาชิกโดยวางหลักสูตร ‘การตัดเย็บเสื้อผ้าในโรงงานอุตสาหกรรม’ ที่ได้วิทยากรจากโรงงาน แฮนด์ อิน แฮนด์ เข้ามาช่วยเป็นผู้ฝึกสอน โดยจะมีการอบรมตั้งแต่การใช้จักรอุตสาหกรรม การวาดแบบเสื้อ การตัดเย็บทั้งเสื้อยืด เสื้อโปโล และชุดกีฬา

แต่ในช่วงเวลาที่ผ่านมา ได้มีการระบาดขึ้นของไวรัสโควิด-19 ทำให้โครงการจำต้องปรับเปลี่ยนรูปแบบการทำงานชั่วคราว โดนหันมาอบรมการตัดเย็บหน้ากากผ้าอนามัยให้กับกลุ่มเป้าหมายแทน เพื่อผลิตสินค้าที่ตรงกับความต้องการของตลาด ณ เวลานั้นออกมา ซึ่งก็ได้รับผลตอบรับเป็นอย่างดี ทำให้แรงงานสามารถสร้างรายได้เข้าครัวเรือนได้แม้จะเป็นช่วงเวลาที่ยากลำบาก

โครงการได้ตั้งเป้าหมายไว้ว่า หลังจากที่ผ่านพ้นช่วงโควิด-19 ไปแล้ว โครงการจะกลับมาฝึกสอนการตัดเย็บเสื้อตามที่กำหนดเป้าหมายไว้ โดยจะใช้เวลาในการฝึกอบรมเพิ่มเติมอีกราว 1 เดือน และหลังจากนั้นกลุ่มสมาชิกก็จะสามารถเริ่มงานได้ทันที โดยเลือกได้ว่าจะเข้ามาทำงานเป็นพนักงานของโรงงาน หรือจะทำงานจากที่บ้านแล้วส่งผลผลิตเข้ามาที่โรงงานก็ได้เช่นกัน

จากการฝึกฝนตั้งแต่เริ่มต้นโครงการจนถึงวันนี้ หน่วยงานพัฒนาอาชีพก็ได้เห็นความเปลี่ยนแปลงของกลุ่มเป้าหมายไปในทางที่ดีขึ้น โดยสิ่งที่เห็นได้ชัดเจนที่สุดเลยคือสมาชิกแต่ละคนมีความมั่นใจและมีความหวังในการก้าวไปเป็นผู้ประกอบธุรกิจตัดเย็บเสื้อผ้า ซึ่งทางโครงการก็ได้มองต่อไปว่าจะมีการเปิดอบรมเพิ่มเติมในเรื่องการขายสินค้าออนไลน์ เพื่อเพิ่มช่องทางการจัดจำหน่ายสินค้าให้กับสมาชิกของโครงการต่อไป

The post ‘เปลี่ยนงานอดิเรกให้เป็นรายได้’ วิทยาลัยชุมชนนราธิวาสผุดโครงการพัฒนาฝีมือตัดเย็บเสื้อให้กลุ่มสตรีฯ เพื่อสร้างรายได้เสริมให้กับครัวเรือน first appeared on กสศ..

หนึ่งในองค์กรที่ทำหน้าที่พัฒนาฝีมือให้แก่แรงงานด้อยโอกาสในชุมชนคือ ‘วิทยาลัยชุมชน’ ซึ่งเป็นหน่วยงานที่ทำงานกับชุมชนอย่างใกล้ชิด ทำให้รู้ปัญหาและต้นทุนของชุมชนอย่างลึกซึ้ง วิทยาลุยชุมชนนราธิวาส คือหน่วยงานที่ทำงานกับชุมชนในพื้นที่จังหวัดนราธิวาสมาเป็นเวลานาน พวกเขาได้เล็งเห็นว่าพื้นที่ในตำบลรือเสาะ มีช่องทางในการพัฒนาชุมชนได้อีกมาก เนื่องจากในพื้นที่นี้มีต้นทุนทางอาชีพอย่าง ‘โรงงานแฮนอินแฮน’ ซึ่งเป็นโรงงานผลิตเสื้อผ้าที่มีความต้องการจ้างแรงงานฝีมือสูง

จากต้นทุนทางอาชีพนี้ทำให้วิทยาลัยชุมชน ซึ่งมีฐานสมาชิกเป็นกลุ่มคนด้อยโอกาสอยู่แล้ว จับมือกับทางโรงงานแฮนอินแฮน ในตำบลรือเสาะเพื่อร่วมกันจัดทำ ‘โครงการแฮนด์ อิน แฮนด์ รือเสาะ สร้างอาชีพ สร้างเศรษฐกิจชุมชนยั่งยืน’ เพื่อฝึกฝนทักษะด้านการผลิตเสื้อผ้าให้กับคนในชุมชน โดยมีเป้าหมายเป็นการสร้างอาชีพให้กับกลุ่มผู้ด้อยโอกาส การร่วมงานกันของสององค์กรนี้ ทำให้โครงการมีความพร้อมในหลายด้านมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็น ความพร้อมด้านหลักสูตร ความพร้อมทางวิชาการ และความพร้อมด้านเครื่องมือ

กลุ่มเป้าหมายหลักของโครงการ คือกลุ่มสตรีในอำเภอรือเสาะ ที่เป็นแรงงานนอกระบบ คนว่างงาน และผู้ถือบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ แต่มีทักษะเบื้องต้นในการตัดเย็บเสื้อผ้าชุดพื้นเมืองอยู่แล้ว และมีความต้องการที่จะต่อยอดทักษะเพิ่มเติมเพื่อสร้างรายได้ให้กับครอบครัวผ่านวิชาชีพนี้อย่างจริงจัง โดยโครงการจะมีส่วนในการอบรมและฝึกฝนเพื่อพัฒนาทักษะของสมาชิกจนสามารถผลิตเสื้อผ้าตามมาตรฐานในการจัดจำหน่ายได้

วิทยาลัยชุมชนจึงได้ออกแบบแผนการพัฒนาทักษะ โดยกำหนดให้มีการอบรมตั้งแต่ขั้นพื้นฐาน คือวิชาการตัวเย็บเสื้อผ้าในโรงงานอุตสาหกรรมเบื้องต้น การปรับแต่งจักร การใช้อุปกรณ์ การเย็บชิ้นเสื้อผ้า และการประกอบชิ้นงาน เรียกได้ว่าเป็นการเรียนเพื่อเสริมสร้าง ‘มาตรฐาน’ ของงานตัดเย็บจากการทำเป็นงานอดิเรกให้มีฝีมือทัดเทียมกับมืออาชีพ

เป้าหมายของโครงการแฮนด์ อิน แฮนด์ รือเสาะ สร้างอาชีพ สร้างเศรษฐกิจชุมชนยั่งยืน นี้ไม่ใช่แค่การส่งเสริมทักษะเท่านั้น แต่ปลายทางของโครงการสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 รูปแบบคือ 1.พัฒนาฝีมือจนสามารถผันตัวเข้าสู่อาชีพการตัดเย็บเสื้อผ้าในโรงงานแฮนอินแฮนได้ และ 2.จับกลุ่มกับเพื่อนสมาชิกเปิดรับออร์เดอร์เสื้อผ้าจากโรงงานไปตัดเย็บเองที่บ้าน ซึ่งสมาชิกที่เข้าร่วมการอบรมสามารถตัดสินใจได้ตามความต้องการของตัวเอง

The post ‘เปลี่ยนงานอดิเรกให้เป็นรายได้’ วิทยาลัยชุมชนนราธิวาสผุดโครงการพัฒนาฝีมือตัดเย็บเสื้อให้กลุ่มสตรีฯ เพื่อสร้างรายได้เสริมให้กับครัวเรือน first appeared on กสศ..